Auteur: Henk Boot

Op deze avond ontving het KNSB-bekerteam (Jaco, Eddy, Gela en Michael) onze schaakvrienden uit Sliedrecht. Zoals u in het verslag van Eddy hieronder kunt lezen, werd dat geen echt succes om het mild te formuleren.
De verslagen van de wedstrijden van de interne competitie berusten geheel op de input van de spelers zelf, omdat ik een klein weekje vakantie had genomen. Veel dank dus, dat ik over alle partijen informatie heb gekregen! Het duel aan de top van de ranglijst werd gespeeld door Tony Else en Gerard de Gans. Tony behaalde al groot voordeel in de opening, dat nog groter werd toen Gerard toeliet dat zijn dame op e8 ingesloten raakte. Voor de tweede week op rij wist Tony dus een dame te winnen in ruil voor een toren en een stuk (loper). Zoals hij vorige week al zei: “mijn favoriete materiële voordeel!” Gerards paard stond vast op a7, en in een poging het te bevrijden, verzwakte hij zijn stelling nog verder. Na een paar keer ruilen bleef hij zitten met twee torens en een paard tegen dame en toren. Zijn stukken stonden op de damevleugel, waardoor Tony een mataanval kon opzetten aan de andere kant van het bord. Pieter Verdoorn zat tegenover Anne van Heelsum en speelde al vroeg in de opening met tempowinst g4 en f4 met het idee snel een doorbraak op f5 te forceren. Anne was hier niet echt van onder de indruk, zo bleek tijdens de afterparty. En ook de computer was slechts matig positief. Achteraf was het beter om direct 11. f5 te spelen en niet eerst Pa3 om de dame aan te vallen met Pb5 en Pd6+ te dreigen. Hoe dan ook, op dat moment leek het momentum voorbij en moesten de kaarten opnieuw worden geschud. Diagram na 14 Pd6+.

En toen zwart de kaart 12. … Le4 speelde, was het voordeel voor wit significant. En enigszins gelukkig voor wit maakte Anne de blunder 19. …Pe7?? met 20. Lf4 mat tot gevolg. Diagram na Pe7?

Dxb2 was een vele malen betere verdediging geweest, want door de zwarte loper op e4 is Tb1 niet mogelijk! Maar Pieter accepteerde de gegeven mogelijkheid natuurlijk graag. Hans Karelse kwam tegen Martijn Meerkerk maar moeilijk verder. Lange tijd ging het gelijk op. Hans kon niet profiteren van een geïsoleerde pion van Martijn op d6. Toen alle lichte stukken van het bord waren verdwenen, kon het voor hem ook geen kwaad dat hij door dameruil een dubbelpion kreeg. Juist toen Hans dacht dat het wel remise moest worden, kreeg hij de kans om alle torens te ruilen. Diagram na 29. … Te6-e5?

Die greep hij maar al te graag aan. Martijns d6-pion kon daardoor wel aansluiten op de koningsvleugel, maar de meerderheid van Hans op de damevleugel bleek nu beslissend al eist dat nog wel nauwkeurig spel.
Christian Boudewijn speelde tegen Bert van Geldere. Een eerste indruk na afloop was dat wit de partij sterk begon met aanvallende intenties. Hij won daarbij een pion en dacht dat er nog wel meer te halen viel, maar Bert verdedigde goed. Het bleef nu bij een pion. Later gingen ook de dames van het bord, maar dat was achteraf geen gelukkige keus van Bert. Nu kon Christian met zijn a-, b- en c-pion oprukken. En die bleken erg sterk te zijn geworden, want Bert kon ze met zijn paard en toren niet meer tegenhouden. Christian won dus. André van Wingerden trof een Edwin Morks, die dacht te profiteren van de penning van het witte paard op f3 en speelde 11. … Pc6xd4. Diagram.

Natuurlijk kan wit niet Pxd4 spelen, maar wel Dxd4 en dat wint gewoon een stuk! Even later gingen de witte paarden een kijkje nemen in de zwarte stelling en dat betekende voor Edwin het einde van de partij.
Shiyar Allo speelde tegen Louis Rutgers en dat werd eigenlijk voor Louis onmiddellijk een drama. Al na enkele zetten verloor hij materiaal en het was eigenlijk een wonder dat hij het lijden tot na de 30e zet kon volhouden. Tja, af en toe zit er zo’n zeperd tussen…
Madelon Dane zat tegenover Jan Post en het werd een rustige, langzame en evenwichtige partij. Beiden vermeden halsbrekende toeren en daar was het ook de stelling niet naar. Zo koos Jan bv. op zet 19 voor het rustige Pxd3, terwijl een andere optie Pxe4 zou zijn geweest. Diagram.

Maar ook dan blijft de stelling in balans. Nadat alle zware stukken waren geruild werd remise overeengekomen. Madelon was hiermee meer opgelucht dan Jan, want ze had wel enige zorgen over de pionnenmeerderheid van Jan op de damevleugel. Diagram na e4xd5.

