Nadat Jaco Vonk de 30e ronde in de 3e cyclus van de interne competitie het duel tegen Eddy Korevaar met winst had afgesloten, was de titelstrijd feitelijk in het voordeel van Jaco beslecht. Maar er stond als toetje nog de bekerfinale tussen beide kemphanen op het spel. In de halve finales had Eddy Tony Else teruggewezen en moest Jaco tegen Henk Boot tot het uiterste gaan. Na een remise in het gewone duel eindigde de barrage en vervolgens de rapid-partijen allemaal in remise en trok Jaco pas in het snelschaak aan het langste eind. Omwille van vakanties viel deze beker pas na afsluiting van het seizoen te verdienen.
Beide heren gingen er nog eens goed voor zitten. Eddy bestuurde de witte stukken, Jaco de zwarte. Diagram. Zoals altijd ging de strijd in aanvang gelijk op en na afloop gaven beide aan tevreden te zijn met de stelling en dat betekent over het algemeen dat het geheel in evenwicht was. Op zet 23 besloot Jaco met e5 zijn centrum pionnen naar voren te sturen (diagram na 23. … e5)
en daarna brandde de strijd pas echt los. De partij ging tot aan zet 40 gelijk op, soms voor zwart een licht voordeel, soms voor wit. Op zet 32 (zie diagram)
speelde Jaco La3 om veld d6 te dekken, maar 32…..b5 was in deze stelling voldoende voor remise. Het thema achter b5 was het doorlopen van de zwarte a-pion. Jaco had dat wel op zijn vizier staan, maar op dat moment ontglipte het hem. Met min of meer open koningsstellingen kon het alle kanten op. Eddy wist daar het beste van te profiteren en uiteindelijk leverde dat hem een eindspel op met een pion extra en paard tegen loper. De tijd van beide was toen al behoorlijk gedecimeerd en het punt en de beker kon hem naar zijn idee vervolgens niet meer ontgaan. Hij speelde dan ook terecht op winst en wees tussendoor dan ook een remiseaanbod van Jaco af. Het was na de 40e zet van Eddy overigens nog steeds een gelijke stand maar, op dat moment was Jaco in tijdnood en ook in lichte paniek. Hij verslikte zich en ging met 40. … Dg7? in de fout. Diagram.
Hij zag de manoeuvre Ph4 en Pg6 op zich afkomen. Eddy nam nu de pion op d5 en speelde toen sterk en breidde het voordeel uit naar winst. Aldus viel naast de competitiezege en de snelschaaktitel niet ook nog de bekertitel ten prooi van Jaco. De rapid competitie zege was daarbij voor Gela Nikolatze. Eddy en Gela zijn vast van plan om hun bekerarsenaal in het volgende seizoen verder uit te breiden.
Traditiegetrouw is de laatste dinsdag in mei de laatste avond van het schaakseizoen. Er worden dan een aantal prijzen uitgereikt en het gezellig samenzijn in ons thuishonk De Til in Giessenburg werd ook dit jaar opgesierd met een aantal smakelijke hapjes. Het gaf voorzitter Gerard de Gans ook de gelegenheid onze waardering uit te spreken voor de dames van de catering die elke schaakavond goed zorgen voor de inwendige mens tegen heden ten dage alleszins schappelijke prijzen. Terecht volgde een luid applaus. En dan werden dus de verschillende prijzen uitgereikt. Ook dit jaar was Henk Boot de beste senior, maar in de strijd om het clubkampioenschap kon hij geen rol van betekenis spelen. De ambassadeurscup wordt uitgereikt aan de speler die het beste resultaat in de externe wedstrijden heeft behaald. Dat was dit jaar Mattias Stok met een score van 6 uit 9. Hij werd op de voet gevolgd door Hemmo Mulder met 5 uit 8 en Tony Else met 8,5 uit 14. Grappig was dat de spelers met de meeste externe wedstrijden, Jaco Vonk, Gela Nikoladze , Henk Boot en Eddy Korevaar alle vier precies 50% scoorden! Een leuke aanmoedigingsprijs is elk jaar weggelegd voor de sterkste ELO-stijger. Deze prijs werd in het seizoen 1992-93 voor het eerst uitgereikt. De ELO-rating is een maat voor de sterkte van een schaakspeler en is ingevoerd rond 1970, in eerste instantie voor topspelers, maar later voor alle bij de KNSB aangesloten spelers. Ook in onze club wordt dit systeem gebruikt. Vooral bij jeugdige spelers kan er per jaar een flinke toename in speelsterkte zijn, en dus een stijging in de ELO-rating van die speler. Een andere groep die een flinke stijging in ELO-rating kan hebben, zijn nieuwe leden, die voorheen niet bij een andere club schaakten en dus geen betrouwbare ELO-rating hebben. En dat bleek ook dit jaar, want de nummers 2 t/m 7 op de lijst zijn allemaal spelers die het afgelopen jaar lid zijn geworden! De hoogste van dit zestal is Raymond Wagner die 73 punten heeft gewonnen, evenveel als de eerste prijswinnaar Michaël Houweling die ook 73 punten won, maar al even langer lid is. Ook dit jaar heeft Michaël dus weer een mooie verdere progressie laten zien. Twee prijzen konden nog niet worden uitgereikt. De bekerfinale tussen Jaco Vonk en Eddy Korevaar moet nog worden gespeeld en ook de snelschaakkampioen zou pas later op de avond duidelijk worden. Maar de belangrijkste prijs is natuurlijk het clubkampioenschap in de interne competitie. En ook dit jaar bleek Jaco Vonk de sterkste en hij wist voor de 16e (!) keer kampioen te worden en dit jaar als enige ongelsagen te blijven. Dat lukt natuurlijk maar weinigen. Op de tweede plaats eindigde Gela Nikoladeze, die weliswaar een stuk meer overwinningen boekte, maar toch ook 6 maal in het zand beet en verloor. Op de derde plaats eindigde de onttroonde kampioen Eddy Korevaar, maar de verschillen tussen de eerste drie spelers was erg klein. Dus een mooie en tot het eind spannende competitie! Voordat het belangrijkste schaakgebeuren van de avond zou plaatsvinden stond voorzitter Gerard de Gans nog even stil bij de wekelijkse schaakverslagen op de website van de vereniging en in de krant van Henk Boot, die aangaf dat met veel plezier te doen. En Henk kreeg ook nog de gelegenheid wat te zeggen over zijn activiteiten voor het goede doel. Er zijn natuurlijk heel wat goede doelen die via sponsoring proberen geld bijeen te brengen. Zo was Henk van 1991-2018 in het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis werkzaam als maag-darm-leverarts en heeft daar veel patiënten met kanker (mede) behandeld. In die tijd zijn er heel wat verbeteringen geweest, maar nog steeds zijn er veel schrijnende situaties, waarin een goede behandeling nog niet voorhanden is. In de afgelopen jaren is steeds meer duidelijk geworden dat de specifieke kenmerken van de erfelijke eigenschappen van de patiënt en de tumor, vastgelegd in het DNA van patiënt en tumor, een sleutel kunnen vormen voor een