Op 09-12 werd de 12e ronde gespeeld, alweer de laatste ronde van de eerste cyclus. Jaco Vonk trad aan tegen Tony Else en het lukte Tony niet het Jaco echt moeilijk te maken. Vanuit de opening had Jaco meer ruimte in het centrum en de zwarte stukken stonden elkaar in de beperkte ruimte op de damevleugel behoorlijk in de weg. De korte rokade van zwart leidde tot een witte pionnenopmars met g4, waarmee de f5-pion het moeilijk kreeg. Na ruil kwam de g-lijn open en de witte torens voelden zich daar heel goed op hun gemak. De door Jaco ontketende aanval was voor Tony niet meer te stoppen. Een interessante partij kwam op het bord tussen Elmar Bottema en Gela Nikoladze. Na een goede opening kwam Elmar met een pionoffer, maar het terugkrijgen van deze investering deed hij minder handig, zodat Gela een klein plusje behield. Gela vervolgde sterk met 13. … c5 om van zijn dubbelpion af te komen en meer speelruimte voor zijn stukken, waaronder de loper op b7 te krijgen. Diagram na 13. … c5.
Enkele zetten later ontstond na een vrij geforceerde zettenreeks een interessante stelling met heel wat stukken in het centrum en Elmar richtte zijn vizier op de zwarte koningsstelling. Hij speelde in deze stelling (diagram na 19. … Dd7)
het sterke 20. Dh5. Zwart koos voor de logische verdediging van f7 met Tf8. Sterker nog was hier 20. … Pd3 geweest! Maar goed, ook na het gespeelde 20. … Tf8; 21. Le4 Pxe4; 22. Txe4 heeft de computer nog steeds een voorkeur voor de zwarte stelling, maar niet meer toen Gela het ongelukkig 22. … Pf6 speelde. Na 23. exf6 Lxe4; 24. Pxe4 had zwart met Dd5 nog kunnen spartelen, maar na Dxd4 en het witte Dg5 was aan mat niet meer te ontkomen. Een partij waarin Gela wat beter uit de opening kwam, maar in de tactische mêlee de dreiging van wit onderschatte en hiermee het onderspit dolf.
Aan Eddy Korevaar dus de taak om te winnen van André van Wingerden om de 2e plaats te heroveren. De partij ging rustig van start, maar dat bleef natuurlijk niet zo. Diagram na 15. … Lf5.
Na ruilen op c5 vervolgde Eddy met Tfd1 en hier had André met e5-e4 en na Pd4 e4-e3 wel een voordeeltje kunnen bemachtigen. Maar na het gespeelde Pc2 leek het toch wel mee te vallen voor wit. Toen kort daarna André Lg4 speelde moesten alle hens bij Eddy aan dek om het schip varend te houden. Na Td3 had André met of e5-e4 of Ld7 een flink voordeel (-2) kunnen krijgen, maar niet met het gespeelde Lxf3. Maar toen hij hierna alsnog e4 speelde, sloeg Eddy Pxe4 en nu was het nodig geweest eerst even een kwaliteit te offeren op e4 en pas daarna Lxf2+. Maar direct Lf2 laat na Kxf2! zwart niet de mogelijkheid de witte toren op c1 met schaak te slaan en met het gewonnen tempo speelde Eddy Pf6+. Hierna vergat hij na het gespeelde en noodzakelijke Ke8 nog even met Pxh7+ een pion mee te nemen. Hij sloeg gelijk op e8 en hierna bloedde de strijd dood en ontstond een potremise toreneindspel. Met deze uitslagen blijft Gela Eddy nipt voor, maar beiden staan op een ruime afstand van “Herbstmeister” Jaco Vonk, die er geen twijfel over laat bestaan, dat hij er op gebrand is na een flink aantal titelloze jaren weer kampioen te worden.
Hans Karelse kwam tegen Martijn Koutstaal goed uit de opening en won eerst een pion en later vanwege een penning nog eentje. Maar vooral had hij, met de zwarte koning nog op e8 en de zware stukken hieromheen op de 8e rij met zijn witte loper op e6 en dame op a7, zwart eigenlijk volledig in de tang. Toen de witte loper zich later terugtrok naar h3 bleef de zwarte stelling ernstig verkrampt. Hans won overtuigend.
