Auteur: Henk Boot

Deze middag speelden we in Restaurant Metropole al weer de laatste wedstrijd van het seizoen. En dat beloofde in onze poule 4H een spannende aangelegenheid te worden. Aan kop stond OSV uit Oss met 12 matchpunten, gevolgd door een 4-tal teams met 11 matchpunten: Stukkenjagers 4 en Sliedrecht 2, beide met 37,5 bordpunten, De Drie Torens 2 met 37 bordpunten en ons eigen team met slechts 35 bordpunten. Voor ons betekende dit, dat we een monsterscore nodig hadden en de andere uitslagen voor ons ook niet al te nadelig mochten uitvallen. Onze kansen waren dan ook bescheiden te noemen. Maar een spannender slotronde was dus eigenlijk niet denkbaar, temeer daar er nog het topduel OSV-Stukkenjagers 4 op het programma stond. Voor onze tegenstanders en die van Sliedrecht stond er niets meer op het spel. Vooraf was er enige twijfel of Jaco en Hans wel konden meespelen, maar ze bleken toch voldoende fit, zodat we geen beroep hoefden te doen op André van Wingerden. Dat dachten we althans… Maar Hemmo bleek verre van fit bij het opstaan en in de loop van de ochtend werd het er niet beter op. Hij was dus “fit genoeg” om het bed te houden, maar een schaakwedstrijd zat er niet in. Eddy had gelijk de telefoon gepakt en André gebeld, die zijn agenda nog niet had gevuld en op de fiets naar Gorinchem stapte. Dus toch compleet!
Er waren geen snelle uitslagen deze middag. De eerste uitslag kwam van Jaco op bord 1. Wit stelde zich gedegen op. Omdat Jaco een geïsoleerde pion op d6 had, leek wit in het voordeel te komen. De stelling was na ruil van deze pion echter gewoon in evenwicht. Eerst sloeg Jaco nog een remiseaanbod af. In de slotstelling stond Jaco zeker niet beter en viel er eigenlijk niets te halen, zodat hijzelf remise aanbood en dat werd geaccepteerd.
Hierna was het woord aan onze supersub André, die gewoon de plaats van Hemmo innam en op bord 4 speelde. Er werden al tamelijk snel wat stukken en dames geruild. André was content met zijn stelling, ook al vond de computer dat zwart zeker niet minder stond. Belangrijk was dat de zwarte zwartveldige loper een vrij zieltogend bestaan leidde op de koningsvleugel. En André vond het prima om dat zo te houden en in de tussentijd te kijken of er op de damevleugel wat te halen viel. En zwart probeerde zijn loper met 22. .. Lh6 te laten meedoen, waar Pxb2 beter was geweest. Diagram.

Vanaf dat moment stond wit echt beter. Ook al vond de computer achteraf dat er voor sommige zetten betere mogelijkheden waren, het witte voordeel bleef. Op zet 32 had André het zich makkelijker kunnen maken. Hij besloot de pion te ruilen met axb7 maar a6-a7 of zelfs Pc6 (dreigt Pe7+ en Lxc5) was het sneller uit geweest. Diagram.

Nu won André wel een pion en kon zijn stukken steeds beter plaatsten. Nadat hij een stuk won ging het nog sneller al rekte zwart zijn lijden nog geruime tijd..
De derde uitslag kwam van Henk op bord 5. Vanuit de opening kwam hij al snel op voor hem onbekend terrein en toen hij op zet 13 verzuimde dameruil te forceren en genoegen te nemen met een vrij saaie gelijke stand, kwamen er donkere wolken aan de hemel tevoorschijn. Wit blufte met 14. Pd5?! Diagram.

En Henk had dit paard gewoon kunnen en moeten slaan! Maar ja, de stelling ziet er dan nogal onoverzichtelijk en toch ook wel dreigend uit voor zwart. Henk dorst het niet aan en speelde Dc7-d8 en accepteerde dan maar een inferieure stelling. Maar hierna verzuimde hij de zet Tg7 te spelen wit pakte de mogelijkheid tot f4 en e5 met beide handen aan. Diagram na 17. e4-e5.

Het minst slecht zou nu fxe5 zijn geweest, maar Henk koos voor Ld5 (+ 2 voor wit) om later nog een speldenprikje richting a2 te kunnen uitdelen. Tot Henks grote opluchting koos wit voor exd6, terwijl exf6 een stuk sterker was geweest. Nu kwam de stelling weer redelijk in balans. En toen Henk na 22. a3 Dc6-c4 speelde raakte wit met nog maar 15 minuutjes op de klok van de wijs en liet zich verleiden tot Txd5?! Maar na Dxd5 dreigde er alsnog Da2, en een “nevendreiging” was de aanval op de ongedekte loper op h5. Toen Henk deze mocht incasseren was de partij natuurlijk over, ook al speelde wit nog 7 zetjes door alvorens zich bij de nederlaag neer te leggen. Vervolgens was het resultaat bij Hans op bord 7 een deceptie. Hij stond gedrongen en vrij passief, maar onmiddellijke verliesdreigingen waren er niet. Het was een moeilijke manoeuvreerpartij, waarin Hans wel behoorlijk wat tijd nodig had om zijn verdedigende stelling op orde te houden. Om onnavolgbare redenen vergat Hans de klok op zet 40 (!) in de gaten te houden en ging door zijn vlag in een stelling waarin verder niet veel (meer) aan de hand was. De computer gaf ook overtuigend 0.00 na de door Hans bedachte zet Da8-c8. Helaas dus een 0 en geen verdiend halfje. Diagram na 40. Lb5-c6.

