Het was de eerste schaakavond, waarin de hersenen weer eens stevig werden getest op roest en achterstallig onderhoud. Het topduel van deze avond was bij afwezigheid van Eddy Korevaar de strijd tussen Jaco Vonk en Henk Boot. Er kwam een weliswaar ook eerder door hen gespeelde opening op het bord, maar Jaco had al snel het betere spel. Henk koos een wat mindere voortzetting en kwam duidelijk minder te staan. En toen hij na Jaco’s 19. Ta4 opportunistisch koos voor het antwoord Td4 miste hij de tussenzet Tc4. Diagram na Td4?
Maar Tc4 verdiende eigenlijk een vraagteken want hij had gemist dat na 20. Lxd4 cxd4 Jaco de sterke zet Tc4 had. En toen hij daarop zich ook nog verrekende en zijn dame offerde had hij volstrekt onvoldoende compensatie en gaf de computer + 4 aan. Diagram.
Henk dacht al aan opgeven maar hoopte met zo actief mogelijk spel nog wat in troebel water te kunnen vissen. Het kostte Jaco inmiddels best veel tijd de juiste weg naar winst te vinden en zo gaf de computer na Henk’s 32. … Ta8 zelfs ruim + 6 aan! Maar nu koos Jaco tot verbazing van Henk voor Dc8+ en besloot zijn dame tegen een toren terug te geven in de verwachting dat de stelling simpel zou worden en zijn b- en c-pion de weg naar promotie wel zouden kunnen vinden. Henk veerde op, want hij zag duidelijk mogelijkheden in het eindspel van loper en paard tegen een toren van Jaco. Ook de computer vond het opeens weer in balans! Diagram na Dc8+.
Henk creëerde een sterke vrijpion op e4 en die was gevaarlijker dan de witte vrijpionnen op de damevleugel. Jaco moest met erg weinig tijd op de klok zelfs flink oppassen, maar ook Henk kon met inmiddels maar weinig tijd meer geen weg naar winst vinden en bood dus maar remise aan. De computer vond het overigens ook al een poosje ± 0.00. Met nog 45 sec. op de klok accepteerde Jaco het aanbod, waarmee Henk dus uiterst gelukkig met een blauw oog ontsnapte en Jaco zichzelf duidelijk tekort had gedaan. Diagram eindstand.
Het was ook de langste partij van de avond en duurde tot ± 24 uur.
Ook een langdurige partij werd gespeeld door Louis Rutgers en Martijn Koutstaal. Martijn had weliswaar een pionnetje meer, maar Louis had een wat betere positie van zijn stukken. Toen zwart inging op een indirecte dameruil, bleek dat geen goede keus. Want Louis sloeg de zwarte dame met Lc3xa5, waarna Martijn met Txc2 de witte dame pakte. Maar door zijn loper weer naar c3 terug te trekken was de zwarte toren gevangen en kon Louis hem met zijn witte loper aanvallen en een kwaliteit winnen. Louis liet hierna niet meer los en zorgde ervoor dat de zwarte loper zijn pion op c3 niet kon helpen op weg naar het promotieveld c1. Al kostte het nog een flink aantal zetjes, Louis haalde de vis op het droge en won. Hans Karelse speelde tegen Elmar Bottema een niet al te gebruikelijke variant in een bekende opening. Hoewel er niet al te veel aan de hand was, oogde de stelling al vrij snel wat makkelijker voor Hans, zeker toen hij na het zwarte 9. …cxd4; 10. Pxd4 Lc5 zijn andere paard op c4 kon zetten (diagram)
Na Lxc6+ Pxc6?! zette hij krachtig voort met b4. Toen Elmar in arren moede dameruil op d7 aanbood na Pb5, werd zijn stelling uiterst bedenkelijk. Zeker toen er kwaliteitswinst volgde en de zwakke zwarte b-pionnen door een witte toren werden opgepeuzeld was het een gelopen race. Diagram na Txb5.
