Verslag ronde 4 interne competitie op 08-10-2019

Verslag ronde 4 interne competitie op 08-10-2019

Jeroen Brandsma kreeg deze avond Henk Boot als tegenstander, omdat zowel Jan Post als Louis Rutgers op het appèl ontbraken. Jeroen speelde zijn gebruikelijke opening en Henk stelde zich solide op. Zeker toen Henk zijn kans schoon zag met 13. ..f5 een blokkade op te werpen, vond Henk dat hij een prettige stelling met mogelijkheden had. Jeroen had vergelijkbare gedachten, maar was op zichzelf wel tevreden met remise gezien zijn herhaalde aanbod op zet 14. Dat vond Henk veel te vroeg, juist nu de stelling interessant begon te worden en Jeroen inmiddels zo’n 40 minuten meer tijd had verbruikt. Henk speelde zijn paarden handig om en zag in de verte mogelijkheden opdoemen om de dame van Jeroen in te sluiten. Na ruil van de witte lopers bood Jeroen nogmaals remise aan, vergezeld van de uitspraak driemaal is scheepsrecht, maar Bootje voelde daar nu helemaal niets meer voor. Hij had meerdere dreigingen en vond dat hij beter stond en Jeroen nog maar zo’n 10 minuutjes had voor de rest van de partij en hijzelf bijna één uur. Overigens vond de computer het op dat moment nog een gelijke stand! Maar ja, die heeft geen last van menselijke problemen zoals spanningen en tijdnood. Maar onder druk van de klok van Jeroen veroverde Henk een toren om daarna op dameruil aan te sturen. Maar, oeps, Jeroen had eventjes tussendoor een ongedekte toren van Henk aangevallen en dat was Henk ontgaan. Weg alle voordeel en Henk had toen het vierde remiseaanbod van Jeroen eigenlijk wel moeten aannemen, maar hij dacht zich nog wel te kunnen “herpakken”. De daarop volgende fase was begrijpelijkerwijze nogal rommelig. Beiden hadden moeite op het rechte pad te blijven, maar uiteindelijk maakte Jeroen de laatste fout en kon Henk met een “correct” torenoffer de partij in zijn voordeel beslissen en hiermee de koppositie op de ranglijst van Jeroen overnemen, na deze wilde en merkwaardige partij.
De langste partij van de avond werd gespeeld door Eddy Korevaar en Jaco Vonk. Er ontwikkelde zich een ogenschijnlijk vrij rustige partij. Na het ruilen van meerde stukken bleef er een isolani van Eddy op d4 over, maar de stelling oogde in een dynamisch evenwicht zoals dat zo mooi heet. Een door Jaco aangeboden pionoffer op b5 werd door Eddy niet aangenomen. Hierna lukte het Jaco na verloop van tijd vorderingen te maken met een tweetal heel actieve torens via de c-lijn binnen te dringen tot op de tweede rij. Eddy verdedigde bekwaam en hardnekkig. Dat leverde Jaco uiteindelijk een pion op, omdat Eddy deze pion gaf om de pionnenstelling van Jaco te verminken en zo tegenspel te krijgen. In het resterende toreneindspel lukte het Eddy weliswaar een “technische” remisestelling te bereiken, maar op een gegeven moment, ook hier met de druk van weinig tijd, liet hij Jaco’s koning de a-lijn verlaten. Hierna kon Jaco de witte koning afhouden en met zijn toren zo manoevreren en een bruggetje bouwen, dat zijn vrije a-pion kon promoveren na waarschijnlijk zo’n 90-100 zetten! Een goed uitgespeeld toreneindspel van Jaco die inmiddels op de tweede plaats staat achter Henk Boot.
Inmiddels opgeklommen naar de derde plaats is Bert van Geldere die met zwart speelde tegen Robert Euser. Robert raakte al vroeg in de opening een pionnetje kwijt en hoewel het best lang duurde kon Bert zijn voordeel langzaam uitbreiden en in het eindspel uiteindelijk de winst naar zich toetrekken.
Ook Hans Karelse deed goede zaken tegen Ernst Delwel. Hij kwam met wit iets beter uit de opening. Hij rukte al vroeg op met zijn centrumpionnen, maar Ernst verzuimde om met actief spel het initiatief over te nemen. Na een paar passieve zetten van Ernst kon Hans sluipenderwijs binnendringen en een mooi paard op d6 posteren. Hierna wist hij met een mooie laatste combinatie Ernst tot overgave te dwingen.
John Dessens en Henk van der Hoek speelde ook een “stevige pot”. Op de dichtgeschoven damevleugel stonden alle pionnen lekker tegen elkaar aan en leek de strijd zich meer in het centrum en op de koningsvleugel af te gaan spelen. Hoewel alles redelijk in evenwicht oogde, raakte John opeens een stuk kwijt en verloor daarmee ook de partij.
Bram Capelle en Taco van de Poll maakten er een behoorlijk spektakel van. Taco liet zich weer van een erg actieve kant zien en liet zijn pionnen op de koningsvleugel flink naar voren opstomen. Maar ja, dan ontstaan er wel eens gaten in de verdediging en Bram was goed bij de les en met een onafwendbare matdreiging besliste hij de partij.
Robin Tenhunen speelde een agressieve opening tegen Johan van der Heijde, had duidelijk het beste van het spel en veroverde een stuk voor een pion. Gedecideerd trok hij de overwinning naar zich toe.
Sebastiaan Visser kreeg tegen Arie Klop al snel groot materieel voordeel en dat gold ook voor Arjan Uittenboogerd tegen Arjo van Geffen. Beiden wonnen eenvoudig. Ook Peter van Gaalen kon de dreigingen van Bert van Hees niet pareren en verloor kansloos. Henk van Houwelingen kwam tegen Gijs Bos veel materiaal voor, maar moest na concentratieverlies zoals hij zei, berusten in remise. De andere “thuiswedstrijd” tussen André van Wingerden en Ton Lodder werd door André gewonnen.
De komende weken zullen verschillende externe wedstrijden plaats vinden: 15 oktober speelt het eerste SOS-team thuis tegen De Rode Loper 2, de week erop het KNSB-bekerteam tegen het sterke 2e klasse team van Rokado en tenslotte op 29 oktober het tweede SOS-team tegen Lekstroom 3.

