Auteur: Henk Boot

Inmiddels hebben we de afgelopen weken weer een aantal nieuwe gezichten op de club mogen zien. Altijd heel plezierig dat weer nieuwe mensen de weg naar een sportclub kunnen vinden! Dankzij het gehanteerde Keizer-indelingssysteem kunnen dergelijke nieuwe mensen altijd gelijk meedoen. Hoogstens heeft één speler geen tegenstander als het aantal deelnemers oneven is. Huig Visser nam plaats tegenover Ramon Mosterd, één van de nieuwe gezichten. Het is dan altijd weer afwachten hoe de krachtsverhouding is. In dit geval kwam Huig al snel materiaal voor, breidde dit voordeel uit en won. Raymond Warner die al enkele partijen speelde, had Jan Troost als tegenstander. Raymond zadelde Jan op met een slechtere pionnenstructuur, maar Jan hield de deur goed dicht. Wel kon Raymond het blijven proberen en dat deed hij dan ook. Het duurde lang deze avond, maar tenslotte trok Raymond wel aan het langste eind. Shiyar Allo speelde alweer zijn 6e partij en had Edwin Morks als tegenstander. Hij had flink wat mogelijkheden op de koningsvleugel. Toen Edwin de verdediging niet op orde kreeg, stortte de zwarte stelling ineen en won Shiyar overtuigend.
Anne van Heelsum raakte in de opening tegen Pieter Verdoorn een pion achter. Toch was Pieter naar eigen zeggen wat nonchalant in de voortzetting en duurde het nog een flinke tijd in het eindspel tussen 2 paarden (Pieter) en 2 lopers (Anne) voor Pieter uiteindelijk de winst kon binnenhalen. Arnold van Es had het toenemend moeilijk tegen Rob van Driel en kwam een kwaliteit achter. Het leek een kwestie van tijd voor Rob de vis op het droge zou hebben, maar opeens raakte hij een volle toren kwijt en moest in verlies berusten. Hoewel het nog even leek of hij een eindspel kon bereiken waarin wit de verkeerde randpion had, bleek dat niet het geval en Arnold kwam net als eerder dit jaar op gelukkige wijze aan zijn punt.
Gerard de Gans zat tegenover Hans Karelse aan het bord. Hans gaf aan dat hij wel erg opportunistisch had gespeeld en dat dit hem een kwaliteit had gekost. Gerard bleef goed bij de les en Hans raakte later nog meer materiaal kwijt, zodat Gerard uiterst verrassend een overwinning behaalde. Hij merkte op dat er na afloop geen champagne voor hem klaar stond, maar een omstander suggereerde dat hij daar dan maar zelf voor had moeten zorgen…
André van Wingerden zat tegenover Gela Nikoladze en was vast van plan hem dit maal het vuur na aan de schenen te leggen. Maar vlak na de opening speelde hij het begrijpelijke, maar niet goede b3 (diagram).

Gela profiteerde maar ten dele met Pxe4 (beter Txd4 en pas dan Pxe4). Maar toen André even later eerst Te2 (ipv Txe7) en pas daarna op e7 met de loper sloeg, bleek dat niet meer te kunnen, want hij pakte weliswaar nog de toren op c3 mee, maar dat opende de weg open naar De4 met een dubbele dreiging (diagram)

en was het pleit beslecht.
Henk Boot zat tegenover Jaco Vonk. Pikant detail was dat Henk zich vorige week in Zeist ondanks zijn gelukkige overwinning onvoldoende fit voelde om de week erna al een stevige pot voor de beker te spelen tegen Gela. Dus dan maar gewoon potje in de interne competitie. Maar de computerindeling toonde geen medelijden en koppelde Henk aan Jaco. Henk stelde zich rustig en soliede op en de stelling was gewoon keurig in evenwicht. Rond de 15e zet ontstond een pionnenblokje c4-d4 vs c5-d5 en Henk sloeg eerst op c5 en dacht vlak erna dat dat niet de juiste volgorde was. Overigens in de analyse na afloop bleek ook dit gewoon gelijk en zo bleef het. Henk speelde op de 20e zet actief Pf3-g5 (diagram na 20. … h7-h6)

maar schrok toch terug om Jaco’s h6 met Lh3 te beantwoorden. Hij vond dat de kwaliteitswinst niet opwoog tegen de dreigingen van Jaco op de diagonaal a8-h1, waarbij hij zich zorgen maakte over het gemis aan een witte loper na Lh3xc8. Die dreigingen waren achteraf overigens wel goed te pareren, maar na de terugtrekzet Pg5-f3 was de stelling volstrekt in evenwicht en accepteerde Jaco het remiseaanbod van Henk.
Er werden ook nog twee bekerwedstrijden gespeeld. Na een eerdere remise volgde een barrage tussen Chris Tromp en Michaël Houweling. Het leek lang gelijk op te gaan, maar in een dame-toreneindspel ging er bij Chris iets fout, Michaël won materiaal en daarna de partij. In de partij tussen Christian Boudewijn en Eddy Korevaar had Christian een dubbelpion op de c-lijn, maar kon over de half-open d-lijn de zwarte achterblijver op d6 wel op de korrel houden. Eddy kwam na verloop van tijd wel een pion voor, maar eenvoudig was het allemaal niet voor hem. En plotseling dacht zwart met zijn dame te profiteren van de open g-lijn. Maar toen bleek Christian met Tg3 de zwarte dame te pennen en buit te kunnen maken! Inmiddels had Eddy er wel een stuk bij gekregen en was het allemaal toch niet helemaal duidelijk. Tenslotte beschikte Eddy toch over de meeste koelbloedigheid en kon alsnog een gelukkige overwinning noteren.

