Allereerst stond deze avond de barrage in de bekercompetitie tussen Eddy Korevaar en Tony Else op het programma, waar Eddy ditmaal wit had. Er kwam een rustige opening op het bord, waarbij beiden hun koningsloper hadden gefianchetteerd en wit wat meer ruimte had dankzij een pion op d5. De strijd speelde zich vooral af rond de open b-lijn. Eddy was niet ontevreden over zijn stelling, al vond de computer het allemaal nog in evenwicht. Tony had het plan om met eerst Tb4, gevolgd door La4 om het initiatief te strijden op de damevleugel, maar bij de uitvoering speelde hij eerst La4 en die werd door Eddy opgepeuzeld, want na Tb4 volgde gewoon het terugtrekken van de dame naar c2. En daarmee stond Eddy dus gewoon een stuk tegen een pion voor! Kortom, een voor Tony desastreuze ontwikkeling, omdat hij ook geen enkele compensatie voor dit stuk had. Enkele zetten later staakte Tony de strijd. Ook in deze partij kreeg Eddy dus een stuk cadeau, maar dit keer met definitieve gevolgen voor de bekerstrijd. Waar in de vorige partij Tony het nog tot remise wist te brengen in het eindspel, was dit nu niet het geval. Een ronde verder dus, maar allerminst overtuigend vond Eddy zelf…..
In de interne competitie zaten Gela Nikoladze en Henk Boot opnieuw tegenover elkaar. De opening volgde min of meer hetzelfde patroon als de bekerwedstrijd enkele weken geleden, maar na zo’n 8-9 zetten werden andere wegen ingeslagen. Henk had geen bezwaar tegen dameruil, maar Gela voelde daar niet voor. Hoewel na zo’n 10 zetten de computer Gela wel een plusje gaf, vond deze de keuze na 14 … d5; 15. Dc5 minder dan de pionzet f4, Diagram. Maar na Henks Dc7 hield Gela zijn plusje vast, stuurde op de voor hem karakteristieke wijze zijn g- en h-pion naar de frontlinie. Maar Henk voelde zich wel OK, omdat zijn centrumpionnen, net als in de laatste bekerwedstrijd, hem meerdere mogelijkheden boden. Toen de witte lopers van het bord gingen, Gela’s pionnenopmars kon worden geblokkeerd en hij zelf zijn centrumpionnen naar voren kon dirigeren, voelde dat als een voordeeltje en daarin gaf de computer hem gelijk. Diagram na 31. … d4.
Henk kreeg een mooi pionnenfront op de 4e rij en bracht zijn dame naar e6. Min of meer noodgedwongen forceerde Gela met 36. f4-f5 en Henk had het beste nu gewoon gxf5 kunnen spelen, maar dacht dat het nog beter kon en speelde op het doorzetten d4-d3. Maar toen wit de a5-pion extra aanviel, koos Henk (te snel) voor het veilige a5-a4, terwijl hier c4-c3 een heel fraaie krachtzet zou zijn geweest! Diagram.
Toen Henk hierna koos voor d4-d3 ipv simpel Dxg5 was zijn voordeel geslonken, maar het was er nog wel na 41. De3 dxc2+; 42. Kxc2 Dd3+ en 43. Dxd3 cxd3. Na 44. Kd2 koos Henk voor het aantrekkelijke Pe5 omdat hij na Txe4 via Pf3+ een kwaliteit won en hij gaf zichzelf goede winstkansen, temeer daar hij nog ruim 10 minuten meer op de klok had. Maar zoals bekend, daar schrikt Gela niet zo snel van. Hier was Pb6 duidelijk (veel) beter geweest dan Pe5! En hoewel Henk nog steeds wel beter stond wist hij de juiste weg niet meer te vinden en eindigde de partij dankzij actief stukkenspel van Gela in de eindfase in remise, waarmee de computer het gezien het 0.00 oordeel helemaal eens was. Dus opnieuw bleek, net als de week tevoren tegen Jaco Gela heel handig om nog net aan een dreigende nederlaag te ontsnappen!
