Fors verlies 2e SOS-team

Fors verlies 2e SOS-team

Het moest er een keer van komen. Na 10 wedstrijden in het 3e resp. het 2e (daarover straks meer) SGS/SOS-team zonder nederlaag, kon je er op wachten. Een nederlaag …. en niet zo maar eentje. Op papier leek het een aardige wedstrijd. Beide koplopers tegen elkaar. Twee wedstrijden gespeeld, twee gewonnen. Onze tegenstander, Woerden 2, had 1 bordpunt meer. We waren dus aan elkaar gewaagd. Op papier waren de Woerdenaren vanwege een hogere rating veruit favoriet. Maar ook een Woerdenaar kan wel eens een slechte dag hebben, dus trokken we onbevreesd ten strijde. Na het welkomswoord van teamleider Jan werden de klokken rond 19.45 uur in gang gezet. Op dat moment nog niet wetende wat ons te wachten stond.

Voor het eerst dit seizoen speelden we zonder invallers. Aan bord 1 moest invaller Henk van de Hoek plaatsmaken voor Chris Tromp. Verder de gebruikelijke opstelling: Bram, Bert, Marcel, Jan, Mark, John en Rob. Vol goede moed trokken we ten strijde, maar nog in het eerste speeluur viel er al een beslissing. Op het bord rechts van mij. Rob stond een pion voor, maar verspeelde plotseling zonder dat daar een directe aanleiding voor was een stuk. De h-lijn kwam open te liggen en daar maakte de tegenstander van Rob dankbaar gebruik van (0-1). Kort daarna op het bord links van mij. Ook hier pakten zich donkere wolken samen voor de speler van de thuisclub. Die kreeg een aanval over zich heen die niet te stoppen was. Mark probeerde nog wat, maar misschien tegen beter weten in. De benjamin van de tegenpartij maakte de partij stijlvol uit (0-2).

Omdat ik zelf nogal druk was met mijn eigen partij ben ik niet in de gelegenheid geweest om ook maar enige aantekening te maken van de overige partijen. U zult het dus uitsluitend moeten doen met het verdere scoreverloop: Chris ½-2½, Jan ½-3½, Bram ½-4½, voldoende voor de winst, maar Woerden werkt ook aan het doelsaldo. John ½-5½, Bert ½-6½ en Marcel 1-7. Een ontluisterende nederlaag, tegen misschien toch wel het sterkste team in onze groep. Ik kan mij niet heugen ooit zo’n grote nederlaag te hebben geleden.

Valt er dan helemaal niets leuks te vertellen. Ja zeker wel. Mijn tegenstander stelde zich voor de partij aan mij voor: Jan Pool. Ik word al wat ouder en verstond Jan Pol, hetgeen ik herhaalde. Nee, zij mijn tegenstander: Jan Pool. Denk maar aan Noordpool en Zuidpool. Oh, zei ik, zijn dat dan broers van u ?

Tot slot wil ik nog even een onduidelijkheid uit de weg ruimen. Met ingang van dit seizoen is de opzet van de KNSB-competitie drastisch gewijzigd. Daar zult u wel mee bekend zijn. Ik ga daar dus maar niet nader op in. Maar met deze wijziging is ook de nummering van de teams gewijzigd. Verleden jaar was team 1, team 1, team 2 was team 2 en team 3 was … u raadt het al team 3. Het maakte niet uit of je KNSB speelde of in de onderbond. De nummering liep gewoon door. Dat is met ingang van dit seizoen ook veranderd. Ons eerste team speelt KNSB en is De Giessen en Linge 1. Het team dat verleden jaar team 2 was en in de SGS-competitie speelde is nu, nu het in de SOS-competitie speelt, team 1. Het oude team 3 wordt nu aangeduid als team 2. Kunt u het nog volgen. Mocht u dus gedacht hebben dat ik na mijn 6½ uit 7 van afgelopen seizoen een promotie heb gemaakt naar het tweede team dan kan ik u mededelen dat dat niet zo is. Ik speel nog in hetzelfde team. Het is even wennen. Vanaf nu heb ik het dus uitsluitend over het tweede team. U weet dan dat dit eigenlijk het oude 3e team is.

Nog een wetenswaardigheidje. Op 4 april 2017, net 2 maanden lid van onze vereniging mocht ik in een thuiswedstrijd invallen in het, toen nog, 3e team. Ik mocht mijn debuut maken tegen …… Woerden 3. Uitslag destijds …. 7-1 in ons voordeel.

Onze volgende wedstrijd is op 10 januari 2019 uit tegen Doorn-Driebergen 3. Even weer op adem komen na de oorwassing van gisterenavond en dan weer vol er tegenaan.