nieuwe behandeling. Zo was Henk een keer in het “Hermitage”-museum in Amsterdam en had zijn “Stelvio for Life” trui aan en werd toen aangesproken door een vrouw/patiënt die succesvol via dit onderzoeksprogramma werd behandeld. Yes, was zijn gedachte, hiervoor zet je je in als sponsorwerver! Het doel van de Stelvio for Life organisatie blijft onverminderd het inzamelen van fondsen voor onderzoek naar een meer op de tumor van een specifieke patiënt gerichte behandeling. Het is de twaalfde keer dat dit evenement wordt georganiseerd. En wij (Henk, echtgenote Marchien en dochter Judith) doen al weer voor de achtste/vijfde keer mee! Jullie kunnen ons sponsoren via https://www.Stelvioforlife.nl/donate en te doneren, bijvoorbeeld aan iemand persoonlijk of aan het gehele team AVL&Friends. Na deze persoonlijke noot, werd er natuurlijk afgetrapt voor het snelschaakkampioenschap. In de eerste ronde waren er geen grote verassingen, maar in de 2e ronde struikelde Henk over Wim Rietveld. Overigens niet voor het eerst! Weliswaar kwam Henk gewonnen te staan, maar dat bleek geen garantie voor een echte winst. Wim ontsnapte en Henk beet in het stof. Na drie rondes waren Jaco, Gela en Wim nog zonder puntenverlies. In de 4e ronde zaten Gela en Jaco tegenover elkaar. Jaco kreeg wat materiëel voordeel, maar helemaal duidelijk was het nog niet. Er ontstond een dame-paard eindspel, waarbij Jaco een vrijpion op de damevleugel kon opspelen. Gela had teveel tijd nodig om een vrijpion te krijgen op de koningsvleugel. Dat verschil gaf uiteindelijk de doorslag. Wim speelde tegen Tony een spannende partij. Wit drong met torens door in de zwarte stelling, maar Tony had ook kansen tegen de witte koningsstelling. In deze moeilijke stellingen leken de kansen te wisselen, en uiteindelijk werden de zetten herhaald toen beiden niet het onderste uit de kan dorsten te halen, bang voor de bekende deksel op de neus. Martijn Koutstaal zette zijn partij tegen Henk goed op, stond overwegend en gaf Henk eigenlijk geen kansen. Hiermee sloot hij aan bij de kopgroep en wist in ronde 5 ook Michaël Houweling aan de zegenkar te binden. Michaël speelde deze avond net als André van Wingerden met nogal wisselende resultaten en dat gold ook voor Hans Karelse. Zij konden zich deze avond dan ook niet mengen in de strijd om de topplaatsen. Jaco ging door met winnen, ditmaal van Wim. Gela bleef in zijn spoor door van Hans te winnen. In ronde 6 moest Martijn proberen Jaco beentje te lichten. Er kwam een dame-toren eindspel op het bord dat lastig was in te schatten. Uiteindelijk wist Jaco zijn stukken iets actiever neer te zetten en met wat schaakjes langzaam aan verder te komen. Gela bleef in het spoor en wees Wim terug. In de 7e en laatste ronde strafte Gela Henk af die een pionnetje op h7 dacht mee te kunnen snoepen, maar er zat een addertje onder het gras, wat Henk te laat opmerkte. Hans lukte het niet Jaco te verassen, zodat Jaco met een fraaie 100% score zich snelschaakkampioen mocht noemen. Op de 2e plaats dus Gela met 6 uit 7 en verassend op de 3e plaats Martijn Koutstaal die een fraaie 5 uit 7 scoorde. Daarna volgde een heel peloton met een score van 4 uit 7: Hans, Wim, André, Henk, Michaël en ook Anne van Heelsum en Shiyar Allo die beiden met een sterke eindsprint een plusscore bereikten. Het was wederom een gezellige snelschaakavond. De beste wensen voor een mooie vakantie werden gul rondgestrooid en op dinsdag 1 september worden de schaakactiviteiten hervat.
Op deze avond dus de laatste ronde van de interne competitie van dit seizoen. Eddy Korevaar was wegens vakantie reeds met zijn familie in het buitenland en zou ook bij aanwezigheid en winst zijn titel wel hebben moeten inleveren, zelfs bij verlies van Jaco en verlies of remise van Gela. Een wel erg onwaarschijnlijk scenario. Uiteindelijk eindigde hij op de derde plaats. Tony Else was deze avond de aangewezen speler om het Jaco Vonk moeilijk te maken. De opening verliep rustig en gelijk. Op de 10e zet sloeg Tony Pe5xc6 en Jaco kon terugslaan met dame of pion. Jaco koos de dame al had de computer een lichte voorkeur voor de pion. Zonder zwartveldige lopers zette Tony begrijpelijk zijn pionnen op de zwarte velden en droomde al van een koningsaanval. Hij had dan het beste voor de lange rokade kunnen kiezen, maar zag daar zwarte spookdreigingen. Met de koning in het centrum was wel elke kans op voordeel verkeken. Een witte pion op e5 leek zwak, maar Jaco kon deze pion niet goed aanvallen. Er zat niets anders op dan dameruil en daarmee was stelling wel erg in balans (0.00) en werd tot remise besloten. Hiermee werd Jaco ongeslagen kampioen. Deze prestatie had hij al eerder geleverd, nl. in het seizoen 2011-2012. En zijn totaal aan kampioenschappen (16x) is veruit het meeste van alle leden sinds de oprichting van de club in 1964. Elmar zat dit jaar voor de derde keer tegenover Gela Nikoladze. De tussenstand was 1-1. Grappig was dat Gela net als Hans vorige week geen afstand wilde doen van zijn pion op c4 na d5xc4! Gela speelde daarom b5. Dat gaf Elmar de mogelijkheid om met Pf3-e5 de zwarte toren op a8 in het schootsveld van de witte loper op g2 te brengen, en deze verhuisde daarom naar a6. En ook nu ontstond er na het offeren van een stuk op c6 een materiaalverhouding toren + pion versus 2 stukken. En dat het Elmar ook al tegen Hans Karelse op het bord gehad! Grappige overeenkomst tussen 2 opeenvolgende partijen van Elmar. Maar de zwarte pion op c4 had nogal wat aandacht van Gela nodig, ook na ruil van de dames. Het eindspel was voor beiden ingewikkeld. Elmar had twee torens, terwijl Gela een toren, loper en paard had. Op een gegeven moment viel wit tegelijk de zwarte loper op d7 en een paard op b6 aan. Zwart kreeg echter de kans om het paard op te geven en verder enkele pionnen op de koningsvleugel mee te pakken. Het leek uiteindelijk remise te worden (diagram),
maar toen greep Elmar met Td6 vreselijk mis. Hij gaf op vanwege Txe5+. Au… Gela werd hiermee tweede in de eindrangschikking. Hij vond het een interessante partij en dat vond Henk Boot ook van zijn eigen partij tegen Michaël Houweling. Henk koos met zwart voor een opzet die hij in het verleden vaak speelde, maar bepaalde aspecten waren wel wat roestig geworden. Na zo’n 15 zetten was het allemaal in balans, maar met zijn 17. … Ph5 koos hij toch voor een minder safe voortzetting dan Pd7. Diagram.