Viering 11e lustrum op 1 oktober 2019

Viering 11e lustrum op 1 oktober 2019

Hoewel eigenlijk 13 oktober de juiste datum voor het lustrum zou zijn geweest, nl. de dag dat de vereniging indertijd in de huiskamer van “meester de Groot” aan de Kerkhoflaan onder het genot van veel sigarenrook werd opgericht, in totaal 18 man. Eigenlijk konden de gordijnen na deze oprichtingsvergadering wel in de was. Veel van de geschiedenis van onze club is bewaard gebleven dankzij Jaco Vonk die een fraai boekwerk heeft gemaakt bij het 40-jarig jubileum. Nog steeds ontzettend leuk om zoals ik voor dit verslag deed dit fraaie werkstuk door te bladeren!
We liepen dus op 1 oktober eigenlijk een beetje op de feestelijke datum vooruit. Tijdens het vorige lustrum gaf de bekende grootmeester Yasser Seirawan een kloksimultaan. Nu was er een ander plan bedacht om het lustrum te vieren. We hadden IM Herman Grooten bereid gevonden om deze avond ons te onderwijzen in verschillende onderdelen van ons zo geliefde, maar o zo moeilijke schaakspel. Herman Grooten is niet alleen al veel jaren een sterke en actieve schaakmeester, maar ook een bekende schaaktrainer die al heel wat jeugdige schaaktalenten heeft getraind en begeleid in hun pogingen hogerop te komen. Daarnaast schreef hij nog meerdere uiterst aantrekkelijke schaakboeken. Dus de verwachtingen waren hooggespannen toen hij onze uitnodiging aannam.


Er was een verheugend goede opkomst, ook al moesten enkele van ons vanwege verblijf in het buitenland verstek laten gaan. Het was ook heel plezierig een aantal oud-leden/kampioenen zoals Marius de Wit en Jan Kwakernaak weer te mogen begroeten. Maar het is toch bijzonder te kunnen vermelden dat van de leden van het eerste uur vanzelfsprekend Jan Post aanwezig was.
Jan Post en Henk Boot waren namens de “lustrumcommissie” mooi op tijd om Herman welkom te heten. Zoals zo vaak bij mensen die al heel lang in de schaakwereld rondlopen, hebben zij ook heel wat “Groten der Schaakaarde” persoonlijk wel eens ontmoet en daarbij verhalen kunnen verzamelen. Eén van de aardigste verhalen ging over een bezoek thuis van Herman met zijn medeclubleden bij de familie Polgar in Boedapest. De vader, zelf geen sterke schaker, maar wel psycholoog, heeft zijn drie dochters jarenlang getraind door hen van jongs af aan te confronteren met “eenvoudige” stellingen met weinig materiaal, waarmee mat in twee kon worden geoefend, tot in de slaapkamer toe! Als je al vanaf heel jeugdige leeftijd, natuurlijk met het nodige talent en forse zelfdiscipline, zo wordt getraind, kun je heel ver komen, zoals vooral Judith heeft bewezen.
Ook instructief en hilarisch was het filmpje waarin Kasparov met een Franse schaakjournalist één van zijn mooiste aanvalsoverwinningen op Karpov in een wereldkampioenschapsmatch, gespeeld in Lyon, liet zien. Een indrukwekkende partij, maar ook de argumentatie in de analyse van Kasparov bij zijn eerste stukoffer!