Een goede partij van Hans, die bescheiden stelde dat zwart wel enkele betere zetten had gemist. Maar ja, dan moet je natuurlijk wel van de geboden mogelijkheden gebruik maken en dat deed Hans met verve. Ook Tony Else en Raymond Wagner speelden een interessante partij, zeker ook voor mij als toeschouwer, spelend op het bord tussen Hans en Tony. Opvallend was dat zowel Tony als Raymond beiden dachten het grootste deel van de partij slechter te staan, waarbij Raymond iets meer gelijk had dan Tony… Maar het voordeel voor Tony was toch niet erg groot. Na het spelen van 21. Pxe4 kon zwart Pxd3 spelen, maar hij koos voor Lh6. Henk dacht nog dat ipv Ld3 Tony heel goed f4 gevolgd door e5 had kunnen spelen, maar ook dat had volgens de computer na e7-e6 ook niet veel opgeleverd. Maar na ruilen via 22. Lxe5 Lxe3; 23. fxe3 dxe5; 24. Pxc5 Tc8 (diagram)
koos Tony voor 25. Pxd7 en had daarna via Lxg6 eeuwig schaak, maar direct 25. Lxg6! had hem groot en mogelijk winnend voordeel opgeleverd! Schaken blijft voor ons nu eenmaal een lastig spel om “tijdig” de juiste zet te vinden.
De eerste partij die deze avond beslist werd, was die tussen Edwin Morks en Madelon Dane. Beiden hadden vanwege hun werk maar een beperkte en korte nachtrust gehad en Madelon bleek daar het meeste last van te hebben. Een gepend paard op f6 werd geruild en Madelon was gedwongen tot gxf6, waarna Edwin een zwarte pion op h6 won. Hiermee was de strijd voor Madelon eigenlijk al verloren.
De partij tussen André van Wingerden en Michael Houweling ontwikkelde zich niet als een rustige Weense wals, maar eerder als een woeste Argentijnse tango. Nadat Michael al eerder een pion had geïnvesteerd betekende zijn 13. … 0-0 gewoon een stukoffer, waarbij de computer de stelling geheel in evenwicht vond: 0.00! Diagram na 13. … 0-0.
Maar even later na 15. … Db6 ging André met 16. Db5 ?? opzichtig in de fout. Kf1 was noodzakelijk om de strijd gaande te houden. Nu viel de zwarte dame verwoestend binnen met Dg1+ en moest André de strijd even later staken. Diagram na d4+.
Een enorm scherpe partij, waarin het maken van fouten makkelijker is dan steeds de goede verdediging vinden zoals André tot zijn schade moest ondervinden. Michael profiteerde optimaal.
Pieter Verdoorn speelde Quinten Gerritsen, die de overstap naar de senioren heeft gemaakt. Quinten kwam heel goed te staan, maar miste na 18. Pxc4 om met Dxb4 zijn voordeel verder te vergroten, (diagram na dxc4)
maar met het gespeelde Dxa7 verdampte zijn voordeel. En toen hij na Pd6 Lxd6 en exd6 zijn koning naar d8 ipv b8 terugtrok stond hij opeens glad verloren. Pieter liet zich deze buitenkans niet ontgaan en won na 22. Dg7 vlot. Een koude douche voor Quinten na een prima gespeelde opening. Rob van Driel nam het op tegen Marcel Korevaar die het schaken een flink aantal jaren in de pauzestand had gezet, maar nu kriebelde het wel weer. Hij kreeg al snel een plezierige stelling en kreeg toenemend voordeel. Toen hij bovendien een stuk won, hield Rob het voor gezien.
Arnold van Es en Huig Visser begonnen hun partij rustig, maar het bleek dat Arnold al vrij snel de overhand kreeg en de partij in zijn voordeel kon beslechten. Shiyar Allo won van Bert van Geldere, maar Jan Troost redde het niet tegen Anne van Heelsum.