Eerte ronde bekercompetitie 03-12-2019

Eerte ronde bekercompetitie 03-12-2019

In de eerste ronde kunnen mensen van zeer verschillend niveau elkaar treffen omdat de paring van de loting niet via de ranglijst gaat, het is een echte vrije loting.
Marcel van Wingerden moest het opnemen tegen Louis Rutgers. Na een rustige openingsvariant besloot Marcel vol op de koningsaanval te spelen met het op laten rukken van zijn g- en h-pion. Toen hij niet verder kon komen, dames en torens werden geruild, kwamen de zwaktes in zijn koningsstelling duidelijk aan het licht. In het eindspel kon Louis de witte h-pion buit maken en zo kregen zijn pionnen de vrije doortocht en hield Marcel de hopeloze strijd voor gezien.
Tony Else had het met de loting niet getroffen, want hij moest het opnemen tegen Jaco Vonk. Een vroege dameuitval van Jaco leverde niet veel op en uiteindelijk moest de dame weer terug. Tony had hierna een plusje, maar Jaco kon de verdediging wel gesloten houden. Tony speelde een pionnenopmars in het centrum, maar dat gaf ook Jaco wel weer mogelijkheden, zeker toen hij zijn torens via de a-lijn kon activeren. Toen het Jaco lukte een dame en pion tegen zijn 2 toren te ruilen was dat deze keer duidelijk in zijn voordeel. De stelling van Tony was niet makkelijk en hij moest erg opletten dat Jaco via dameschaakjes materiaal zou winnen. Tenslotte lukte het Tony, mede door tijdnood niet meer de beste zetten te vinden en trok Jaco aan het langste eind.
Arjan Uittenbogaard en Eddy Korevaar speelden een gelijk opgaande partij. Eddy speelde de pionnenopmars f5 wat al te voortvarend en joeg daarmee de dame van Arjan naar een uitstekend veld en bleek zijn eigen stelling toch allerlei mankementen te vertonen. Met een tussenschaakje won Arjan zelfs een stuk. Echter daarna zette Arjan niet goed voort, zag spoken en liet een loper insluiten waardoor het virtueel weer een redelijk gelijke materiaalverhouding werd. Eddy putte hieruit natuurlijk moed en kon even later een kwaliteit terugwinnen. Toen daar vervolgens nog een stuk aan werd toegevoegd, gaf Arjan gedesillusioneerd op. Een erg fortuinlijke typische bekeroverwinning, zoals Eddy het noemde.
Bert van Geldere kreeg in zijn partij tegen John Dessens wat meer ruimte, maar of het nu allemaal zoveel voorstelde? In ieder geval kwam het eind van de partij wel heel plotseling en werd vergezeld van een kreet van ontzetting van John toen hij opeens een dame in de aanbieding had gedaan.
Een ander typisch bekerduel was de partij tussen André van Wingerden en Sebastian Visser. Hoewel André beter uit de opening kwam en in het middenspel een kwaliteit voor kwam, vatte hij het vervolg van de partij te gemakkelijk op. Sebastiaan kon zelfs een mataanval opzetten, waardoor André gedwongen was de kwaliteit terug te geven. In het later ontstane toreneindspel kwam Sebastiaan zelfs gewonnen te staan, maar hij kon uiteindelijk de weg naar winst niet vinden en bood remise aan. André maakte dankbaar van deze “ontsnapping” gebruik en zij zullen dus binnenkort op herhaling moeten.
Huig Visser en Peter van Gaalen raakten in de opening tegen Mark Couwenberg en Henk Boot al snel de draad kwijt en verloren snel. Wat langer duurde de partij tussen Rob van Driel en Tijmen Schakel. Op een gegeven moment won Tijmen een pion en toen Rob de juiste verdediging om remise te houden niet kon vinden, was het volle punt voor Tijmen. Ook Henk van der Hoek, Henry Houweling en Gijs Bos wonnen hun partij, terwijl Hans Karelse reglementair won. Enkele partijen in deze bekerronde konden nog niet worden gespeeld en zijn doorgeschoven naar een later tijdstip.