Hierna was het woord aan Eddy op bord 3. In een partij met Konings-Indische patronen ging het alras buiten de gewone paden. En dat vond Eddy minder erg dan zijn tegenstander. Want die dacht op zet 22 een pion op d6 te winnen, maar dat kostte hem een stuk en hij hield bovendien een waardeloze stelling over. Eddy moest nog wel 15 zetjes opletten, want net als de tegenstander van Henk, snel opgeven was er ook hier niet bij. Tja, het kost soms best wat tijd en/of zetjes om je te realiseren dat je in een volstrekt kansloze en verloren stelling bent aangeland. Hiermee stonden we weer ruim voor: 3,5-1,5.
Hierna volgde de partij van Tony op bord 6. Al leek het er in het begin misschien op dat zwart wat makkelijker stond, het vervolg leerde anders. Tony kreeg een mooi ruimteoverwicht op de damevleugel en zwart stond daar erg gedrongen. Er dreigden ook verschillende penningen met materiaalwinst voor wit, al lukte het hem niet met zijn voordeel een direct beslissende klap uit te delen. Maar toch, zijn voordeel bleef evident zoals te zien in het volgende diagram.

Er zijn twee mooie wegen naar winst. Eén is 27. Da3 gevolgd door Dxa6 en ook c6 dreigt te vallen, terwijl de toren op f7 niet veel kan doen, vanwege de dreiging Tf8 mat. De andere mogelijkheid was 21. Txf7 Kxf7 gevolgd door Tf1+ en zwart moet wel Kg6 spelen. Maar helaas, zo ging het niet. Zo’n 10 zetten later was er nog steeds sprake van flink voordeel. Diagram.

Een goede mogelijkheid was hier c5-c6 geweest, maar wel zo eenvoudig een vluchtgaatje voor de koning maken met h3. Maar jammer genoeg speelde Tony (te snel) 37. Df4 om Dc1+ te verhinderen, maar dan is het plotseling slechts remise! We stonden natuurlijk nog gewoon met 4-2 voor, maar de “benodigde” monsterscore raakte wel uit het zicht.
Hierna was het woord aan Louis op bord 8. De partij ging geruime tijd gelijk op, maar op een gegeven moment verloor Louis toch een pionnetje. Zijn tegenstander rook zijn kans en stoomde met zijn pionnen op de damevleugel als een speer naar voren. Maar in zijn enthousiasme overzag zwart toch een “petite pointe”. Op zet 36 kon Louis met Txg7! een verrassend torenoffer brengen en na 36. … Kxg7 volgde 37. Tag1+. Vanwege de aanwezigheid van een witte dame op f5 was het over en uit. Een verrassende ontknoping voor velen die het opnieuw somber voor Louis inzagen. Want dit seizoen is er helaas wel vaker bij hem wat misgegaan. Fijn om dan te winnen en de tussenstand op 5-2 te brengen!
Als laatste was Gela op bord 2 klaar. Hij zette de partij energiek op en opende de h-lijn en na eerdere ruil van de zwartveldige lopers moest de zwarte monarch na Dh6+ wel naar f6 begeven, maar voordeel voor wit was er niet echt. Remise door eeuwig schaak-herhaling van zetten was voor wit eigenlijk het hoogst haalbare, maar Gela wilde meer. Zoals wel vaker komt er dan een boemerang langs, zo ook nu. Zwart nam het initiatief over, drong binnen in de witte stelling die langzaam maar zeker in een puinhoop veranderde en een nederlaag was dan ook het bittere eindresultaat. We wonnen dus met 5-3 en dat was dus niet voldoende om ons kampioen te mogen noemen. Dan had het 7-1 moeten worden en dat heeft er eigenlijk geen moment ingezeten. Henk en Louis kwamen goed weg, terwijl Gela, Tony en Hans allen een halfje lieten liggen. Maar al met al, een tweede plaats in de eindrangschikking is natuurlijk een goed resultaat aan het slot van het seizoen. Het beste resultaat van het team werd behaald door Gela met een score van 6 uit 8, terwijl Tony en Hemmo beiden 5 uit 8 scoorden. Ook Jaco, Eddy en Henk scoorden een plus met 5 uit 9. Jaco was met 6 uit 9 onze remise-koning.
Gezien de andere resultaten werd Stukkenjagers 4 kampioen door zelf van OSV te winnen en wij hen op bordpunten dus niet meer konden achterhalen en De Drie Torens slechts uitkwam op 4-4 en Sliedrecht 2 zelfs met 5-3 verloor. Blijft de zoete troost dat wij wel van de kampioen hebben kunnen winnen.