John Dessens

Ruime overwinning voor team 2 in Almkerk

Ruime overwinning voor team 2 in Almkerk

Het is een feit: zij die het dichtstbij wonen komen altijd te laat. Zo ook op maandag 12 november bij de wedstrijd die ons 2e SOS team moest spelen tegen SV De Watertoren in Almkerk. Rond 19.45 uur werden de klokken in werking gezet en bleken wij maar met 7 mensen aan de wedstrijd te zijn begonnen. Paniek ? Ja, en in die mate dat teamleider Jan besloot er een telefoontje aan te wagen. Opluchting ? Ja, toen bleek dat onze ontbrekende man bezig was met het parkeren van de auto op het parkeerterrein bij centrum ’t Verlaat. Tien minuten te laat stapte hij, zich excuserend voor het te laat zijn, binnen en begon aan zijn partij alsof er niets was gebeurd. Opluchting bij de overige teamleden.

Misschien was het wel zo veel eerlijker geweest als onze laatkomer helemaal niet was komen opdagen. De uiteindelijke uitslag zou er dan voor onze tegenstander iets dragelijker hebben uitgezien. Nu bleek deze wedstrijd achteraf gezien een formaliteit. Vooraf werd ingezet op een 8-0 overwinning. Het kwam in de buurt.

0-1
Aan uw verslaggever de eer om de score te openen. Na iets meer dan een uur, waarin 17 zetten werden gedaan, gaf mijn tegenstander op. Ik had zijn dame gevangen, in plaats van hem in 3 zetten mat te zetten.


Dessens – Muijs
Stelling na 15. ….. Kd7

Hier koos ik voor de zet 16. 0-0-0 en win de zwarte dame, maar zoveel eleganter is natuurlijk 16. Lb5+ Kc8, 17. Pa6+ Dc7, 18. Dxc7+. Na 16. ….. Kc8, 17. Txd8 (mat in 2: 17. Pa6+ Dc7, 18. Dxc7+) gaf mijn tegenstander alsnog op.

0-2
Mark, aan bord 6, speelde tegen broer Muijs en had, toeval, een zelfde soort stelling op het bord gekregen. Leg onze partijen naast elkaar en u ziet de overeenkomsten.


Muijs-Couwenberg
Stelling na 15 ….. Df5

Mark dreigt hier met mat in 2: 16. …. Dxh3+, 17. Kg1 Pf3+. Wit moet iets aan deze dreiging doen en speelt 16. Kg2 waarna Mark verder gaat met 16. ….. Df3+, 17. Kg1 Pe2+, 18. Dxe2 Dxe2 (wint ook de dame) en na 19. d3 Df3 geeft wit op.

0-3
Kwam op naam van Bram die aan bord 2 speelde. Om 21.20 uur noteerde ik: “Bram staat paard tegen 2 pionnen voor”. Om 22.10 uur is het pleit beslecht en wint Bram een eindspel loper + 2 pionnen tegen 3 pionnen.

0-4
Bij Marcel noteerde ik om 21.20 uur: “Marcel staat toren + 3 pionnen tegen 2 lopers voor”. Ruim een uur later heeft ook hij de vis op het droge. Met twee pionnen meer wint hij het eindspel waarin promotie van een van zijn pionnen niet is te voorkomen.

0-5
Jan is wel vaker beslissend geweest. Nu wist hij de overwinning veilig te stellen. Ik noteer als volgt: 21.40 uur “Jan heeft paard meer”, 22.30 uur: “Jan wint eindspel met een paard meer”.

1-5
Bert van G. moet de eer aan zijn tegenstander laten hoewel om 21.20 uur de stand nog gelijk was. Om 22.31 uur is het voorbij en met Bert zijn koning omleggen. Opmerkelijk: Bert heeft de hele partij op zijn stoel gezeten.

1½-5½
De meest opmerkelijke partij van de avond speelde Rob aan bord 8. Lees en huiver: 21.55 uur: “Rob heeft een paard en pion meer”, 22.00 uur: “Rob heeft een toren minder !!”, 22.35 uur: “Rob wint toren terug met familieschaakje”, 22.40 uur: “partij eindigt in remise, hoewel Rob winstkansen had”.
Bij deze partij was er ook nog iets met een paardenzet. Maar wat ? Ik kan het mij niet meer herinneren.

1½-6½
De eindstand werd bepaald door Henk die aan bord 1 op het laatste moment de plaats mocht innemen van de verhinderde Chris. En Henk liet zien dat dat geen verkeerde keuze was van teamleider Jan. Tegen de verreweg sterkste speler van SV De Watertoren demonstreerde hij een feilloze techniek in een partij die lang gelijk op ging maar waarin Henk zijn tegenstander volledig wist terug te dringen op eigen helft en de zware stukken, dame en toren, geen schijn van kans gaf. Sterker: om 22.50 uur moet de tegenstander van Henk een toren offeren om dameverlies te voorkomen. Om 22.55 uur wint Henk ook de tweede toren en hoewel het gezegde luidt: “opgeven is geen optie” was dat toch het beste wat de Almkerker kon doen.

Dankzij deze (forse) overwinning voeren wij nu met 4 matchpunten en 12 bordpunten het klassement in groep 3B aan. We worden op de hielen gezeten door SC Woerden 2, SC Oud Zuylen 3 en SV Doorn Driebergen 3. Op het moment van schrijven hebben deze hun 2e wedstrijd nog tegoed en staat Nederland met 2-0 achter tegen Duitsland.