Na een onderhoudende inleiding, waarin duidelijk werd gemaakt dat we zelf ook stevig aan het schaakwerk zouden worden gezet, werd de opzet van de avond toegelicht. We werden in groepjes opgedeeld en moesten met elkaar een aantal opgaven proberen op te lossen: toreneindspelen, tactiek, strategie en aanval op de vijandelijke koning. Soms lukte het binnen de beschikbare tijd het probleem op te lossen, maar vaak lukte dit (vanzelfsprekend) ook niet. We kregen dus allemaal heel verschillende problemen voorgeschoteld, sommige daarvan smaakten natuurlijk beter dan andere. Ook het aan het eind van de avond samen de oplossingen doornemen was heel instructief en de snelheid waarmee Herman ons allerlei varianten liet zien, toonde zijn jarenlange ervaring als schaaktrainer en -docent. Het was een bijzonder geslaagde lustrumbijeenkomst, waar we vast ook als individuele speler wat van hebben opgestoken.

KNSB ronde 1: De Giessen en Linge – E.G.S. Goirle

KNSB ronde 1: De Giessen en Linge – E.G.S. Goirle

Wij misten in onze eerste wedstrijd kopman Jaco Vonk vanwege verblijf in het buitenland. Gelukkig waren onze tegenstanders bereid tot een wedstrijd vooruit spelen en zo trok Jaco afgelopen dinsdag reeds richting Goirle. De partij verliep voor Jaco niet naar wens. Het werd een lange laveerpartij, waarin Jaco uiteindelijk wel een pionnetje kon buit maken, maar het bleek niet voldoende voor de winst. Jaco voelde zich toch aan “zijn stand” verplicht te winnen en probeerde te forceren, maar dat leidde eerder tot problemen dan voordeel. Het werd nog even heel spannend met als thema: welke speler kan met een pion het eerst de overkant bereiken en wie kan de opmars van de tegenstander, zo nodig met een stukoffer voorkomen. Uiteindelijk moest Jaco’s tegenstander een paard offeren, maar hij kreeg voldoende pionnen terug. De koning van Jaco stond goed opgesteld, zodat na meer dan 100 zetten (!) remise de uiteindelijke uitslag was.
Zaterdag werd de strijd dus voortgezet.
Op bord 2 speelde Tim een sterke partij tegen hun sterkste speler. Daar had hij van tevoren ook wel rekening mee gehouden. Na de opening kreeg hij meer ruimte en kon met zijn e-pion ver oprukken en had hij zeker een voordeeltje. Maar zoals zo vaak, hoe kom je dan verder? Dat lukte niet echt, de stelling vervlakte en zijn tegenstander kreeg het initiatief. Hoewel hij meer tijd nodig had gehad dan zijn tegenstander, bleef Tim scherp en goed bij de les. In een stelling die wat prettiger was voor zwart, werd zijn tegenstander overmoedig en verwaarloosde zijn eigen onderste rij. Hoewel Tim nu beter stond en zijn tegenstander pionverlies niet kon vermijden, wat hij niet had zien aankomen, was er voor hem toch nog een goede weg naar remise. Kortom, een partij met wederzijdse kansen, maar waarbij geen van de spelers groot, laat staan beslissend voordeel kon bereiken. Een correcte en goede remise, zoals dat heet.
Op bord 3 speelde Eddy Korevaar een rustige opening, waarin niet zoveel aan de hand leek. Er kwam na dameruil op b3 een open-c-lijn die wit in bezit kreeg, maar na torenruil op c3 kon wit het probleempje van een geïsoleerde dubbelpion op de b-lijn via b2xc3 oplossen. Het zag er allemaal redelijk gelijk uit, maar ergens verslikte Eddy zich en verloor via een combinatie een pion en later ook de partij.
Op bord 4 speelde Henk Boot met wit een vlotte partij. Hij volgde de gebaande paden in een bekende opening en kreeg daarbij een isolani op d4. Henk dacht met genoegen terug aan de training de avond tevoren bij zijn andere vereniging, Zukertort Amstelveen, waarin een partij van Botvinnik uit 1930 werd besproken. Hier kwam het thema van de geïsoleerde pion op d4 aan bod, daarbij een dame op e2 en dreigingen tegen de zwarte koningsstelling en dreigingen tegen e6 en f7. Henk voelde zich thuis in de stelling, maar overhaastte zich niet. Al snel bleek dat de zwartspeler weliswaar in het begin goede zetten speelde, maar de stelling was toch nieuw voor hem en dat kostte hem flink wat tijd. Hij kwam in de problemen toen hij de terugtocht van zijn dame op a5 met de pionzet b6 onmogelijk maakte. Hoewel Henk dacht dat een fout was, bleek pas de volgende terugtocht van de loper naar e7 Henk flink voordeel op te leveren. Zwart tastte gruwelijk mis op 14. Ld2 en ipv de loper weer terug naar b4 te spelen, waarna Henk het binnendringen van de zwarte stelling met Pe4-d6 had gepland. Maar ja, toen zwart na Ld2 zijn dame verplaatste naar h5, was de dame daar niet meer te redden. Op zet 16 was dameverlies voor zwart niet meer te voorkomen. Kortom een vlotte overwinning van Henk, die hiermee het team op voorsprong zette.