Allereerst stond deze avond de barrage in de bekercompetitie tussen Eddy Korevaar en Tony Else op het programma, waar Eddy ditmaal wit had. Er kwam een rustige opening op het bord, waarbij beiden hun koningsloper hadden gefianchetteerd en wit wat meer ruimte had dankzij een pion op d5. De strijd speelde zich vooral af rond de open b-lijn. Eddy was niet ontevreden over zijn stelling, al vond de computer het allemaal nog in evenwicht. Tony had het plan om met eerst Tb4, gevolgd door La4 om het initiatief te strijden op de damevleugel, maar bij de uitvoering speelde hij eerst La4 en die werd door Eddy opgepeuzeld, want na Tb4 volgde gewoon het terugtrekken van de dame naar c2. En daarmee stond Eddy dus gewoon een stuk tegen een pion voor! Kortom, een voor Tony desastreuze ontwikkeling, omdat hij ook geen enkele compensatie voor dit stuk had. Enkele zetten later staakte Tony de strijd. Ook in deze partij kreeg Eddy dus een stuk cadeau, maar dit keer met definitieve gevolgen voor de bekerstrijd. Waar in de vorige partij Tony het nog tot remise wist te brengen in het eindspel, was dit nu niet het geval. Een ronde verder dus, maar allerminst overtuigend vond Eddy zelf…..
In de interne competitie zaten Gela Nikoladze en Henk Boot opnieuw tegenover elkaar. De opening volgde min of meer hetzelfde patroon als de bekerwedstrijd enkele weken geleden, maar na zo’n 8-9 zetten werden andere wegen ingeslagen. Henk had geen bezwaar tegen dameruil, maar Gela voelde daar niet voor. Hoewel na zo’n 10 zetten de computer Gela wel een plusje gaf, vond deze de keuze na 14 … d5; 15. Dc5 minder dan de pionzet f4, Diagram. Maar na Henks Dc7 hield Gela zijn plusje vast, stuurde op de voor hem karakteristieke wijze zijn g- en h-pion naar de frontlinie. Maar Henk voelde zich wel OK, omdat zijn centrumpionnen, net als in de laatste bekerwedstrijd, hem meerdere mogelijkheden boden. Toen de witte lopers van het bord gingen, Gela’s pionnenopmars kon worden geblokkeerd en hij zelf zijn centrumpionnen naar voren kon dirigeren, voelde dat als een voordeeltje en daarin gaf de computer hem gelijk. Diagram na 31. … d4.

Henk kreeg een mooi pionnenfront op de 4e rij en bracht zijn dame naar e6. Min of meer noodgedwongen forceerde Gela met 36. f4-f5 en Henk had het beste nu gewoon gxf5 kunnen spelen, maar dacht dat het nog beter kon en speelde op het doorzetten d4-d3. Maar toen wit de a5-pion extra aanviel, koos Henk (te snel) voor het veilige a5-a4, terwijl hier c4-c3 een heel fraaie krachtzet zou zijn geweest! Diagram.

Toen Henk hierna koos voor d4-d3 ipv simpel Dxg5 was zijn voordeel geslonken, maar het was er nog wel na 41. De3 dxc2+; 42. Kxc2 Dd3+ en 43. Dxd3 cxd3. Na 44. Kd2 koos Henk voor het aantrekkelijke Pe5 omdat hij na Txe4 via Pf3+ een kwaliteit won en hij gaf zichzelf goede winstkansen, temeer daar hij nog ruim 10 minuten meer op de klok had. Maar zoals bekend, daar schrikt Gela niet zo snel van. Hier was Pb6 duidelijk (veel) beter geweest dan Pe5! En hoewel Henk nog steeds wel beter stond wist hij de juiste weg niet meer te vinden en eindigde de partij dankzij actief stukkenspel van Gela in de eindfase in remise, waarmee de computer het gezien het 0.00 oordeel helemaal eens was. Dus opnieuw bleek, net als de week tevoren tegen Jaco Gela heel handig om nog net aan een dreigende nederlaag te ontsnappen!
André van Wingerden speelde tegen een nogal nonchalant spelende Hans Karelse, althans zo definieerde hij zijn eigen openingsbehandeling. Na het witte 11. Lxf6 moest Hans kiezen tussen gxf6 of het met Lxf6 opgeven van zijn d6-pion. Hans koos voor het eerste, al was de andere optie volgens de computer gelijkwaardig. André speelde hierna Le2-h5 om de f7-pion onder schot te nemen, maar Hans zag mogelijkheden op de open g-lijn en speelde Tg8, waarna André het pionnetje met dank in ontvangst nam. Diagram.

André manoeuvreerde een paard naar b6 en had de dreiging van de zwarte torens over de g-lijn goed onder controle. Hans kwam niet los en André kon zijn stelling steeds een beetje verbeteren. Uiteindelijk waren de witte zware stukken oppermachtig en zelfs een wanhoopstorenoffer Txg3 bracht André niet van zijn stuk. Een soliede overwinning van André, die hiermee op de ranglijst weer een sprongetje naar boven maakt.
Ernst Delwel speelde een aardige partij tegen Martijn Stam. Het begon allemaal rustig, waarbij de zwarte stukken van Martijn wat beter samenwerkten dan die van Ernst. Er ontstond visueel een grappig zwart pionnenblokje op de koningsvleugel en dan is altijd de vraag, is het sterk of zwak? Op de 17e zet speelde zwart Pc7-e6 gespeeld, met Pf4 als mogelijk vervolg. Ernst had nu gewoon zijn torens in het spel moeten betrekken met Tad1 of Tfe1, of had Pg2 moeten spelen. Diagram.

Hij speelde echter 18. f4? En dat was veel te optimistisch. Er ontstond nu ruimte achter de witte pionnen en zijn koning werd blootgesteld aan vijandelijkheden. Martijn greep het initiatief en zette de aanval in met al zijn stukken. Ernst moest nu verdedigend tot het uiterste gaan, waarbij zijn stukken goed gecoördineerd moesten samenwerken. Dit lukte wonderwel en na 27. Le3-Lf2 klaarde de lucht weer wat op voor wit. Diagram.