En ook de isolani op d5 is een potentieel zorgenkindje, al is het evenwicht zeker (nog) niet verbroken… Maar zoals Jan na afloop aangeeft: “het winnen van deze partij met twee pionnen tegen 1 op de flank is niet zo gemakkelijk, beiden hadden we nog een loper en een gelijk aantal pionnen. De vrijpion op d5 van wit had ook aandacht nodig. Het was al laat dus het was goed zo!”
Huig Visser trad aan tegen Jan Troost. Daags hierop vertrok Jan voor een feestje in het verre Slowakije. Maar dankzij de moderne communicatiemiddelen kon hij toch nog wel wat melden. Vanuit een hotelletje in de buurt van Dresden kwam het volgende bericht: de partij tegen Huig was een redelijk klassieke partij schaak, die tot ongeveer de 35ste zet behoorlijk gelijk opging. Een paar zetten daarna leek het alsof Jan een stuk kon winnen en gaf Huig op. Dus 0 – 1. Toch was Jan enigszins verbaasd, omdat volgens hem Huig dat stuk terug zou kunnen winnen. Maar mogelijk stond Jan toch wel iets beter met een extra pion en een wat gunstiger stelling. “Wanneer ik zondag weer thuiskom volgt er nog een diepere analyse en zou het me niets verbazen wanneer het bij nader inzien toch een typische remise-stelling zal blijken te zijn”. Tja…, opgeven kan altijd nog is een gezegde waar de één meer mee op heeft dan de ander…
En dan het bekerduel zoals weergegeven door Eddy. In 2024 was het de laatste keer dat DG&L bekerde tegen Sliedrecht en ook in 2026 mochten we het in de 1e ronde weer tegen elkaar opnemen. Destijds een spannende strijd en een benauwde 1,5 – 2,5 winst voor de baggeraars, met het legendarische duel tussen 2 generaties Schakel. Dit keer geen Schakel te bekennen in de opstellingen en we ging er maar eens voor zitten, tegen de in een sterke formatie opgekomen Sliedrechtse vrienden.
Met Michael Houweling op bord 4, invallend voor van een vakantie genietende Henk Boot bleef het scorebord lang op 0-0 staan. Aan de borden 3 en 4 pittige Siciliaanse openingen waarbij Gela met de zwarte stukken in het nauw kwam en Michael met de witte stukken zijn c-pion op enig moment cadeau deed. De strijd was daarmee nog niet gestreden en er leek op enig moment compensatie te zijn voor de c-pion. Ongetwijfeld had het voor Michael mogelijk ergens beter gekund om het evenwicht te bewaren?! Op bord 3 weet Gela onder druk meestal nog wel een paar bijzondere zetten naar voren te toveren om het evenwicht te herstellen. Ditmaal wist Arjan van der Leij (na een door coach Joost Stoker opgehaalde Chinese rijsttafel weggewerkt te hebben) steeds weer de druk erop te houden en die bleek uiteindelijk fataal.
Aan bord 2 nam Eddy Korevaar het met de witte stukken op tegen Niels Mijnster en dat was waarschijnlijk onze eerste officiële partij. Lange tijd ging het gelijk op waarbij Niels een sterk centrum wist te ontwikkelen en Eddy dat onvoldoende onder schot kon krijgen. Na een afruil van dame en toren kwam hij een pion tekort en daarna was het voor Niels niet echt lastig meer. De 1e uitslag van de avond stond daarmee op het scorebord. Ook op bord 4 en 3 moesten we vervolgens de eer aan de Sliedrechtenaren laten. Jaco Vonk aan bord 1 stond de hele partij al wat gedrongen tegen William Gijssen en net als in 2024 moest hij ook ditmaal de vlag strijken. Nu met de zwarte stukken. Aldus een 0-4 zege voor Sliedrecht onder leiding van succescoach Joost Stoker en daarmee zit het bekeravontuur er voor de Giessenburgers weer op in de KNSB.

Deze avond was het de vraag of Michael Houweling het Eddy Korevaar moeilijk zou kunnen maken in het duel om de eerste plaats. In een partij met een iets korter jeugdtempo kwam Eddy met zwart prettig uit de opening. Maar zijn voordeeltje verdampte toen hij al op de 13e zet b5 speelde, waarna Michael met de opmars c4 weer een gelijkwaardige stelling bereikte. Wit forceerde dame-ruil en bood tegelijkertijd remise aan. De muziek was inmiddels uit de stelling (0,0) en met beiden paard en loper van gelijke kleur en een gelijk aantal pionnen hebben werd het punt gedeeld.
In het duel tussen Anne van Heelsum en Jaco Vonk stond de derde plaats op de ranglijst op het spel. Al vroeg ruilde Anne de dames op b6, waarna Jaco een open a-lijn kreeg en later met een paard de a2-pion kon veroveren. Maar Anne stond actief en leek voldoende compensatie te hebben. Anne koos in een moeilijke stelling voor 22. g4?!, wat hij zelf achteraf al een soort wanhoopszet vond. Diagram voor 22. g4.

Met 22. Lxb4 gevolgd door Pc1was het evenwicht nog niet verbroken geweest. Maar toe Anne hierna voor 23. Lxf8 koos, kreeg Jaco winnend voordeel. Met zijn laatste zet f7-f6 ging Jaco een stuk winnen en besloot Anne het voor gezien te houden. Diagram na f7-f6.

Al met al een erg leerzame en interessante partij was het oordeel van Anne en hij was blij dat hij zo lang goed tegenstand had kunnen bieden. Na deze winst van Jaco is het flink dringen geblazen aan de top tussen de nummers 1 t/m 3 op de ranglijst, op beperkte afstand dus gevolgd door Gerard de Gans op plaats 4(!).
Pieter Verdoorn nam het op tegen Gerard de Gans. Het was een ingewikkelde partij, waarin Pieter lange tijd het beste van het spel had. Diagram na 19. b3.

Maar hoe verder? Het mistasten begon met 25. d6 want die pion werd dus vanwege de penning met De7 niet gedekt door de e5-pion en Gerard vond dat een lekkere amuse. Maar even later schoot de eerste flinke hap van het hoofdgerecht bij Pieter in het verkeerde keelgat en dat kostte hem zijn dame en de partij. Jammer… Met dit resultaat handhaafde Gerard zijn goede serie en staat nu op de hem onbekende 4e plaats op de ranglijst!
Gela Nikoladze kruiste de degens met Hans Karelse. Grappig was dat de gespeelde opening naar een andere opening werd veranderd. Gela stuurde zijn pionnen op de damevleugel naar voren en hij had daar meer ruimte. Maar nadat hij het centrum te vroeg opende, bleken zijn pionnen maar moeilijk te verdedigen. Hans offerde vervolgens een paard, omdat hij dacht dat Gela zijn paard op g4 op de volgende zet niet meer met de dame zou kunnen verdedigen. Gela had echter een mooi veld op h4, vanwaar de dame het paard wel kon ondersteunen. Een paar zetten later gaf Hans op. Een mooi potje zo zei Gela!
Arnold van Es ging tegen Tony Else met zijn 9e zet in de fout en even later kon Tony volgens mij heel fraai 12. … Ta8-d8 spelen, maar dat was volgens Tony achteraf toch niet eens de beste zet! Wel dreigde deze zet Pd7-e5 met een extra aanval op het gepende paard op f3 en een penning van de d4-pion vanwege de witte dame op d1. Wit had dit nog kunnen pareren met Th1 en wegjagen van de zwarte dame op h5, maar Arnold koos voor een extra dekking van d4 met c2-c3. Tja, toen zat er voor Arnold niets beters op dan na Pde5 toch maar dxe5 te spelen en zijn dame te geven voor toren en paard. Achteraf twijfelde Tony overigens wel of dit allemaal zo goed was. Ondanks wat de theorie en de computer zeggen, is het voordeel van het winnen van dame in ruil voor toren en paard (of loper) niet altijd duidelijk als toren en het lichte stuk actief kunnen samenwerken. “Ik zal me altijd een verschrikkelijke nederlaag blijven herinneren waarbij ik zo’n voordeel had tijdens een KNSB-wedstrijd, enkele jaren geleden!” zo zei Tony na afloop. Arnold had het Tony moeilijker kunnen maken – de twee torens samen vormen een effectief wapen voor tegenspel – maar hij liet ruil van een stel torens toe, waarna de overgebleven toren direct verloren ging via een vork.
Christian Boudewijn speelde tegen Henk Boot, die welbewust een andere opening koos dan in recente rapid- en snelschaakpotjes, waar hij weinig bereikte. Nu kwamen ze gelijk uit de opening, maar na een kleine aarzeling van Christian met 12. Pe5-f3 stond Henk al snel beter en won bij zet 16 met Ld6xf4 al een pion vanwege de ongelukkige positie van de witte toren op e1. Diagram.

