Auteur: Henk Boot

Dit jaar spelen we in klasse 4C en dat betekent een aantal clubs uit Nijmegen en omgeving. We speelden uit tegen SMB 1, inmiddels niet meer die sterke club die zelfs in de Meesterklasse speelde. In dezelfde locatie speelt UVS, waarvan het 2e team ook in onze afdeling speelt. En grappig genoeg speelde dat team tegen Sliedrecht 2, dus in ieder geval heel wat bekende gezichten.
We misten Gela Nikoladze wegens vakantie-”verplichtingen”, maar Mattias Stok was natuurlijk een betrouwbare invaller. Hans Karelse op bord 7 was als eerste klaar. Zijn dame op de damevleugel werd even later node gemist op de koningsvleugel, die helemaal open kwam te liggen. De koning van Hans trok wel naar voren, maar werd daar uiteindelijk op een matnet getrakteerd. Beter ging het met Henk Boot op bord 3. Hij kwam lekker uit de opening en zwart was gedwongen op de 15e zet een pion te offeren, op de 16e en 17e zet volgden pion 2 en 3. Hieop offerde Henk een kwaliteit terug. Diagram.na 17. cxb7.

Hij zette krachtig voort en kreeg een prachtige stelling (+2). Hoewel hem even later nog één zwakkere zet ontsnapte (22. Kf2?!) profiteerde zwart niet en maakte Henk de partij vlot uit: 1-1 dus. Hierna ging het mis bij Tony Else op bord 6. Hoewel hij in de opening een pion won, was het vervolg niet zo makkelijk en uiteindelijk kreeg wit steeds meer compensatie, forceerde met de opmars f4-f5 grote problemen voor Tony. Het lelijke e6xf5 was de enige mogelijkheid om stand te houden, maar Tony schrok terug voor de dan ontstane zwakte van pion d5. Maar hierna stoomde wit door en won. Ook bij Mattias Stok ging het op bord 5 mis. Na een rustige opening offerde hij een pion op e3 (correct) maar zwart kreeg actief spel. Toen hij met Tc8 de witte dame terugstuurde naar b1, Lg4 het paard op e2 pende en zijn toren via c5 naar h5 dirigeerde, begon het er voor Mattias somber uit te zien. Diagram na Tc5-h5.

En het werd steeds somberder. Hoewel Mattias na g3 en h4 een torenoffer op h4 niet aannam, was hij één zet later na Th2+ gedwongen het wel aan te nemen. Hij was zo sportief zwart het mat te gunnen na Dh6+ en Dh3 mat. Het zag er dus halverwege de wedstrijd met een 3-1 achterstand moeizaam uit. Op bord 8 speelde Louis Rutgers een soliede partij, waarin het evenwicht nergens verbroken werd. Grappig was dat wit pas na zijn 20e zet rokeerde, maar nadat er flink wat stukken waren geruild bleef een overduidelijke remisestand over.
Resten nog de partijen van Jaco Vonk (bord 1), Eddy Korevaar (bord 2) en Hemmo Mulder (bord 4). Jaco kwam zeker niet slechter uit de opening en had in ieder geval een vrije e-lijn onder controle en drukte tegen e6. Toch lukte het hem niet verder te komen, zijn tegenstander speelde nauwkeurig en kon zijn centrumpionnen naar voren brengen en hij snoerde Jaco hiermee steeds meer in. Het zag er voor Jaco toenemend zorgelijk uit en uiteindelijk lukte het hem ook niet meer het “droog” te houden en hij verloor, waarmee SMB dus de overwinning veilig stelde.
Bij Eddy zag het er in het begin nogal benauwd uit, maar analyse na afloop gunde wit maar een klein plusje rond zet 17. De gedrongen stelling van Eddy was stevig, weliswaar met een dubbelpion op g6 en g7, maar wel een open f-lijn. Zoals vaker in dit soort stellingen had wit veel tijd nodig om een plan te vinden en verdedigen was voor Eddy relatief eenvoudig. Na pionnenruil op d5 kwam hij duidelijk beter te staan (-2.8) en na de ruil van de dames liep het zelfs naar -4. Met nog 12 zetten te gaan met en zo’n 5 minuten op de klok voor zijn tegenstandster werd het ook steeds lastiger voor haar om de goede zetten te blijven doen. Dat koste haar eerst al een pion en later ging er in de haast ook nog een stuk verloren en werd de strijd door wit gestaakt. Zo op het oog had Eddy steeds wat gedrukt gestaan, zeker in de beginfase. Met een remise zou hij toen ook tevreden geweest zijn, maar na zet 28 lag de winst voor het oprapen. Dat heeft hij dan ook maar gedaan al was hij zich er niet van bewust dat met het verlies van Jaco de matchpunten al in Nijmegen bleven. Volgende keer beter zullen we maar zeggen was zijn slotconclusie.
Als laatste was Hemmo nog aan het zwoegen. Na vroege dameruil moest hij ook een geïsoleerde dubbelpion op e6 en e5 toestaan, maar die waren niet echt zwak. Er werd voorzichtig gemanoeuvreerd, waarbij wit de d-lijn en zwart de b-lijn probeerde te gebruiken. Uiteindelijk bleef een lastig paard-loper eindspel over, en helaas liep dat voor Hemmo niet goed af. Kortom een wat groot uitgevallen nederlaag.