Verslag ronde 10 interne competitie

Verslag ronde 10 interne competitie

Aan de kop van de ranglijst moest Jan Post het opnemen tegen Jaco Vonk. Jan had behoorlijk wat tijd nodig om de stelling in balans te houden, maar op een gegeven moment lukte het Jaco om hem een triple-pion op de c-lijn te bezorgen (c3,c4 en c5) en dergelijke pionnen zijn vaak zwak omdat zij de steun van een buurmanpion missen. Zo verorberde Jaco meerdere van deze pionnetjes, kwam er eentje voor en met kleine middelen wist hij Jan terug te dringen en het punt binnen te halen.
Hans Karelse en Louis Rutgers zaten eveneens tegen over elkaar. In het middenspel bracht Louis zijn c-pion naar voren waardoor na wat ruilen een behoorlijk open stelling ontstond. Louis koos ervoor met een geïsoleerde pion en niet met 2 hangende pionnen te spelen. Hans stond mogelijk wat makkelijker, ook omdat hij de “goede” witte loper overhield. Later op de 44e zet leek wit een pion op d5 te winnen (zie diagram),

maar zwart had een ingenieuze verdediging omdat de pionwinst op d5 na Pe6+ een stuk (op d5) zou kosten! Echter toen Louis gelijk zelf Pe6+ speelde kon Hans na ruil op e6 met de koning binnendringen en daarmee wist hij de volle buit binnen te halen.
André van Wingerden werd geconfronteerd met een wat andere opening van Henk Boot dan in eerdere partijen en de stelling ontwikkelde zich gunstig voor Henk, zodat André zich gedwongen voelde tot een erg opportunistisch stukoffer. Henk stond hierna veel beter, maar onderschatte op een gegeven moment de tegenkansen van wit en daarmee kantelde de partij. Uiteindelijk provbeerde hij nog, tegen beter weten in, een remise-aanbod van André af te slaan, maar tenslotte wikkelde André af naar een eindspel waarin Henk naast zijn koning nog slechts een loper had. Tja, daarmee is het echt remise. Uiteindelijk mocht Henk zich gelukkig prijzen dat hij nog met remise wegkwam, want hij stond op een gegeven moment in het eindspel echt veel slechter.
Bert van Geldere kreeg tegen Bram Capelle een mooie stelling, met een fraai paard op f5 dat de zwarte stelling aardig in de tang hield. Toen het Bram lukte dit paard te ruilen was niet goed te zien hoe wit verder moest komen en inmiddels was de witte pionnenstructuur er ook niet beter op geworden, zodat met het binnendringen van een zwarte toren op de damevleugel het voordeel naar zwart overging en Bram de winst kon bijschrijven.
Jeroen Brandsma nam het op tegen Henk van Houweling. Toen Henk op een gegeven moment een pionnetje verloor, was het met de coördinatie van zijn stelling gedaan. Er volgde nog stukverlies en dat betekende eigenlijk wel het einde van de partij.
Henry Houweling en taco van de Poll probeerden elkaar beentje te lichten, maar in het eindspel dat uiteindelijk op het bord kwam bleek de remisemarge niet overschreden te zijn.
Sebastiaan Visser en Henk van de Hoek spelen beide dezelfde opening en Henk vindt dat met zwart duidelijk minder leuk dan met wit. Henk kwam na een centrumopstoot met d5 nog wel een pionnetje voor, maar later was dat voordeel weer verdwenen en ook hier was remise het resultaat.
Ook Chris tromp, John Dessens en Huig Visser konden met de volle winst naar huis terugkeren.

De Giessen en Linge 1 ten onder tegen koploper (23 november 2019) door Tim Schakel

De Giessen en Linge 1 ten onder tegen koploper (23 november 2019) door Tim Schakel