Nadat Michaël het paard terugjoeg met g4 en met Lxg7 van het bord verwijderde, kwam het veld e5 vrij voor zijn dame die op a5 stond. Jaren geleden vond Henk deze zet wel tegen Hans Karelse, onder toeziend oog van Gerard Brand als toeschouwer, maar dit keer verhinderde de roest deze zet. Michaël profiteerde dankbaar met 23. Pd5 en met Lc6xd5 sloot Henk zijn dame “buiten”, waar Ld7 nog wel enigszins houdbaar spel had opgeleverd. Nu kreeg zijn stelling na het fraaie 26. Lxg6! een desastreuze aanblik. (diagram na 26. Lxg6).
Ook de computer vond het “straal verloren” en oordeelde tot maar liefst > +5 in wits voordeel. Maar Michaël vreesde voor de zwakte van zijn h3 pion met twee zwarte torens op de h-lijn. De keuze voor 31. Kh2 was ongelukkig en gaf Henk de mogelijkheid met 31. … Lb6 een kwaliteit terug te winnen met slechts minimaal nadeel. Diagram na 31. Kh2.
Henk koos ervoor om na 32. Le6 in te gaan op een eindspel van een witte dame tegen 2 zwarte torens wat de computer inderdaad als geheel gelijk beoordeelde (0.00). Maar Michaël vond het blijkbaar moeilijk om zich bij een remise neer te leggen en speelde door, mogelijk ook omdat hij na Dxd6 een pionnetje meer had. Na het zwarte 41. … Tf5+ brak zijn tijdgebrek (< 5 min, Henk 25 min) hem bijna op, want hij bewoog zijn koning van f3 naar e3, maar zag juist op tijd dat Te5+ dan gelijk zou verliezen. Gelukkig had hij de koning nog “bij de hand” en kon Kg3 spelen. Na wat manoeuvreren, kon Henk er vrede mee hebben dat via eeuwig schaak de partij in remise zou eindigen en bood dat dan ook aan op zet 47. Maar Michaël was met minder dan 1 minuut op de klok nog steeds op zoek naar meer. Tja, dan dreigt de kous op de kop en zo geschiedde. Op zet 51 ging Michaël door zijn vlag en claimde Henk een volstrekt onverdiende overwinning. Hiermee eindigden zij op de 4e (Henk) en 5e (Michaël) plaats in de eindrangschikking. Hans Karelse en Louis Rutgers speelden een bekende opening, waarin Hans wat makkelijker stond, maar er volgens de computer nog niet zo veel aan de hand was. Dat veranderde toen na 17. g4 van Hans, Louis zich liet verleiden tot een blokkade met g5. Diagram na g4.
Hans vervolgde doortastend met h4, waarmee hij de h-lijn opende voor zijn toren. Vanaf dat moment werd de stelling voor Louis steeds benauwder, zeker na ruil met 21. hxg5 hxg5. Er volgde een dodelijk loperschaakje op b3 en vervolgens voltooide Hans de partij fraai met Txh7+ en ondekbaar mat in twee. Hij eindigde hiermee op de 6e plaats en heeft dit seizoen de meeste partijen in de interne competitie gespeeld, nl. 30. De drie “ontbrekende” partijen speelde hij in het externe team in thuiswedstrijden, dus hij was dit seizoen alle dinsdagen aanwezig op eentje na! Gela was er trouwens gewoon “altijd”. Een compliment voor beiden dus! Pieter Verdoorn speelde tegen Bert van Hees. Het was aan het einde van de opening een gelijke stand, maar Pieter vergiste zich op de 13e zet deerlijk. Na een zwart Pxf3+ moest hij dit paard wel slaan en kon Bert met d5-d4 een stuk winnen. Dat vergalde het witte speelplezier volledig. André van Wingerden en Martijn Stam kwamen gelijk uit de opening. Het was grappig om te zien dat al op de 15e zet wit de beschikking had over half-open lijnen voor zijn a- en h-toren. Diagram na 15. axb3.
Hoewel de computer dat allemaal niet erg bijzonder vindt, had André hiermee wel extra mogelijkheden gekregen. Er ontstond een 4-toren eindspel, waarin Martijn zich met het dichtschuiven op de damevleugel met 25. b5-b4 strategisch ernstig vergiste. Zijn geïsoleerde vrije d-pion was hierna ten dode opgeschreven. Diagram na 25. … b5-b4?
En na de voortijdige oversteek van de koning naar de damevleugel, dwong André met 31. Td1+ nogmaals torenruil af. Het resterende pionneneindspel werd eenvoudig door André gewonnen. Bert van Geldere kreeg geen vat op de openingsopzet van Martijn Koutstaal en koos met 14. d2-d4 het verkeerde pad. Diagram na 14. d2-d4.
Lxe5 was nog ongeveer gelijk geweest, maar nu ging het van kwaad tot erger, zeker toen de witte loper op b2 verloren ging na het zwarte Dxb5. Gerard de Gans zette er tegen Madelon Dane weer flink het tempo in. Op een gegeven moment bedroeg het tijdsvoordeel van Gerard zo’n 30 minuten. Al in het begin van de partij liet Madelon zich verleiden tot pionwinst met 12. … Lxa3 (diagram)
waarop Gerard eerst even Dc2 inlaste en pas daarna Ld6 speelde. Maar gewoon direct Ld6 had zwart een stuk gekost! Nu bleef de partij in een ingewikkelde balans. Maar met haar 22. … Kd7 tastte Madelon opnieuw mis. Diagram na 22. … Kd7.