Op bord 5 was Tony Else met zwart als laatste klaar. Na een dubbelfianchetto van wit kreeg zijn tegenstander meer ruimte op de damevleugel en veroverde zelfs een pion op b7, maar Tony counterde in het centrum en drong met zijn dame binnen op e3 met schaak. Er volgde nog een lange strijd. Uiteindelijk koos Tony in het eindspel voor een veilige weg naar remise door de laatste witte pion op de damevleugel te slaan, waardoor een theoretisch remise-eindspel op het bord kwam: wit had een randpion met de verkeerde loper meer, maar zwart trok zijn koning terug op h8.
Op bord 6 begon Hans Karelse goed aan zijn partij en kwam met overwegende stelling een pion voor. Later gaf hij de pion weer terug en stond nog steeds wat gemakkelijker, maar toen hij tenslotte wat lichtzinnig ten aanval trok, kreeg hij de deksel op zijn neus: een nederlaag.
Bij Jeroen Brandsma met zwart op bord 7 was niet onverwacht een heel ingewikkelde en originele stelling op het bord gekomen. Jeroen moest in de opening even “schakelen”, omdat zijn oorspronkelijk gedachte variant niet goed mogelijk bleek, maar hij kwam gelukkig in een voor hem niet onbekende soort stelling terecht. Ook zijn tegenstander kende dit soort opening wel, dus er ontstond al na 8 zetten een stelling waarin Jeroen een offer op h3 overwoog. Nu is, zoals bekend, Jeroen niet vies van een stukoffer hier of daar en hij greep zijn kans met een kwaliteitsoffer op zet 12. Omdat de tegenstander dit niet direct accepteerde, kreeg Jeroen een toren met twee pionnen tegen twee lichte stukken. Er dreigde weliswaar vervlakking van de stelling, reden dat Jeroen op zoek moest blijven naar actieve zetten, kortom een stelling met veel mogelijkheden en dat kostte Jeroen heel wat minuutjes om steeds koelbloeding te reageren. Tegen de tijdcontrole dacht Jeroen’s tegenstander hem wel even door de vlag te kunnen jagen, maar dan heb je aan Jeroen een kwaaie. Snelschaken met increment is vaak een kolfje naar zijn hand, zo ook nu en op zet 45 had hij de vis op het droge.
Op bord 8 had Louis Rutgers de regie over de witte stukken. Vanuit een gebruikelijke opening was het veld d5 een aantrekkelijke plaats voor een wit paard, maar Louis speelde zijn paard van c3 naar e2 (en niet d5) omdat hij zijn zinnen op het ook mooie veld f5 had gezet. Hoewel zwart het andere witte paard op f3 had geruild was de geopende g-lijn een aantrekkelijke positie om daar de torens richting zwarte koning te dirigeren en was de aantrekkingskracht van veld f5 voor een ondersteunend paard goed te begrijpen. Hoewel Louis wel beter stond, lukte het hem niet het voordeel tot beslissende proporties uit te breiden en moest hij berusten in remise.
De uiteindelijke uitslag was dus 4-4, waarmee naar de mening van uw verslaggever de tegenstanders hun handen redelijk konden dichtknijpen.