Dat het in de derde ronde van de KNSB-competitie niet eenvoudig zou worden tegen
koploper Arnhemse Schaakacademie 2 wisten we vooraf. Maar kansloos waren we zeker
niet en vol goede moed gingen we dan ook de strijd aan.
Om met mijn eigen partij te beginnen, ik had mijn handen vol aan een talentvolle jeugdspeler
met ongeveer gelijke rating. Toch kwam ik goed te staan en kon mijn tegenstander in een
stelling waar pas op de 21 e zet iets van het bord ging weinig doen. Inmiddels had ik er zoals
gewoonlijk veel tijd ingestoken terwijl de stelling er niet eenvoudiger op werd. Het was
zoeken naar het juiste plan uitgevoerd in de juiste volgorde.
Op een gegeven moment probeerde ik iets te forceren in de wetenschap dat ook mijn
tegenstander los zou komen van zijn passieve stelling. In een scherpe stelling heb ik het
achteraf bezien goed gespeeld volgens Fritz maar tijdens de partij was ik hier niet zeker van.
Al met al toch wel een partij waar ik met tevredenheid op terugkijk, niet in het minst omdat ik
risico heb genomen en niet in mijn comfortzone ben blijven zitten.
Ondertussen was buurman Eddy op bord 3 onderuit gegaan in een stelling met
tegengestelde rokades. De tegenstander kwam eerder en pakte de volle buit. Ook mijn
andere buurman,Jaco, had het niet eenvoudig. Zelf schrijft hij hierover:
“Mijn pionwinst op e4 was geen zuivere koffie. Het gaf Jeroen van Onzen fijn spel en ik
moest het smalle pad bewandelen. Ik forceerde een afwikkeling naar het eindspel waarbij ik
rekening hield met pionverlies, maar het werd erger. Er kwamen allerlei dreigingen in de
stelling (Jeroen noemde het een snoepwinkel) waardoor kwaliteitsverlies onvermijdelijk was.
Daarna was het over en sluiten, omdat mijn pionnen te ver uit elkaar stonden om het Jeroen
nog moeilijk te maken”.
Louis had op bord 8 remise gespeeld waarmee hij niet blij was. Hij kwam sterk uit de opening
en dit leidde ertoe dat zijn tegenstander niets kon doen. In een gewonnen stelling overzag
Louis dat zijn tegenstander kon ontsnappen met eeuwig schaak.
Helaas redde Jeroen het op bord 7 niet. Hij schrijft over zijn partij: “Ik kom redelijk slecht uit
de opening wat mij een paar tempi kostte. Na een afruil en tevens een misrekening koste me
dit een stuk tegen een pion. Het leek er even op dat ik er wat actief spel voor terug kreeg
maar mijn tegenstander speelde het nauwkeurig, waardoor ik helaas mijn meerdere in hem
moest erkennen. Jammer van het resultaat. Volgende ronde gaan we er weer voor, op naar
een overwinning”.
Hiermee was een 1,5-3,5 tussenstand op het scorebord gekomen en resteerden nog de
partijen van Henk (bord 4), Tony (bord 5) en Hans (bord 6). Een korte blik op de borden
gaven weinig hoop, alleen Henk stond op het oog wellicht iets beter. Alle hoop werd definitief
de grond ingeboord toen de tegenstander van Tony overtuigend en zonder twijfel een loper-
paardeindspel met een pion meer afwikkelde naar een gewonnen pionneneindspel.
Hans stond op dat moment op het oog zonder tegenkansen op verlies en dus richtte ik mijn
aandacht op de partij van Henk. Zelf schrijft Henk hierover:
“Jammer van het resultaat. Tijdens de partij heb ik een poosje gedacht erg goed te staan, maar dat viel
erg tegen. In een eerdere fase van deze opening had zwart bekende tactische grapjes met
16 Pe4x kunnen proberen en dan had ik het goed moeten oplossen (na Lxe4, beter dan
Pxe4) had zwart makkelijk spel gehad. Zo ging het niet, het werd een heel gemanoeuvreer in
de kleine ruimte waar het steeds gelijk bleef.

Toen ik met 41. Dxd6 een pion won dacht ik een duidelijke plus te hebben, maar dat was niet
zo! Ook nu gelijk. Zie diagram na Pf8-e6.

Ik trok mijn dame daarna terug naar d2, dat was nog wel goed, maar zoals in de analyse bleek was 42. f4-f5 veel dreigender. Alhoewel we na afloop dachten dat er dan winstkansen waren voor wit, kon ook hier zwart het evenwicht bewaren. Gelukkig heb ik de grafzetten 42. De7 en 42. Kg4 niet gespeeld, hoewel ik de exacte weerlegging tijdens de partij niet helemaal kreeg uitgerekend. Overigens moest ik na f4-f5 de zetten Pe6xg5+ (niet goed) en Pe6-d4+ (ook niet goed) uitrekenen naast de goede zet Db2-d4.
Het kostte mij toen veel tijd om een plan te bedenken waardoor ik ruim 10 min. minder op de klok kreeg en de wedstrijd langzaam kantelde. Zwart speelde het toen heel sterk en ik vond in een toen al verslechterende stelling niet de meest taaie verdediging. Kortom, winstkansen heb ik achteraf toch niet gehad, maar ik had het wel actiever moeten spelen met 42. f4-f5.