Het was de eerste schaakavond, waarin de hersenen weer eens stevig werden getest op roest en achterstallig onderhoud. Het topduel van deze avond was bij afwezigheid van Eddy Korevaar de strijd tussen Jaco Vonk en Henk Boot. Er kwam een weliswaar ook eerder door hen gespeelde opening op het bord, maar Jaco had al snel het betere spel. Henk koos een wat mindere voortzetting en kwam duidelijk minder te staan. En toen hij na Jaco’s 19. Ta4 opportunistisch koos voor het antwoord Td4 miste hij de tussenzet Tc4. Diagram na Td4?

Maar Tc4 verdiende eigenlijk een vraagteken want hij had gemist dat na 20. Lxd4 cxd4 Jaco de sterke zet Tc4 had. En toen hij daarop zich ook nog verrekende en zijn dame offerde had hij volstrekt onvoldoende compensatie en gaf de computer + 4 aan. Diagram.

Henk dacht al aan opgeven maar hoopte met zo actief mogelijk spel nog wat in troebel water te kunnen vissen. Het kostte Jaco inmiddels best veel tijd de juiste weg naar winst te vinden en zo gaf de computer na Henk’s 32. … Ta8 zelfs ruim + 6 aan! Maar nu koos Jaco tot verbazing van Henk voor Dc8+ en besloot zijn dame tegen een toren terug te geven in de verwachting dat de stelling simpel zou worden en zijn b- en c-pion de weg naar promotie wel zouden kunnen vinden. Henk veerde op, want hij zag duidelijk mogelijkheden in het eindspel van loper en paard tegen een toren van Jaco. Ook de computer vond het opeens weer in balans! Diagram na Dc8+.

Henk creëerde een sterke vrijpion op e4 en die was gevaarlijker dan de witte vrijpionnen op de damevleugel. Jaco moest met erg weinig tijd op de klok zelfs flink oppassen, maar ook Henk kon met inmiddels maar weinig tijd meer geen weg naar winst vinden en bood dus maar remise aan. De computer vond het overigens ook al een poosje ± 0.00. Met nog 45 sec. op de klok accepteerde Jaco het aanbod, waarmee Henk dus uiterst gelukkig met een blauw oog ontsnapte en Jaco zichzelf duidelijk tekort had gedaan. Diagram eindstand.