Verslag ronde 3 interne competitie 24-09-2019

Verslag ronde 3 interne competitie 24-09-2019

Verslag ronde 3 interne competitie 24-10-2019

Na de stofwolken en ongelukken van de tweede ronde volgde nu dus de derde ronde die niet meer op rating, maar op volgorde van de ranglijst volgens het Keizer systeem werd ingedeeld.

Het topduel van deze ronde was de wedstrijd tussen Jeroen Brandsma en Hans Karelse. Na een vrij rustige opening moest de strijd eigenlijk nog goed ontbranden, toen Hans even niet bij de les was en zijn dame terugtrok naar een veld waarvandaan na een loperzet van Jeroen geen ontsnappen meer mogelijk was. Wel een dramatisch verlies voor Hans, waarmee Jeroen dus nu de nieuwe koploper is geworden.

Louis Rutgers en Bram Capelle speelden een onderhoudende partij. Bram zag terecht af van het mee snoepen van een pionnetje op f3, want dat zou Louis enorme aanvalsmogelijkheden hebben gegeven na het bezetten van een open f-lijn. Nu volgde bij beiden een lange rokade. Op een gegeven moment had Louis een stuk tegen 2 pionnetjes van Bram, maar veel belangrijker, hij bezat een oppermachtig loperpaar. Bram spartelde nog wel, maar omdat Louis goed oplette niet bij verrassing achter de paaltjes mat te worden gezet, kon Louis de winst overtuigend bijschrijven.

Bij afwezigheid van Jaco Vonk die de eerste KNSB-wedstrijd van zaterdag niet kan meedoen en daarom vast vooruit speelde in Goirle, had Robert Euser een andere zware tegenstander in Henk Boot. Hij stelde zich met zwart erg ongelukkig op in de opening en Henk kon naar hartenlust allerlei dreigingen in de stelling brengen en ging daar na stukwinst gewoon mee door en kon een een onweerstaanbare mataanval opzetten.

Taco van de Poll nam het op tegen een uitgerust van vakantie teruggekeerde Eddy Korevaar. Al leek het na een klassieke opening lange tijd een vrij gelijkwaardige partij, langzaam werd duidelijk dat Eddy handiger manoevreerde en toen hij een mooi zwart paard op e3 kon laten landen stortte het witte bouwwerk snel ineen. Een goede start van Eddy in de competitie!.

Tony Else bestreed Sebastiaan Visser vanuit een rustige opening via een geopende c-lijn met zijn zware stukken. Hoewel Sebastiaan zich nog wel aan een penning met dreigend stukverlies kon onttrekken, moest hij pionverlies en later nogmaals pionverlies toestaan. Het resterende toreneindspel werd door Tony goed uitgespeeld en toen ook een derde plus- en zwarts laatste pion werd veroverd, hield Sebastiaan de strijd logischerwijze voor gezien.

Tijmen Schakel ging dit jaar niet zo goed van start als vorig jaar. Hij kreeg te maken met mark Couwenberg te maken die een openingsgambiet speelde dat hij wel, maar Tijmen niet goed kende. Al snel bleek mark fantastisch stukkenspel te hebben, de witte koning werd in het centrum aan allerlei dreigingen blootgesteld. Toen Tijmen dacht de tot f2 doorgedrongen zwarte dame weg te kunnen jagen, besloot Mark tot een krachtig dameoffer. Hij sloeg de toren op f1, kreeg daarbij ook nog een extra stuk en een tweede gepend stuk volgde. Heel mooi was, dat Mark heel rustig ook zijn twee laatste stukken (paard g8 en toren h8) bij de winnende aanval betrok. Naar de mening van uw verslaggever, de mooiste partij van de avond, waarin Mark optimaal van de onbekendheid van de tegenstander met dit gambiet profiteerde!