Op 10 februari speelde we de uitwedstrijd in en tegen Zeist. In het verleden waren het vaak spannende wedstrijden met een uitslag van ongeveer 4-4. Het seizoen viel voor Zeist tot heden niet mee en de laatste ronde hadden zij nogal ongelukkig een wel heel zware nederlaag geleden tegen de gedoodverfde kampioen Woerden 1. Bij winst zouden we veilig zijn, maar bij verlies zou alles wel weer erg in elkaar schuiven.
De eerste uitslag was er op bord 4 bij Mattias Stok. Na een rustige opening maakte wit zijn bedoelingen duidelijk met een lange rokade en pionnenopmars op de koningsvleugel. Hij had toen zeker wel een plus, maar Mattias speelde attent, wist wat materiaal, waaronder de dames te ruilen rond de 20e zet en leek wel safe te staan. Wit probeerde het nog wel, maar zelfs het gedurfde 26. … Lxh4 van Mattias bleek te kunnen, al zag 27. Tg7 er wel dreigend uit. Diagram.

Maar met 27. … Lg5 kon hij de stelling plomberen en na ruil van de binnengedrongen witte toren, was de remisehaven binnen bereik. Het was zeker een interessante partij die beiden hadden gespeeld! De tweede uitslag kwam van Louis Rutgers op bord 8. Maar in de opening ging er al iets mis en dat kostte Louis een pion op f7 en het recht te rokeren. Maar hij verzette zich taai, won de pion terug kon met twee torens op de f-lijn wit bezig houden. Maar een remiseaanbod van Louis werd door zijn tegenstander niet geaccepteerd en langzaam aan raakte de zwarte koning midden op het bord in het nauw en verloor Louis alsnog. Jaco op bord 1 trof een taaie tegenstander, die hij enkele jaren eerder ook al eens had ontmoet en toen aan het kortste eind had getrokken. Nu probeerde Jaco het wel, er waren wat open lijnen, maar geen van beiden kon de tegenstander uit balans brengen en zo eindigde de partij in remise.
Hierna kwam de uitslag bij Henk op bord 3 als een verassing. Vanuit de opening had hij eigenlijk niets kunnen bereiken en zijn tegenstander kwam steeds beter te staan. Hoewel hij al wat minder stond, probeerde hij met een remise aanbod op zet 27 zijn tegenstander nog te paaien, maar die gaf begrijpelijkerwijze “niet thuis”. Henk voelde zich op een glibberig pad naar beneden glijden en schatte een aantal zetten later zijn positie als min of meer verloren aan. Achteraf vond de computer het allemaal nog wel meevallen: slechts een ruime -1. Zijn enige voordeel was de stand van de klok: op zet 40 had hij nog ruim 20 minuten, terwijl zijn tegenstander het met 3 minuutjes moest doen. Op zet 43 won zwart een pion op f2, waarna Henk 44. Pg4 speelde. Diagram.

Hierna ging zwart schielijk terug met Tf2-a2, maar greep na 45. De3 (dreigt Dxh6+) met g5 vreselijk mis. Wit kwam na De5+ vernietigend binnen en noteerde een, zoals dat heet “gestolen” overwinning. Hiermee kwam de stand op 2-2.
Maar Gela werd op bord 2 wel heel snel gedwongen “out of book” te denken na de witte opzet 1. d4 Pf6; 2. c4 g6; 3. h4 !? Voor Gela een “nieuwe ervaring”. Gela koos zeker geen verkeerde opzet, al was er na de tegengestelde rokades wel meer “speelruimte” voor een witte aanval op de koningsvleugel dan voor een traag zwart initiatief op de damevleugel. Toen wit dan ook f5xg6 kon spelen (diagram na f5xg6)