Wit wilde best een flink aantal stukken ruilen om het eindspel in te gaan met een gunstiger pionnenstructuur vanwege zijn vrijpion op d5. Inderdaad werden gaandeweg alle stukken geruild en maakten beide spelers gebruik van hun pionnenmeerderheid op resp. de dame- en de koningsvleugel en werd de cruciale stelling bereikt na 51. … Kf5. Diagram.

Wit speelde nu d5-d6 en na Ke6 volgde 53. Kxf5 met beslissend voordeel. Door oppositiespel kon de witte koning uiteindelijk de pion op c5 slaan en de witte pion op c4 ondersteunen voor een vrije doorgang naar promotie. Op de 65e zet gooide Martijn de handdoek in de ring.
Huig Visser speelde tegen Egbert Meijer en kwam op een gegeven moment materiaal voor te staan. Het werd zelfs een dame tegen een toren en dat was voldoende voor de winst. Rob van Driel had het moeilijk tegen Arnold van Es. Arnold won een stuk en even later de partij. Bert van Geldere speelde tegen Anne van Heelsum en hield zich opnieuw goed aan zijn voornemen niet meer in tijdnood te komen. Het was best een ingewikkelde partij, waarin hij zijn tijdsvoordeel van 15 minuten goed gebruikte toen Anne een incorrect stukoffer bracht. Bert won dus. Pieter Verdoorn lette goed op en liet zich niet in het rappe speeltempo van Gerard de Gans meezuigen en won. Madelon Dane lukte het niet tegen Jan Troost er doorheen te komen. Een dubbelpion op de f-lijn werd door een paard op h5 verhinderd naar voren te komen. Mogelijk had een eerder doorzetten van d3-d4 haar meer opgeleverd. Maar het kwam er niet meer van. Jan nam het initiatief over en won. Martijn Meerkerk nam het op tegen Wim Rietveld. Er kwam via-via een “Franse” stelling op het bord. Hij kon een op d3 binnengedrongen loper via een mooi paard op e5 tot een verklaring dwingen. In de fase daarna lukte het hem met goed spel Wim tot overgave te dwingen en hij heeft hiermee een mooie start met 2 uit 2. Bert van Hees had het moeilijk tegen Raymond Wagner en stond met de rug tegen de muur. Maar Raymond kwam er niet door heen en de partij eindigde in remise.

Op deze avond moesten nog drie wedstrijden in de interne bekercompetitie worden gespeeld. Tony Else en Eddy Korevaar voelden elkaar stevig aan de tand. Maar het gebit van Eddy leek van betere kwaliteit, want hij kreeg een duidelijk betere stelling. Zijn voordeel leek vrijwel winnend, maar dat kwam er toch niet van. Zelfs al kon hij op de 43e zet nog een stuk winnen, dat gebeurde niet. Eddy had ook niet zo heel veel tijd meer en hoewel Tony hem op zet 47 nog een stuk cadeau deed, lukte het Eddy toch niet om het eindspel te winnen, omdat zijn laatste pion van het bord verdween: remise dus en daar zal Eddy van de twee wel de meest gemengde gevoelen over hebben. Volgende week gaan de heren op herhaling. In de tweede kwartfinale speelde Michaël Houweling tegen André van Wingerden. Het leek een redelijk gelijke strijd, maar Michaël had na e4-e5 wat meer ruimte in het centrum. Het leek allemaal vrij vast te staan, maar de adder onder het gras was de ongedekte positie van de zwarte toren op a8, die potentieel in het schootsveld van de witte dame op f3 lag. Dat betekende dus dat de d5-pion zijn makker op c4 eigenlijk niet dekte en dat Michaël na het zwarte b5-b4 gewoon Pxc4 kon slaan. Na dit voor André vreselijke moment stortte zijn stelling dan ook in elkaar. Voor de wedstrijd tussen Jaco Vonk en Hemmo Mulder is het helaas nog niet gelukt een goede datum te vinden.
Deze avond werd ook een begin gemaakt met de derde cyclus in de interne competitie en stond er daarom een duel tussen Jaco en Gela Nikoladze op het programma. De eerdere twee partijen in de interne competitie waren beide door Jaco gewonnen, maar de rapid-partij van vorige week was het toch Gela, die er met de winst vandoor ging. Dus de vraag was of hij Jaco zijn eerste 0 zou kunnen bezorgen en daarmee de titelstrijd weer flink opengooien. Na de opening kreeg Jaco de kans om een paardoffer 13. Pd5 te spelen met voordeel en even later kon dat nogmaals, maar hij koos voor een gewone rustige opbouw. Nadat Gela de witte loper op g5 had teruggejaagd, kwam deze via f2 op d4 terecht. Diagram na 23. Ld4.

Hier koos Gela voor het “veilige” 23. … e5. Maar hier had Gela de aanval op het paard op f6 kunnen negeren en gewoon dxe4 spelen, omdat na Lxf6 Lc5+ kan worden gespeeld en de toren op a7 hangt! Nu speelde Jaco 24. Lb6 en had Jaco een plusje. En dat speelde hij verder goed uit, won later de pion op e5 en had in het toren-lopereindspel eigenlijk alle troeven in handen. Diagram. na Te2-c2.