En toen nog de partij van Hans. Van eindspelen kan ik genieten, maar het eindspel van Hans
leek weinig spanning te bieden en ik had er begrip voor gehad als hij de handdoek had
geworpen in een objectief verloren stelling. Maar Hans rechtte zijn rug. Tijdens de partij dacht ik nog even dat het weinig zin had, maar zowaar ontspon zich nog een heel gevecht.

Dit was de stelling na de 44e zet van zwart 44. .. Tdd8:

Hans speelde 45. c5! Ook al is de stelling objectief nog steeds verloren, het is wel voor Hans de enige praktische kans. Er volgde 45. ..Txd5, ook de tegenstander van Hans vindt hier de beste zet. Hans vervolgt met 46. Df3!

Volgens Fritz zou ook deze zet geforceerd tot verlies moeten leiden, maar opnieuw verdient deze zet een uitroepteken omdat het volgens menselijke maatstaven de beste manier is om de tegenstander in verwarring te brengen.

Er volgde 46. .. Txc5,  47. Tf1 Dd8. In de analyse (in Italics) na afloop werd nog gekeken naar 47. ..Tc7. Vele suggesties en varianten volgden maar de conclusie is dat wit hier wint. Dat moet dan wel volgens de onderstaande variant. Grote nauwkeurigheid is in deze stelling vereist! 47. ..Tc7,  48. Df6+ Kh6,  49. g4 (maar niet 49. Tf4 vanwege 49. .. Tc1+, 50. Kg2 Dg1+, 51. Kh3 exf4 met eeuwig schaak), 49. .. Dd8, 50. g5+ Kh5, 51. Lg4+ Kh4  52. Dxe5 en wit wint.

Er volgde 48. De3! Met deze zet bracht Hans zijn tegenstander in grote verwarring en dit leidde tot de ommekeer in de partij! Zwart speelde nu 48. .. Tbc8?

De zet die er voor zorgt dat het winnend voordeel van zwart overgaat naar wit. Hans grijpt zijn kans en maakt het onverbiddelijk af! In plaats van 48. .. Tbc8 was 48. .. Dd6 nog steeds winnend geweest voor zwart: 49. Tf7+ Kh8,  50. Dh6 is nu niet voldoende, maar zie dat soort varianten na een dergelijke intensieve partij maar eens achter het bord te vinden als de vermoeidheid ook een woordje mee gaat spreken. Zie de volgende analysediagram na 50. Dh6 (niet op het bord gekomen).

Er volgt nl. na 50. Dh6 Dc6+,  51. Kg1 Tc1+,  52. Kf2 Tc2+,  53. Ke3 Db6+,  54. Kf3 Tf2+!

Er volgde na 48. .. Tbc8,  49. Tf7+ Kh8,  50. Dh6 Tc1+,  51. Kg2 T1c2+,  52. Kh3 Dg8,  53. Te7  T2c7,  54. Lxg8 (Bij de les blijven en vooral niet 54. Txc7 want dan volgt Dxe6 schaak, au…). 54. .. Txe7,  55. Dg5 Tcc7,  56. Le6! Veruit de sterkste zet, omdat nu ook slaan op e5 met schaak dreigt. Hierna is het uit.

Diagram na 56. Le6!

Er volgde 56. .. b3,  57. Dxe5+. Hier was Hans nog in de ban van 56. Le6, gespeeld om op e5 te kunnen slaan, maar hij vergeet daardoor dat 57. Df6 mat in drie is! Nu duurt de partij alleen wat langer. De winst is overigens niet meer in gevaar geweest.

Er volgde nog: 57. .. Tg7,  58. Lxb3 h6,  59. d4 Kh7,  60. Dxa5 Ta7,  61. Dd2 Ta3,  62. Db2 Ta5,  63. d5 Tb5,  64. Dc3 Tgb7,  65. Lc4 en zwart gaf op: 1-0. Een fraaie vechtpartij van Hans die maar eens te meer bewijst dat je niet te nel de moed (en de partij) moet opgeven.