Het was ook de langste partij van de avond en duurde tot ± 24 uur.
Ook een langdurige partij werd gespeeld door Louis Rutgers en Martijn Koutstaal. Martijn had weliswaar een pionnetje meer, maar Louis had een wat betere positie van zijn stukken. Toen zwart inging op een indirecte dameruil, bleek dat geen goede keus. Want Louis sloeg de zwarte dame met Lc3xa5, waarna Martijn met Txc2 de witte dame pakte. Maar door zijn loper weer naar c3 terug te trekken was de zwarte toren gevangen en kon Louis hem met zijn witte loper aanvallen en een kwaliteit winnen. Louis liet hierna niet meer los en zorgde ervoor dat de zwarte loper zijn pion op c3 niet kon helpen op weg naar het promotieveld c1. Al kostte het nog een flink aantal zetjes, Louis haalde de vis op het droge en won. Hans Karelse speelde tegen Elmar Bottema een niet al te gebruikelijke variant in een bekende opening. Hoewel er niet al te veel aan de hand was, oogde de stelling al vrij snel wat makkelijker voor Hans, zeker toen hij na het zwarte 9. …cxd4; 10. Pxd4 Lc5 zijn andere paard op c4 kon zetten (diagram)

Na Lxc6+ Pxc6?! zette hij krachtig voort met Pb5. Toen Elmar in arren moede dameruil op d7 aanbood na Pb5, werd zijn stelling uiterst bedenkelijk na Dxd7 en gedwongen Kxd7, nadat Hans vervolgens b4! speelde. Zeker toen er kwaliteitswinst volgde en de zwakke zwarte b-pionnen door een witte toren werden opgepeuzeld was het een gelopen race. Diagram na Txb5.

Een goede partij van Hans, die bescheiden stelde dat zwart wel enkele betere zetten had gemist. Maar ja, dan moet je natuurlijk wel van de geboden mogelijkheden gebruik maken en dat deed Hans met verve. Ook Tony Else en Raymond Wagner speelden een interessante partij, zeker ook voor mij als toeschouwer, spelend op het bord tussen Hans en Tony. Opvallend was dat zowel Tony als Raymond beiden dachten het grootste deel van de partij slechter te staan, waarbij Raymond iets meer gelijk had dan Tony… Maar het voordeel voor Tony was toch niet erg groot. Na het spelen van 21. Pxe4 kon zwart Pxd3 spelen, maar hij koos voor Lh6. Henk dacht nog dat ipv Ld3 Tony heel goed f4 gevolgd door e5 had kunnen spelen, maar ook dat had volgens de computer na e7-e6 ook niet veel opgeleverd. Maar na ruilen via 22. Lxe5 Lxe3; 23. fxe3 dxe5; 24. Pxc5 Tc8 (diagram)

koos Tony voor 25. Pxd7 en had daarna via Lxg6 eeuwig schaak, maar direct 25. Lxg6! had hem groot en mogelijk winnend voordeel opgeleverd! Schaken blijft voor ons nu eenmaal een lastig spel om “tijdig” de juiste zet te vinden.
De eerste partij die deze avond beslist werd, was die tussen Edwin Morks en Madelon Dane. Beiden hadden vanwege hun werk maar een beperkte en korte nachtrust gehad en Madelon bleek daar het meeste last van te hebben. Een gepend paard op f6 werd geruild en Madelon was gedwongen tot gxf6, waarna Edwin een zwarte pion op h6 won. Hiermee was de strijd voor Madelon eigenlijk al verloren.
De partij tussen André van Wingerden en Michael Houweling ontwikkelde zich niet als een rustige Weense wals, maar eerder als een woeste Argentijnse tango. Nadat Michael al eerder een pion had geïnvesteerd betekende zijn 13. … 0-0 gewoon een stukoffer, waarbij de computer de stelling geheel in evenwicht vond: 0.00! Diagram na 13. … 0-0.

Maar even later na 15. … Db6 ging André met 16. Db5 ?? opzichtig in de fout. Kf1 was noodzakelijk om de strijd gaande te houden. Nu viel de zwarte dame verwoestend binnen met Dg1+ en moest André de strijd even later staken. Diagram na d4+.