Maar het juiste plan om de volle winst binnen te halen had hij niet goed op het netvlies en uiteindelijk bereikte een spartelende Gela nog een toren-eindspel waarin een potremisestelling overbleef! Oeps, niet de eerste keer, dat Gela ontsnapt uit een slechte stelling, maar het zij gezegd, ook dat is een noodzakelijke kwaliteit om bij het schaken goed te scoren. Al had Jaco na afloop begrijpelijkerwijze vooral het gevoel dat hij Gela had laten ontsnappen. Hiermee blijft Jaco wel aan kop van de ranglijst, maar indien zijn achtervolgers vol gas blijven geven, kan hij zich niet teveel (halve) verliespunten meer veroorloven.

Hans Karelse trof Henk Boot, die gezien het mooie weer voor een zomerse strand-opening koos. Hans kwam goed uit de opening en had geruime tijd volgens de computer een klein plusje, al kostte het hem best veel tijd uit de verschillende mogelijkheden het juiste te pad te kiezen. Beiden kozen voor de lange rokade en toen beide h-pionnen van het bord verdwenen stond Henk wat makkelijker. Diagram na 27… Th8.

Nadat Henk met Th2 doordrong in de witte stelling, trok wit zijn paard terug naar g1 (Pe2-g1) en dit stelde Henk in staat de b-lijn te openen. Na 35. Tb1 ruilde Henk op b1, diagram na Kc6-b7.

Een goed alternatief was na ruilen op b1 niet Kb7, maar Lh4 met de dreiging Lf2. Nu maakte Henk het zich moeilijk, vooral omdat hij zijn mooie paard wilde behouden en afzag van bv. Pd4+. Zo ontstond na 45. Ta8  a5 weer een volstrekt gelijke stelling op het bord (0.00!) waarin Hans nog zo’n 8 minuten en Henk 18 minuten ter beschikking had. Maar na wat manoeuvreren met paard en koning (wit) en toren (zwart) liet Hans zich in tijdnood verleiden tot 52. Lb6 Diagram na 52. Le3-b6.

Dat kostte na 52. … Kc6 materiaal en de partij. Wederom een zwaar bevochten zege voor Henk, nadat Hans in tijdnood misgreep.

Martijn Koutstaal trof Arjan Uittenbogaard en had al na zo’n 10 zetten een lekkere plus. En zijn optimaal samenwerkende stukken trakteerden Arjan op een vernietigende aanval. Diagram na 13. Pd6+.

En juist voor de 20^e zet moest Arjan de partij al opgeven. Madelon Dane en Bert van Hees waren gedurende lange tijd aan elkaar gewaagd. Hoewel Madelon een pionnetje voor kwam te staan, lukte het haar niet er bij Bert doorheen te komen. Uiteindelijk won Bert na een lange partij. Arnold van Es kreeg van Shiyar Allo een stukoffer tegen 2 pionnen te verwerken op de koningsvleugel. Het zag er allemaal erg dreigend uit voor Arnold en uiteindelijk won Shiyar, nadat hij aan de andere kant van het bord een tweetal vrijpionnen had kunnen creëren. In de partij tussen Edwin Morks en Jan Troost had Edwin in het begin wat meer ruimte ter beschikking, maar had Jan later een pion meer. En dat bleek de weg naar een overwinning te openen. Van de partijen Raymond Wagner-Jan Post en Gerard de Gans-Bert van Geldere heb ik eigenlijk nauwelijks iets gezien. In ieder geval wonnen de wit spelers. Huig Visser was gekoppeld aan Martijn Meerkerk, een nieuw gezicht die tot nu toe vooral zijn schaakactiviteiten op het internet had beoefend,. Maar het ook leuk leek te spelen tegen tegenstanders van vlees en bloed. Dat ging hem goed af, want eerst kwam hij één pion voor en er volgde bij een mooie stelling ook een tweede pion. Dat voordeel werd door Martijn tot winst gevoerd.