Na Pe5+ ging ze weer terug naar e8, maar nu volgde d7+ met torenwinst. En hoewel de stelling hiermee voor Gerard wel gewonnen was, deed hij er toch nog een kleine 50 zetten over om Madelon tot overgave te dwingen. Anne van Heelsum speelde tegen Jan Post, die zich niet realiseerde dat Anne juist bezig was aan een mooie reeks overwinningen. En Jan was ook nog zo royaal Anne op zet 9 een pion cadeau te doen en dat even later tot een vol stuk uit te breiden. Maar Jan gaat al “wat langer” mee op de schaakclub (sinds 1964!) en opgeven is een woord dat in zijn woordenboek echt in de kleine lettertjes in een achteraf hoekje staat. Dus de rug rechten en doorspelen! En dat geworstel leidde na zo’n 30 zetten tot het terugwinnen van het stuk, toen Anne even onvoldoende oplette. De stelling was weer min of meer gelijk, zeker toen de dames werden geruild. Een pionnetje achter is nog wel te doen, zo stelde Jan. Het lukte Jan dus op de valreep van de interne competitie aan de overwinningenreeks van Anne een einde te maken. Edwin Morks stond al snel erg goed tegen Kyriakos Gelinos. Dat vertaalde zich in een materiële voorsprong van steeds meer pionnen. Toen de meeste stukken waren geruild, was de winst van Edwin duidelijk. Martijn Meerkerk trof Rob van Driel, die deze avond zijn draai niet had. Een wit paard gaf een dodelijk schaak op c7, waarbij niet alleen de toren toren op a8, maar belangrijker nog, de dame op e6 in het schootsveld van dat paard lagen. Over en uit dus. Als laatsten waren Arnold van Es en Jan Troost bezig. Er resteerden steeds minder stukken op het bord en steeds minder tijd op de klok voor beiden. Het aantal kibitzers rond het bord nam steeds meer toe. Beide spelers hadden nog hun dame op het bord en het aloude gezegde luidt dat je op dames zuinig moet zijn. Dat was Arnold niet en Jan kon zomaar de witte dame slaan, maar zag het niet. Toen Jan zijn zwarte dame niet in veiligheid bracht, was Arnold er wel als de kippen bij dit geschenk in ontvangst te nemen. Arnold verzuchtte na afloop dat hij wel een heel raar schaakseizoen achter de rug heeft: het weggeven van gewonnen stellingen en de winst opstrijken in partijen waarin hij glad verloren had gestaan. Tja, eerst maar eens bijkomen van deze ervaringen en dan zien hoe het in het volgende seizoen gaat lopen.
Ook dit keer weer een uitstekende opkomst. Er werden maar liefst 13 partijen in deze voorlaatste ronde van de interne competitie gespeeld. Het zijn dus de laatste loodjes in de interne competitie dit seizoen. Jaco Vonk verbleef in het buitenland en het was dus de vraag of de nummers 2 en 3 op de ranglijst, Eddy Korevaar en Gela Nikoladze nog een inhaalslag zouden kunnen maken. Henk Boot nam het op tegen Eddy Korevaar, die een andere openingsopzet koos dan de vorige keer. Hij was over die opzet niet zo tevreden, al won hij die partij wel. Nu kwam er een rustige partij uit de bus, zo leek het. Maar Eddy dacht met het “paardoffer” 13. … Pxd4 (diagram)
Henk in het nauw te kunnen brengen, al kon hij dit stuk na 14. Pxd4 e7-e5 onmiddellijk terugwinnen. Henk was overigens meer bezorgd dat Eddy eerst 14. … Pxc3 zou slaan en pas dan e7-e5, maar die zorg bleek achteraf niet nodig als hij dan gewoon Lf4-e3 had gespeeld. Maar nu kwam Henk met 15. Pxe4 en dat was visueel natuurlijk aardig: 3 stukken op een rij die allemaal instonden. Diagram.
Terecht sloeg Eddy nu eerst op e4, maar na 15. Pc6 en dameruil vervlakte de stelling behoorlijk. Grappig was hierna de manier waarop de witte lopers geruild werden. Henk speelde Pc6-a5xb7 en Eddy exf4-f3xg2. Diagram.
Een pion die Henk maar liet staan, want oppeuzelen kon altijd nog. Na ruil van een stel torens op c5 kwam er op de 25e zet een potremisestelling op het bord, waar geen muziek meer inzat. Hiermee mislukte Eddy’s inhaalrace en zal hij Jaco niet meer kunnen achterhalen. Tony Else en Gela Nikoladze volgden een klassieke opening waarin eerst Tony wat beter leek te staan, maar even later gaf de computer Gela een plusje, al stelde dat allemaal niet veel voor. Maar na 18. … Pfg4 was de stelling wel beter voor zwart (diagram)
en kostte het Tony veel moeite zijn coördinatie op orde te houden. Hoewel Tony dacht te profiteren na 22. … Db7 (diagram)
van de penning van de pion op b5 met Lxc4, zat er een flinke adder onder het gras. Na 23. …Pxc4; 24. Txc4 was er de koude douche met Ta4! Daarmee was de partij gelijk beslist. Gela heeft dus weer haasje over gespeeld met Eddy en staat nu op de tweede plaats. Volgende week volgt de laatste ronde. Als Jaco remise speelt of wint is hij opnieuw kampioen, en ook bij winst van Gela en verlies van Jaco is het de vraag of hij daar dan voldoende aan heeft om Jaco alsnog te achterhalen. Dus toch nog (een beetje) spannend in de laatste ronde! Elmar Bottema nam het op tegen Hans Karelse. Toen Hans niet van zins bleek om een (op c4) geslagen pion terug te geven, kon Elmar de verleiding niet weerstaan om op een grappige manier een paard en een loper te ruilen voor een toren en twee pionnen. Volgens de computer stond zwart toen overigens al wel veel beter (-2,8). Het was voor Hans echter niet gemakkelijk om dat voordeel uit te buiten. Elmar greep de kans om de zwartveldige loper van Hans buiten het spel te houden. Toen Hans wegens zijn beperkte tijd (< 5 minuten) niet meer hoefde te noteren, verslapte zijn greep op de stelling. Twee zetten lang had Elmar de kans om door aanvallend spel de stelling weer in evenwicht te brengen. Hij koos echter voor een (verkeerde) verdediging die hem een kwaliteit zou gaan kosten en hij gaf op. André van Wingerden speelde een grappige partij tegen Michaël Houweling. De partij kreeg kenmerken van een ouderwets Koningsgambiet met allerlei tactische manoeuvres. Hoewel de computer na afloop het natuurlijk veel beter wist, was het evenwicht nooit echt verbroken en eindigde de partij na herhaling van zetten in rmeise. De partij tussen Arjan Uittenbogaard en Ernst Delwel begon met een rustige opbouw van de partij, maar een stevige vergissing op zet 16 kostte Arjan een kwaliteit. Hierna bleef hij eigenlijk achter de feiten aanlopen. Ernst kon zijn voordeel langzaam vergroten en kon op zet 48 na het witte Td1-g1 de genadeklap uitdelen. Diagram na Td1-g1..