Al gauw maakte Henk een 2e en 3e pion buit. Christian dacht dat het paard op f6 niet genoeg gedekt stond vanwege de penning van g7 met de toren op g2, maar dat viel mee voor Henk, want na 24. Dxf6 volgde eenvoudig Dxg2+ en ook de witte dame kan in het doosje.
Martijn Meerkerk trof Marcel Korevaar en de strijd ging redelijk gelijk op. De pionnenstructuur van Martijn leek wat beter dan die van Marcel, maar het lukte Martijn niet er doorheen te komen: remise dus. Bert van Geldere kreeg tegen Martijn Stam een makkelijkere stelling. Martijn spartelde weliswaar krachtig tegen, maar het lukte Bert wel de volle winst binnen te halen.
Elmar Bottema kwam tegen Shiyar Allo een pion voor na een openingsgambiet van Shiyar. In een een stelling met tegengestelde rokades kregen beide een koningsaanval. De aanval van Elmar was sterker, waarbij hij de dame van Shiyar kon insluiten en dat leverde Elmar een stuk op. Ondanks tegenstribbelen van Shiyar kon Elmar uiteindelijk de volle winst noteren.
Quinten Gerritsen en André van Wingerden speelde een opwindende partij met een hoge k-factor. Dit begrip, als ik het mij goed herinner van een oude schaakvriend, geeft aan in hoeverre het oordeel over een stelling gaat van heel goed/gewonnen naar heel slecht/verloren. In de praktijk staan er dan bij een schaakpartij in de notaties (na afloop) meer of nog meer vraagtekens. Tegenwoordig is de computer na afloop vaak genadeloos in het aangeven van hoeveel plus naar hoeveel min het stellingsoordeel gaat. André kwam goed uit de opening, maar hij schoof rond de 10e zet de damevleugel dicht, waar het goed was geweest om na cxd5 op zijn aandacht op de zwakke d5 pion te richten. Nu bleef de stelling objectief in balans. Op zet 26 koos André voor Df4 al was Pf4 waarschijnlijk beter geweest. Diagram.

Inmiddels waren beiden in een stelling aangeland met veel goede/verkeerde mogelijkheden. Toen zwart enkele zetten later alsnog Pf4 speelde was dat niet meer de beste zet en wankelde zijn stelling behoorlijk (ruim +3). Diagram na Pf4?

Even later “vergat” Quinten met 35. Pa6 de genadeklap uit te delen, want daarna had hij met c4-c5 kunnen doorstomen. Nu speelde hij Kg2 was het evenwicht hersteld. Maar goed, er ontstond een toreneindspel waarin Quinten ondanks een pion minder aan de winnende hand leek. Diagram na 38. … Txc5.

En ook toen André zijn toren moest inleveren na d7-d8D was het eindspel nog gewonnen, maar er keken al enkele addertjes van onder het gras voorzichtig naar boven. Die heten overigens g6 en h5, want na Tf3 vond het achterafhulpje het weer 0.00. Maar niet meer na het gespeelde g6-g5, eerst b2! was nodig. Maar toen Quinten zijn laatste kans niet pakte (53. Ke2), groeiden de adders tot flinke exemplaren uit. Het is altijd lastig in dit soort eindspelen voor de partij met de toren twee verbonden vrijpionnen tegen te houden. En dat lukte Quinten ook niet meer. André omschrijft de laatste fase als volgt: “Wat volgde was een vlinder festival waar ik de een na laatste blunder maakte en dus gelukkig won”. Zeker een zure nederlaag voor Quinten!
Kyriakos Gelinos speelde tegen Ernst Delwel. Al vrij snel keek hij tegen een toenemende materiele achterstand aan en dat werd hem fataal. Martijn Koutstaal en Rob van Driel speelden een spannende pot. Hoewel Rob een kleine kwaliteit voorkwam, leek de stelling verder gewoon redelijk in balans. Maar toen Rob een vork over het hoofd zag won Martijn dus de kwaliteit terug. Nadat ook de laatste torens waren geruild, resteerde een pionneneindspel dat voor Martijn de goede kant opviel. Martijn won dus.
Madelon Dane speelde een goede partij tegen Huig Visser. Madelon kwam met meer ruimte en een plusje uit de opening. Diagram na 17. 0-0-0.

Na f3-f4 kreeg haar voordeel echt gestalte. En hoewel de computer het oordeel niet erg veranderde, was de stelling veel gemakkelijker te spelen voor Madelon en dreigde er van alles, zodat Huig zich genoodzaakt voelde een kwaliteit te offeren, maar dat hielp niet echt en gaf Madelon winnend voordeel. Zij haalde met twee sterke torens op f1 en g1 en Dxg6+ de winst overtuigend binnen. Toch fijn om nu na eerdere goede maar verloren partijen van de hatelijke nul af te zijn, zo meldde zij.

