De derde ronde van de KNSB bracht ons Boven IJ uit Amsterdam-Noord, qua externe teams een samenvoeging van Nieuwendam, T.O.Z. en De Volewijckers. Op papier was dit één van de sterkere teams uit de poule, we zouden het zwaar krijgen.
Jesper had te maken met een gerenommeerde tegenstander. In normale doen kan Jesper prima op tegen dit niveau, maar hij voelde zich niet optimaal en had eigenlijk niet willen spelen. Met de witte stukken zette Jesper zijn stukken in een offensieve houding, maar zijn opponent kon met een kleine combinatie een pion te verdienen waarmee Jespers aanval in de kiem werd gesmoord. Jesper probeerde er nog wat van te maken, maar het mocht niet meer baten.
Ondertussen hadden Hemmo en invaller Hans degelijke remises behaald hoewel Hans het nog even lastig leek te krijgen. Hij wist de dadendrang van zijn tegenstander echter te stoppen met vernuftige dreigingen. Toen de rookwolken waren opgetrokken was de stelling nagenoeg in evenwicht. Naar eigen zeggen had Hans inmiddels een plusje bereikt, maar de stelling was naar zijn mening nog eng genoeg om de mist in te gaan.
Bobby had op bord 3 het eerste volle punt binnengebracht en dat was volledig verdiend. Op het eerste gezicht was de geïsoleerde centrumdubbelpion van Bobby niet om aan te zien en leek het loperpaar van zijn tegenstander een mooie toekomst tegemoet te gaan, maar als je wat beter keek zag je diverse neutralisatiemogelijkheden voor Bobby, sterker nog: het zwarte paard op a5 was een prooi voor de korte termijn. Bobby had dat prima in de gaten en na een paar voorbereidende zetten was het moment aangebroken: b4 en het paard kon in de doos. Even later werden de handen geschud.
De stand was hiermee 2-2 en de overige stellingen gaven op dat moment hoop op minimaal een gelijkspel.
Het ging helaas mis bij Zdravko en Sander. Zdravko kreeg met zwart een Benkogambiet (hoe heet dat gambiet met wit?) voorgeschoteld. Wit kreeg hiermee de bekende druk op de a- en b-lijn, wist ook een doorbraak te forceren, maar onder druk van de tijdnood verdween het voordeel als sneeuw voor de zon. Zdravko ontsnapte met handig spel naar de eindfase met een pion minder en was er in ieder geval zelf van overtuigd dat het remise was. Zijn tegenstander zocht echter nog naar mogelijkheden om zwart in tempodwang te brengen en dat lukte, maar vooral doordat Zdravko zijn pionnen op de koningsvleugel ongelukkigerwijs naar de verkeerde kleur had gedirigeerd.
Sander had met wit een mooie stelling opgebouwd met voor hem het paardenpaar en voor zijn tegenstander het loperpaar. Het zag er lange tijd goed uit, maar Sander gaf zichzelf wel heel weinig tijd voor de laatste vijftien zetten. In die omstandigheden worden niet altijd meer de beste zetten gedaan en zwart kwam daardoor beter in zijn spel. Uiteindelijk ging Sander het eindspel in met een pion minder en dat bleek helaas net niet voldoende om remise te bereiken.
De stand was nu in het voordeel van Boven IJ, de vraag was of Andries en Jaco het gelijkspel alsnog konden veilig stellen.
De partij van Andries kende verschillende gezichten. Tegenstander Baarslag pakte het initiatief, maar kon niet doordrukken. Andries kwam terug en nam zelfs het roer over. Hij kwam ook nog een pion voor waarmee de overwinning dichtbij kwam. Baarslag toonde veerkracht en wist te vluchten naar een toren tegen toren+paard-eindspel. Andries probeerde het nog even, maar Baarslag gaf geen krimp. Interessant is dat er precedenten zijn waarbij het de speler met het materiële voordeel wél lukte om te winnen. Zo moest Erwin l’Ami recent door het stof tegen Magnus Carlsen en langer geleden werd Judith Polgar getruct door Gary Kasparov. In beide gevallen maakte de verliezer een onnodige fout, want het eindspel is theoretisch remise.
Toen de uitslag van de partij van Andries bekend was, bood Jaco meteen remise aan tegen Cyriel Pex. Daar ging heel wat frustratie bij Jaco aan vooraf. Mede door onnauwkeurige zetten van Cyriel had Jaco zich een perfecte stelling verschaft met uitzicht op de overwinning. Toen het moment was aangebroken om de zwakke pion op d6 in te rekenen, bedacht Jaco dat plan B nog beter was. Dat plan was echter niet beter, het gaf zwart juist weer een klein beetje hoop. Een paar zetten later ontstond opnieuw een situatie waarbij Jaco de beste zet verwierp en koos voor een bescheiden pionwinst. Als op dit moment de beste zet zou zijn gespeeld was de partij na een paar zetten uit geweest. Na deze twee levensgrote dreigingen te hebben overleefd kwam zwart weer in de remiseregionen en moest Jaco na een lange ontkenning c.q. ontgoocheling berusten in remise.
Individuele uitslagen:
| Boven IJ | 2058 | De Giessen en Linge | 1995 | 5 | 3 | |
| 1. | Cor Croese | 2247 | Jesper Nederlof | 2172 | 1 | 0 |
| 2. | Ed Baarslag | 2108 | Andries Dekker | 2142 | ½ | ½ |
| 3. | Martin Beugel | 2096 | Bobby Fijlstra | 2052 | 0 | 1 |
| 4. | Frank van de Velpen | 2073 | Hemmo Mulder | 2041 | ½ | ½ |
| 5. | Cyriel Pex | 2076 | Jaco Vonk | 2073 | ½ | ½ |
| 6. | Martin de Koning | 1967 | Zdravko Kalas | 1784 | 1 | 0 |
| 7. | Han Gieske | 1960 | Sander van den Oord | 1910 | 1 | 0 |
| 8. | George Gijsen | 1935 | Hans Karelse | 1783 | ½ | ½ |
De Giessen en Linge 1 is inmiddels gezakt naar plaats 7 op de ranglijst, maar de weerstand is hoog geweest.
Er is geen reden tot paniek, maar de aspiraties op een hoge eindnotering moeten nu iets worden bijgesteld.
Tenslotte een eervolle vermelding voor de invallers met een GSC-verleden: met een totaalscore van 3 uit 4 hebben Marcel Wildschut, Tony Else en Hans Karelse tot nu toe een zeer goede bijdrage geleverd!