De uitwedstrijd tegen het onderaanstaande EGS was vanwege het heftige winterweer begin januari verplaatst van 10 januari naar zaterdag 28 maart. We waren compleet, al had Henk het wat moeilijk door files onderweg en een navigatiemisleiding via Tilburg om in Goirle te komen. Overigens had Jaco dezelfde suggestie gekregen, maar had deze valstrik beter herkend… Henk kwam pas tegen kwart voor 2 binnen… Hans had zijn jeugdige tegenstander in die 45 minuten al mat! 0-1 dus, terwijl Henk toen net uit de file in Goirle was aangekomen. Louis kwam rond 15 uur een remise overeen en Hemmo volgde kort daarna met een vol punt. De koningsvleugel van zijn tegenstander was sterk onderbezet en dan kun je het wel aan Hemmo overlaten! Henk was intussen zijn stelling aan het versterken. Zelf stond ik lekker en Gela had een pion plus. In eerste instantie had Tony een goede stelling opgebouwd en stond met zijn torens actief op de damevleugel. Zorgen kwamen er later wel voor Tony toen de kracht van de witte vrije a-pion door hem werd onderschat. Tony’s stukken werden tot passiviteit gedwongen en zijn tegenstander greep deze kans goed aan en speelde efficient naar winst. De centrale positie van zijn koning was dit keer geen teken van kracht, maar eerder van zwakte. Er gingen dan ook teveel pionnen zonder compensatie verloren. Eddy’s tegenstander bood na zet 31 remise aan. Hij kon toen echter met Ld5 zijn paard met pionwinst ruilen tegen de loper van Eddy en vervolgens was de zwarte c-pion onhoudbaar. Op bord 2 veroverde Gela de 2e rij en was de stelling van zijn tegenstander inmiddels ook hopeloos. Jaco had het wederom niet makkelijk en kwam een pion achter. Maar met zijn actieve paard kon hij handig manoeuvreren en de partij in balans houden: remise dus.
Eddy schrijft: Henk kreeg verscheidene cadeautjes van zijn tegenstander aangeboden en aanvaardde uiteindelijk het punt in dank. Inderdaad was mijn tegenstander “de beroerdste niet”. Zoals al eerder gezegd was Henk door ongelukken rond Utrecht flink vertraagd en toen de mevrouw met de metalige stem mij ook nog Tilburg instuurde, kwam ik zo’n 40 minuten te laat aan. Gelukkig een opening waarin het niet moeilijk was snel bekende zetten te vinden en toen ik opkeek, bleek achter mij Hans zijn tegenstander al mat te hebben gezet! Henk kwam zeker niet beter uit de opening, maar toen zwart koos voor 19. … Txc4 kon hij antwoorden met f3-f4. Dat had zwart gemist, zei hij na afloop. Hij koos nu voor 20. … Lxg4 en dat gaf Henk de mogelijkheid om eerst het paard op e5 op te ruimen en gaf de computer mij een lekkere plus. Diagram na 20. .. Lxg4.

Maar even later onderschatte Henk de zwarte mogelijkheden en kwam zwart met 25. … Pd4 op de proppen. Henk sloeg en tot zijn grote opluchting sloeg zwart terug met Lxd4+ ipv het veel sterkere cxd4, wat Henk voor (bijna) onoverkoombare problemen zou hebben gesteld. Maar na Lxd4+ hield Henk voordeel en kon profiteren van de ongelukkige opstelling van de zwarte dame op b4 en toren op c4, want na 30. Ta4 had zwart niets beters dan zijn dame te geven tegen toren en paard. Diagram na 30. Ta4.

Op de 40e zet miste Henk nog een fraaie winst met een paardoffer, maar met nog maar 3 minuutjes op de klok en de tijd achterstand gedurende de hele partij, koos hij voor het zeker Dxc5. Kortom, als laatste begonnen en als laatste klaar. Een fraaie 2-6 overwinning en we gaan (in theorie) de 11e nog voor de titel!