Arjan Uittenbogaard en Henk Boot speelden de opening rustig. Na ruil op d4 had Henk toch een kleine dreiging in petto toen Arjan “gewoon” 14. Le3 speelde. Henk dwong deze loper met Pg4 tot een verklaring. Arjan vond het opgeven van deze loper geen goed idee, maar miste dat na het gespeelde Lf4 Henk met Pxd4 kon profiteren van de overbelasting van de witte dame. Zwart speelde actief en kreeg de open b-lijn in bezit. Diagram.
Henk won een pion en kreeg een erg dominate stelling en nam Arjan ernstig in de tang. Er was bijna sprake van zetdwang! Hoewel Henk enkele malen wel wat sterkere voortzettingen had kunnen spelen, bleef hij ook volgens de computer ruim in het voordeel (-3), waarbij Arjan ook nog eens belangrijk minder tijd ter beschikking had. Uiteindelijk won Henk dus.
Christian Boudewijn en Michaël Houweling speelden een Konings-Indische partij, waarin Michaël na f5 de controle over de f-lijn kreeg, een onaantastbare toren op f4 kon neerzetten gesteund door een loper op e5. Dat gaf hem veel positioneel voordeel, maar aan het eind struikelde Michaël en dat kostte hem een toren en loper. Daarmee verspeelde hij de winst, die nu alsnoig naar Christian ging. Huig Visser redde het niet tegen Chris Tromp. Eerst kwam hij een pion achter en toen dat later een vol stuk werd, was duidelijk dat Chris ging winnen. Anne van Heelsum pakte het in zijn partij tegen Madelon Dane niet goed aan en kwam een stuk achter. Maar zoals bekend: opgeven kan altijd nog en hij kreeg toch wel wat compensatie en dat werd steeds meer. Uiteindelijk ging Madelon in de fout en kon Anne alsnog winnen! Pieter Verdoorn en Quinten Gerritsen maakte het elkaar gedurende een lange partij flink lastig. Tenslotte kwam er een remise uit de bus. Martijn Stam had een zware dobber aan Edwin Morks, die steeds beter kwam te staan en winnend voordeel bereikte. Maar ja, als er je dan een flinke blunder op het bord komt, kantelen de kansen en zo kon Martijn alsnog met de winst gaan strijken.
Zaterdag 13 december was er de 5e ronde in de KNSB-competitie. We hadden onze eerste twee thuiswedstrijden gespeeld in De Til en gewonnen, maar onze beide uitwedstrijden verloren. We waren nu weer neergestreken in Metropole, zouden we daar onze thuisreeks kunnen voortzetten tegen KiNG 2 uit Tilburg? Op zich zou dat niet onmogelijk moeten zijn, omdat zij pas één matchpuntje hadden verzameld in 4 wedstrijden. Maar ja, dat was wel een verdiend gelijkspel tegen Sliedrecht 2, waar wij onze eerste wedstrijd van hadden verloren, dus…
De eerste uitslag kwam van Tony Else op bord 6. Vanuit de opening had hij ruimtevoordeel op de damevelugel, maar zette minder gelukkig voort. Weliswaar won hij na de zwarte breekzet e6-e5 een pion, maar dat ging ten koste van zijn pionnenstructuur. En om deze pionwinst te behouden accepteerde hij nog meer schade aan zijn pionnenformatie. Diagram.
Hoewel Tony hoopte op de koningsvleugel kansen te krijgen, bleek zwart via de b-lijn op de damevleugel sneller via Tb4. Maar Tony kon de zwarte dreigingen redelijk eenvoudig neutraliseren en na zetherhaling werd tot remise besloten. Hierna ging het mis bij Henk Boot op bord 5, niet voor het eerst dit jaar in KNSB-verband trouwens. Hij speelde vrij nonchalant 8. … b5 en schrok zo van 9. Lxb5 dat hij afzag van axb5 omdat hij de verdediging na 10. Pxb5 Ta5! had gemist!. Diagram.
