Op 10 februari speelde we de uitwedstrijd in en tegen Zeist. In het verleden waren het vaak spannende wedstrijden met een uitslag van ongeveer 4-4. Het seizoen viel voor Zeist tot heden niet mee en de laatste ronde hadden zij nogal ongelukkig een wel heel zware nederlaag geleden tegen de gedoodverfde kampioen Woerden 1. Bij winst zouden we veilig zijn, maar bij verlies zou alles wel weer erg in elkaar schuiven.
De eerste uitslag was er op bord 4 bij Mattias Stok. Na een rustige opening maakte wit zijn bedoelingen duidelijk met een lange rokade en pionnenopmars op de koningsvleugel. Hij had toen zeker wel een plus, maar Mattias speelde attent, wist wat materiaal, waaronder de dames te ruilen rond de 20e zet en leek wel safe te staan. Wit probeerde het nog wel, maar zelfs het gedurfde 26. … Lxh4 van Mattias bleek te kunnen, al zag 27. Tg7 er wel dreigend uit. Diagram.
Maar met 27. … Lg5 kon hij de stelling plomberen en na ruil van de binnengedrongen witte toren, was de remisehaven binnen bereik. Het was zeker een interessante partij die beiden hadden gespeeld! De tweede uitslag kwam van Louis Rutgers op bord 8. Maar in de opening ging er al iets mis en dat kostte Louis een pion op f7 en het recht te rokeren. Maar hij verzette zich taai, won de pion terug kon met twee torens op de f-lijn wit bezig houden. Maar een remiseaanbod van Louis werd door zijn tegenstander niet geaccepteerd en langzaam aan raakte de zwarte koning midden op het bord in het nauw en verloor Louis alsnog. Jaco op bord 1 trof een taaie tegenstander, die hij enkele jaren eerder ook al eens had ontmoet en toen aan het kortste eind had getrokken. Nu probeerde Jaco het wel, er waren wat open lijnen, maar geen van beiden kon de tegenstander uit balans brengen en zo eindigde de partij in remise.
Hierna kwam de uitslag bij Henk op bord 3 als een verassing. Vanuit de opening had hij eigenlijk niets kunnen bereiken en zijn tegenstander kwam steeds beter te staan. Hoewel hij al wat minder stond, probeerde hij met een remise aanbod op zet 27 zijn tegenstander nog te paaien, maar die gaf begrijpelijkerwijze “niet thuis”. Henk voelde zich op een glibberig pad naar beneden glijden en schatte een aantal zetten later zijn positie als min of meer verloren aan. Achteraf vond de computer het allemaal nog wel meevallen: slechts een ruime -1. Zijn enige voordeel was de stand van de klok: op zet 40 had hij nog ruim 20 minuten, terwijl zijn tegenstander het met 3 minuutjes moest doen. Op zet 43 won zwart een pion op f2, waarna Henk 44. Pg4 speelde. Diagram.
Hierna ging zwart schielijk terug met Tf2-a2, maar greep na 45. De3 (dreigt Dxh6+) met g5 vreselijk mis. Wit kwam na De5+ vernietigend binnen en noteerde een, zoals dat heet “gestolen” overwinning. Hiermee kwam de stand op 2-2.
Maar Gela werd op bord 2 wel heel snel gedwongen “out of book” te denken na de witte opzet 1. d4 Pf6; 2. c4 g6; 3. h4 !? Voor Gela een “nieuwe ervaring”. Gela koos zeker geen verkeerde opzet, al was er na de tegengestelde rokades wel meer “speelruimte” voor een witte aanval op de koningsvleugel dan voor een traag zwart initiatief op de damevleugel. Toen wit dan ook f5xg6 kon spelen (diagram na f5xg6)
was de strijd eigenlijk al wel gestreden. En hoewel Gela nog wat spartelde en offerde, was de witte mataanval niet meer te stuiten. Na deze nederlaag redden ook de anderen het niet. Tony Else kreeg na de opening een evenwichtige stelling, maar zag nergens mogelijkheden zijn stelling te verbeteren. Toen hij het toch probeerde te forceren, kreeg hij de kous op de kop en ging het van kwaad tot erger en verloor hij.
Ook bij André op bord 5 liep het allemaal niet naar wens. Hoewel zijn tegenstander al vroeg de mogelijkheid had een belangrijke pion te winnen, gebeurde dat niet. De door André gekozen lange rokade bleek evenwel geen gelukkige keuze, al was de stelling rond zet 25 nog wel in evenwicht. Maar het gevolgde plan met 26. Dh5 bleek niet juist en zijn tegenstander reageerde goed en soliede, positioneerde zijn stukken steeds beter en ook bij André ging het licht dus uit. En ook bij Elmar Bottema op bord 6 wilde het niet lukken. Hij offerde nog wel een pion op c5 en leek hiervoor aardig spel te krijgen, maar dat leidde dus niet tot voordeel/succes en ook hij leed een nederlaag. Kortom een opvallend slechte avond voor het team en met de staart tussen de benen moesten we na deze 6-2 nederlaag op huis aan. Op dit moment is de stand in de poule erg in elkaar geschoven. Weliswaar staan wij nog op de 3e plaats (!) maar het verschil met nummer 8 en laatste is slechts 1 matchpunt en 2 bordpunten, terwijl wij nog 2 sterke teams als tegenstander krijgen: Oud Zuylen Utrecht en in de laatste ronde de gedoodverfde kampioen Woerden. Kortom in deze poule kunnen er nog 6 teams hun hachje redden, terwijl dezelfde 6 teams ook nog kunnen degraderen!
Op dezelfde avond trad het tweede team thuis aan tegen Kasteel Lekstroom 4, overigens net als Zeist de hekkensluiter in de poule. Maar het tweede team deed het wat dat betreft een stuk beter dan het eerste en won met 4,5-1,5. Winst was er voor Christian Boudewijn, Martijn Koutstaal, Gerard de Gans en Anne van Heelsum. Bert van Geldere speelde remise en alleen Arnold van Es verloor.