Een enorm scherpe partij, waarin het maken van fouten makkelijker is dan steeds de goede verdediging vinden zoals André tot zijn schade moest ondervinden. Michael profiteerde optimaal.
Pieter Verdoorn speelde Quinten Gerritsen, die de overstap naar de senioren heeft gemaakt. Quinten kwam heel goed te staan, maar miste na 18. Pxc4 om met Dxb4 zijn voordeel verder te vergroten, (diagram na dxc4)

maar met het gespeelde Dxa7 verdampte zijn voordeel. En toen hij na Pd6 Lxd6 en exd6 zijn koning naar d8 ipv b8 terugtrok stond hij opeens glad verloren. Pieter liet zich deze buitenkans niet ontgaan en won na 22. Dg7 vlot. Een koude douche voor Quinten na een prima gespeelde opening. Rob van Driel nam het op tegen Marcel Korevaar die het schaken een flink aantal jaren in de pauzestand had gezet, maar nu kriebelde het wel weer. Hij kreeg al snel een plezierige stelling en kreeg toenemend voordeel. Toen hij bovendien een stuk won, hield Rob het voor gezien.
Arnold van Es en Huig Visser begonnen hun partij rustig, maar het bleek dat Arnold al vrij snel de overhand kreeg en de partij in zijn voordeel kon beslechten. Shiyar Allo won van Bert van Geldere, maar Jan Troost redde het niet tegen Anne van Heelsum.

De Algemene Leden Vergadering (ALV) werd ook dit jaar goed bezocht. Voorzitter Gerard de Gans heette iedereen van harte welkom. Als eerste stond hij er bij stil dat ons oud-lid Frans Fijlstra het afgelopen jaar is overleden. Vorig jaar was hij nog present op de ALV, maar toen was al duidelijk dat hij met onoverkomelijke gezondheidsproblemen kampte. Velen herinneren zich dat hij in het verleden heel wat jeugdleden naar toernooien en wedstrijden reed. Dat soort mensen/leden zijn onmisbare steunpilaren voor verenigingen, zo ook Frans. Na enige ogenblikken stilte kwamen de gewone punten aan de orde, zoals de jaarverslagen van de secretaris, waarin het ledental dit jaar stabiel is gebleven, al zijn er het afgelopen jaar een aantal trouwe leden bijgekomen. Ook het verslag van de jeugdleider Mark Couwenberg liet een stabiel aantal jeugdleden zien. Punt van aandacht is zoals altijd om voldoende trainers te hebben om op de vrijdagavonden in het Fortes Lyceum les te geven. Hoewel dit jaar geen Grand-Prix evenement is gepland, staat daar de organisatie van het NK (Nederlands Kampioenschap!) Jeugdsnelschaken tegenover! En dat is natuurlijk heel erg mooi om te organiseren op zondag 25 oktober in het Fortes Lyceum in Gorinchem.
Financieel staat de club er niet slecht voor en de kascommissie had dan ook geen redenen tot commentaar op de boekhouding van het afgelopen jaar. De ondersteuning via subsidies van de gemeentes blijft evenwel een noodzakelijke maar voor de begroting onzekere factor. Gelukkig kan de contributie het komend jaar hetzelfde blijven.
Zoals altijd was er een uitvoerig verslag van wedstrijdleider Jaco Vonk. De opzet van de interne competities blijft in grote lijnen gelijk, maar het is een heugelijk feit dat er meer spelers externe wedstrijden willen spelen, zodat voor de regionale competitie ook een derde team kan worden geformeerd. Zij spelen overigens in dezelfde klasse als het 2e team en zullen elkaar in de eerste ronde op 29-09 het vuur aan de schenen leggen. Een belangrijk punt was dat De Til grote verbouwingsplannen heeft begin 2027 en onze club kan dan niet op de gebruikelijke plek terecht. Maar het aanbod was om dan in Het Bruisend Hart in Hoornaar te gaan spelen, dat immers ook tot de Til-groep behoort. Een hele opluchting natuurlijk voor de club! Waarschijnlijk zal dat dus beging 2027 zijn.
De vergadering liep niet echt uit, zodat er nog gelegenheid was om 6 rondes snelschaak te spelen. Hoewel deze avond niet meetelt voor het snelschaak-kampioenschap was het gewoon gezellig. Jaco Vonk liet er geen twijfel over bestaan dat hij de zomervakantie goed was doorgekomen en werd met een score van 5,5 punt eerste. Slechts een remise tegen Eddy Korevaar, de rest won hij. Eddy eindigde met 5 punten, omdat hij ook Louis Rutgers een remise moest toestaan. Met 4 punten eindigde verrassend Gerard de Gans en André van Wingerden. Gerard kon zijn ogen eigenlijk niet geloven, maar hij was dus deze avond in een blakende vorm! Op plaats 5 t/m 7 eindigden Louis, Hans Karelse en Martijn Koutstaal met 3,5 punt uit 6 partijen. Kortom, het was deze avond opnieuw gezellig om weer flink wat mensen achter het schaakbord te zien zitten. A.s. dinsdag 15 september gaat dus de interne competitie echt van start.