Bert van Geldere speelde tegen Robin Tenhunen zijn gebruikelijke opening, waarin Robin aan het eind van de opening even te laat Lf5 speelde. Nu leidde het tot tijdverlies en joeg Bert deze loper met e2-e4 terug, stoomde door met e5 en toen Robin niet op e5 sloeg ging de pion maar gewoon door nar e6, waarmee de zwarte stelling in een soort houdgreep werd genomen. In de analyse na afloop was het overigens na slaan op e5 ook een heel lastig en smal pad geweest om voor zwart de juiste weg te vinden, maar dat maakt analyses na afloop nu altijd zo leuk.

Henk van der Hoek speelde tegen Rob van Driel zijn bekende opening, maar bereikte in eerste instantie niet zo veel. Maar toen Rob bij een bepaalde ruil niet op de beste manier terugsloeg, kreeg Henk duidelijk voordeel, breidde dit langzaam uit en ook materieel zat Henk in de plus, zeker na een dubbele aanval met zijn koning op toren en paard van zwart. Het einde kwam snel toen Rob nog een vergissing maakte met winst voor Henk.

Gerard de Gans moest proberen zich Henry Houweling van het lijf te houden. Hij had weliswaar meer ruimte op de damevleugel, maar henry trok zich daar niets van aan, counterde in het centrum en besloot met Tg8 vol op de aanval tegen de witte koningsvleugel te spelen. Hiertegen had Gerard geen verweer en de winst voor Henry was overtuigend.

Arie Klop redde het niet tegen een eveneens fris van vakantie teruggekeerde John Dessens. Hij raakte steeds meer materiaal achter en dat was duidelijk teveel van het goed.

Wim Deurloo had het niet makkelijk tegen Arjan Uittenboogerd. Arjan kwam een pion voor en toen Wim een paard naar achteren in plaats van naar voren dirigeerde volgde verlies van nog een pion en was de witte stelling niet meer te houden.

Ton Lodder won ook zijn derde partij op rij, nu was Bert van Hees het slachtoffer en Ton is hiermee inmiddels opgerukt naar de 5e plaats op de ranglijst!

Volgende week is er dus geen gewone interne competitie, maar vieren we ons 11e lustrum!