Deze avond werd de 3e en laatste ronde in de rapid-competitie gespeeld. Aan kop stonden na 2 rondes Gela Nikoladze en Henk Boot met allebei 6 uit 8, gevolgd door Eddy Korevaar en Hans Karelse met 5 uit 8 en op de plaatsen 3 en 4. Alle onderlinge wedstrijden tussen deze 4 waren al gespeeld. Opvallende afwezige in de top was Jaco Vonk, maar hij had de 2e cyclus aan zich voorbij moeten laten gaan, maar het was natuurlijk de vraag of hij toch nog spelers aan de top op een nederlaag zou kunnen trakteren. Verassend was de hoge plaats van Edwin Morks, die de eerste cyclus niet aanwezig was, maar de tweede keer zeer fraai 4 uit 4 scoorde. Hij zou zich deze avond dus tegen de sterksten moeten bewijzen. Hij mocht deze avond in ronde 9 gelijk tegen Gela, maar die gaf hem het nakijken. André van Wingerden op plaats 5 raakte tegen Henk in de opening al snel een pionnetje kwijt, maar Henk overzag dat André later de pion kon terug winnen. Remise leek een logische uitslag te worden, maar Henk ontfutselde André in het eindspel nogmaals een pion. Hij vergat echter zijn koning lucht te geven, zodat André met eeuwig schaak herhaling van zetten en dus remise kon afdwingen. Wim Rietveld speelde soliede tegen Eddy die er niet doorheen kwam, ook hier een logische remise gezien de lopers van ongelijke kleur in het eindspel Jaco speelde lange tijd een moeizame partij tegen Hans, die een pion voorkwam, maar in het uiteindelijke toreneindspel toch de draad kwijtraakte en Jaco won alsnog. Elmar Bottema en Michaël Houweling wonnen ook beiden. Ook Arnold van Es, Rob van Driel, Louis Rutgers, Raymond Wagner en Allo Shiyar scoorden een vol punt.
In de volgende ronde (ronde 10) probeerde Jaco het Gela moeilijk te maken en dat lukte ook wel. Het werd een bloedstollende partij, ook vanwege de atypische materiaal verhouding. Jaco had een dame, toren en een loper, terwijl Gela 2 torens en 2 lichte stukken had. Gela speelde actief en Jaco kon zijn vrije h-pion niet activeren. Jaco switchte met zijn dame over het bord, maar kon er op de damevleugel toch niet doorheen komen. Gela kon zijn torens steeds beter laten samenwerken en zelfs uiteindelijk de winst naar zich toetrekken. Henk speelde tegen Elmar en dat leek lang gelijk op te gaan, maar Henks initiatief werd Elmar op een gegeven moment toch te machtig. Edwin kreeg de volgende sterke tegenstander, nl. Eddy en die had al snel het initiatief, kreeg materieel voordeel en won. Andere winnaars waren Hans, Michaël, Wim, Madelon, Rob, Jan Troost, Louis en Bert van Geldere. Hiermee behield Gela dus een half puntje voorsprong op Henk en 1,5 op Eddy. In de voorlaatste ronde (ronde 11) merkte ook Gela hoe taai Wim zich kan opstellen. Ook ditmaal bereikte Wim tegen een sterke tegenstanders een soliede remise. Edwin ging verder met zware tegenstanders, ditmaal Henk. Na de opening leek het gelijk op te gaan, maar Edwin liet zich verleiden tot het binnendringen in de zwarte stelling met Tc7 die gedekt stond door een loper op f4. Maar omdat Henk de toren met zijn dame onder schot had en de loper op f4 kon wegjagen kostte dit Edwin materiaal en vervolgens de partij. Eddy won van Michaël en ook Hans, André en Jaco wonnen hun partij en dat gold ook voor Arnold, Bert, Huig en Martijn. Er was nog één remise, nl de partij van Jan en Raymond kreeg deze uitslag.
Hiermee was de stand aan kop van de ranglijst, zoals deze avond werd begonnen: Gela en Henk samen bovenaan, gevolgd door Eddy op 1 punt achterstand. In de laatste ronde won Gela gedecideerd van Arnold, maar in de partij tussen Henk en Michaël was het een ander verhaal. Henk bouwde een mooie koningsaanval op en had ook alle vertrouwen in een voor hem goede afloop. Er was wel een addertje onder het gras doordat zijn dame op g5 en koning op c1 in het schootsveld van de zwarte loper op g7 stonden vanwege de dreiging Lg7-h6. Henk onderkende deze dreiging wel, maar dacht lang na en meende dat hij wel zijn dame kon offeren en dan met f- en g-pion een beslissende aanval opzetten. Niet dus en Michaël verzilverde zijn materiële voorsprong gedecideerd. Tja, Henk had gewoon Kc1-b1 kunnen spelen, weg penning en de dame was ook niet echt opgesloten, want na Lh6 zou de zwarte toren op f6 gewoon ongedekt zijn! Het gebeurt natuurlijk wel vaker, een verdediging bij weinig tijd missen. Hiermee werd Gela dus de winnaar van de rapidcompetitie. Eddy won van Madelon en kwam dus bij Henk langszij, maar kwam één weerstandspuntje te kort om precies gelijk uit te komen. Hier hoefde voor de einduitslag dus niet geloot te worden…. Henk werd dus tweede en Eddy derde. De vierde plaats werd opgeëist door Hans, die won van Edwin. Elmar wist André niet van de vijfde plaats af te houden, want hij verloor en eindigde als zevende. De zesde plaats werd opgeëist door Jaco die won van Wim.
Uiteindelijk hebben 31 spelers aan de rapid-competitie meegedaan en het zal niet verbazen dat diegenen die alle drie cycli hebben meegespeeld, ook de hoogste plaatsen in de eindrangschikking voor zich hebben opgeëist. In totaal hebben 7 spelers alle 3 avonden gespeeld en zij bezetten de eerste 5 plaatsen en de 7e plaats. Duidelijk eindwinnaar werd dus Gela Nikoladze met de mooie score 9,5 punt uit 12 partijen, hij verloor alleen van Eddy Korevaar.

Deze avond stonden de 4 wedstrijden in de kwartfinales van de bekercompetitie op het programma, maar 3 van deze 4 wedstrijden konden om verschillende redenen geen doorgang vinden. Alleen de wedstrijd tussen Arjan Uittenbogaard en Henk Boot werd wel gespeeld. Ook dit keer werd het een heel gevecht en een interessante partij. Het door Henk gekozen antwoord op de openingsopzet van Arjan was tussen hen beiden nog niet eerder op het bord geweest. De lijnen op de damevleugel werden van pionnen ontdaan en rond de 20e zet was er sprake van een gelijke stand, zeker toen Arjan 23. Ld2-c3 speelde waar La5 een prima alternatief zou zijn geweest. Henk brak vervolgens met 23. … e5 het centrum open en probeerde zo meer vat te krijgen op de witte stelling. Diagram na 24. d5xe6 ep Txe6; 25. Da1 Pf6-e8.

De stelling bleef in evenwicht, al kon de witte dame op de damevleugel Henk niet echt pijn doen. Arjan vond het moeilijk het juiste plan te vinden en dat kostte hem flink wat tijd. Tenslotte trok Henk het initiatief met 34. … d5-d4 naar zich toe. Diagram na d5-d4.

en had na 35. Lxc6 de venijnige tussenzet d4xe3 tot zijn beschikking, waarna de stelling van Arjan begon te kraken. Arjan probeerde zijn huid te redden door na 40. Da7 remise aan te bieden, maar daar voelde Henk niets meer voor. Zijn stukken drongen de witte stelling binnen en Arjan probeerde met 45. Kf2 zijn koning aan het strijdgewoel te onttrekken, maar dat speelde alleen Henk maar in de kaart. Diagram na 45. Kf2.