Op 1 september startte het nieuwe seizoen van de schaakclub. Zoals de laatste jaren werd er met een verkorte tijd (15 min + 5 sec increment per zet per partij) gespeeld om er weer een beetje in te komen. Er waren natuurlijk nog enkele afwezigen ivm “vakantieverplichtingen”, maar ook dit keer doken er een tweetal nieuwe gezichten op: Ingmar Visser en Marcel Korevaar. Er was een goede opkomst met 22 spelers. In de eerste ronde wonnen Eddy Korevaar en Gela Nikoladze, maar Henk Boot lukte het niet tegen een stug verdedigend Christiaan Boudewijn verder te komen dan een remise. Ook Ingmar Visser lukt het niet zijn ratingoverwicht tegen Shivar Allo in winst om te zetten, ook hier een remise. Verder was er winst voor Tony Else, André van Wingerden, Hans Karelse, Michael Houweling, Elmar Bottema en Madelon Dane die Martijn Koutstaal het nakijken gaf. In ronde 2 won Hans van Eddy, terwijl Elmar, Tony, Gela ook hun tweede partij wonnen, waarna er dus een viertal koplopers was met de volle score. Shivar, Ingmar en Henk wonnen ook in deze ronde en volgden de koplopers dus op een half puntje. Deze ronde was er één remise te noteren, nl. tussen Gerard de Gans en Marcel Korevaar. In ronde 3 bleek Elmar het niet te kunnen bolwerken tegen Gela die hiermee zijn 100% score handhaafde en dat gold ook voor Tony die Hans terugwees. Van de achtervolgers deed Ingmar goede zaken door in een goede partij Henk terug te wijzen. Eddy herstelde zich van zijn nederlaag en won van Shivar. Winst was er ook voor Edwin Morks (tegen André van Wingerden) Michael (tegen Chris Tromp) en Madelon tegen Anne van Heelsum. Martijn Koutstaal had niet zijn avond want hij verloor voor de 3e keer op rij, al won hij wel in ronde 4. In de 4e ronde speelden beide koplopers tegen elkaar en Gela won en bleef dus op een 100% score staan. Miachael redde het niet tegen Ingmar, die dus na remise in de eerste ronde de overige drie partijen won en dus fraai deze avond met 3,5 punt op de tweede plaats eindigde. Eddy, Hans en Elmar wonnen hun laatste partij en kwamen hiermee op een score van drie punten (evenals Tony) en deelden hiermee de plaatsen 3-6. Henk won zijn laatste partij en kwam op 2,5 punt. Hierna volgden Michael, Edwin, Madelon, André en Anne van Heelsum met 50% (2 punten). Opvallende afwezige was deze avond Jaco Vonk, die nog wat vakantie had en dus een hele kluif zal hebben alsnog hoog in het klassement te eindigen. De indeling deze avond werd uitstekend verzorgd door André. Volgende week is er de ALV (Algemene Ledenvergadering), waarna op 15 september het echte werk zal starten. De eerst KNSB-wedstrijd volgt daarna alweer op zaterdag 19 september, waarvoor we naar Nijmegen zullen trekken. Kortom, het schaakseizoen is dus weer echt begonnen.