Het eerste team speelde de eerste externe thuiswedstrijd van het seizoen tegen Woerden 2. Het aantal deelnemers aan de interne in ronde 4 was daarom wat lager, toch werden er nog 8 wedstrijden gespeeld. Maar voor het begin van de schaakavond stond voorzitter Gerard de Gans nog een moment stil bij het overlijden van oud (bestuurs-)lid Jan de Jong. Hij was een flink aantal jaren penningmeester en had als schaker een ondernemende speelstijl. Verrassend was ook het weerzien met Marius de Wit, jarenlang lid en meerdere malen kampioen van onze schaakclub, die deze avond ook nog eens een kijkje kwam nemen! Altijd fijn om een oude bekende weer eens te zien en te spreken.
In de interne competitie waren een aantal partijen al snel beslist. Quinten Gerritsen kreeg tegen Kyriakos Gelinos al snel een beslissend materieel voordeel. Bij Marcel Korevaar ging het ditmaal niet naar wens. Tegen Anne van Heelsum verkeek hij zich op een openingstrucje van Anne, die hiermee vlot een vol punt scoorde en nu met 3 uit 3 op de 4e plaats van de ranglijst staat. Ook bij Gerard de Gans tegen Shiyar Allo ging het snel. Toen een voorsprong van een pionnetje ineens een volle dame werd, was het pleit snel beslecht. Voor Anne en Gerard zal het de volgende week een hele klus worden hun 100% score vol te houden, maar in ieder geval hebben beiden een prima seizoenstart!
Edwin Morks nam het op tegen Louis Rutgers. Louis kwam weliswaar een pion voor, maar het lukte hem niet er doorheen te komen en tenslotte eindigde de partij in remise. Martijn Stam en Christian Boudewijn speelden een “onoverzichtelijke” partij zoals Chritian zei, maar omdat hij inmiddels een toren voorstond, gaf dat toch de doorslag. Rob van Driel had het niet gemakkelijk tegen Madelon Dane. Hij kwam een kwaliteit achter te staan, maar kon nog wel in troebel water vissen. Madelon tuurde langdurig, maar het water was niet helder genoeg om de vis op het droge te krijgen. En in tijdnood ging het zelfs van kwaad tot erger en verloor Madelon. Martijn Meerkerk, pas net terug van een plezierige vakantie, had weinig last van zomerroest. De partij tegen Bert van Geldere zette hij rustig op. Na zo’n 20 zetten had hij bv. de keuze tussen 21. b4 en Pc5 of nog iets beter 21. c4. Diagram.

Dankzij de penning van de d5 pion kon Martijn na eenmaal ruilen op c4 even later met c5 de zwarte speelruimte inperken en stelde zijn voordeel ook volgens de computer wel wat voor. Diagram na Da4.

Toen na ruil van de resterende lichte stukken een toren op b6 binnendrong, kwamen er voor Bert duidelijk wel erg donkere wolken boven de stelling hangen. Na ruil van een stel torens kon de c-pion doorlopen naar c7 en werd via Tb8+ de beslissende klap uitgedeeld. Een mooie partij van Martijn! Restte nog de langste partij van de avond tussen Eddy Korevaar en Pieter Verdoorn. Omdat Michael Houweling in het externe team meespeelde, zou Eddy bij winst zelfs de koppositie in handen kunnen krijgen. En na ruim 20 zetten stond Eddy best prima met een pion meer. En ook een sterke dubbelpion, open koningslijn en sterk centrum. En toen speelde Eddy op zet 25 f2-f3?? en dat verdiende wel een tweetal vraagtekens. Het stellingsoordeel van de computer ging opeens van +2.4 naar -1.7! Tja, kan gebeuren, zou mijn kleinzoon van 3 dan kunnen zeggen…. Het kostte Eddy veel tijd om daarna de beste zetten te vinden en dat viel niet mee. Pieter speelde goed en het oordeel liep op enig moment zelfs op naar – 4.6! Pieter vond vervolgens niet helemaal de beste weg en na ruil van Eddy’s koningsloper tegen het zwarte paard kwam de stand zelfs weer redelijk in evenwicht. Voor beiden was er nog maar weinig resterende tijd en dat gold vooral voor Pieter. Suggesties van Jaco na afloop van een vork op e7 en even de koning naar e2 in plaats van dames ruilen bleek Eddy goed beoordeeld te hebben, want beide mogelijkheden gingen naar -5 of – 6. Aldus kwam Eddy in een eindspel met een pion minder, maar wel een ver opgerukte en voor zwart erg hinderlijke witte d-boer. De stelling was feitelijk nog steeds beter voor zwart, maar de tijd van Pieter was wel tot een minimum geslonken en niet voldoende om er eens goed voor te gaan zitten. Eddy kon vervolgens de d-pion gaan supporteren met zijn koning en een beslissende fout van Pieter maakte het direct uit. Het eindspel was daarvoor feitelijk nog steeds een beetje in het voordeel van zwart met een pion extra en loper tegen paard. Kortom, ook voor de toeschouwers rond het bord een enerverende partij, waarbij het engeltje keurig op de schouder van Eddy landde en het beslissende schouderklopje uitdeelde. Zeker wel zuur voor Pieter, die zich kranig opstelde en (bijna) profiteerde van Eddy’s grafzet 25. f3. Na afloop begreep Eddy nog steeds niet hoe hij deze zet had kunnen spelen…. Maar hiermee heeft Eddy wel de kop van de ranglijst overgenomen van Michael.
Deze avond begon ook voor het eerste team de regionale SOS-competitie. Vorig jaar startten we goed in de Hoofdklasse, maar er volgden teveel nederlagen en vooral de grote nederlaag in de laatste ronde tegen kampioen Woerden 1 betekende helaas degradatie. We mogen het nu een klasse lager proberen en kregen gelijk Woerden 2 (!) als tegenstander. Twee jaar geleden, ook in de eerste klasse, wonnen we nipt van hen met 4,5-3,5. Maar aan het begin van een nieuw seizoen is het altijd de vraag waar we staan en dat geldt natuurlijk ook voor de tegenstanders. Dit jaar missen we onze topscorer van vorig jaar Mattias Stok voor wie nu Michael Houweling speelt. En ipv Louis Rutgers speelt Elmar Bottema, die vorig jaar ook al eens inviel.
Halverwege de wedstrijd stond het er deze avond niet al te florissant voor. Bij André van Wingerden op bord 5 verliep de partij niet naar wens. Weliswaar stelde hij een dame en toren op de half open c-lijn op, maar echte dreigingen tegen de lang gerokeerde witte koning kon hij er niet van maken. En de aanval van wit tegen de zwarte koning aan de andere kant van het bord liep op rolletjes. André kreeg geen tijd zijn dame voor de verdediging naar de koningsvleugel te brengen. De zware stukken op de half-open h- en f-lijn marcheerden met sneltreinvaart beslissend de zwarte stelling binnen. Elmar Bottema op bord 8 kreeg van zijn tegenstander de mogelijkheid een prettige stand op te bouwen. Na een kleine aarzeling, sloeg hij na Pxf4 terug met Dxf4, waar gxf4 sterker was geweest. Maar zijn tegenstander tastte hierna met 15. … Dc6-c7 geweldig mis. Blijkbaar was hij beducht voor het schootsveld van de witte loper op g2, maar nu volgde met Pc3-b5 en de niet meer te pareren dreiging Pd6+ een wel erg koude douche! Met een beoordeling van > +6 hield zwart het voor gezien. Diagram na Dxf4.