Hoewel hij al wat tijdgebrek had, lag de winnende afwikkeling met 2x slaan op g1 redelijk voor de hand. Want na uitschakeling hierna van de loper op d4 met Td5xd4 loopt de pion op c3 ongehinderd door! Maar zoals Ernst aangaf, zijn moment van schaakblindheid leidde tot de grafzet Dg6-c6??. Want na Txg8 drong de witte dame via Dg3+ en Dg7+ verwoestend de zwarte stelling binnen. De computer gaf Ernst, inmiddels in grote tijdnood, geen schijn van kans meer. Maar omdat opgeven altijd nog kan en de tegenstander ook lang niet altijd de juiste winstvoering kan vinden, speelde Ernst nog even door. En toen gebeurde het mirakel. Arjan miste een matvoering met dame en lopers. Ernst zag dat de strohalm nog net niet gebroken was, greep deze dankbaar aan en viel via de onderste rij met dame en toren de witte stelling binnen. En hij kon wit zelfs matzetten met Td1-d3! Diagram.
Een dramatische afloop van een spannende partij met zoals dat dan heet, wisselende kansen, waarna Arjan dus in zak en as achterbleef.. Jan Post en Bert van Hees maakten er een latertje van. Na 22. … Lc5 van Bert werd de volgende interessante stelling bereikt. Diagram.
Jan speelde nu h4, benauwd voor de zwarte toren als de dame zich na Dc6 met de stelling ging bemoeien. Er volgde 23….Lxd4 en 25. Lxd4 met als klapstuk Dc6 van zwart. Dat was toch best een zeer venijnige zet, die Jan veel tijd kostte en alleen opgelost kon worden met 25. Df1. Dat betekende wel dat de pion voorsprong veranderde in een pion achterstand. Het lukte Jan na een aantal zetten tot dameruil te komen, waarmee hij het venijn uit de zwarte aanval kon halen. Na wat schermutselingen kreeg Jan hierna een aanval via de open h-lijn met gemene dreigingen. Maar door beiderzijdse tijdnood was het allemaal onvoldoende uit te rekenen en werd tot remise besloten. Dat was dus een latertje geworden. Madelon Dane trof dit keer Arnold van Es als tegenstander. Ze kreeg duidelijk voordeel vanuit de opening en op de 17e zet speelde ze f2-f3 en dat betekende stukwinst en in principe een gewonnen stelling. Diagram.
Toen vervolgens de zwarte g- en h-pion ook nog werden verorberd was de winst duidelijk. Arnold spartelde nog wel en berustte op de 34e zet in het onvermijdelijke. Hoewel Madelon na afloop nog dacht dat het ergens sneller had gekund, gaf de analyse met de computer nergens aan dat ze snellere wegen naar winst had gemist. Soms duurt het nu eenmaal een aantal zetjes voor de vis helemaal op het droge is. Martijn Stam en Bert van Geldere begonnen wat later aan hun partij. Geen van beiden kon beslissend voordeel behalen en de partij eindigde in remise. In de partij tussen Raymond Wagner en Gerard de Gans, kwam Gerard weliswaar een pionnetje voor, maar Raymond had veel compensatie en een mooie stelling. Hij breidde zijn voordeel beslissend uit en won. Na afloop verzuchtte Gerard dat Raymond een maatje te groot voor hem was, maar dat hij niettemin een prettige schaakavond had gehad. Dat hoor je lang niet altijd van de verliezende partij! Anne van Heelsum kwam tegen Shiyar Allo een pion voor te staan, al leken er toen nog wel wederzijdse kansen. Dat veranderde duidelijk toen Anne een heel stuk voorkwam en Shiyar eigenlijk geen compensatie had. De aanval van Anne tegen de lang gerokeerde zwarte koning nam steeds dreigender en tenslotte beslissende vormen aan. Anne won dus. Martijn Koutstaal speelde tegen Pieter Verdoorn, die dankzij een penning over de e-lijn een belangrijke pion op d5 kon buitmaken. De koning van Pieter kwam eigenlijk niet weg uit het centrum en de verdedigende linies van Pieter kraakten steeds meer en werden uiteindelijk geslecht. Huig Visser moest tegen Edwin Morks op zijn koningsvleugel de toenemende aanval van Edwin zien tegen te houden. Maar Edwin had duidelijk meer ruimte en dreef Huig steeds meer en uiteindelijk beslissend in het nauw en won. Jan Troost speelde tegen Martijn Meerkerk die zijn eerste partijen had gewonnen. Jan voelde er niets voor het volgende slachtoffer te zijn en zette zijn partij goed op en kreeg groot voordeel. Bij de overgang naar het eindspel leek Jan zich nog even te verslikken, maar slikte nog eens extra en vond een manier om zijn voordeel vast te houden en trok de winst alsnog over de streep. De eerste nederlaag van Martijn dus.
Het was weliswaar Bevrijdingsdag, maar dit jaar geen officiële vrije dag, dus werd er gewoon geschaakt. Opvallend was de goede opkomst van 25 spelers. En ook opvallend was dat er een flink aantal potjes al vroeg waren beslist, rond 22.00 uur was de helft van de partijen al beëindigd. Maar niet de strijd aan de topborden tussen Jaco Vonk en Henk Boot en het andere duel tussen Eddy Korevaar en André van Wingerden. Huig Visser en Kyriakos Gelinos waren als eersten klaar, waarbij Huig met een paard op d5 en loper op b6 de rammelende zwarte pion op c7 op de korrel nam. Daarna nam zijn materiële voordeel snel toe en Huig won. Martijn Meerkerk trakteerde Edwin Morks op een vroeg Lxf7+ en luidde daarmee een tamelijk snel einde voor Edwin in. Ook opvallend snel kwam er einde aan de partij tussen Gela Nikoladze en Hans Karelse. Gela offerde 2 pionnen voor mooie open lijnen in het centrum. Na 13. … Pxf3 (diagram)
volgde 14. Lxf3 dxe5 en was de stelling nog min of meer “in evenwicht” volgens de computer zonder zenuwen. Toen Gela vervolgde met 15. Lxc6+ bxc6 was er nog steeds evenwicht, maar na 16. … Pd7; 17. Dh4 f6?! (nodig was Lf6) volgde Dh5+ Kd8, (taaier Kf8) kantelde de partij in wits voordeel en even later na Lxf6 bleek wit aan de winnende hand te zijn. Kortom wel een erg opwindend portje waarin de durf van wit ruimschoots werd beloond. Ook de strijd tussen Louis Rutgers en Tony Else was van korte duur. Vanuit de opening stond zwart een stukje gemakkelijker, maar al te veel was er (nog) niet aan de hand. Maar toen Louis zich liet verleiden tot pionwinst met Lxe6+, kwam hij na Txe6 wel van een erg koude kermis thuis toen Tony Pe4 speelde. Dat was voor Louis over en uit. Diagram.