Nadat Jaco Vonk de 30e ronde in de 3e cyclus van de interne competitie het duel tegen Eddy Korevaar met winst had afgesloten, was de titelstrijd feitelijk in het voordeel van Jaco beslecht. Maar er stond als toetje nog de bekerfinale tussen beide kemphanen op het spel. In de halve finales had Eddy Tony Else teruggewezen en moest Jaco tegen Henk Boot tot het uiterste gaan. Na een remise in het gewone duel eindigde de barrage en vervolgens de rapid-partijen allemaal in remise en trok Jaco pas in het snelschaak aan het langste eind. Omwille van vakanties viel deze beker pas na afsluiting van het seizoen te verdienen.

Beide heren gingen er nog eens goed voor zitten. Eddy bestuurde de witte stukken, Jaco de zwarte. Diagram. Zoals altijd ging de strijd in aanvang gelijk op en na afloop gaven beide aan tevreden te zijn met de stelling en dat betekent over het algemeen dat het geheel in evenwicht was.
Op zet 23 besloot Jaco met e5 zijn centrum pionnen naar voren te sturen (diagram na 23. … e5)

en daarna brandde de strijd pas echt los. De partij ging tot aan zet 40 gelijk op, soms voor zwart een licht voordeel, soms voor wit. Op zet 32 (zie diagram)

speelde Jaco La3 om veld d6 te dekken, maar 32…..b5 was in deze stelling voldoende voor remise. Het thema achter b5 was het doorlopen van de zwarte a-pion. Jaco had dat wel op zijn vizier staan, maar op dat moment ontglipte het hem. Met min of meer open koningsstellingen kon het alle kanten op. Eddy wist daar het beste van te profiteren en uiteindelijk leverde dat hem een eindspel op met een pion extra en paard tegen loper. De tijd van beide was toen al behoorlijk gedecimeerd en het punt en de beker kon hem naar zijn idee vervolgens niet meer ontgaan. Hij speelde dan ook terecht op winst en wees tussendoor dan ook een remiseaanbod van Jaco af. Het was na de 40e zet van Eddy overigens nog steeds een gelijke stand maar, op dat moment was Jaco in tijdnood en ook in lichte paniek. Hij verslikte zich en ging met 40. … Dg7? in de fout. Diagram.

Hij zag de manoeuvre Ph4 en Pg6 op zich afkomen. Eddy nam nu de pion op d5 en speelde toen sterk en breidde het voordeel uit naar winst.
Aldus viel naast de competitiezege en de snelschaaktitel niet ook nog de bekertitel ten prooi van Jaco. De rapid competitie zege was daarbij voor Gela Nikolatze. Eddy en Gela zijn vast van plan om hun bekerarsenaal in het volgende seizoen verder uit te breiden.