Bij Jaco Vonk op bord 1 werd van beide kanten voorzichtig gemanoeuvreerd en begon het allemaal vrij rustig. Jaco leek met zijn loperpaar misschien een miniem voordeel te hebben, maar vond niet de meest nauwkeurige voortzetting. Zijn tegenstander profiteerde en nu moest Jaco goed opletten en waren zijn winstaspiraties in rook opgegaan. Jaco kon het voordeel van zijn tegenstander neutraliseren. Uiteindelijk bood wit remise aan en dat werd door Jaco geaccepteerd. Ook achteraf gezien was de stelling goed in evenwicht. In ieder geval lijkt Jaco hiermee weer een voorschot te nemen op het opnieuw veiligstellen van zijn “titel” remisekoning met een score van 4 uit 6! Bij Michael Houweling werd het een heel interessante en scherpe stelling, waarin uiteindelijk zijn tegenstandster het laatste woord had. Maar dat kwam allemaal nogal ongewoon tot stand. Vanuit de opening wilde Michael op b5 een paard offeren met 14. Pdb5 om daarna door te stoten en met zijn 2e paard naar d6 of damewinst te dreigen. Diagram na 13. b4 Ld6.

Maar tot verrassing van Michael offerde zijn tegenstandster haar dame voor 2 paarden!! Als compensatie kon ze wel wits koningsvleugel onder vuur nemen, maar Michael dacht alles wel onder controle te hebben. En vervolgens speelde ze verrassend ook nog b6-b5, wat Michael als een paniekerig pionoffer inschatte. Diagram na 21. axb5?

Maar de dreiging Pg3+; Kg1 gevolgd door Lb6+ zou hem loper of toren kosten. En zwart ging gewoon door met aanvallen en Michael kwam al behoorlijk in tijdnood. Hij liet zich verleiden tot 21. axb5. Al stond hij nog steeds wel beter, het werd nu wel lastiger. Ook de opkomende tijdnood van Michael, nog 15 minuten en de tegenstandster nog 45 minuten, begon een woordje mee te spelen. En dat leidde tot een blunder op zet 36, die de witte dame kostte. Tja, dat betekende opgave. Michael vond dat jij deze partij zeker had moeten winnen, maar was natuurlijk erg opgelucht dat het team achteraf de wedstrijd had kunnen winnen. Maar lees verder!
Kortom, halverwege stonden we dus met 1,5-2,5 achter en behalve bij Henk Boot op bord 2 was niet goed te zien waar we een teamoverwinning konden binnen slepen.
Vervolgens ging het toch goed bij Gela Nikoladze op bord 3, inmiddels vol energie teruggekeerd van vakantie in zijn geboorteland. Het begon nogal rustig en de stelling was redelijk in balans. De zwarte loper van Gela op e6 stond wat moeizaam en zwart had een zwak pionnetje op d6, dat voortdurende aandacht behoefde. Zijn passieve loper op e7-f8 was belangrijk voor de verdediging van d6 met daarbij 2 niet verbonden torens als medeverdedigers. En daarachter de dame, die volgens Gela op een bewaakte prinses leek.

Op dat moment kon hij zich niet voorstellen dat hij de partij niet zou verliezen! Gelukkig kwam hij bedrogen uit! Toch was het voordeel voor wit volgens de computer vrij beperkt. Maar toen wit met 28. Pxd6 de zwakte op d6 voor zwart opruimde, kon zwart met Tc2 de witte stelling binnendringen en even later via Db6 het punt f2 op de korrel nemen, daarbij na Pb7 de vork met Pd8 neutraliserend. Bij uw verslaggever kwamen enigszins vergelijkbare beelden als afgelopen KNSB-zaterdag naar boven! Na ruil van een stel torens op d2 kreeg de zwarte stelling van de computer de voorkeur. Wit raakte de draad steeds meer kwijt en nadat zwart ook zijn loper op h6 kreeg, werd zijn voordeel significant. Toen wit zich met een tweede keer Pd6 vergiste, was het na Lxd2 en damewinst gelijk uit. De volgende uitslag kwam van Tony Else op bord 4. Hij dacht na de opening wat beter te staan, maar de computer was het duidelijk niet met hem eens: +1 voor zijn tegenstander, maar die liet een paardoffer van Tony toe. Een nog betere vervolgvariant durfde Tony niet aan en speelde een variant waarin hij 4 pionnen voor een paard kreeg. Het duurde nog even, maar uiteindelijk waren de 4 pionnen van Tony te sterk voor zwart. Grappig waren zijn laatste pionzetten: e6, e7 en d6, d7, d8D en e8D+. Dat is natuurlijk echt lekker om op zo’n manier een partij te beëindigen. Stand 3,5-2,5 in ons voordeel.
Hierna was het woord aan Henk Boot op bord 2. Na de opening was de stelling gewoon in evenwicht, al dachten beiden dat zwart een voordeeltje had. Maar na het witte 19. Lg4 (diagram)

ging zwart het verkeerde pad op met Lxd3. Er volgde 20. Lxd7 Lxf1; 21. Lxe8 Lxg2?! (ipv Txe8). Nu kreeg Henk na Kxg2 voordeel, want hij had na Txe8 de zet Lg5! tot zijn beschikking en won hiermee de kwaliteit. Diagram.