Verslag ronde 2 interne competitie: 17-09-2019

Verslag ronde 2 interne competitie: 17-09-2019

Deze tweede ronde kende enkele verrassende uitslagen, leest u mee. Titelverdediger Jaco Vonk nam het met zwart op tegen Hans Karelse. Hans stelde zich in de opening rustig en soliede op, terwijl Jaco uiteindelijk besloot tot een lange en dus tegengestelde rokade. Jaco ging met zijn pionnen richting witte koning, maar de witte stelling bleef redelijk gesloten en echte gevaren voor de witte koning waren er niet. Aan de andere kant bestookten de pionnen van Hans de zwarte damevleugel en daar ontstonden wel meer gaatjes, al leek er niet zo veel aan de hand omdat Jaco zijn stukken goed had neergezet. De immer vriendelijke Hans bood Jaco op een gegeven moment remise aan, maar Jaco vecht zoiets graag tot op het bot uit en het voorstel werd verworpen. De strijd spitste zich toe rond de zwarte koning die toenemend op de tocht kwam te staan. Uiteindelijk kon Hans met zijn zware stukken niet meer te pareren dreigingen in de stelling brengen en was aan mat voor Jaco niet meer te ontkomen. Een verrassende nederlaag voor Jaco!
Hoe anders verging de strijd tussen Tony Else en Henk Boot. De partij werd rustig opgezet al lag het initiatief duidelijk bij Tony. Op een gegeven moment dacht Henk pionnenruil op f5 te kunnen uitstellen en zijn koning vast in veiligheid te brengen tegen een naderende penning. Maar hij had de opstoot f5-f6 over het hoofd gezien, waarmee Tony een dubbelaanval op zowel de ongedekte dame als de zwarte loper kreeg en dat kostte Henk de loper op g7 tegen een schamel pionnetje zonder reële compensatie. Tony speelde sterk verder en zijn stukken drongen de zwarte verdediging binnen en hij bereikte hiermee een gewonnen stelling. Toen stak een oude kwaal bij Tony weer de kop op: het winnen van een na goed spel bereikte gewonnen stelling. Op zet 44 ging hij opzichtig in de fout. Vanwege een penning kreeg Henk opeens de mogelijkheid met een paardschaakje via een vork een volle toren te veroveren! Dit cadeautje werd door Henk met beide handen aangepakt. Gedesillusioneerd door deze blunder lukte het Tony niet meer Henk van de winst af te houden. Een enorm mazzeltje voor Henk die met enig schaamrood op de kaken deze “gestolen winst” in de schoot kreeg geworpen. Maar ja, dat soort overwinningen telt ook.
Henri Houweling en André van Wingerden speelden een taaie partij. Uiteindelijk stond Henri beter en kwam hij ook een pion voor, maar er resteerde een eindspel met lopers van ongelijke kleur. Dat is heel vaak remise, zo ook hier.
Bram Capelle speelde een sterke partij tegen Henk van der Hoek. Hij kwam positioneel in het voordeel en vergrootte dit langzaam maar zeker. Vervolgens veroverde hij een aantal pionnen en zijn goed samenwerkende stukken sloopten vervolgens de zwarte stelling. Een mooie overwinning van Bram.
Chris Tromp en Jeroen Brandsma speelden een onderhoudende maar niet foutloze partij. Er kwam een vrij chaotische pionnenstructuur op het bord nadat Jeroen door een onnauwkeurigheid van Chris een stuk had gewonnen. Hij kreeg een sterke geïsoleerde zwarte pion op h3! Het leek een kwestie van tijd om een beslissende aanval op te zetten voor Jeroen. Chris speelde zo actief mogelijk en Jeroen moest om mat te voorkomen op een gegeven moment een loper teruggeven. Tenslotte resteerde een toren-pionneneindspel waarin Jeroen een pion meer had en langzaam maar zeker vorderingen maakte. Jeroen verkeerde in forse tijdnood en het huidige increment van 10 seconden per zet was dan ook meer dan welkom/nodig! Toch was in die fase remise voor Chris nog wel binnen handbereik, maar misschien meegesleept door de tijdnood van Jeroen, koos hij voor zijn koning een verkeerde terugtocht. Dit verschafte Jeroen beslissend voordeel, omdat hij de verdedigende koning van de onderste rijen kon weghouden. Dus na lange strijd (het aantal zetten werd vanwege de tijdnood niet meer genoteerd) kon Jeroen het zoet van de overwinning zich laten smaken.
Mark Couwenberg speelde tegen Bert van Geldere. Direct vanuit de opening speelde Mark erg actief en kon zelfs een pion laten opstomen naar e6 om vervolgens met e6xf7† een zwarte rokade te verhinderen. Toen zwart met e5 het centrum openbrak meende uw verslaggever dat zoiets eigenlijk niet kon en door Mark wel afgestraft zou worden. Zo eenvoudig was het allemaal blijkbaar niet. Naar eigen zeggen zette Mark zijn aanval te frivool op en Bert was er als de kippen bij om de aardig opengelegde witte koningsstelling met een goede counterattaque verder aan flarden te spelen en te winnen.
Rob van Driel nam het op tegen jeugdkampioen Robin Tenhunen. Geruime tijd leek het gelijk op te gaan, maar op een gegeven moment kon Robin toch materieel voordeel bereiken en dit uitbreiden tot een loper en pion meer. Omdat Rob alleen een toren had en de zwarte pion van Robin al opgestoomd was naar a2, was duidelijk dat Robin deze avond zijn eerste winstpartij in de seniorencompetitie kon noteren.
Sebastiaan Visser en Jan Post hielden elkaar lang in evenwicht. In een toreneindspel met 4 torens hadden beiden hun torens op hun “eigen” half-open lijn geposteerd. Tenslotte maakte Sebastiaan in gelijke stelling een fout die onmiddellijk materiaal en de partij kostte. Altijd jammer voor de verliezer, zo’n afloop.
Ook deze ronde werden er dames in de aanbieding gedaan. Dit keer overkwam het Bert van Hees tegen Taco van de Poll, die daarmee gemakkelijk aan de winst kwam.
Henk van Houwelingen en Bert den Boer streden beiden voor hun eigen kansen. Ze hadden allebei een sterke aanval tegen de vijandelijke koning, maar die van Bert was net wat sterker.
Robert Euser had het in het begin niet zo makkelijk tegen Arie Klop. Toen Arie een grapje met pionwinst niet zag, kantelde de partij in het voordeel van Robert, die materiaal en vervolgens de partij won.
Johan van der Heijden won van Peter van Gaalen, terwijl Ton Lodder Gijs Bos de baas was.
Het is een opvallend begin in de competitie dit jaar, de eerste drie plaatsen op de ranglijst worden ingenomen door Hans Karelse, Jan Post en Jeroen Brandsma, terwijl de top van vorig jaar pas terug te vinden is op plaats 8 (Jaco) en 10 (Henk). Eddy Korevaar die vanwege zijn vakantie nog niet in actie kwam, is terug te vinden op plaats 13. Het wordt ongetwijfeld de komende weken spannend hoe de vervolgontwikkelingen zullen zijn.