Tot de snelle potjes behoorde ook de partij tussen Anne van Heelsum en Gerard de Gans. Anne had wat meer ruimte in het centrum en Gerard kreeg het moeilijk toen de e-lijn openging en Anne al zijn zware stukken daar verzamelde. Uiteindelijk dirigeerde Anne zijn paard naar g5 en hierna een toren op e7. Na Txf7+ en Kg8 volgde de beslissing met Txg7+ en de vork Pe6+. Diagram na 23. Txg7+.
De partij tussen Shiyar Allo en Martijn Stam hoorde ook bij de snelle helft van het avondprogramma. Wit had weliswaar zijn stukken mooi opgesteld, maar Martijn had een mooi plan. Het lukte hem de witte dame in te sluiten en wit kon alleen door een toren te geven zijn dame behouden. Martijn kreeg dus een gewonnen stelling, gaf wat materiaal terug om een gewonnen eindspel te bereiken. Arjan Uittenbogaard kwam wel goed uit de opening, zeker toen Elmar wat al te vroeg e5 speelde. Na 12. dxe5 dxe5 (diagram)
had Bert kunnen profiteren met 13. Lxe5 en daarna Dd5+, maar Bert speelde direct Dxd5+ en sloeg daarna Dxb7. Maar in deze uithoek dreigde insluiting en Bert offerde een stuk om de dame te bevrijden. Het leidde tot een stuk tegen 3 pionnen, maar de zwarte stukken werkten beduidend beter samen dan de witte en na verloop stond Elmar een stuk tegen 2, later 1 pion voor en hierna zelfs een vol stuk. Toen Bert niet een voor wit gunstige torenruil vond, was de torenruil hierna in zwarts voordeel. Wit probeerde nog van alles om zijn huid te redden, maar dat lukte dus niet. Rob van Driel speelde ditmaal voor de 3e keer dit jaar tegen Madelon Dane. De tussenstand was 1-1. Dit keer kwam Madelon prettig uit de opening en hield een klein plusje na dameruil. Madelon stuurde haar pionnen op de damevleugel naar voren en had een toren op de open d-lijn. Diagram.
Het was goed gezien dat zij na het witte Tg3 met g7-g5 rustig de pion op h6 kon offeren en dat zij even later met Lxe4 kon profiteren van de zwakte van de onderste lijn van Rob. Een mooie partij van Madelon! Bert van Hees speelde tegen Arnold van Es. De partij leek lang redelijk in balans. Op een gegeven moment stond Arnold weliswaar een pionnetje voor, maar Bert had voldoende compensatie en kon dat later tot winst uitbreiden. Ook Pieter Verdoorn en Bert van Geldere waren geruime tijd bezig, al was er tijdens de partij wat oponthoud door notatieperikelen. Maar alles werd in vrede opgelost en de partij kon worden voortgezet. Het zag er ongeveer gelijk uit. Weliswaar had Pieter een mooi paard op d6, ondersteund door een pion op e5, maar het was niet echt goed te zien hoe het dan verder moest. Tenslotte werd tot remise besloten. De op één langste partij werd gespeeld door Eddy Korevaar en André van Wingerden. Wit had het wat makkelijkere spel en kwam na verloop van tijd een pion voor. Dat was volgens de analyse na afloop nog zeker niet gewonnen. Maar met logische en voor de hand liggende zetten kon Eddy zijn voordeel vergroten. Vooral na het zwarte Txd3!? (diagram)
werd dat tastbaar. André hield het nog lang vol, maar moest uiteindelijk het hoofd buigen. Als laatste was de wedstrijd tussen Jaco Vonk en Henk Boot klaar. Ze kennen elkaar inmiddels door en door op het schaakbord. Zo is het dit jaar al weer de 9e keer dat ze de degens kruisen: voor de derde maal in de interne competitie en alweer een week na de bekerwedstrijden. Om de bekerfinale ter bereiken had Jaco na 4 remises pas in een Blitz-partij kunnen toeslaan. Ook de twee eerdere duels in de interne competitie waren in remise geëindigd. Dus zou er nu wel een beslissing vallen? Opnieuw trakteerde Jaco Henk op een gambiet, overigens een gambiet waar Henk met zwart weinig goede herinneringen aan heeft. Daar was dit keer weinig van te merken. De witte lopers werden geruild op e6 en Henk kreeg een drietal centrumpionnen. Jaco had flink wat tijd en moeite nodig om aanvalsdoelen in het zwarte bolwerk te vinden en dat gaf Henk op zet 20 een klein plusje en een kwartier meer tijd. Diagram na 20. … Dc6-e8.
Maar even later speelde Henk 22. … Dg6?! En dat gaf zijn voordeel weg, als Jaco de mooie zet 23. Pd5! had gevonden, want Henk heeft dan niet beter dan 23. … Txc1; 24. Pxe7 Txd1; 25. Dxd1 en met De8 op zijn schreden terug te keren. Maar Dg6 dreigde natuurlijk wel Txf3 en met minder dan 15 min. op de klok, was begrijpelijk dat Jaco eerst de dreigingen van Henk probeerde te neutraliseren en niet aan het uitrekenen van “bijzondere” varianten toekwam. Toen Henk 28. … d6-d5 speelde werd zijn voordeel wel significant (± -2) na dameruil op d3 en even later d5-d4. Diagram.
Maar Jaco was inmiddels echt wel in tijdnood aangeland (nog ± 2 min resterende tijd en Henk ruim 15 min.). Hij speelde vlot krachtige zetten en Henk had het lastig om uit de diverse aantrekkelijke mogelijkheden de beste te vinden, zijn tijdsvoordeel slonk aanzienlijk en hij kwam hij niet echt verder. En toen hij koos voor 40. … Ld8 ipv. Ke6 stond hij Pd6+ en Pxb7 toe. Diagram na 42. Pxb7.