Traditiegetrouw is de laatste dinsdag in mei de laatste avond van het schaakseizoen. Er worden dan een aantal prijzen uitgereikt en het gezellig samenzijn in ons thuishonk De Til in Giessenburg werd ook dit jaar opgesierd met een aantal smakelijke hapjes. Het gaf voorzitter Gerard de Gans ook de gelegenheid onze waardering uit te spreken voor de dames van de catering die elke schaakavond goed zorgen voor de inwendige mens tegen heden ten dage alleszins schappelijke prijzen. Terecht volgde een luid applaus. En dan werden dus de verschillende prijzen uitgereikt. Ook dit jaar was Henk Boot de beste senior, maar in de strijd om het clubkampioenschap kon hij geen rol van betekenis spelen. De ambassadeurscup wordt uitgereikt aan de speler die het beste resultaat in de externe wedstrijden heeft behaald. Dat was dit jaar Mattias Stok met een score van 6 uit 9. Hij werd op de voet gevolgd door Hemmo Mulder met 5 uit 8 en Tony Else met 8,5 uit 14. Grappig was dat de spelers met de meeste externe wedstrijden, Jaco Vonk, Gela Nikoladze , Henk Boot en Eddy Korevaar alle vier precies 50% scoorden! Een leuke aanmoedigingsprijs is elk jaar weggelegd voor de sterkste ELO-stijger. Deze prijs werd in het seizoen 1992-93 voor het eerst uitgereikt. De ELO-rating is een maat voor de sterkte van een schaakspeler en is ingevoerd rond 1970, in eerste instantie voor topspelers, maar later voor alle bij de KNSB aangesloten spelers. Ook in onze club wordt dit systeem gebruikt. Vooral bij jeugdige spelers kan er per jaar een flinke toename in speelsterkte zijn, en dus een stijging in de ELO-rating van die speler. Een andere groep die een flinke stijging in ELO-rating kan hebben, zijn nieuwe leden, die voorheen niet bij een andere club schaakten en dus geen betrouwbare ELO-rating hebben. En dat bleek ook dit jaar, want de nummers 2 t/m 7 op de lijst zijn allemaal spelers die het afgelopen jaar lid zijn geworden! De hoogste van dit zestal is Raymond Wagner die 73 punten heeft gewonnen, evenveel als de eerste prijswinnaar Michaël Houweling die ook 73 punten won, maar al even langer lid is. Ook dit jaar heeft Michaël dus weer een mooie verdere progressie laten zien. Twee prijzen konden nog niet worden uitgereikt. De bekerfinale tussen Jaco Vonk en Eddy Korevaar moet nog worden gespeeld en ook de snelschaakkampioen zou pas later op de avond duidelijk worden. Maar de belangrijkste prijs is natuurlijk het clubkampioenschap in de interne competitie. En ook dit jaar bleek Jaco Vonk de sterkste en hij wist voor de 16e (!) keer kampioen te worden en dit jaar als enige ongelsagen te blijven. Dat lukt natuurlijk maar weinigen. Op de tweede plaats eindigde Gela Nikoladeze, die weliswaar een stuk meer overwinningen boekte, maar toch ook 6 maal in het zand beet en verloor. Op de derde plaats eindigde de onttroonde kampioen Eddy Korevaar, maar de verschillen tussen de eerste drie spelers was erg klein. Dus een mooie en tot het eind spannende competitie!
Voordat het belangrijkste schaakgebeuren van de avond zou plaatsvinden stond voorzitter Gerard de Gans nog even stil bij de wekelijkse schaakverslagen op de website van de vereniging en in de krant van Henk Boot, die aangaf dat met veel plezier te doen. En Henk kreeg ook nog de gelegenheid wat te zeggen over zijn activiteiten voor het goede doel. Er zijn natuurlijk heel wat goede doelen die via sponsoring proberen geld bijeen te brengen. Zo was Henk van 1991-2018 in het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis werkzaam als maag-darm-leverarts en heeft daar veel patiënten met kanker (mede) behandeld. In die tijd zijn er heel wat verbeteringen geweest, maar nog steeds zijn er veel schrijnende situaties, waarin een goede behandeling