André van Wingerden speelde tegen een nogal nonchalant spelende Hans Karelse, althans zo definieerde hij zijn eigen openingsbehandeling. Na het witte 11. Lxf6 moest Hans kiezen tussen gxf6 of het met Lxf6 opgeven van zijn d6-pion. Hans koos voor het eerste, al was de andere optie volgens de computer gelijkwaardig. André speelde hierna Le2-h5 om de f7-pion onder schot te nemen, maar Hans zag mogelijkheden op de open g-lijn en speelde Tg8, waarna André het pionnetje met dank in ontvangst nam. Diagram.
André manoeuvreerde een paard naar b6 en had de dreiging van de zwarte torens over de g-lijn goed onder controle. Hans kwam niet los en André kon zijn stelling steeds een beetje verbeteren. Uiteindelijk waren de witte zware stukken oppermachtig en zelfs een wanhoopstorenoffer Txg3 bracht André niet van zijn stuk. Een soliede overwinning van André, die hiermee op de ranglijst weer een sprongetje naar boven maakt.
Ernst Delwel speelde een aardige partij tegen Martijn Stam. Het begon allemaal rustig, waarbij de zwarte stukken van Martijn wat beter samenwerkten dan die van Ernst. Er ontstond visueel een grappig zwart pionnenblokje op de koningsvleugel en dan is altijd de vraag, is het sterk of zwak? Op de 17e zet speelde zwart Pc7-e6 gespeeld, met Pf4 als mogelijk vervolg. Ernst had nu gewoon zijn torens in het spel moeten betrekken met Tad1 of Tfe1, of had Pg2 moeten spelen. Diagram.
Hij speelde echter 18. f4? En dat was veel te optimistisch. Er ontstond nu ruimte achter de witte pionnen en zijn koning werd blootgesteld aan vijandelijkheden. Martijn greep het initiatief en zette de aanval in met al zijn stukken. Ernst moest nu verdedigend tot het uiterste gaan, waarbij zijn stukken goed gecoördineerd moesten samenwerken. Dit lukte wonderwel en na 27. Le3-Lf2 klaarde de lucht weer wat op voor wit. Diagram.
Wit wilde best een flink aantal stukken ruilen om het eindspel in te gaan met een gunstiger pionnenstructuur vanwege zijn vrijpion op d5. Inderdaad werden gaandeweg alle stukken geruild en maakten beide spelers gebruik van hun pionnenmeerderheid op resp. de dame- en de koningsvleugel en werd de cruciale stelling bereikt na 51. … Kf5. Diagram.
Wit speelde nu d5-d6 en na Ke6 volgde 53. Kxf5 met beslissend voordeel. Door oppositiespel kon de witte koning uiteindelijk de pion op c5 slaan en de witte pion op c4 ondersteunen voor een vrije doorgang naar promotie. Op de 65e zet gooide Martijn de handdoek in de ring.
Huig Visser speelde tegen Egbert Meijer en kwam op een gegeven moment materiaal voor te staan. Het werd zelfs een dame tegen een toren en dat was voldoende voor de winst. Rob van Driel had het moeilijk tegen Arnold van Es. Arnold won een stuk en even later de partij. Bert van Geldere speelde tegen Anne van Heelsum en hield zich opnieuw goed aan zijn voornemen niet meer in tijdnood te komen. Het was best een ingewikkelde partij, waarin hij zijn tijdsvoordeel van 15 minuten goed gebruikte toen Anne een incorrect stukoffer bracht. Bert won dus. Pieter Verdoorn lette goed op en liet zich niet in het rappe speeltempo van Gerard de Gans meezuigen en won. Madelon Dane lukte het niet tegen Jan Troost er doorheen te komen. Een dubbelpion op de f-lijn werd door een paard op h5 verhinderd naar voren te komen. Mogelijk had een eerder doorzetten van d3-d4 haar meer opgeleverd. Maar het kwam er niet meer van. Jan nam het initiatief over en won. Martijn Meerkerk nam het op tegen Wim Rietveld. Er kwam via-via een “Franse” stelling op het bord. Hij kon een op d3 binnengedrongen loper via een mooi paard op e5 tot een verklaring dwingen. In de fase daarna lukte het hem met goed spel Wim tot overgave te dwingen en hij heeft hiermee een mooie start met 2 uit 2. Bert van Hees had het moeilijk tegen Raymond Wagner en stond met de rug tegen de muur. Maar Raymond kwam er niet door heen en de partij eindigde in remise.