Tja, hierna liep hij de rest van de partij “krachtig” achter de feiten aan en moest de winst aan zijn tegenstander laten. Hierna ging het ook bij Louis Rutgers op bord 8 niet goed. Hij had op het oog een heel aardige stelling met beheersing van de d-lijn en de mogelijkheid op d5 een stuk neer te zetten en tegen de achtergebleven d6-pion te drukken of via Dd5+ gelijk de f5-pion te belagen. Maar omdat Louis uiteindelijk koos voor De1 kwam het daar niet meer van en kon zwart met zijn torens de witte koningsstelling aan de tand voelen. Met een zwarte pion op e4 en een zwart paard op d4 was de kans voor Louis verkeken om het veld d5 als uitvalsbasis voor een wit initiatief te gebruiken. En na een zwart Pf3+ was Louis gedwongen met Pxf3 een kwaliteit te offeren en dat bleek het begin van het einde. Kortom een 0,5-2,5 achterstand en op de overige borden stond niemand “onmiddellijk” op winst, dus het zou nog een harde dobber worden om zelfs maar één matchpunt te redden…
Eddy Korevaar op bord 2 had weliswaar een ruimtelijk overwicht, maar het evenwicht leek nergens echt verbroken, zeker niet nadat zwart de torens had kunnen ruilen. En zwart kon wel wat “klieren” waarmee hij de a2-pion van Eddy won, maar dat gaf hem nog geen winstkansen. Maar meer dan remise zat er voor Eddy zeker niet in. Op bord 7 stond Elmar Bottema zijn mannetje. Hij had naar eigen zeggen echt een “off day” en leek al langslopend redelijk soliede te staan. Maar wit kon toch een flinke aanval via de c-lijn opzetten en had zeker mogelijkheden dit voordeel tot ± winnende proporties te vergroten, maar hij vond tot Elmars opluchting de juiste weg niet. Na neutralisatie van het witte voordeel kreeg hij in het middenspel de mogelijkheid een pionnetje te winnen. Dat was weliswaar geen blijvertje, maar na ruil van flink wat stukken won wit de pion terug en opnieuw lukte het wit niet zijn voordeel te vergroten. Het remiseaanbod van wit werd door Elmar dus maar al te graag geaccepteerd. Tja, dus een 1,5-3,5 achterstand, kon dat nog goedkomen? Inmiddels was het al wel duidelijk dat de overige partijen allemaal inmiddels voor ons gunstig stonden, maar zouden we hier 3 uit 3 kunnen scoren? Dat was natuurlijk best veel gevraagd. De eerstvolgende uitslag kwam van Hemmo Mulder op bord 4. Zwart dwong met witte paarden op f3 en g3 met h7-h5 Hemmo tot een h2-h4 antwoord. Maar Hemmo kwam later toch aardig onder druk te staan. Zwart kreeg een duidelijke plus, maar kon ondanks royaal tijdgebruik het juiste vervolg niet goed vinden en Hemmo kwam terug in de partij. Geruime tijd werd er in dit langzame gevecht gemanoeuvreerd en uiteindelijk had Hemmo hiervoor dus beduidend minder tijd nodig dan zijn tegenstander en vond bovendien betere zetten. Zijn voordeel werd steeds duidelijker en hij kon na verloop van tijd met Txe5 een pion winnen bij een zeer dominante stelling. Hij stuurde zijn koning naar het centrum ter ondersteuning en had goed gerekend dat in het centrum zijn koning, paard en vrije d-pion belangrijker waren dan de opgerukte zwarte h-pion. Dat bezorgde hem een beslissend voordeel. Zo, de eerste aansluitingstreffer was dus binnen. Hierna volgde de uitslag bij Gela Nikoladze op bord 3. Zijn tegenstander had blijkbaar inspiratie opgedaan van de F1-ontknoping van het afgelopen seizoen. Hij speelde een originele Grand Prix partij, stuurde zijn pionnen op de koningsvleugel vlot naar voren en vond tussendoor geen tijd om te rokeren. Wit had weliswaar een plusje overgehouden volgens Gela aan deze verassende opzet met een snelle opmars van zijn koningsvleugelpionnen al vond mijn computer het allemaal keurig in balans. Dat leidde tot torenruil op de h-lijn, waarna wit nog een paar schaakjes gaf en Gela zijn koning op de damevleugel in veiligheid bracht. Diagram.