was de strijd eigenlijk al wel gestreden. En hoewel Gela nog wat spartelde en offerde, was de witte mataanval niet meer te stuiten. Na deze nederlaag redden ook de anderen het niet. Tony Else kreeg na de opening een evenwichtige stelling, maar zag nergens mogelijkheden zijn stelling te verbeteren. Toen hij het toch probeerde te forceren, kreeg hij de kous op de kop en ging het van kwaad tot erger en verloor hij.
Ook bij André op bord 5 liep het allemaal niet naar wens. Hoewel zijn tegenstander al vroeg de mogelijkheid had een belangrijke pion te winnen, gebeurde dat niet. De door André gekozen lange rokade bleek evenwel geen gelukkige keuze, al was de stelling rond zet 25 nog wel in evenwicht. Maar het gevolgde plan met 26. Dh5 bleek niet juist en zijn tegenstander reageerde goed en soliede, positioneerde zijn stukken steeds beter en ook bij André ging het licht dus uit. En ook bij Elmar Bottema op bord 6 wilde het niet lukken. Hij offerde nog wel een pion op c5 en leek hiervoor aardig spel te krijgen, maar dat leidde dus niet tot voordeel/succes en ook hij leed een nederlaag. Kortom een opvallend slechte avond voor het team en met de staart tussen de benen moesten we na deze 6-2 nederlaag op huis aan. Op dit moment is de stand in de poule erg in elkaar geschoven. Weliswaar staan wij nog op de 3e plaats (!) maar het verschil met nummer 8 en laatste is slechts 1 matchpunt en 2 bordpunten, terwijl wij nog 2 sterke teams als tegenstander krijgen: Oud Zuylen Utrecht en in de laatste ronde de gedoodverfde kampioen Woerden. Kortom in deze poule kunnen er nog 6 teams hun hachje redden, terwijl dezelfde 6 teams ook nog kunnen degraderen!
Op dezelfde avond trad het tweede team thuis aan tegen Kasteel Lekstroom 4, overigens net als Zeist de hekkensluiter in de poule. Maar het tweede team deed het wat dat betreft een stuk beter dan het eerste en won met 4,5-1,5. Winst was er voor Christian Boudewijn, Martijn Koutstaal, Gerard de Gans en Anne van Heelsum. Bert van Geldere speelde remise en alleen Arnold van Es verloor.

Nadat de vorige KNSB-ronde van januari in de sneeuw was gevallen, volgde nu een thuiswedstrijd tegen Stukkenjagers 4 uit Tilburg. Zij stonden fier aan kop van onze poule en hadden nog slechts eenmaal een 4-4 gelijkspel hoeven toe te staan. Nu speelden we dit keer thuis en onze enige 2 verlieswedstrijden werden “buitenshuis” afgewerkt, terwijl al onze 3 thuiswedstrijden werden gewonnen! Een opvallend verschil. Onze opstelling was verassend te noemen, want Eddy zou eerst niet beschikbaar zijn, maar het wintersportgriepvirus bij zijn vrouw had hen eerder terug naar huis gejaagd en hij wilde wel spelen. Henk was al een aantal weken aan het hoesten en kwakkelen en vond de rol als non-playing captain dan ook prima. Vrijdagavond had hij overigens wel succesvol gespeeld bij zijn andere club Zukertort Amstelveen. Gewoon een dik boek meegenomen, dan vliegt zo’n middag ook zo om dacht hij, maar ook Hans was niet in optimale conditie en vond het op zijn beurt uitstekend als Henk voor hem inviel. Henk speelde dan ook op bord 6 en kwam tegenover een oude bekende te zitten. Ze hadden tijdens het TATA-toernooi in 2013 tegen elkaar gespeeld en Henk was toen de gelukkigste geweest, maar had daar “geen actieve herinnering” meer aan, al kon hij de partij thuis later wel terugvinden. Nu werd het na een uurtje een bloedeloze remise, waar een hoestende Henk niet ontevreden mee was. Later het dikke boek tevoorschijn gehaald (Stalingrad van Vasili Grossman) en dat bleek het laatste boek wat tegenstander Lex had gelezen. En daarna kwamen nog meerdere andere titels langs van door ons zeer gewaardeerde boeken met geschiedkundige achtergrond, waarvan er eentje op mijn stapel nog te lezen boeken naast mijn bed bleek te liggen! Kortom een mooie aanvulling op onze bloedeloze partij!
Allerminst bloedeloos verliep de partij van Gela op bord 2. De opening werd van beide kanten woest aangepakt en in de zaal leek het alsof Gela het (erg) moeilijk had. De computer kon zich later wel in dit idee vinden en had weinig goede woorden over voor de investering van een tweetal witte pionnen. Maar toen zwart zich na 21. 0-0-0 liet verleiden tot e6-e5 (diagram)

klaarden de gezichten in de zaal al aardig op en was er na 22. Dxe4 weer sprake van een gelijkwaardig gevecht. Maar kort hierop tastte zwart nogmaals mis met 24. … Lf5? waarna hem met Dxb7+ een koude douche wachtte en verlies van zijn toren op a8. Diagram na 24. … Lf5? Een “niet ongelukkige” zege van Gela!