Verslag ALV en snelschaken 10-09

Verslag ALV en snelschaken 10-09

Op de tweede dinsdag in het seizoen is er traditiegetrouw de Algemene Leden Vergadering, die ook dit keer weer goed werd bezocht. Opnieuw bleek dat onze vereniging er goed voorstaat, zowel wat betreft het aantal leden (vooral aanwas jeugd!) als ook financiëel.
Het 11e lustrum van onze club, officiëel op 13 oktober, zullen we vieren op dinsdag 1 oktober met als gast Herman Grooten die op meerdere manieren ons iets extra’s zal proberen te leren. Ook werd reeds opgeroepen om op 26 oktober deel te nemen aan het jaarlijkse rapidtoernooi (vorig jaar was het aantal deelnemende clubleden vrij laag). Ook extra steun in de middag voor Mark Couwenberg bij de organisatie van de Grand Prix van de jeugd is erg welkom.
Belangrijkste discussiepunt was de opzet van de interne competitie naar aanleiding van een voorstel van Eddy Korevaar. Er was waardering voor zijn voorstel om rapidschaak in te voeren en het aantal snelschaakavonden te beperken tot 1 ronde omdat het qua tijd vaak een beetje dringen wordt om de eerste ronde aansluitend aan de ALV te houden en dit voorstel werd dan ook aangenomen. Zijn idee om de Keizercompetitie in twee in plaats van drie rondes in te delen vond echter weinig bijval en op dit punt zal het drie ronden schema gehandhaafd blijven.
Meerdere andere punten kwamen aan de orde, maar memorabel was het om te vermelden dat ons lid Lemmy Schakel juist die middag met verve haar proefschrift tegen opponenten van diverse pluimage had verdedigd in het fraaie Academiegebouw van de Leidse Universiteit in aanwezigheid van familie en heel wat andere onderzoekers/studiegenoten en vrienden/-innen.
Toch was er aan het eind van de avond na de ALV nog wel tijd voor snelschaken, maar de uitslagen telden dus niet meer mee voor het uiteindelijke snelschaakkampioenschap, misschien jammer voor de een en gelukkig voor een ander.
Henri Houweling, Jaco Vonk en Henk Boot schoten alle drie met 2 overwinningen uit de startblokken. Later kon Jeroen Brandsma weer aansluiting met de kopgroep krijgen na een akelig openingsongeluk tegen Henk Boot in de eerste ronde. Het eerste topduel deze avond was tussen Henri Houweling en Jaco Vonk in ronde 3. Op een gegeven moment kwam Jaco een stuk voor en trok de partij naar zich toe. In ronde 4 speelden Henk en Jaco een opening die zij in een gewone partij al tweemaal tegen elkaar hadden gespeeld, maar toen had Jaco, eenmaal met een fraai dameoffer beide keren gewonnen. Henk was nu goed bij de les, kreeg voordeel en manoevreerde handig, zodat Jaco uiteindelijk een stuk achter kwam. De technische winst kon binnen de beschikbare tijd worden binnen gehaald. In ronde 5 traden Henri en Henk tegen elkaar aan. Het ging aardig gelijk op, maar op een gegeven moment veroverde Henk een pionnetje, later nog eentje, maar deze keer had hij het te kwaad met de klok en belandde de winst bij Henri. Dat beloofde dus een spannende laatste ronde omdat Jaco Jeroen Brandsma had teruggewezen. In de laatste ronde wonnen Henk en Jaco maar ging Henri ten onder in een moeilijk dame-loper eindspel tegen Jeroen Brandsma. Jaco en Henk eindigden dus beiden met 5 uit 6, waarbij Henk net 1 weerstandpuntje meer had en dus eerste werd. Op een gedeelde derde plaats eindigden Henri en Jeroen, en daar een half puntje achter Louis Rutgers en André van Wingerden, op hun beurt op een half puntje gevolgd door Bram Capelle, Wim Rietveld, Sebastiaan Visser en Tony Else. Weer een half puntje daarachter Hans Karelse en Henk van der Hoek. Met twee punten eindigde het drietal Henk van Houwelingen, Taco van de Poll en Martijn Stam.