Maar Henk miste hier 42. … Le7! en had dan vrijwel winnend voordeel kunnen bereiken! Nadat er flink was geruild berustte Henk in de gelijke stand en bood remise aan, wat Jaco accepteerde. De computer taxeerde de stelling op zet 48 ook op 0.00. En zo konden rond 23.45 uur hier de laatste stukken in het doosje. Dus opnieuw remise! Maar Henk had dit keer wel echt een flinke kans op winst voorbij laten gaan. Hiermee blijft Jaco dus stevig aan kop van de ranglijst staan. Vrijdag 8 mei speelden we in De Bilt de gemeenschappelijke slotronde in Hoofdklasse D. Na een mooie start dit jaar waren er meerdere vrij ongelukkige nederlagen gevolgd en waren we overduidelijk in degradatiegevaar. Maar dat gold niet voor ons alleen, nummer 3 en 4 in de poule hadden 5 matchpunten en wij en drie andere clubs 4. We troffen het niet dat we in de laatste ronde tegen kampioen Woerden moesten spelen. Zij waren dit jaar met afstand de sterkste in onze poule. We hoopten toch nog wat bordpuntjes te kunnen sprokkelen en dat andere wedstrijden niet al te zeer in ons nadeel zouden uitvallen. Het ratingverschil was wel erg aanzienlijk, per bord hadden onze tegenstanders een kleine 200 punten meer en dat is echt veel. Het grootste verschil was er bij invaller Bert van Geldere op bord 7: ruim 550 punten en alleen Mattias Stok had ± 100 punten meer dan zijn tegenstandster. Het ging al tamelijk snel mis bij Louis Rutgers op bord 8, maar hierna scoorde Mattias op bord 6 een solide remise. Hij bleef als enige dit jaar ongeslagen en scoorde fraai 5,5 uit 7 en werd daarmee topscorer. Vanwege afwezigheid van Gela Nikoladze had André van Wingerden zich als teamleider op bord 2 neergezet. Hij kwam tegen zijn sterke tegenstandster zeker niet slecht uit de opening. Maar toen wit een pionnetje won, koos André het verkeerde plan en nam zijn nadeel snel toe met verlies als resultaat. Hierna ging het mis bij Henk Boot op bord 3, die in de opening wat onhandig manoeuvreerde en rond de 20e zet steeds meer problemen op zich af zag komen. En hoewel hij probeerde zich creatief te verdedigen, lukte dit steeds minder goed en hij verloor ook. Ook bij Hans Karelse op bord 4 ging het mis. Zijn tegenstander had vanuit de opening een klein voordeeltje, maar buitte dat niet uit. Toen Hans na de lange rokade van wit niet onmiddellijk het pionoffer b5 speelde, kwam hij toenemend in de problemen, zeker na een kwaliteitsoffer van wit. Hiermee kwam de stand op 4,5-0,5 voor Woerden. Daarna dolf ook Bert van Geldere op bord 7 het onderspit. Bert hoopte zijn stelling nog te kunnen keepen, maar er zaten toch te veel gaten in om stand te kunnen houden. Ook Jaco Vonk op bord 1 trof een sterke vrouwelijke tegenstandster, afkomstig uit Oekraïne met de titel van WFM, en er ontspon zich een spannende en ingewikkelde strijd. Rond de 35e zet met nog zeer weinig tijd op de klok zag Jaco nog wel aanvalsmogelijkheden. Hij had overigens nog zeker mogelijkheden om tot een gelijk spel en/of eeuwig schaak te komen, maar in de door hem gekozen weg zat een flink gat. Dat kostte een stuk en even later de partij. En tenslotte was Tony Else als laatste klaar op bord 5. Tony stond na de opening wel OK, al begrepen hij en zijn tegenstander de stelling maar beperkt, zo stelde Tony na afloop vast, zeker na consultatie van zijn computer. Hoewel hij zelfs een klein plusje leek te hebben, raakte hij de kluts kwijt en zag van alles over het hoofd…. Inmiddels stond zwart een tweetal pionnen voor en tenslotte ontstond een dame-eindspel. Hoewel zwart niet al te veel tijd meer had, bleef hij ijselijk rustig zijn zetten uitvoeren en gaf Tony geen kans om met eeuwig schaak te ontsnappen. Kortom, een redelijk ontluisterende 0,5-7,5 nederlaag. Overigens de 3e keer dit seizoen dat Woerden zo’n monsterscore bereikte! En daarna dus maar afwachten wat de uitslagen van de andere wedstrijden zouden worden. Alleen in de wedstrijd OZU-Moira Domtoren 2 was het lot ons gunstig gezind. Zowel DBC als Houten pakte matchpunten zodat ze ons voorbijgingen. Kortom een ongelukkig einde van het seizoen, waardoor we het volgend jaar helaas weer een klasse lager moeten proberen.
De schaakweek begon voor Jaco Vonk en Henk Boot al op Koningsdag. Na de remise in de eerste wedstrijd moest er een barrage volgen. Nu het seizoen ten einde loopt en de strijd om het kampioenschap nog ongemeend spannend is, besloten Henk en Jaco maar een extra schaakavond in te lassen en wel op Koningsdag ’s avonds bij Henk thuis. Beiden gingen er eens goed voor zitten. In de opening had Henk geen bezwaar tegen loper- en dameruil op zet 10 en 11. Zijn koning kwam op e3 mooi centraal te staan. Henk centraliseerde zijn torens op d1 en c1, terwijl Jaco een toren op d8 had staan. Jaco had wat minder ruimte en de computer had een lichte voorkeur voor de witte stelling. Diagram na 16. … h6.
Henk moest uit meerdere aantrekkelijke optie kiezen zoals Tc5, verdubbelen van de torens op de c-lijn, maar hij besloot eerst het paard op c6 terug te jagen naar e7 en met g4 zijn ruimtevoordeel op de koningsvleugel vast te houden. Het kostte Jaco moeite en tijd in zijn krappe stelling de goede coördinatie vast te houden. Jaco probeerde zijn torens te ruilen en wat meer ruimte te krijgen. Henk had beter af kunnen zien van het met 24. Txb7 ruilen van het tweede stel torens en gewoon Tc7-c1 moeten spelen. Nu miniseerde zijn voordeeltje, zeker na f2-f3 ipv f2-f4. Maar hoe dan ook, Henks voordeel zou erg bescheiden zijn gebleven. Toch bleef het de moeite waard proberen verder te komen. Na 30. e5 Lb7 stond Henk voor de keuze wel of niet ingaan op een eindspel loper versus paard en hij koos ervoor dat wel te doen en te vervolgen met d4-d5. Diagram 30. … Lb7
Ook de computer vond dat OK, maar deze voortzetting zou sterker zijn geweest als Henk dus eerder f4 ipv f3 had gespeeld. Even later speelde Jaco na lang nadenken Pd8-e6, want hij moest zich ervan gewissen dat het pionneneindspel houdbaar was voor zwart. En vervolgens moest Henk nadenken of hij groot voordeel kon krijgen door op e6 te ruilen. Diagram na 34. … Pe6.