Op bord 4 speelde Hemmo een rustige partij. Hij kon zijn tegenstander weliswaar opzadelen met een geïsoleerde dubbelpion op de c-lijn. Later kreeg hij het voordeel van 2 paarden tegen een toren en pion, maar zijn paarden meosten elkaar blijven dekken. De stelling bleef gesloten en beiden hielden elkaar om in judotermen te spreken in een soort houdgreep. Nadat zwart zijn toren weer tegen Hemmo’s paarden kon ruilen, vervlakte de stelling en stond eerder zwart wat beter. Maar Hemmo profiteerde van de zwarte tijdnood en bood remise aan en dat aanbod werd aangenomen. Dat resultaat kwam er ook bij Eddy Korevaar op bord 3. Er kwam een tamelijk symmetrische stelling op het bord. Eddy kreeg een lichte ontwikkelingsvoorsprong, toen een wit paard al vroeg op avontuur ging. Maar de stelling vervlakte weer. Toen wit met zijn loperpaar op remise aanstuurde via zetherhaling, had Eddy geen redenen om zaken te forceren, temeer daar de ontwikkelingen op de andere borden er niet ongunstig uitzagen. Remise dus. Al ging het hierna bij Louis op bord 8 helaas niet de goede kant op. Na zo’n 3 uur spelen was duidelijk dat zijn tegenstander de touwtjes in handen had genomen. Hij kwam eerst één en later nog een tweede pionnetje voor. Louis had in het eindspel geen compensatie en moest de eer aan de tegenstander laten. De stand was dus weer gelijk: 2,5-2,5.
Er waren nog 3 partijen bezig: Jaco op bord 1. Daar leek alles min of meer in evenwicht in een redelijk dichtgeschoven stelling. Tony op bord 5 had wit een pionnetje afhandig kunnen maken en leek in het eindspel zeker winstkansen te hebben. En ook bij André op bord 7 was er inmiddels een pluspion voor André te noteren, maar hoe stond het met zijn winstkansen in een loper-paardeindspel? De volgende uitslag kwam van André op bord 7. Na een rommelige openingsfase vergat wit voordeel “te pakken” en ging in een gelijke stand met 13. Pd5xf6+ opzichtig in de fout. Diagram.

Maar het cadeautje 13. … Dxf6 dat de loper op d4 naar de 3e lijn terugdringt, waarna het paard op f3 kan worden opgepeuzeld, was niet aan André besteed. Zwart ruilde op de 21e zet de dames op d5, maar wit zag blijkbaar een droombeeld van een aanval op de zwarte d6 pion en sloeg terug met Txd5. Ai, dat kost na Pf6 gewoon de pion op e4! Toch was het evenwicht zeker (nog) niet verbroken en nadat de torens in het doosje waren beland, ontstond een loper-paard eindspel waarin zwart misschien een fractie beter/makkelijker stond. Diagram na 37. … Kxe8.

Dit soort eindspelen is vaak notoir moeilijk, zo ook ditmaal. Maar toen wit zijn pionnetje op b3 even “vergat” en zich richtte op de koningsvleugel, werd het zwarte voordeel na 45. … Pxb3 significant. Diagram.

Maar ook dit keer gold: het winnen van een gewonnen eindspel is vaak niet eenvoudig. Uiteindelijk resteerde een eindspel met 2-1 pion op de damevleugel. Diagram na 52. … Kc5.

En hoewel het “in principe” remise is, kan zwart het natuurlijk nog eindeloos blijven proberen en vooral met zijn paard proberen te “klieren”. En dat deed hij dan ook met verve. Zijn geduld werd na zijn 60. … Kd4 beloond toen wit met 61. La6?? het spoor definitief bijster raakte. Diagram na 63. Kb3-c2.

Maar definitief? Oei, André liet zich verleiden tot 63. …. a5-a4 (ipv. Pc5-b7-d6). Wit miste nu zijn laatste kans op remise en zwart kon zijn koning op b4 krijgen. Oeps, wat een moeilijke partij in het eindspel! En wat een belangrijke overwinning voor ons!

De partij van Jaco op bord 1 verliep evenwichtig. Er ontstond een Maroczy-type stelling en beide spelers letten goed op om zichzelf niet met zwaktes in de eigen stelling op te zadelen. Toen Jaco met zijn dame switchte van a5 naar h5, negeerde wit de mogelijkheid de aangeboden ruimte op de damevleugel te gebruiken en koos voor afruilen. Daarna volgde nog wat speldenprikjes, maar beiden letten goed op en laveerden hun bootje de remisehaven binnen. Hiermee kwamen we 4-3 voor en restte nog de partij van Tony op bord 5 tegen een jonge tegenstander van pas 14 jaar. Al op zet 3 was Tony min of meer “out of book”, al kende hij de stelling wel van eerder gespeelde vluggertjes. Hoewel hij fantomen zag, kreeg hij een weliswaar passieve, maar soliede stelling. Langzaam maar zeker kon Tony zijn stelling verbeteren. Toch was het allemaal nog niet zo duidelijk, maar mede vanwege de voor wit erg beperkte resterende tijd speelde hij tegen de 40e zet te snel en verloor een pion. Tony bereikte hierna in principe een gewonnen eindspel, maar op zet 58 speelde hij ongelukkigerwijze g4-g3 (diagram)