Zwart sloeg hxg5 en speelde daarna actief g5-g4, een pion die Henk gewoon had kunnen slaan, want Dh4 is vanwege Df4 geen echte dreiging. Henk miste dat na Le5 hij eenvoudig Dxf7+ kon spelen en anders met Df4 en Dh2 dameruil kon forceren. Maar goed, hij koos de langzame maar zekere weg al duurde het nog tot zet 49 voor hij met een eenvoudig kwaliteitsoffer Txe5 de partij kon beslissen. De stand kwam hiermee op 4,5-2,5 in ons voordeel = winst van de match. Grappig genoeg speelde Henk afgelopen vrijdag in de interne competitie in Amstelveen dezelfde opening! Nu raakte die tegenstander al snel het spoor bijster en won Henk snel. Deze avond was alleen nog de partij van Hans Karelse op bord 7 aan de gang. Het was een moeilijke partij waarin wit flinke druk op de koningstelling van Hans uitoefende. Hans dacht voldoende tegenspel te hebben, al was de computer het daar niet mee eens en gaf wit na zet 24 een ruime +3. Maar na ruil van e- en f-pion verdween wits voordeel grotendeels. Beiden vonden in de volgende fase niet altijd de allersterkste zetten. Maar op zet 35 zat Hans weer flink in het nauw en was gedwongen een kwaliteit te geven. Diagram na Txf1+.

Die kwaliteit kreeg Hans overigens wel weer terug dankzij een lastig paard, maar met 2 pionnen minder was het eindspel objectief wel verloren. Het werd nog wel even spannend omdat wit wel erg gesteld was op het behoud van zijn witte loper. In het eindspel met lopers van ongelijke kleur, is remise vaak de uitkomst, maar niet altijd. Na de 49e zet van zwart is de weg naar winst niet makkelijk! Diagram.

Want hoe red je de witte loper op b3? Ja met La4 of Ld1, maar dan kan zwart na Kxc4 zijn loper via e1 op h4 zetten en is het remise. De enige juiste weg naar winst voor wit is zich niet te bekommeren om zijn loper! Hij moet Ke4 en Kd5 spelen, waarna zwart hierna gedwongen is zijn loper voor de c-pion te geven en het pionneneindspel voor wit gewonnen is, terwijl ook het laten doorlopen van de c-pion tot c6 en controle van het veld c7 met de loper, wit de kans krijgt de pion op f6 te verorberen en dan met g- en h-pion kan doorstomen. Maar dat loperoffer is natuurlijk al niet makkelijk te vinden en zeker niet als er al een flink aantal zetten is gespeeld met slechts enkele minuten op de klok. Het lukte wit uiteindelijk wel de f6-pion te blokkeren, zodat hij vervolgens met de h-pion kon doorlopen. Gelukkig waren de benodigde 4,5 punt al binnen en werd einduitslag net als 2 jaar geleden 4,5-3,5 in ons voordeel.

In deze ronde speelden de nummers 2 en 1 van de ranglijst tegen elkaar: Tony Else tegen Michael Houweling. Het werd een open gevecht dat zich afspeelde op de koningsvleugel. Tony leek zeker niet slecht te staan, maar onderschatte de kracht van het zwarte g5-g4, nadat zwart eerder al h4xg3 had gespeeld. Tony sloeg Dxg3 maar onderschatte de kracht van het later door zwart gespeelde Lg5. Daarmee dreigde zwart Lf4 en dat was met een witte dame op g3 en koning op h2 natuurlijk “problematisch”. Tony moest dus wel een kwaliteit offeren en daarna was duidelijk dat hij een zware dobber zou krijgen. Michael hield goed het overzicht en kon uiteindelijk de partij in zijn voordeel beslissen. Hij houdt hiermee zijn 100% score en blijft natuurlijk aanvoerder van de ranglijst. Op de tweede plaats nestelde zich Eddy Korevaar, die met zwart Hans Karelse al snel met een mindere stelling opzadelde. Hans offerde min of meer “in wanhoop” een paard op b5 tegen een tweetal pionnen, maar echte goede aanvalskansen kreeg hij er niet voor terug. Eddy vergrootte zijn voordeel rustig aan en won overtuigend.
Jaco Vonk kreeg tegen Elmar Bottema al snel een zijvariant (4. … Da5) in een bekende opening voor zijn kiezen. En dat verliep voor Jaco aanvankelijk gunstig door die onverwachte zet van Elmar. Het spel raakte in een versnelling, er werden wat stukken geruild en tot de 16e zet zat Jaco aan de voordelige zijde van het bord (+1). Maar hij speelde het vervolg minder nauwkeurig waardoor Elmar zich kon terugvechten in de wedstrijd en een evenwichtige stelling bereikte. Diagram na 21. Lxc4.

Jaco’s pionnenstructuur was beter en daarom bleef hij geduldig zoeken naar de zwakke plek. Uiteindelijk werd hij geholpen door Elmar die op zet 32 in de fout ging. Hij verdedigde zijn pion op e6 met Te8 in plaats van Ta6 en dat gaf mij de kans om af te wikkelen naar een gewonnen pionneneindspel. Diagram na 32. … Te8? Er volgde Lxf6 en Te5.

