Er was ook deze avond een mooie opkomst in De Til. Voorzitter Gerard de Gans had de week tevoren namelijk al kenbaar gemaakt dat hij Jan Post, lid van de vereniging vanaf dag 1 (!) van de oprichting op 13-10-1964, in het zonnetje wilde zetten. Jan is dus al ruim 61 jaar lid van de club, werd al op jeugdige leeftijd de tweede kampioen in de clubgeschiedenis in de interne competitie 1965-66, maar de belangrijkste bijdrage leverde hij in bestuursfuncties. Jarenlang was hij als penningmeester verantwoordelijk voor de nog immer gezonde financiële positie van de club en had hij een belangrijke en centrale rol als organisator van het jaarlijkse rapid-toernooi in oktober. Ook Bert den Boer was aanwezig. Hij werd lid op dag 2 (!) na de oprichting van de club en heeft ook jarenlang bestuursfuncties vervuld, waaronder het hanteren van het voorzittersstokje. Ook aanwezig was Wim Deurloo, die vele jaren als bestuurslid materiaalcommissaris was en zorgde voor ordentelijke borden, stukken en klokken. Ook Tim Schakel werd in het zonnetje gezet. Hij leverde jarenlang een voorname bijdrage aan de opleiding van jeugdschakers. De bekendste daarvan waren natuurlijk zijn dochters Milly en Lemmy en zoon Tijmen op wie hij het schaakvirus succesvol heeft overgebracht. Maar ook zijn jarenlange verslagen op de site en in de regionale pers waren een belangrijke bijdrage van hem aan de club. Een langdurige bijdrage aan het schaken werd ook geleverd door Hans Karelse, eerst tijdens zijn jeugd in Zeeland, later tijdens zijn studie in Utrecht. En vervolgens was hij tijdens zijn werkzame leven als natuurkundeleraar in Gorinchem nauw betrokken bij de schaakclub Gorcum, het schaakonderwijs en het afnemen van schaakexamens bij de jeugd. Inmiddels al weren jarenlang gewaardeerd en uiterst trouw lid van De Giessen en Linge sinds de fusie tussen de schaakclubs De Giessen, Gorcum en Leerdam. Ook Jaco Vonk werd in het zonnetje gezet. Hij was er al jong bij, want hij was pas 8 jaar toen hij lid werd van de schaakclub! En inmiddels zorgt hij er al ruim 25 jaar voor dat de wedstrijden van de interne competitie elke week keurig worden ingedeeld, dat de uitslagen onmiddellijk op de site worden vermeld, kortom een onmisbare persoon voor het goede “dagelijkse functioneren” van een schaakclub! Ook mag niet onvermeld blijven dat hij in 2004 ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan van de club een lijvig boekwerk heeft gemaakt onder de titel: “Daar komt de bruid” van alle resultaten van de voorgaande jaren en alle (toen) oud-kampioenen en belangrijke grondleggers van de club thuis bezocht en interviewde. Deze titel berustte op een een uitspraak van Jan Piet van den Dool, ook jarenlang secretaris van de club. Dankzij de activiteit van onze huidige secretaris Tony Else, was het belang van deze mensen in de geschiedenis van onze schaakclub aan de KNSB, de Koninklijke Nederlandse Schaak Bond ter kennis gebracht en kregen zij een speciale speld uitgereikt, die hun door voorzitter Gerard de Gans werd opgespeld. Een zeer feestelijke gebeurtenis (foto op de site).
Daarna werd er ook natuurlijk gewoon geschaakt. Louis Rutgers zette zijn partij tegen Jaco Vonk rustig op. Maar na verloop van tijd kwam Jaco toch een pionnetje voor en bleef Louis met een verbrokkelde pionnenstructuur zitten. Het was dan ook begrijpelijk dat Jaco aan het langste eind trok. Martijn Koutstaal nam het op tegen Gela Nikoladze, die het niet makkelijk had gaatjes in de soliede stelling van Martijn te vinden. Maar Martijn had veel tijd nodig om de manoeuvres van Gela te doorgronden en neutraliseren. Gela kon toch na ruil van een aantal lichte stukken zijn vizier kon richten op de witte koning. Op een gegeven moment had Gela de eigen d4-pion als enige barrière tussen zijn dame en de toren op f4 over het hoofd gezien. Diagram.
Daarom moest hij met dxc3 het witte paard met zijn pion pakken en de toren op f4 offeren. Want na g3xf4, volgt dan vernietigend Dxf4 en mat in maximaal 6 zetten. Maar zo ging het niet want Gela koos voor Txf2 en offerde vervolgens zijn dame! Alhoewel, ook Pg4xf2 was direct winnend geweest, want na De2 Ph3 is het ook uit! Maar hij had niet goed gerekend, want de gedroomde beslissende combinatie ontbrak. En toen begon het er ook omdat Martijn een sterk paard op g5 had, toch echt penibel voor Gela uit te zien. In het eindspel had Gela alleen een toren, een loper en 6 pionnen tegen een dame, een toren en 4 pionnen! Gela had echter wel één witte pion meer gepakt, waardoor hij 4 verbonden vrijpionnen had gekregen. En die kon hij langzaam mijn pionnen naar voren geduwd. Door enorme tijdnood had Martijn een gevaarlijke combinatie gemist op de koningskant, wat leidde tot een vork op g3 tegen koning en toren. Uiteindelijk verblunderde hij ook nog zijn dame en moest deze partij alsnog opgegeven. Dat was natuurlijk pijnlijk voor hem , ook al had Gela in een eerdere fase de directe winst gemist!