waar Lh2! winnend zou zijn geweest. Want de g-pion kan dan alleen worden afgestopt door de pion met de loper te slaan, maar dan kost het wit te veel tijd en kan de zwarte koning de pionnen op de damevleugel verorberen. Maar na g3 is de winst tenminste problematisch. Er werd met koning en lopers wat heen en weer geschoven. Plotsklaps claimde wit remise, omdat hij meende dat er driemaal dezelfde stelling op het bord was verschenen. Tony was verbaasd, want hij meende dat het pas de 2e keer was. Bij het naspelen bleek Tony het gelijk aan zijn zijde te hebben. En hoewel wit de claim volgens de letter van het spelreglement ook niet helemaal correct uitvoerde, koos Tony voor de rustige en meest elegante oplossing, nl. het accepteren van de remise, waarmee hij de teamwinst veilig stelde. Na deze ronde staat Stukkenjagers met Sliedrecht op een gedeelde eerste plaats met 9 matchpunten, gevolgd door OSV en ons team met 8 matchpunten, terwijl daarachter D4 en de Drie Torens 7 matchpunten hebben. Kortom, veel spannender kan het in de laatste drie ronden niet worden! Onze volgende uitwedstrijd is tegen de Baronie in Breda en het zou mooi zijn dan naast alle thuisoverwinningen ook een uitoverwinning te pakken!

Op de eerste dinsdag in het nieuwe jaar was de opkomst beperkt, waarschijnlijk ook vanwege de winterse (sneeuw)omstandigheden, al waren alle wegen deze avond zowel aan het begin, als aan het eind van de avond goed te berijden. Natuurlijk wensten we elkaar een voorspoedig en hopelijk gezond nieuwjaar. Gerard de Gans als voorzitter sprak iedereen toe, had voor een consumptie en een drankje gezorgd, zodat we welgemoed van start konden gaan.
Eddy Korevaar speelde tegen Jaco Vonk de langste partij van de avond en zoals hij zegt: “Tja, tegen Jaco zijn het altijd bijzondere partijen”, zo ook deze keer. Jaco omschreef de partij als verraderlijk. Jaco schoof zijn zwarte pionnen in het centrum vlot naar voren en Eddy moest actief spelen om meer ruimte ter beschikking te krijgen. Daarom offerde hij een paard tegen pion op zet 11 en kreeg daar actief spel mee. Maar Jaco zag het als een uit nood geboren paardoffer en zag de winst al gloren…. Jaco moest op allerlei manieren wel de juiste voorzettingen vinden om Eddy’s initiatief op de damevleugel binnen de perken te houden en dat koste hem veel tijd, vooral omdat het niet makkelijk te zien was hoe hij zijn zware stukken optimaal kon neerzetten. Met het zwarte 26. … Pb7, wat een actieve verdedigingszet leek, beging Jaco echter een onnauwkeurigheid. Op zet 27 heb liet Eddy een kans op voordeel liggen met het niet zo voor de hand liggende Pxc8. Ook op zet 28 had hij deze zet nog kunnen spelen, maar het is psychologisch niet echt makkelijk een ingewikkelde zet, die je juist daarvoor hebt afgewezen, alsnog te spelen. Hij had dan niet alleen de materiele verhoudingen weer in evenwicht gebracht, maar mogelijk ook een technisch gewonnen stelling bereikt. Na afruil van de dames op zet 32 had Eddy door niet te snel op c8 te slaan 2 of 3 pionnen + over gehouden en zou de winst dus mogelijk moeten zijn. Na de ruil op c8 en verlies van pion c7 stond het met lopers van ongelijke kleur en slechts 1 pion extra aan Eddy’s zijde potremise en werd aldus besloten. Onze bedenktijd was toen ook naar rond de 1 tot 2 minuten geslonken.
Henk Boot speelde een interessante partij tegen Gela Nikoladze. Gela liet zijn b-pion oprukken tot b3, maar Henk had een sterke pionformatie in het centrum, waarmee de stelling in balans was. Diagram na 22. … fxe5.

Gela wilde zo snel mogelijk torens ruilen via Tf8, maar Henk sloeg na Txf3 terug met gxf3 om met een opmars van de f-pion een doorbraak te forceren. Maar volgens de computer had Txf3 toch de voorkeur, nu kwam Gela wat beter te staan. Maar nadat Henk toch met zijn f-pion op f5 kon komen, miste Henk even later het schaakje Tg6+ en stond eigenlijke verloren. Maar nu kon hij toch verraderlijk 37. f6 spelen (diagram)

en na Db1-e1-e2-h5 een gevaarlijk initiatief ontwikkelen. Het gepende paard op g6 ging verloren, maar Henk liet zich hierna verleiden tot Lxh6+ (beter Dxh6+) en dacht zwart in een matnet te kunnen vangen. Dat klopte dus niet, maar wel bleef er na dameruil op e8 een gelijke stand over. Henk liet een oogje op pion f6 vallen maar dat was het verkeerde plan. Gela nam nu het heft in handen en liet Henk met een nederlaag achter, tja, zo gaat dat soms met schaken…
Hans speelde een goede partij tegen Michaël Houweling. Na zo’n 15 zetten bleek hij duidelijk beter uit de opening te zijn gekomen (diagram na 15. Ph4).