Hierna werden de zwarte stukken steeds actiever en werd de witte dame terug gejaagd. Een voordeel voor zwart was na ruil van zijn paarden tegen de witte lopers was, dat wit nog een kreupele toren op a1 had, die weliswaar naar c1 ging maar daar ook geen potten kon breken. Er resteerde een ongelukkige positie van de witte koning op d1 en ook de overige witte stukken konden de juiste samenwerking niet vinden. Het voordeel voor Gela was inmiddels duidelijk en werd steeds groter en de slotstelling is (voor zwart) alleraardigst.
Dat betekende dat niet voor het eerst de uitslag van kopman Jaco Vonk op bord 1 zou beslissen over de einduitslag van deze middag. Zijn tegenstander kwam met een duidelijk plusje uit de opening, maar het type stelling dat ontstond ligt Jaco wel, hij heeft de betreffende opening al talloze malen gespeeld. Hoewel wit na zo’n 15 zetten op zetherhaling aanstuurde en remise aanbood, weten wij natuurlijk wel dat zo’n vroege remise niet past bij Jaco. Er werd dus doorgespeeld. Pas na de 20e zetten werden de eerste stukken geruild, maar daar knapte vooral Jaco’s stelling van op en werd het plusje weggepoetst en kreeg Jaco ruimteoverwicht op de damevleugel. Na torenruil ontstond een interessant loper-paard eindspel met aan beide kanten een opvallende pionnenstructuur. In de onderhavige stelling op zet 35
zag Jaco af van Pxg3 vanwege Lxg6 (is onkwetsbaar), maar hield met het veiligere Pf6 de strijd gaande. Overigens vond de computer het een duidelijk gelijke stelling. Maar niet voor lang, want toen wit besloot in de volgende stelling de pion op d5 te dekken met Lc4,
bleek dat niet goed en gaf de computer Jaco opeens een forse plus (ruim -3!), want Jaco mag de pion op d5 helemaal niet slaan, want na Pxd5 pent wit het paard met Lc4! en dat betekent dan stukverlies of het doorlopen van de d6 pion! Gelukkig had Jaco beduidend meer tijd ter beschikking dan zijn tegenstander en vond de winnende voortzetting 39. … a3! Maar enkele zetten later liet Jaco zich verleiden tot ruil op h4 ipv g5-g4. Hierna verdampte zijn voordeel en was er weer sprake van een remisestelling. Kortom, “the devil is in the detail” bleek maar weer. En dat bleek opnieuw een zet later toen wit met Ka2 op de a3-pion afging. Dat leidde opnieuw tot winnend voordeel voor Jaco. Diagram na 46. … Pe4.
Hierna vergrootte Jaco zijn voordeel en hij koos in de volgende stelling (diagram) voor 52. … kd7
terwijl enkele kibitzers de zet Pxh4 gevolgd door g5 dwingender vonden. Tja, volgens de computer leidde beide zetten tot mat in 20 zetten! Dat is toch wel echt een grappig aspect van het gebruik van de computer bij de analyse. In deze stelling duurde het nog ruim 10 zetten voor wit het moede hoofd in de schoot legde en opgaf. Hiermee behaalden we een zwaar bevochten 4,5-3,5 overwinning, die gezien het verschil in rating tussen beide teams best wat hoger had mogen zijn. Maar ja, sommigen van ons hadden hun dag niet zo, al kon dat ook best van enkele van onze tegenstanders gezegd worden. Met deze nipte overwinning stegen we tot de 4e plaats in onze poule. De volgende wedstrijd vindt op 10 januari plaats in Goirle tegen EGS. Hopelijk kunnen we dan onze eerste uitoverwinning boeken!