Eindstand:

De Giessen en Linge 1

Arnhemse Schaakacademie 2

  
Vonk, J.J. (Jaco)2143Onzen van, J. (Jeroen)2101z-w0 – 1
Schakel, T.T. (Tim)1987Albers, S. (Saša)2003w-z1 – 0
Korevaar, E.L. (Eddy)1881Engelen, R.J.H. (Ronald)1850z-w0 – 1
Boot, H. (Henk)1980Laan, J. (Jorick)1844w-z0 – 1
Else, A.J. (Tony)1775McNab, B.P. (Ben)1796z-w0 – 1
Karelse, J.M. (Hans)1779Karssenberg, A.W. (Arnout)1798w-z1 – 0
Brandsma, J. (Jeroen)1663Glasbeek, S. (Steven)1882z-w0 – 1
Rutgers, L.W. (Louis)1671Willigen van, J.W. (Jan Willem)1774w-z½ – ½
Gemiddelde Rating:1860Gemiddelde Rating:1881 2½-5½

Jammer, al was het ratingverschil niet zo groot, het zat er deze keer niet in. Volgende keer beter!

 

Externe wedstrijden SOS-team: bekerwedstrijd tegen Hoogland en competitiewedstrijd tegen Doorn-Driebergen

Externe wedstrijden SOS-team: bekerwedstrijd tegen Hoogland en competitiewedstrijd tegen Doorn-Driebergen

Het SOS-bekerteam nam het op tegen Hoogland dat in de gewone competitie in de hoofdklasse speelt en daar vorig jaar op de fraaie tweede plaats eindigde. Op voorhand was duidelijk dat onze tegenstanders zwaar (rating)favoriet waren en zij maakten dat ook volledig waar. Bij Hans Karelse mislukte de opening en nadat zijn tegenstander de duimschroeven flink aandraaide offerde Hans een stuk, maar dat mocht niet baten. Hoewel het bij Henk Boot een tijdlang gelijk opging onderschatte Henk de aanvalskansen van zijn tegenstander en toen hij bovendien niet optimaal op een correct loperoffer reageerde, maakte zwart de partij fraai uit. Ook bij Jaco Vonk verliep het niet naar wens. Hij kwam wat gedrukt uit de opening. Zijn tegenstanders wist met geduldige zetjes zijn voordeel langzaam uit te breiden en een winnende stelling te bereiken. Hij bekroonde zijn aanval met een mooie slotzet. Als laatste ging Tony Else ten onder. Ook hier mislukte de opening en kreeg Tony voor een stuk wel enkele pionnen, maar met een versplinterde stelling en een onderontwikkelde koningsvleugel onvoldoende compensatie. Niettemin speelde hij hardnekkig door, maar zijn tegenstander weigerde fouten te maken. Kortom, een ruim uitgevallen overwinning (4-0) voor onze tegenstanders, waar weinig op af te dingen viel.