Michaël koos met e5-e4 niet de meest taaie verdediging, want Hans kon gewoon Pxe4 spelen! Na slaan zou wit na Lxe4+ een onweerstaanbare mataanval gekregen hebben. Maar ook na Pb6 ging Hans onverdroten door met aanvallen, hetgeen leidde tot vernietiging van de zwarte koningstelling. Diagram na Txf6 en opgegeven vanwege Dg5+ enz.

André van Wingerden nam het op tegen Arjan Uittenbogaard. Na de opening had Arjan een klein plusje, maar toen hij niet goed anticipeerde op de witte dreiging Lh4 met penning van zijn paard op f6, kreeg André voordeel. Diagram.

Er volgde 24. … Lg7; 25. e5 Pd5. Hoewel Arjan dacht met Pe3 en aanval op witte dame en toren de kwaliteit terug te winnen, kostte hem dat “zijn stelling”. André kreeg groot voordeel en hoewel de computer achteraf nog wel wat nauwkeuriger zetten adviseerde, was duidelijk dat André aan de winnende hand was. Hij moest nog wel even oppassen, maar dat hij dus en won. Arnold van Es won van een nieuwe tegenstander en Martijn Koutstaal trok tegen Bert van Geldere aan het langste eind. Zaterdag 10-01 a.s. is vanwege de slechte weersvooruitzichten de 6e ronde in de KNSB-competitie uitgesteld naar eind maart.