Michaël Houweling en Hans Karelse ruilden al snel de dames en een stel lichte stukken, maar de overige stukken, inclusief alle pionnen bleven keurig op het bord. Een zwarte loper op f6 werd gepend door zijn witte kompaan op g5 en Hans besloot deze loper met Kg7 te dekken en was er terecht niet beducht voor dat zijn koning na ruil op f6 terecht kwam. Beiden probeerden nog wel de ander in het nauw te brengen, maar na ruim 30 zetten werd de vrede getekend. Opvallend genoeg was er op dat moment nog steeds geen pion geslagen!
Henk Boot kreeg vanuit de opening geen enkel voordeel tegen André van Wingerden. Een pionoffer op zet 15 was OK, maar ook niet meer dan dat. De stelling bleef in evenwicht tot Henk op zet 26 onnauwkeurig speelde. Diagram na 26. Df1. Na Dh3 was het gelijk gebleven.
Het leverde André wel een pion op, maar hij zag tot Henks geluk niet hoe hij verder moest komen en nam tot opluchting van Henk diens remiseaanbod op zet 33 aan.
Tony Else had visueel voor de kibitzers de leukste partij. Hij speelde tegen Martijn Stam en al vrij snel werden dames en een tweetal lichte stukken geruild. Tony vond dat hij wat beter stond, al was Martijn het niet met hem eens. De witte koning bleef in het centrum en met twee torens en het loperpaar kon hij zijn pionnen laten oprukken, terwijl zwart moeite had een tegenplan te bedenken. Hoewel het door Tony gespeelde e3-e4 niet het beste was, won hij hiermee volgens Martijn wel de vijf op een rij prijs! Diagram na e3-e4.
En even later kwam de volgende stelling op het bord, waarin vijf op een rij was overgaan naar vier op een rij. Diagram.
Nu was 27. g5-g6 zeker een visueel aantrekkelijke optie geweest met aanzienlijk voordeel voor wit, want na 27. … fxg6; 28. fxg6 hxg6 is 29. e5-e6 sterk (f5-f6 is minder). Maar Tony vond het allemaal niet goed door te rekenen en koos voor 27. Th1-f1 en de computer was dat achteraf gewoon met hem eens! Maar in een ander programma werd weer wel de voorkeur gegeven aan g5-g6, kortom, het lag toch allemaal erg dicht bij elkaar. In plaats van nog meer voordeel te halen uit mijn vooruitgeschoven koningspionnen, kon Tony vervolgens ook winnen via de c-lijn en met mijn zwarte loper en vervolgens een laatste pion doorschuiven met 36 e6 en dat bleek beslissend.
Bert van Geldere moest de opzet van Elmar Bottema zien te weerleggen, maar slaagde daarin niet. De ellende voor Bert begon toen Elmar in het centrum een pion op d4 won. Een loper op d4, ondersteund door zware stukken op de f-lijn, was moordend en betekende voor Bert alle hens aan dek bij de verdediging van pion f2. Maar Elmar had nog een pijl op de boog: Bert had een opstelling met g3 en na eerdere ruil van de witte loper kon Elmar met Lh3 ook nog een kwaliteit winnen. Daarna lag de weg naar winst voor hem open. Jubilaris Jan Post nam het op tegen voorzitter Gerard de Gans. Het werd een lange en zware partij, maar Jan wist uiteindelijk de partij in zijn voordeel te beslechten. Op zo’n bijzondere avond is het natuurlijk altijd mooi als je met de volle buit thuis kunt komen! Madelon Dane maakte het Arnold van Es toenemend lastig. Ze kwam een pion voor en had flink wat troeven in handen, maar het uitdelen van de genadeklap viel niet mee. Het duurde en het duurde en uiteindelijk ontstond een dame-eindspel, waarin ze nog steeds een pionnetje meer had. Nogal eens loopt dat uit op remise door eeuwig schaak, maar de weg daarnaartoe wist Arnold niet te vinden. Dus trok Madelon na lang zwoegen alsnog aan het langste eind. Peter Verdoorn kreeg tegen Huig Visser een steeds mooiere stelling. Hij had een pion meer, de pionnenstructuur van Huig was verzwakt met een geïsoleerde f-pion. En laat Pieter daar nu juist zijn zware stukken hebben getripleerd! Daar was de verdediging van Huig niet tegen opgewassen. Egbert Meier redde het niet tegen Anne van Heelsum.
Er moest nog één bekerwedstrijd worden gespeeld, nl. Edwin Morks tegen Christian Boudewijn. Edwin had het juiste schaakgevoel thuis gelaten, beging enkele onnauwkeurigheden die materiaal kostten, zodat het voor Christian niet echt moeilijk was de overwinning te behalen. De tweede bekerrond staat volgens de agenda gepland op dinsdag 20 januari, dus als iedereen weer bekomen is van de feestdagen.