In deze drukke schaakweek stonden er nog 2 externe wedstrijden op het programma. Het eerste SOS-team trok op donderdag 21 november naar Doorn-Driebergen om het tegen hun tweede team op te nemen. Zij hadden wegens het oneven aantal clubs in onze poule de eerste ronde een bye, maar waren het vorig jaar gepromoveerd. Het werd een felle strijd. Als eerste was Jaco Vonk klaar op bord 1. Hij speelde een gambiet wat hij wel vaker van stal haalt. Het spelpatroon leek thema’s uit een andere opening te vertonen en de centrale zwarte paarden hapten wat naar lucht, maar deden niet veel. Dat kon niet gezegd worden van Jaco’s fraaie ros wat op b5 met vernietigende dreigingen (Pc7+ of Pd6+) de zwarte stelling binnendrong. Zwart kon deze dreigingen niet pareren en moest materiaalverlies in een desastreuze stelling toestaan en staakte daarom al na 17 zetten de strijd. Op bord 2 kwam Henk Boot door fileproblemen vanwege ongelukken iets te laat en dan zit hij nooit lekker in zijn vel. Zo ook nu. Hij werd, net als Hans Karelse de dinsdag ervoor, met een vreselijk gat op d6 geconfronteerd, waar een fraai wit paard zich heerlijk thuis voelde. Henk zag de bui (verlies) eigenlijk al hangen, maar besloot zich zo goed en kwaad als het kon te weren. Wit dreigde zelfs Henk’s dame te vangen, maar met een schaakje (Da5+) en een pionoffer (b7-b5) probeerde hij de zaak te compliceren om wat in troebel water te kunnen vissen. Wit nam het pionoffer aan (hij had nog sterker kunnen spelen!) en dat gaf Henk in ieder geval de mogelijkheid met zijn stukken actief te worden en de pion zelfs later terug te winnen. Henk besloot zelfs een remiseaanbod van wit af te slaan en probeerde de koningstelling open te breken om zijn ingesloten loper te bevrijden. Overigens had hij hier ook nog met Txd2 zelfs een kwaliteit kunnen offeren! Maar goed, het openbreken van de koningsstelling was ook OK, maar niet helemaal zoals Henk het deed. Er volgde hernieuwd (tijdelijk) pionverlies, maar daar had Henk wel een antwoord op. Uiteindelijk restte, nadat Henk met zijn paard alle witte pionnetjes verorberd had, een eindspel dat overduidelijk remise was. Tja, een wat vreemde partij… Louis Rutgers had op bord 7 remise gespeeld. Er ontstond hier een paard-loper eindspel met weliswaar een pionnetje meer voor zwart, maar de witte pionnen konden niet door de zwarte loper worden bedreigd en het witte paard kon belangrijke velden onder controle houden zodat remise een logische uitslag bleek. Bij Hans Karelse leek het op bord 3 aanvankelijk wel redelijk te gaan, al had Hans wel wat problemen om zijn paard van de damevleugel bij het strijdgewoel te betrekken. Omdat zwart nog niet gerokeerd had kon hij met zijn h-pion vrolijk op de witte koningsstelling afstormen. Op een gegeven moment offerde hij deze pion op h4 en na Lxh4 ook nog eens een kwaliteit erbij. Vooral door goed stukkenspel, waarin een zwarte loper vanaf a6 een venijnige bijdrage leverde door flink wat witte velden onder controle te houden, won de zwarte aanval snel aan kracht en moest Hans de eer aan de tegenstander laten. De wedstrijd was dus halverwege met 2-2 en de overige wedstrijden zagen er nog niet erg duidelijk uit.
Arjan Uittenboogerd op bord 8 kwam naar zijn idee maar matig uit de opening, maar kon met een centraal geposteerd paard een loper-dame batterij onschadelijk maken. Arjan bracht een pion naar voren en wit hield zijn aangevallen toren op de 3e lijn, maar die deed daar niet veel meer. Arjan had in die fase een plus, probeerde een mataanval op te zetten, maar het vergroten van het voordeel lukte niet erg. Na dameruil sloeg Arjan met een pion terug, maar de stelling kwam weer min of meer in evenwicht en het was daarom ook wel logisch dat er een remise uit de bus kwam: 2,5-2,5. André van Wingerden op bord 6 stond na de opening in eerste instantie nogal gedrongen, maar kon vervolgens eerst een mooi paard in het centrum posteren en daarna ook een pionnetje buitmaken. Toen er daarna nog meer pionnen aan de zwarte haak bleven hangen en er uiteindelijk nog een stuk bijkwam, besloot André niet op zoek te gaan naar een ingewikkelde matcombinatie, maar met het oog op de beperkte tijd af te wikkelen naar een eenvoudig gewonnen eindspel: 3,5-2,5 voor! Jeroen Bandsma speelde een spannende wedstrijd, waarin hij een tijdlang duidelijk de bovenliggende partij was. Volgens de computer achteraf was het voordeel zelfs ruim 1.6. Later ontstond een eindspel met beide een toren en dame, zwart nog een loper extra pionnen, terwijl de resterende zwarte pionnen op de damevleugel er ook wat krakkemikkig uitzagen. Omdat we op dat moment met 3,5-2,5 voorstonden, en de stelling er bij Tony prima uitzag, forceerde Jeroen met eeuwig schaak remise. Ook nu was de partij van Tony Else op bord 5 de langste van de avond. In het begin van het middenspel offerde Tony een pion op e4. Wit weigerde dit pionoffer en kreeg hierna wel mooie open lijnen voor zijn stukken. Toen wit vervolgens een mooie paardzet met pionwinst miste, kreeg Tony een mooie stelling met bovendien een pion extra. Beiden hadden nog maar erg weinig tijd, maar het beperkte tijdsvoordeel van wit slonk nog zienderogen. Velen zagen Tony al een vol punt binnenhalen, maar in een eindspel zitten er vaak nog allerlei geniepigheden en Tony verloor zijn extra pion en zijn voordeel. Na torenruil ontstond een eindspel met ongelijke lopers, dat potremise was en daarmee was de winst, opnieuw 4,5-3,5, binnen. Uiteindelijk een verdiende overwinning waarin wij meer halfjes hebben laten liggen dan onze tegenstanders. Van de wedstrijd in de KNSB-competitie op 23-11 volgt een separaat verslag.