Want na 40. …Pce6 dreigde na Ph3+ ook het andere paard met Pd4+ binnen te dringen. Omdat de witte dame inmiddels op c2 was aanbeland, betekende dat ook onmiddellijk het eind van de partij. Een winst van Henk, waar hij flink wat werk voor heeft moeten verzetten.
In de interne competitie werd ronde 25 gespeeld, de laatste ronde in de tweede cyclus. Hoewel Jaco deze avond niet aanwezig was, was zijn voorsprong op de ranglijst inmiddels ruimvoldoende om ook na deze ronde bovenaan te staan, nog steeds ongeslagen! Elmar Bottema speelde tegen Eddy Korevaar die op de tweede plaats staat. Tot en met zet 15 is er nog niet zo veel aan de hand. Wit heeft klein voordeeltje, maar het kan nog alle kanten op. De zwarte loper op a6 verhindert wit om met e4 op te stomen, omdat dan veld f1 onder schot va de zwarte lopen komt. Daarnaast staan pion a5 en g5 (indirect) door de zwarte dame gedekt. Elmar besluit dan tot Tf3 om zo in de gelegenheid tot e4 te kunnen komen. Diagram.

Na 16. Tf3, Pd7 17. Ld6 Te8 18 e4 is het plan dus uitgevoerd. Zwart speelt vervolgens het sterke Db6 (zie 2e diagram) en staat opeens op plus 2,5.

De pion op d4 valt en de toren blijkt op een onmogelijke plek te staan op f3. Wit gebruikt veel tijd om tot iets van een verdediging te komen en besluit tot Dc1.
Zwart neemt de pion (Dxd4+ en met Tf2 zet wit zijn toren vrijwillig in de penning. Na het zwarte dxe4 Pxe4 speelt wit f5 en daarmee wordt uiteindelijk de f line opengemaakt en houdt wit met de dame op f7 en h5 eeuwig schaak!
Blijkt maar weer eens dat gewonnen staan en winnen 2 verschillende dingen zijn…….
Gela Nikoladze nam er tegen Pieter Verdoorn de tijd voor om vanuit de hoofdvariant van een bekende opening verder te komen. Hij had zoals in deze opening gebruikelijk is, wat meer ruimte, maar of hij nu al echt voordeel had? Toch kon hij met kleine zetjes Pieter aardig aan het denken houden en rond de 20e zet had hij zijn voordeel wel te pakken. Dat werd groter en bleek uiteindelijk voldoende voor de winst. Martijn Stam kwam niet goed uit de opening tegen André van Wingerden en zijn koningsstelling had duidelijke kenmerken van Emmentaler kaas. André stuurde er met Dh4 zijn dame op af, maar lette onvoldoende op, want het dichtmetselen van de uitvoergang met Pf6 liet de zwarte dame hulpeloos op h4 staan en zij viel ten offer aan de witte loper na Le1. Diagram na 16. g2-g4 Dh4+; 17. Kf1 Ph5-f6?

Oh, oh…, wat een deceptie voor André. Maar opnieuw bleek dus dat je dames met de nodige zorg moet bejegenen en ze niet weerloos aan hun lot moet overlaten.
Hans Karelse speelde tegen Bert van Hees. Vanuit de opening veroverde wit het veld d6, waar uiteindelijk na dameruil een witte pion terecht kwam. En met een zwarte loper op b6 was vanwege de nog aanwezige pionnen op b7 en d7 de zwarte loper een “dood stuk” en stond alleen maar in de weg. Het voordeel van Hans was dan ook evident. Uiteindelijk dolf Bert het onderspit. Edwin Morks kreeg tegen Huig Visser de kans een vroeg Lxh7+ te spelen. Gewoon een pion extra voor hem en zijn loper op g5 hoefde geen h7-h6 meer te vrezen. Hierna werd de witte h-pion naar voren gestuurd. Huig kwam toenemend in het nauw en gaf op toen Edwin nog even een vorkje “meeprikte”. Egbert Meijer speelde tegen Jan troost en was zo vriendelijk Jan de mogelijkheid te bieden op f3 een paard mee te nemen. Natuurlijk een kleiner geschenk dan de dame die hijzelf de week tevoren zijn tegenstander cadeau had gedaan, maar vanaf dat moment speelde Jan natuurlijk voor de winst en dat lukte ook. Kyriakos Gelison had het zwaar tegen Raymond Wagner. Raymond won eerst één pionnetje, later nog een tweede en trok de winst naar zich toe. Jan Post begon zijn partij tegen Shiyar Allo goed, kwam een pion voor en zwart had hiervoor eigenlijk geen compensatie. Na een goede fase waarin hij zijn voordeel gestaag uitbreidde, produceerde hij enkele zwakke zetten en stortte zijn zorgvuldig opgebouwde werkstuk in elkaar en verloor hij, zuur… Bert van Geldere en Madelon Dane speelden een zware en langdurige partij. Ze waren als één na laatste klaar, vlak voor Arjan Uittenbogaard en Henk Boot. Bert en Madelon namen afscheid van hun torens en één stel lichte stukken. Er bleef dus een dame-eindspel over waarin beide nog een flink aantal pionnen (7) had. Bert vertelde na afloop dat hij vastbesloten was in het vervolg niet meer in tijdnood te komen, omdat dat hem de afgelopen jaren al heel wat punten heeft gekost. Dat lukte deze avond uitstekend, want op een gegeven moment had hij nog ruim 30 minuten ter beschikking terwijl Madelon het met 10 minuutjes moest doen. Bert kreeg voordeel en was in ieder geval aan het eind de duidelijke winnaar. Madelon had na afloop nog steeds een rood hoofd van de flinke inspanning die zij had gedaan!