Op deze avond moesten nog drie wedstrijden in de interne bekercompetitie worden gespeeld. Tony Else en Eddy Korevaar voelden elkaar stevig aan de tand. Maar het gebit van Eddy leek van betere kwaliteit, want hij kreeg een duidelijk betere stelling. Zijn voordeel leek vrijwel winnend, maar dat kwam er toch niet van. Zelfs al kon hij op de 43e zet nog een stuk winnen, dat gebeurde niet. Eddy had ook niet zo heel veel tijd meer en hoewel Tony hem op zet 47 nog een stuk cadeau deed, lukte het Eddy toch niet om het eindspel te winnen, omdat zijn laatste pion van het bord verdween: remise dus en daar zal Eddy van de twee wel de meest gemengde gevoelen over hebben. Volgende week gaan de heren op herhaling. In de tweede kwartfinale speelde Michaël Houweling tegen André van Wingerden. Het leek een redelijk gelijke strijd, maar Michaël had na e4-e5 wat meer ruimte in het centrum. Het leek allemaal vrij vast te staan, maar de adder onder het gras was de ongedekte positie van de zwarte toren op a8, die potentieel in het schootsveld van de witte dame op f3 lag. Dat betekende dus dat de d5-pion zijn makker op c4 eigenlijk niet dekte en dat Michaël na het zwarte b5-b4 gewoon Pxc4 kon slaan. Na dit voor André vreselijke moment stortte zijn stelling dan ook in elkaar. Voor de wedstrijd tussen Jaco Vonk en Hemmo Mulder is het helaas nog niet gelukt een goede datum te vinden.
Deze avond werd ook een begin gemaakt met de derde cyclus in de interne competitie en stond er daarom een duel tussen Jaco en Gela Nikoladze op het programma. De eerdere twee partijen in de interne competitie waren beide door Jaco gewonnen, maar de rapid-partij van vorige week was het toch Gela, die er met de winst vandoor ging. Dus de vraag was of hij Jaco zijn eerste 0 zou kunnen bezorgen en daarmee de titelstrijd weer flink opengooien. Na de opening kreeg Jaco de kans om een paardoffer 13. Pd5 te spelen met voordeel en even later kon dat nogmaals, maar hij koos voor een gewone rustige opbouw. Nadat Gela de witte loper op g5 had teruggejaagd, kwam deze via f2 op d4 terecht. Diagram na 23. Ld4.
Hier koos Gela voor het “veilige” 23. … e5. Maar hier had Gela de aanval op het paard op f6 kunnen negeren en gewoon dxe4 spelen, omdat na Lxf6 Lc5+ kan worden gespeeld en de toren op a7 hangt! Nu speelde Jaco 24. Lb6 en had Jaco een plusje. En dat speelde hij verder goed uit, won later de pion op e5 en had in het toren-lopereindspel eigenlijk alle troeven in handen. Diagram. na Te2-c2.
Maar het juiste plan om de volle winst binnen te halen had hij niet goed op het netvlies en uiteindelijk bereikte een spartelende Gela nog een toren-eindspel waarin een potremisestelling overbleef! Oeps, niet de eerste keer, dat Gela ontsnapt uit een slechte stelling, maar het zij gezegd, ook dat is een noodzakelijke kwaliteit om bij het schaken goed te scoren. Al had Jaco na afloop begrijpelijkerwijze vooral het gevoel dat hij Gela had laten ontsnappen. Hiermee blijft Jaco wel aan kop van de ranglijst, maar indien zijn achtervolgers vol gas blijven geven, kan hij zich niet teveel (halve) verliespunten meer veroorloven.
Hans Karelse trof Henk Boot, die gezien het mooie weer voor een zomerse strand-opening koos. Hans kwam goed uit de opening en had geruime tijd volgens de computer een klein plusje, al kostte het hem best veel tijd uit de verschillende mogelijkheden het juiste te pad te kiezen. Beiden kozen voor de lange rokade en toen beide h-pionnen van het bord verdwenen stond Henk wat makkelijker. Diagram na 27… Th8.
Nadat Henk met Th2 doordrong in de witte stelling, trok wit zijn paard terug naar g1 (Pe2-g1) en dit stelde Henk in staat de b-lijn te openen. Na 35. Tb1 ruilde Henk op b1, diagram na Kc6-b7.
Een goed alternatief was na ruilen op b1 niet Kb7, maar Lh4 met de dreiging Lf2. Nu maakte Henk het zich moeilijk, vooral omdat hij zijn mooie paard wilde behouden en afzag van bv. Pd4+. Zo ontstond na 45. Ta8 a5 weer een volstrekt gelijke stelling op het bord (0.00!) waarin Hans nog zo’n 8 minuten en Henk 18 minuten ter beschikking had. Maar na wat manoeuvreren met paard en koning (wit) en toren (zwart) liet Hans zich in tijdnood verleiden tot 52. Lb6 Diagram na 52. Le3-b6.
Dat kostte na 52. … Kc6 materiaal en de partij. Wederom een zwaar bevochten zege voor Henk, nadat Hans in tijdnood misgreep.
Martijn Koutstaal trof Arjan Uittenbogaard en had al na zo’n 10 zetten een lekkere plus. En zijn optimaal samenwerkende stukken trakteerden Arjan op een vernietigende aanval. Diagram na 13. Pd6+.
En juist voor de 20e zet moest Arjan de partij al opgeven. Madelon Dane en Bert van Hees waren gedurende lange tijd aan elkaar gewaagd. Hoewel Madelon een pionnetje voor kwam te staan, lukte het haar niet er bij Bert doorheen te komen. Uiteindelijk won Bert na een lange partij. Arnold van Es kreeg van Shiyar Allo een stukoffer tegen 2 pionnen te verwerken op de koningsvleugel. Het zag er allemaal erg dreigend uit voor Arnold en uiteindelijk won Shiyar, nadat hij aan de andere kant van het bord een tweetal vrijpionnen had kunnen creëren. In de partij tussen Edwin Morks en Jan Troost had Edwin in het begin wat meer ruimte ter beschikking, maar had Jan later een pion meer. En dat bleek de weg naar een overwinning te openen. Van de partijen Raymond Wagner-Jan Post en Gerard de Gans-Bert van Geldere heb ik eigenlijk nauwelijks iets gezien. In ieder geval wonnen de wit spelers. Huig Visser was gekoppeld aan Martijn Meerkerk, een nieuw gezicht die tot nu toe vooral zijn schaakactiviteiten op het internet had beoefend,. Maar het ook leuk leek te spelen tegen tegenstanders van vlees en bloed. Dat ging hem goed af, want eerst kwam hij één pion voor en er volgde bij een mooie stelling ook een tweede pion. Dat voordeel werd door Martijn tot winst gevoerd.