Jan Post speelde tegen Henk Boot een soliede partij, al kostte het hem wel behoorlijk wat tijd om de juiste zetten te vinden. Henk dacht nog “iets” te hebben over de open d-lijn, maar dat was eigenlijk niets. Er ontstond een 4-loper eindspel, waar eigenlijk voor Henk niet al te veel muziek in zat. Henk miste op zet 26 nog de mogelijkheid een pion te winnen, maar was één zet later wel bij de les toen Jan loperruil aanbood, maar overzag dat Henk hierna met een pionzet schaak kon geven en de andere loper oppeuzelen. Jammer voor Jan dat de partij zo eindigde.
Louis Rutgers zette de partij tegen Gela Nikoladze rustig op. Beiden misten ergens een kans op voordeel in het middenspel, nu bleef het redelijk gelijk. Louis ruilde zijn lopers voor de paarden van Gela. Hierna kwam er een eindspel op het bord. Gela won een pion op damevleugel. Na ruilen van nog een aantal extra stukken kwam er een pionneneindspel op het bord. En de pion extra bleek uiteindelijk de doorslag te geven.
Kyriakos Gelinos had zijn dag niet tegen André van Wingerden. Hij deed wel erg veel pionzetten in de opening en André’s mes sneed door de boter, maakte veel materiaal buit en voor wit was er al snel aan mat niet meer te ontkomen.
Naast de wedstrijden in de interne competitie speelden ook het tweede en voor het eerst ook het derde team extern en ze speelden tegen elkaar in de eerste ronde van de externe competitie. Het is al weer heel wat jaren geleden dat er een derde team kon worden geformeerd, een debuut dus voor het derde. Christian Boudewijn op bord 2 trof Shiyar Allo, die op een gegeven moment wat over het hoofd zag. Christian had toen een ondekbare matdreiging: 1-0 voor team 2. Madelon Dane had het op bord 6 moeilijk tegen Arnold van Es. Zij kreeg de ontwikkeling van haar damevleugel niet voor elkaar. Het paard op b1 kon niets en de toren op a1 was daardoor ook nogal zielig. Arnold won en bracht de stand op 1-1. Hierna won Anne van Heelsum van Edwin Morks (bord 5) en ook Bert van Geldere (bord 3) won van Gerard de Gans. Al ging dat laatste niet zonder slag of stoot. Bert overzag na de opening wat en leek een stuk te verliezen. Maar omdat hij zelf ook wat dreigde, werd het verlies beperkt tot een pion. Toen Gerard op zijn beurt te royaal was, was de winst voor Bert een feit. Hiermee kwam team 2 op een 3-1 voorsprong. Maar hierna ging het mis bij Pieter Verdoorn (bord 4) in zijn partij tegen Martijn Stam. Hij stond prima, maar verloor opeens een toren en de partij: stand 3-2 en dus hing alles af van de laatste partij op bord 1. Richard Wagner trof Arjan Uittenbogaard. De partij had eerst een gesloten karakter en langzaamaan kwam er tekening in de strijd. Arjan kreeg meer ruimte en trok de partij naar zich toe. Hiermee werd een 3-3 eindstand bereikt.

Op een prachtige herfstdag ontving De Giessen en Linge het tweede team van
Schaakvereniging Wageningen in Zalen- en Partycentrum De Til in Giessenburg. Wij speelden
in de Kleine Zaal, tegelijkertijd speelde zich een familiefeest af in de Raadszaal.
Tony Else speelde voortvarend tegen Frank Taylor. Hij rammelde al vrij snel aan de poorten
van de vijandelijke koning die zijn toren de opdracht gaf zich te offeren om de indringers op
afstand te houden. Het leek er even op dat Frank een vesting kon bouwen, maar Tony zag
kans om achter de linies te komen met dame en toren. De koning werd aangeschoten wild
en gaf zich uiteindelijk gewonnen.
Louis Rutgers kreeg van tegenstander Janno Heger een pion in de schoot geworpen. Janno
kreeg wel wat spel, maar Louis zag goed waar de zwakke plekken zaten. Hij bracht zijn
stukken naar betere velden, maar hij kon zijn pluspion niet in winst omzetten. De vrede werd
getekend. Hans Karelse speelde met de zwarte stukken een sterke partij tegen Niels van Duijl. Hij hield
de witte torens en dame goed in bedwang met meerdere penningen, maar Hans kon zijn
(ogenschijnlijke) voordeel niet verder uitbreiden. Niels wist zich te bevrijden en remise was
het logische resultaat.
Hemmo speelde tegen Hans Dam waar ik zelf 30 jaar geleden tegen speelde in Schaesberg.
Hemmo opende rustig en ging langzaam op zoek naar een opening in de stelling. Hij kwam
binnen op de koningsvleugel met dame en paard, maar Hans wist zijn koning tijdig in
veiligheid te brengen met behoud van lijf en leden. In de post-mortem werd nog wel een weg naar groter voordeel voor Hemmo gevonden. Ook hier kwam dus geen winnaar uit de bus.
Met de voorsprong op het scorebord zag het er ook op de overige vier borden zeker niet slecht uit.
Eddy speelde een sterke partij op bord 2 tegen Martijn Naaijer. Hij kon zijn stukken sneller
ontwikkelen dan zijn tegenstander, dat kwam mede door de open b-lijn als gevolg van een
ruil van loper tegen paard op c3. Eddy probeerde de druk op de ketel te houden, maar
Martijn leek de achterstand in ontwikkeling te kunnen inlopen. Inmiddels begon de klok een
rol te spelen en in die fase wist Eddy een belangrijke pion te verdienen. Dat gaf zijn stelling een
flinke impuls. Met goede zetten wist hij de partij naar zich toe te trekken. Zwart gaf op toen hij mat in 1 (Tf8+) niet meer kon verhinderen.
We waren er bijna (3½ – 1½) en de eer was aan Gela om het beslissende punt binnen te
slepen. Het was weer een typische Gela-partij: Gela speelde sterk, had (niet ongebruikelijk) een flinke
tijdsvoorsprong, maar zijn tegenstander stond nog overeind. Het voordeel werd op het oog
steeds dunner, maar Gela wist het zijn tegenstander Robin van Leerdam toch zo moeilijk te
maken dat hij zwichtte onder de druk. Met een prachtige opkomende pion op de f-lijn in
samenwerking met loper en toren combineerde Gela zich naar de overwinning.
De wedstrijd was gespeeld, maar op bord 1 en 3 werd nog hard gestreden. In het vijfde uur moest Henk Boot als enige capituleren. In een gelijkopgaande partij tegen Jethro Hartmann kreeg Henk opeens de kans een stuk te winnen tegen twee pionnen. Diagram na De2-d2.

Hij zag het niet, nl. dat f5-f4! en na ruil op f4 hierna g5! hem stukwinst tegen twee pionnen had opgeleverd.