Henk verzuimde even hierna met Kc5 een pion te winnen, want hij dacht dat zijn koning dan wel erg ver weg op de damevleugel zou staan. Toch zou dit kansrijker zijn geweest dan het gespeelde 37. Lb7. Nu kon Jaco vrij eenvoudig het verdere materiaal reduceren en werd na 44 zetten in een potremisestelling de vrede getekend. Kortom een remise waarin Henk steeds het initiatief had en Jaco zijn uiterste best moest doen binnen de remisegrenzen te blijven, wat uiteindelijk dus lukte. Ook in de post mortem en later met de computer waren er geen overtuigende winstwegen voor Henk. Het was inmiddels te laat voor de noodzakelijke rapid- en evt. snelschaak beslissingspartijen. Die zullen woensdag a.s. worden gespeeld, dan bij Jaco thuis. Het vervolg vond dus plaats op woensdag 29 april bij Jaco thuis. Er werden twee rapid-potjes gespeeld met een tempo van 15 min met een increment van 5 seconden per zet. In de eerste partij had Jaco wit en er kwam dezelfde opening op het bord als in de partij de dag tevoren tussen Jaco en Eddy. Henk deed het handiger, nam de gambietpion aan, metselde de koningsvleugel solide dicht en na ruil van de zware stukken kon hij zich opmaken om zijn vrije a-pion naar voren te sturen. Die kwam een heel eind, maar Henk was misschien iets te gretig en Jaco kon de pion veroveren en er resteerde een potremise eindspel. In de tweede partij stond Henk zeker niet slechter, maar speelde zijn verkeerde paard naar c5 en dat kostte hem pardoes een pion op d4 en daarvoor had hij onvoldoende compensatie. Jaco maakte langzaam aan vorderingen en rook aan de overwinning. Maar Henk verdedigde inventief en bereikte een toreneindspel. Uiteindelijk bleven er twee kale koningen over, opnieuw remise dus! En dus nogmaals verder, nu in een Blitz-tempo van 5 min + 3 sec increment per partij, waar de winnaar gelijk de eindoverwinning zou opeisen. Jaco kwam wat beter uit de opening en veroverde een geïsoleerde pion op d5. Henk bleef ook zitten met een slechte stelling en nu trok Jaco de overwinning wel naar zich toe en zal hij dus samen met Eddy uitmaken wie de uiteindelijke bekerwinnaar zal zijn. Op dinsdag 28 april volgde dus ronde 30 van de interne competitie. Eddy accepteerde een gambietpion van Jaco in de opening niet en kwam even later met een geïsoleerde dubbelpion op de c-lijn te zitten, maar anderzijds hield die toch flink wat velden onder controle. Eddy koos vervolgens met a5 en La6 een ongelukkig plan. Jaco maakte in het centrum vorderingen, zadelde Eddy met een tweede dubbelpion op en kon daarna de winst binnenhalen. In de bekerfinale mogen ze het dus nog een keertje tegen elkaar opnemen! Tony Else trof het dat Henk Boot zich al op de 4e zet wat weinig doordacht opstelde. Maar dat had toch niet al te veel slechte gevolgen voor Henk en de stelling bleef tot de 25e zet toch redelijk in evenwicht, al voelde Henk dat niet zo. Tony switchte met zijn dame met 28. Dg4 naar de koningsvleugel en Henk antwoorde met f5. Dat was niet verkeerd maar Pxc3 was wat beter geweest. Diagram.
Want na f5 kwam de diagonaal a1-h8 vervaarlijk open te liggen en Tony manoeuvreerde handig toen Henk zich liet verleiden tot Lxc5. Lg7 was aangewezen om de gaten dicht te houden. Nu bereikte Tony na 36. De5+ beslissend voordeel en won verdiend. Michaël Houweling en Gela Nikoladze speelden een interessante partij. Na de opening werden de a-pionnen en a-torens geruild, waarna Gela zijn dame op a2 in de witte stelling kon laten binnendringen. Na een onnauwkeurigheid van wit, kreeg Gela de mogelijkheid voordeel te behalen met Tf8-d8. Diagram.
Toen hij deze zet niet uitvoerde, lukte het hem niet meer om beslissend voordeel te bereiken en werd het remise. Bert van Geldere en André van Wingerden speelden een onderhoudende maar niet foutloze partij. Bert zette met f4-f5 een aanval op tegen de zwarte koningsvleugel, maar mistte dat hij na 21. … Lxc3? de tussenzet f5xg6 ter beschikking had. Diagram na 21. … Lg7xc3.
Dat had hem vrijwel zeker winnend voordeel opgeleverd, mar na het gespeelde 22. Dxc3 stond wit nog steeds een stuk beter, maar even later was de partij na 24. Tfe1 weer in balans. Een nieuwe kans voor een aanval kreeg Bert niet meer en na ruil van de zware stukken bleek het zwarte paard veel sterker dan de witte loper. André werd dus de niet ongelukkige winnaar. Hans Karelse kreeg van Gerard de Gans diens bekende opening voorgeschoteld en stelde zich actief op en maakte met een vroeg Dg4 zijn aanvalsplannen duidelijk. Ook toen Gerard dameruil aanbood vond Hans dat geen enkel bezwaar. Hij liet mooi zien dat met torens op e1 en f1 en alle 4 lichte stukken prima een aanval kan worden opgezet. Gerard kon het dan ook niet bolwerken en het was alleszins begrijpelijk dat Hans het na afloop een leuk potje vond. Diagram na Pd5.
Madelon Dane kon haar winst van vorige week geen vervolg geven tegen Jan Post, die zich voorzichtig maar stevig opstelde. Mogelijk wilde hij zijn koninklijke onderscheiding ter gelegenheid van Koningsdag nog wat extra glans geven. Niet alleen heeft Jan jarenlang talrijke bestuursfunctie in onze vereniging vervuld en tevens jarenlang het rapid-toernooi in oktober georganiseerd, maar ook heeft hij zich jarenlang kerkelijk ingezet in zijn woonplaats Dordrecht. Jan kwam steeds beter te staan en dreigde met Pf4 de witte stelling onder schot te nemen. Dat leidde tot materiaalverlies voor Madelon en Jan won. David Exalto speelde de afgelopen weken tweemaal remise, maar hij had tegen Martijn Meerkerk toenemend moeilijk. Martijn kwam steeds beter te staan en uiteindelijk won hij. Chris Tromp leek te gaan winnen van Huig Visser. Hij had een sterke aanval opgezet en Huig leek met zijn koning in de hoek te staan waar de klappen zouden vallen. Maar dat gebeurde blijkbaar niet, want de uitslag bleek remise te zijn geworden. Jan Troost won van Bert van Hees, Shiyar Allo won van Pieter Verdoorn en Arnold van Es verloor van Anne van Heelsum, maar het is mij ontgaan hoe een en ander tot stand is gekomen.