Eerste ronde rapidschaak (12-11) en 9e ronde interne competitie

Eerste ronde rapidschaak (12-11) en 9e ronde interne competitie

Op 12 november was er een nieuwigheidje: de eerste ronde van het rapid-kampioenschap. Op deze avond werden 4 partijen per speler gespeeld met een bedenktijd van 20 minuten per persoon per partij. Er zullen in deze competitie 3 van dergelijke avonden worden gespeeld, de beste twee resultaten bepalen wie de uiteindelijke winnaar wordt. In de eerste ronde werden al twee verassende uitslagen genoteerd: het verlies van Hans Karelse tegen Mark Couwenberg en de overwinning van Robin Tenhunen op André van Wingerden. Echter, de grootste verassing werd genoteerd in ronde 2 toen Mark Couwenberg in een partij met wisselende kansen de huizenhoge favoriet Jaco Vonk kon “pootje lichten” en met de winst ging strijken. In de derde ronde wist Eddy Korevaar de altijd gevaarlijke Wim Rietveld niet van een  overwinning af te houden en Hans Karelse beet opnieuw in het stof, nu tegen Bram Capelle. In de 4e en laatste ronde lieten de verrassende koplopers Henry Houweling en Jeroen Brandsma geen twijfel bestaan aan hun bedoelingen: ze wonnen allebei. Zij eindigden zo gemeenschappelijk op de eerste plaats met 3,5 punt. Dit tweetal werd door 3 spelers gevolgd met 3 punten: Jaco Vonk, Mark Couwenberg en Bert van Geldere. De tweede ronde van dit rapid-kampioenschap vindt plaats op 14 januari.
Op 19 november werd naast de wedstrijd voor de SOS-beker de 9e ronde van de interne competitie gespeeld. Louis Rutgers had Bert van Geldere als tegenstander. Toen na de opening de stelling openging bleek de koning van Bert nog niet in veiligheid te zijn gebracht. De penning van Louis op de e-lijn kostte Bert een stuk en hij staakte de hopeloze partij.
Bram Capelle kreeg van André van Wingerden één van diens favoriete openingen te bestrijden. André kreeg op de koningsvleugel aanknopingspunten en uiteindelijk resulteerde dat in materieel voordeel van een stuk tegen 2 pionnen. Langzaam maar zeker verdwenen steeds meer stukken in het doosje zodat in het verre eindspel het stuk meer van André de doorslag gaf.
De fraaie serie van Henry Houweling werd gestuit door Eddy Korevaar. Henry trok eigenlijk wel erg vroeg ten aanval toen zijn damevleugel nog niet ontwikkeld was. Die aanval kwam er niet echt en toen er ook nog een kwaliteit van Henry verloren ging, was de winstvoering voor Eddy niet zo moeilijk meer.
Henk van der Hoek speelde tegen Bert van Hees, maar kreeg geen duidelijk voordeel vanuit de opening. Toen Henk een remise-aanbod van Bert had afgewezen, kreeg hij daar flink spijt van. Uiteindelijk kreeg hij de deksel op de neus en verloor de partij.
Taco van de Poll speelde actief tegen Bert den Boer. Door de tegengestelde rokades werd het een wederzijds aanvallende partij. Bij een gecompliceerde aanval raakte Bert echter een loper kwijt en hoewel hij zich een tijdlang goed verdedigde, won Taco hierna de partij.
Verder wonnen Mark Couwenberg, Henk van Houweling, Huig Visser en Sebastiaan Visser hun partij.
En bij Gijs Bos thuis is het nog immer leuk schaken. Gijs en zijn dochters en zonen heten je nog altijd van harte welkom. Koffie, stroopwafels en vooral ook de drop pot is befaamd.