Even later verloor hij zelf een pion. Lange tijd wist hij de stelling op orde te houden, maar Jethro
zag uiteindelijk de juiste weg naar de overwinning. Op de koningsvleugel wist hij zijn
pionvoordeel expliciet te maken waardoor Henk de doortocht van pion of koning toe moest
laten. Wit speelde het eindspel sterk uit en gaf Henk geen kans.
Tenslotte was Jaco op bord 1 in een zwaar gevecht gewikkeld tegen Bram de Vries. Jaco leek
voordeel te krijgen, omdat de zwartveldige loper van Bram een beetje buitenspel kwam te
staan en het paard op de achterlijn was beland. Wit kon geen aanval opzetten en Jaco kon
via een open b-lijn druk uitoefenen op de pion op b2. Het bleek evenwel lastig voor Jaco om
de stelling te verbeteren zodat hij besloot tot een opportunistische aanval. Bram kon vooruit
met zijn f-pion en won even later de kwaliteit, maar Jaco had hier rekening mee gehouden
en zag dat de pionnenstructuur van zijn tegenstander naar de mallemoeren was. Het was de
vraag of Jaco de stelling kon versimpelen om hiervan gebruik te maken, maar Bram
voorkwam dit door tegendruk op Jaco’s koningsstelling te geven. Uiteindelijk kwamen beide
spelers niet verder en werd besloten tot herhaling van zetten.
Een mooie en verdiende overwinning voor De Giessen en Linge dat hiermee weer wat kleur
op de wangen kreeg en zich terugvindt in de middenmoot.

Ook deze avond was er weer een goede opkomst. Wel moesten we in een wat kleinere zaal spelen en zaten we dus echt lekker knus bij elkaar. De enige twee met wat meer ruimte op hun tafel waren Eddy Korevaar en Jaco Vonk die mochten uitmaken wie de eerste klap, die naar men zegt een daalder waard is, kon uitdelen. Het begin van de partij leek wel op de bekerfinale van het afgelopen seizoen, maar al snel werd er afgeweken. Toen was Eddy er op gebrand te winnen, nu was dat minder het geval. Na ruim 20 zetten was er al heel wat zwaar materiaal verdwenen. De stelling was in evenwicht. Eddy bood remise aan, want hij vermoedde, dat hij hij wel extra kansen zou krijgen als Jaco het aanbod zou afwijzen en de partij ging forceren. Maar Jaco nam het aanbod aan en ook na afloop bleek dat de remisemarge nergens echt verbroken was.
Michael Houweling en Raymond Wagner kwamen al snel buiten de gebaande paden. Raymond offerde een stuk op e4 en na f3xe4 verscheen er een zwarte dame met schaak op h4. Zwart probeerde met d5 de stelling verder te openen, maar hij kwam niet tot het schaakje Lg4+. Of hij in deze tactisch onoverzichtelijke stand mogelijkheden heeft gemist? In ieder geval lukte het Michael zijn koning naar de damevleugel te laten marcheren en daar op b2 een veilig onderkomen te verschaffen. Zelf kreeg hij steeds meer aanvalskansen tegen de kort gerokeerde zwarte koning en trok uiteindelijk de overwinning naar zich toe. En daarmee is hij gelijk de lijstaanvoerder!
André van Wingerden nam het op tegen Hans Karelse en kon na de 10e zet niet het meest passende vervolg vinden. Hans kreeg uiteindelijk het loperpaar en dat was duidelijk superieur aan de springers van André. Rond zet 20 gaf de computer al ruim -3 aan. Diagram na 21. c4 ?!.

En het kwam hierna voor André ook niet meer goed.
Elmar Bottema speelde tegen Louis Rutgers. De opening begon rustig waarbij Elmar iets actiever kwam te staan. Louis maakte een foutje met 14…. Dc8. Elmar kon vervolgens het paard op f6 slaan en na gxf6 lag de koningsstelling van zwart direct open. Elmar wilde hiervan (te) snel gebruik en na 17. Df4 krabbelde zwart duidelijk terug (diagram na Df4 ?!)

en na 18.Dh4 werd de witte dame vervolgens bijna ingesloten door zwart, maar kon nog net ontsnappen. Hierna ging Elmar verder met aanvallen, en met 24. d6 cxd6 25. Txc6 kwam zijn toren midden in de zwarte stelling te staan. Na 2 wat mindere paardzetten van Louis was de witte aanval niet meer te stoppen en werd de zwarte dame naar de rand van het bord verwezen. Na het slaan van 3 pionnen achter elkaar hield Louis het voor gezien: 1-0.
Henk Boot had tegen Tony Else niet zijn beste dag. Hij zette de partij wel erg rustig op en Tony nam al snel het heft in handen. Diagram na 17. … Pe5xc4.

Toch vond de computer thuis het nadeel voor Henk minder dan Henk tijdens de partij dacht. En rond zet 26-27 gaf de computer hem zelfs een bescheiden plusje. Diagram na 27. c4-c5.

Maar bij zet 32 speelde Henk Td4-d2 en werd verrast door de krachtzet d5-d4. Hierna lukte het Henk niet meer zich Tony van het lijf te houden, toen die binnenviel met Ta2. En ook aan het eind had Henk nog wat kunnen tegenspartelen met c6-c7. Maar goed, Tony won verdiend, omdat Henk zijn verdedigende zaakjes onvoldoende op orde had.
Madelon Dane was niet zuinig genoeg op haar dame, die dan ook door Arnold van Es met dank werd buitgemaakt. Die schade kwam Madelon niet meer te boven. Gerard de Gans drong Jan Troost steeds verder terug. Er restte voor Jan slechts een moeilijk te verdedigen stelling en Gerard won. Huig Visser speelde tegen Kyriakos Gelinos al vroeg Lxf7+ en hoewel het antwoord van exd4 en hierna Pe5 met aanval op de witte dame op f3 er leuk uitzag, was het toch Huig die vervolgens aan het langste eind trok. Anne van Heelsum stond tegen Rob van Driel eerst een pionnetje achter, later een pionnetje voor en vergrootte die voorsprong tot een heel stuk. Hij drong vervolgens via de damevleugel beslissend de wankele zwarte vesting binnen en won overtuigend. Marcel Korevaar won opnieuw, ditmaal van Edwin Morks en dat gold ook voor Pieter Verdoorn die met zwart won van Shiyar Allo. Bert van Geldere was Arjan Uittenbogaard de baas.