Het eerste team moest het opnemen tegen middenmotor De Damrakkers uit Utrecht. Om goed in de race te blijven voor het kampioenschap moest hier eigenlijk wel van gewonnen worden.
Het team begon met een 1-0 voorsprong voordat de wedstrijd begon. De tegenstanders kwamen met 7 spelers opdagen en Wim Rietveld zag dat tegenover hem zijn bord onbemand bleef.
André van Wingerden kwam goed uit de opening, maar hij moest dan wel nauwkeurig en risicovol doorpakken. Dit lukte hem niet en het gevolg was dan ook dat zijn tegenstander het initiatief overnam. Hij merkte dat spelen aan het eerste bord niet eenvoudig is en werd dan ook door zijn sterke tegenstander getrakteerd op een nederlaag. Het was overigens de eerste nederlaag van André dit seizoen in de externe competitie en met een score van 4,5 uit 6 heeft hij zijn team al een uitstekende dienst bewezen!
De tussenstand van 1-1 beloofde een spannende avond, maar hierna zou blijken dat er eigenlijk geen sprake zou zijn van een echte wedstrijd. Zenun Cormehic speelde aan bord twee sterk en secuur, won een kwaliteit, dat later werd omgezet in een vol stuk. Een overtuigende overwinning was dan ook het logische gevolg!
Ton Lodder speelde zijn geliefde Franse Verdediging. In een stelling waarin ook zijn tegenstander kansen leek te hebben ontketende Ton een mataanval waarop zijn tegenstander geen antwoord kon bedenken.
Marcel van Wingerden speelde een partij die door de ongelijke materiaalverhouding alle kanten op kon gaan, maar zijn tegenstander vergiste zich bij een kleine combinatie die hijzelf had opgezet. Toen Marcel’ tegenstander zijn dame verloor restte hem niets anders dan Marcel te feliciteren.
Maarten Euser speelde wederom een degelijke partij en domineerde de gehele partij. Zijn tegenstander verbruikte teveel tijd en in een voor Maarten betere stelling overschreed hij zijn tijd.
Jan Post speelde ditmaal een partij zonder in de opening problemen te krijgen met zijn stelling en/of klok. Zijn tegenstander vroeg zich na afloop van de partij nog af waar en wanneer Jan de regie in de partij helemaal overnam. Hoe dan ook, langzaam maar zeker wist Jan zijn tegenstander in een matnet te vangen.
Wim Koutstaal, de nestor en teamleider, moest tot het uiterste gaan en was als laatste klaar. Wim won een stuk voor twee pionnen, maar eenvoudig was het allerminst. Toen zijn tegenstander echter een loper weggaf was de winst niet moeilijk meer. Een aantal zetten later zette Wim zijn tegenstander mat.
Een zeer overtuigende overwinning en daarmee heeft De Giessen 1 heel nadrukkelijk zijn kandidatuur gesteld voor het kampioenschap! Maar er zijn nog twee andere kapers op de kust! Zowel IJsselstein 1 als IJsselstein 2 liggen op de loer op geringe afstand. Met de duels tegen beide teams nog voor de boeg belooft het een spannende ontknoping te worden!