Bij de start van het seizoen was de eerste ronde van de rapid-competitie gespeeld. Nu was het dus de tweede (van drie) avonden, waarin het rapid-kampioenschap wordt beslist. Van de koplopers na ronde 1 was Jaco afwezig. Voor medekoploper Eddy Korevaar was het zoals hij zegt met de zwarte stukken een zwarte avond. De opening tegen Hans Karelse verliep tweemaal nog wel goed, maar daarna raakte hij na vreemde avonturen van het rechte pad. Hans wist er wel raad mee en won. Chris Tromp had de eerste ronde met 3 uit 4 goed gescoord, maar tegen Henk Boot raakte hij een pion op c4 kwijt. Henk vergrootte zijn voordeel en na heel wat zetjes moest Chris het punt aan Henk laten. Ook de rest van de avond wilde het bij Chris deze keer niet lukken. Gela Nikoladze speelde een agressief openingsgambiet tegen Elmar Bottema, die niet optimaal reageerde. Gela stond veel beter, maar Elmar dacht nog een trucje te hebben, maar de truc van Gela was beter en voldoende voor winst. Ook winst was er voor André van Wingerden, Anne van Heelsum en Edwin Morks, die begon aan een mooie avond.
In de 2e ronde speelde Henk tegen Hans een andere variant dan in de interne competitie. Toen bereikte hij niets, maar dit keer wel, mede door de nonchalante manier waarop Hans na de opening voortzette. Het kostte Hans een pion en even later kon Henk dromen van een mooie opmars van zijn centrale vrijpionnen. Hans probeerde op de damevleugel nog wel roet in Henks aanval te gooien, maar dit keer lette Henk goed op en trok de winst naar zich toe. Eddy herpakte zich tegen André en won. Chris speelde een prima partij tegen Gela en bracht hem enorm in het nauw, kwam materiaal voor en bereikte een gewonnen stelling. Hij had ook nog wat meer tijd ter beschikking. Maar ja, het binnenhalen van de winst lukte niet, al leek op een gegeven moment remise de meest waarschijnlijke uitslag te worden. Maar als een schaker eenmaal van het rechte pad is afgeweken, valt de weg terug vaak maar moeizaam te vinden, zo ook hier. Uiteindelijk lachte het engeltje op de schouder van Gela hem nog eens bemoedigend toe en liet hem zelfs met de winst ontsnappen. Er was ook winst voor Elmar, Edwin en Madelon Dane.
In de 3e ronde van de avond stond Henk een half puntje voor op Eddy en op Gela en één punt op Hans. In deze ronde probeerde Eddy Henk beentje te lichten, maar dat lukte niet. Het werd een interessante partij met allerlei tactisch grapjes: penningen en indirecte Röntgen-aanvallen, maar hoewel Henk op een gegeven moment dacht een stuk te winnen, vond Eddy de juiste verdedigende finesse. Ook een latere poging van Henk werd door Eddy geneutraliseerd. Tenslotte ontstond een eindspel waarin het materiaal zo was uitgedund dat remise de logische uitslag werd. Gela nam het op tegen Hans en zette met kracht of zo u wilt, met veel aplomb, zijn dame op h5. Dat was met de zwarte koning op d7 natuurlijk een dreiging tegen de f7-pion, maar deze dame had ook een oogje op de ongedekte loper op e5. En tot verrassing van Hans werd die loper door Gela geslagen. Schaakblindheid in een een stelling die volgens Hans nog zeer onduidelijk was. Madelon Dane profiteerde van een fout van Elmar wat hem een kwaliteit kostte. Hij had wel enige compensatie en kwam later in het eindspel ook wel beter te staan. En hij had een stuk meer tijd tot zijn beschikking en dat bleek voor Madelon de nekslag te worden. Winst was er ook voor André, Pieter en Edwin die zijn derde overwinning op rij boekte en dan ook al een tevreden gevoel over deze schaakavond had.
In de laatste ronde mochten de twee koplopers Henk en Gela tegen elkaar. Vanuit de opening hield Gela een geïsoleerde pion op d5 over en Henk zette een mooi paard op d4. Toen Gela zijn d5-pion met Lc6 dekte sloeg Henk de loper en de nu achtergebleven pion op c6 werd door Henk hierna met zijn toren opgepeuzeld. Gela probeerde nog wel wat grapjes, waarbij Henk vooral zijn onderste rij in de gaten moest houden. Dat lukte prima en Gela was zelfs gedwongen een kwaliteit te geven. Maar juist toen Henk dacht nog een extra stuk van Gela te winnen, bleek dat stuk gewoon gedekt te staan en leverde Henk de kwaliteit weer in. In het resterende eindspel met dame en toren had Henk weliswaar een pion en wat tijd meer, maar hij koos liever voor het halve ei dan de lege dop: remise dus. Elmar trof Eddy die vanuit de opening wel goed stond, al werden de dames wel vrij vroeg geruild op b3. Eddy had toen het plan via Lc2 de witte pionnen op b3, c4 en d5 op te gaan peuzelen, maar Elmar had een mooi paard op d6 kunnen zetten en zo de c4-pion behouden. En zo’n paard kijkt dan tegelijkertijd naar heel wat velden in de zwarte stelling. Hij kon dan ook een mooie aanval op de koningsvleugel opzetten. Elmar dacht de winst al in het vizier te hebben, maar dat klopte niet. Er bleef een eindspel over met beiden een toren en een stuk en pionnen, waaronder voor Elmar twee vrijpionnen. Eddy moest na sterk spel van Elmar zijn laatste stuk geven en moest hierna met zijn koning op de vrije witte h-pion af. Dat kostte nogal wat tijd en Elmar gebruikte die tijd om de zwarte pionnen op de damevleugel buit te maken. Hij kon hierna met zijn laatste vrijpion ondersteund door koning en paard doorlopen. Hij scoorde deze avond dan ook 3 uit 4! Maar de beste uitslag was er voor Edwin die deze avond ook zijn 4e partij won.
Nu er twee van de drie avonden zijn gespeeld wordt de koppositie gedeeld door Gela en Henk met 6 punten, de derde en vierde plaats zijn voor Eddy en Hans met 5 punten. Hierna volgen André en Elmar met 4,5 punt. Edwin met 4 en Jaco met 3,5 punt. Het belooft dus op 24 maart bij de 3e rapid-avond een spannende ontknoping te worden.

De laatste avond voor de Kerst werd er hard gestreden om felbegeerde punten. Het aantal deelnemers was in eerste instantie oneven en dat betekent dat er iemand zonder tegenstander zit. Maar Martijn Stam die niet ver van de club woont, was alsnog bereid te komen opdraven, zodat iedereen een tegenstander had. Hulde dus voor Martijn! Het duel tussen de nummers twee en één van de ranglijst stond deze avond op het menu. Gela Nikoladze was er op gebrand Jaco Vonk het vuur na aan de schenen te leggen. Voor het verslag doe ik een beroep op Jaco Vonk die schrijft: “De partij ging redelijk gelijk op, maar Gela had wel wat meer aanvalsmogelijkheden. Op zet 18 deed ik een ogenschijnlijk logische zet (combinatie tot afruil), maar het bleek een misser, omdat ik een paar zetten later in grote problemen zou komen met uiteindelijk stokverlies. Gela zag die variant ook niet en besloot tot een ander alternatief dat uiteindelijk leidde tot een soort van afruil, waarbij Gela twee paarden had en Jaco een toren en een pion. Er ontstond wel een lastige penning voor Gela, hij kon zijn paard op e7 niet verplaatsen. De stelling was nog licht in het voordeel van Gela, maar door een onnauwkeurigheid kon Jaco de druk op het paard op e7 zo groot maken dat Gela een dameruil moest toestaan met daarbij nog een pionverlies. Nu zat Jaco aan het stuur, omdat de toren een grootte reikwijdte had en de paarden van Gela nog in het gelid moesten worden gebracht. Na wat tactisch gemanoeuvreer kon Jaco een vrijpion creëren op de h-lijn, maar Gela had inmiddels eenzelfde troef op de a-lijn. Het was nu zeer moeilijk om de juiste zetten te vinden. De stelling was gek genoeg nog altijd in evenwicht tot de 50e zet (zie diagram na Tg8).