nog niet voorhanden is. In de afgelopen jaren is steeds meer duidelijk geworden dat de specifieke kenmerken van de erfelijke eigenschappen van de patiënt en de tumor, vastgelegd in het DNA van patiënt en tumor, een sleutel kunnen vormen voor een nieuwe behandeling. Zo was Henk een keer in het “Hermitage”-museum in Amsterdam en had zijn “Stelvio for Life” trui aan en werd toen aangesproken door een vrouw/patiënt die succesvol via dit onderzoeksprogramma werd behandeld. Yes, was zijn gedachte, hiervoor zet je je in als sponsorwerver! Het doel van de Stelvio for Life organisatie blijft onverminderd het inzamelen van fondsen voor onderzoek naar een meer op de tumor van een specifieke patiënt gerichte behandeling. Het is de twaalfde keer dat dit evenement wordt georganiseerd. En wij (Henk, echtgenote Marchien en dochter Judith) doen al weer voor de achtste/vijfde keer mee! Jullie kunnen ons sponsoren via https://www.Stelvioforlife.nl/donate en te doneren, bijvoorbeeld aan iemand persoonlijk of aan het gehele team AVL&Friends.
Na deze persoonlijke noot, werd er natuurlijk afgetrapt voor het snelschaakkampioenschap. In de eerste ronde waren er geen grote verassingen, maar in de 2e ronde struikelde Henk over Wim Rietveld. Overigens niet voor het eerst! Weliswaar kwam Henk gewonnen te staan, maar dat bleek geen garantie voor een echte winst. Wim ontsnapte en Henk beet in het stof. Na drie rondes waren Jaco, Gela en Wim nog zonder puntenverlies. In de 4e ronde zaten Gela en Jaco tegenover elkaar. Jaco kreeg wat materiëel voordeel, maar helemaal duidelijk was het nog niet. Er ontstond een dame-paard eindspel, waarbij Jaco een vrijpion op de damevleugel kon opspelen. Gela had teveel tijd nodig om een vrijpion te krijgen op de koningsvleugel. Dat verschil gaf uiteindelijk de doorslag. Wim speelde tegen Tony een spannende partij. Wit drong met torens door in de zwarte stelling, maar Tony had ook kansen tegen de witte koningsstelling. In deze moeilijke stellingen leken de kansen te wisselen, en uiteindelijk werden de zetten herhaald toen beiden niet het onderste uit de kan dorsten te halen, bang voor de bekende deksel op de neus. Martijn Koutstaal zette zijn partij tegen Henk goed op, stond overwegend en gaf Henk eigenlijk geen kansen. Hiermee sloot hij aan bij de kopgroep en wist in ronde 5 ook Michaël Houweling aan de zegenkar te binden. Michaël speelde deze avond net als André van Wingerden met nogal wisselende resultaten en dat gold ook voor Hans Karelse. Zij konden zich deze avond dan ook niet mengen in de strijd om de topplaatsen. Jaco ging door met winnen, ditmaal van Wim. Gela bleef in zijn spoor door van Hans te winnen. In ronde 6 moest Martijn proberen Jaco beentje te lichten. Er kwam een dame-toren eindspel op het bord dat lastig was in te schatten. Uiteindelijk wist Jaco zijn stukken iets actiever neer te zetten en met wat schaakjes langzaam aan verder te komen. Gela bleef in het spoor en wees Wim terug.
In de 7e en laatste ronde strafte Gela Henk af die een pionnetje op h7 dacht mee te kunnen snoepen, maar er zat een addertje onder het gras, wat Henk te laat opmerkte. Hans lukte het niet Jaco te verassen, zodat Jaco met een fraaie 100% score zich snelschaakkampioen mocht noemen. Op de 2e plaats dus Gela met 6 uit 7 en verassend op de 3e plaats Martijn Koutstaal die een fraaie 5 uit 7 scoorde. Daarna volgde een heel peloton met een score van 4 uit 7: Hans, Wim, André, Henk, Michaël en ook Anne van Heelsum en Shiyar Allo die beiden met een sterke eindsprint een plusscore bereikten. Het was wederom een gezellige snelschaakavond. De beste wensen voor een mooie vakantie werden gul rondgestrooid en op dinsdag 1 september worden de schaakactiviteiten hervat.