Ronde 8 interne competitie

Ronde 8 interne competitie

Een aantal spelers van de top van de ranglijst was deze dinsdag niet aanwezig. Zo was het topduel de wedstrijd tussen Henk Boot en Hans Karelse. Al heel wat keren hebben zij inmiddels de degens gekruist en met de witte stukken trok Henk vrijwel steeds aan het langste eind, overigens enkele male met het nodige fortuin. Ook nu werd het een interessant gevecht, waarin Henk het betere van het spel had en Hans zich moest beperken tot verdedigen. Rond de 20e zet besloot Henk de stelling in het centrum te openen en kwamen er allerlei tactische motieven in de stelling. Henk had meerdere mooie mogelijkheden en dan wordt het juist extra moeilijk. Hij dacht en dacht, maar toch niet diep genoeg. Hij koos niet de allersterkste voortzetting en durfde geen pionwinst rond de 30e zet te accepteren, maar had niet goed ingeschat dat Hans stukken hem toch niet al te ernstig konden bedreigen. Hans repositeerde uiterst adequaat en als een duveltje uit een doosje kwamen zijn stukken uit de verdediging naar voren gestormd en moest Henk zelfs kwaliteitsverlies accepteren. Toen Henk niet de meest actieve verdediging vond, trok Hans de partij overtuigend naar zich toe. Hoewel de prestaties van Hans dit jaar misschien wat wisselvallig lijken is hij er toch in geslaagd zowel Jaco Vonk als Henk Boot een nederlaag toe te brengen!
Jeroen Brandsma kreeg mooie mogelijkheden tegen Henry Houweling, maar toen hij een tweetal zetten omdraaide, verloor hij een stuk tegen een pion. Jeroen had daarvoor zeker wel wat compensatie en speelde zo actief mogelijk, won op een gegeven moment een tweede pionnetje, maar Henry hield het hoofd koel en kon zo een mooie overwinning noteren.
Eddy Korevaar nam het op tegen Chris Tromp en kwam heel mooi te staan door een penning die hem een kwaliteit opleverde, terwijl hij eerder ook al een extra pionnetje had veroverd. Hoewel Chris probeerde met actief spel nog zand te strooien in Eddy’s machinerie, lukte dit niet echt en won Eddy.
Een bijzondere partij werd gespeeld door André van Wingerden en Henk van der Hoek. Hoewel de opening nogal rustig leek, is dat nu niet erg de stijl van André. Hij zette een mooi paard op e5 en drong zwart terug. Hoewel beide spelers volgens de computer achteraf wat eerder lichte stukken hadden moeten ruilen, zou dan het mooie vervolg van de partij niet mogelijk zijn geweest! Er werden door André heel wat stukken bij de aanval betrokken en uiteindelijk wist hij met een fraaie combinatie de buit binnen te halen (diagram 2x). Eerst vond André het fraaie 19. Pf5-h6+ en een paar zetten later Dc2xg6. De dame mag niet geslagen worden want dan volgt Pe5-g6 mat!

John Dessens en Robin Tenhunen speelden een evenwichtige partij, maar toen John uiteindelijk een pionnetje won, resteerde er slechts een remise-eindspel met ongelijke lopers.
Taco van der Poll kreeg een mooie stelling tegen Huig Visser en toen Huig probeerde met een grapje te vereenvoudigen, bleek dat slechts te leiden tot materiaalverlies en dus ook verlies van de partij.
Johan van der Heide kwam al snel na de opening in een hopeloze stelling terecht tegen Henk van Houweling. Zijn zwarte stukken sneden als een mes door de boter met een snelle overwinning als resultaat.
De langste partij was Bert van Hees tegen Rob van Driel. Hoewel Bert een mooie aanvalstelling opbouwde, lukte het hem niet goed door de verdediging van Rob heen te komen. Uiteindelijk ging Rob door zijn vlag en verloor daardoor, was het eerste idee dat het toen min of meer een emise-stelling was, maar in de analyse na afloop lieten de wijsneuzen aan de zijlijn dat de stelling van Bert nog steeds veel beter en misschien zelfs gewonnen was.
Arjan Uittenboogaard en Jan Post wonnen van Ton Lodder, respectievelijk Gijs Bos.