Gela besloot in tijdnood tot 50. Kxc6 waardoor de h-pion kon doorwandelen. Met 50. Pf1 was het nog altijd ongeveer gelijk, maar in tijdnood is dit heel lastig om te spelen. Ik voorzag een variant met twee paarden tegen drie losse vrijpionnen en een actieve koning. Hoe zou dat zijn afgelopen?
Henk Boot kruiste de degens met Eddy Korevaar, die Henk met zijn openingskeuze enigszins verraste. Maar goed, Henk was wel op bekend terreinen stond wat makkelijker in het centrum en op de koningsvleugel. Eddy zag zich “gedwongen” met b5 een pion te offeren (diagram na 18. … b5).

Henk had gewoon op b5 het pionoffer moeten aannemen en had dan een goede stelling gehad. Hij dacht echter zelf een pion op c4 te kunnen offeren en dat zijn eigen aanval wel eerder zou komen. Maar dat hij toch niet goed ingeschat en zo kwam Eddy steeds beter te staan. Henk kon het onheil niet meer keren en moest na nog wat gespartel de eer aan Eddy laten. Tja, opnieuw ging Eddy dus het meest adequaat met de geboden kansen om.
Hans Karelse pakte de zwarte openingsopzet van Elmar Bottema goed aan en kwam duidelijk beter te staan. Diagram na Td7.

Hij won met Td7 twee stukken tegen een toren, maar Elmar kreeg een goede kans toen Hans zich over het hoofd zag dat Elmar na Txb3 een naar schaakje met Dd1+ kon geven en daarna de toren op b3 ophaalde. Hierna was duidelijk dat de kansen gekeerd waren. Maar ook hier zaten er nog wat addertjes onder het gras. Hans blokkeerde de opmars van de zwarte a-pion met Da3. Vervolgens kon hij met de dame naar d6, zijn paard erbij halen en zo met remise ontsnappen. Diagram.

Kortom, een enerverende partij met wisselende kansen.
Ernst Delwel had Christian Boudewijn als tegenstander, net als een half jaar geleden toen remise het resultaat was. Ernst speelde nu met wit een voorzichtige opening, even saai en degelijk als Birkenstock sandalen. Christian volgde met gemak en na ruilen van meerdere stukken speelde Christian het logische en dwingende 23. Te8 -Te2 (diagram).

Ernst raakte van de wijs en speelde de passieve zet 24. Lb1. Na 24 Pg4 had hij dan noodgedwongen 25. Tf1 moeten spelen en vervolgens Kg2. Beter was overigens 24. Ld2 Pg4 25. Te1 waarbij de torens geruild moeten worden vanwege de dreiging 26. Te8 mat! In plaats van 25. Tf1 speelde Ernst de kamikaze-zet 25. Tf4 in de hoop een of twee pionnen te slaan op de damevleugel en daarbij de zwarte loper inactief te maken. Christian had nu gewoon met het paard moeten slaan op f2 gevolg door La6 met allerlei matdreigingen en in ieder geval eeuwig schaak. Christian speelde 25. … g5 en vervolgens de a-pionnen naar voren en trok de toren terug naar e7. Hierna kreeg Ernst het sterke veld c5 ter beschikking voor zijn loper. Het zwarte paard werd op e4 geruild tegen de loper en er ontstond een sterke witte vrijpion op d4 die verder kon oprukken. Wit kwam beter te staan en Christian ging met 43. … Tg7 (diagram) in de fout en gaf op vanwege Ld4+ en na of Tc7+ of Tg2+ valt de toren op g7.

Edwin Morks had naar zijn idee best een aardige stelling opgebouwd tegen Arjan Uittenbogaard, maar tenslotte trok toch Arjan aan het langste eind. Madelon Dane offerde tegen Gerard de Gans een stuk tegen een tweetal pionnen, maar kon Gerard niet van de wijs brengen en moest de eer aan hem laten. Michaël Houweling kreeg dus met Martijn Stam alsnog een tegenstander, maar Martijn kreeg geen voet aan de grond. Michaël kwam een stuk tegen een pion voor en kon daarmee zijn winst veilig stellen. Arnold van Es had het moeilijk tegen Egbert Meijer die een mooie aanval opbouwde. Hoewel sommigen de winst van Egbert al telden, bleek zijn aanval toch niet door te slaan en dan gaat nogal eens de ander er met de volle buit vandoor. Zo ook hier, Arnold won dus. Pieter Verdoorn en Martijn Koutstaal begonnen de partij rustig maar het werd een lang gevecht, waarin Martijn uiteindelijk de partij in zijn voordeel kon beslissen.