Op dinsdag 11 december a.s staat er mogelijk een heuse topper op het programma. In onze vernieuwde Raadszaal ontvangen we dan SC Woerden 2. Supporters zijn altijd welkom, dus komt allen. Ook dit seizoen zijn onze wedstrijden weer gratis toegankelijk.

Tot slot nog even preken voor eigen parochie: neem ook eens een kijkje op: terschake.blogspot.com.

John Dessens

Ruime overwinning voor Team SOS 2

Ruime overwinning voor Team SOS 2

Ook dit seizoen zult u van mijn hand weer verslagen gaan aantreffen van de wedstrijden van het (nu) tweede team (voorheen derde team). Of u het nu leuk vindt of niet.

Het tweede team trapte het seizoen 2018/2019 op dinsdag 16 oktober af met een thuiswedstrijd tegen Doredenkers 1 uit Wijk bij Duurstede. Teamleider Jan Post had in de afgelopen transferperiode goede zaken gedaan en het team weten te versterken met de komst van Henk v.d. Hoek en Bram Capelle voor de topborden. Verder bleef het team, dat vorige seizoen ongeslagen als tweede eindigde in groep 3B van de SGS-competitie, ongewijzigd. Aangevuld met Bert v. Geldere, Marcel van Wingerden, Jan Post, Mark Couwenberg, John Dessens en Rob v. Driel moet dit team in staat worden geacht om wederom hoge ogen te gooien in de competitie die thans de ludieke naam SOS-competitie heeft.

In het seizoen 2017/2018 speelden wij ook al tegen Doredenkers 1. Na een zware strijd eindigde die wedstrijd toen in een gelijk spel (4-4). Bij Doredenkers ook wat bekende gezichten en zeker één nieuw gezicht: dat van de enige vrouw in het gezelschap Merel Castella Zaforas. Prachtige Spaanse achternaam maar geboren in Amsterdam. Zo Hollands als erwtensoep. Rob van Driel had het geluk om te mogen aantreden tegen deze dame. Ik ben het archief ingedoken omdat mij bijstond dat Rob afgelopen seizoen ook al eens tegen een dame had gespeeld. Dat was toen tegen Doorn Driebergen 4. Hij werd door de  dame mat gezet, wat mij de opmerking deed maken dat dat iedere man in het leven wel eens gebeurt. Maar dat was toen … nu terug naar de realiteit.

Ik zal proberen om aan de hand van het scoreverloop een overzicht van de gebeurtenissen te geven. Daar gaan we …

Het was diezelfde Rob v. Driel die al vroeg in de wedstrijd de score voor ons opende. Ik heb de zetten niet kunnen tellen maar volgens mij had Rob op zet 7 al de dame van zijn tegenstandster te pakken en drie zetten later was het mat. Ik vermoed zo maar dat Rob meer tijd nodig had om van Schelluinen naar Giessenburg te rijden, dan zijn partij duurde. Een mooie opsteker voor het team. En Rob was in elk geval op tijd thuis om onder het genot van een glaasje rode wijn naar België-Nederland te kijken.

Bij één van mijn weinige wandelingetjes tijdens de partij liep ik teamleider Jan tegen het lijf. “3-0 voor ons”, fluisterde hij. Wat bleek: Marcel van Wingerden aan bord 4 en Mark Couwenberg (bord 6) deden niet onder voor hun teamgenoot op bord 8 en hadden ook binnen de kortste keren het volle punt binnen gehengeld. Hoe ? Vraag het mij niet …het is mij volledig ontgaan. Misschien kunnen de spelers daar zelf iets over vertellen. Zou het zo’n makkelijke avond worden ?
>De speler vertelt zelf: Mark kreeg de volgende stelling met wit op het bord:

De lezer mag de winnende zet vinden.

Verder met het verhaal.

Hier ben ik het scoreverloop even kwijtgeraakt. Maar op enige moment wees het scorebord een tussenstand van 4-2 aan in Giessenburgs voordeel. Nieuwkomers Henk v.d. Hoek en Bram Capelle konden het niet bolwerken tegen hun resp. tegenstanders, hetgeen op basis van het ratingverschil niet direct voor de hand lag. Jan Post, die speelde tegen dezelfde tegenstander als in de vorige ontmoeting en toen bij de stand 3-3 voor minimaal 1 wedstrijdpunt zorgde, was ook nu weer de man die een gelijk spel veiligstelde.

Hoe verging het uw verslaggever aan bord 7? Uiteindelijk wel goed, maar oh oh, wat heb ik in het begin van de partij toch vreselijk gezwijnd. Ik zag het al helemaal gebeuren: verliezen van een speler met een rating van 906 ! Natuurlijk zou ik het er niet over moeten hebben, maar als een soort therapie doe ik het toch en geef u de stelling na mijn zesde zet:

Waarom ik hier het volkomen waardeloze 6. ….. Le6 speel is mij op het moment van schrijven nog niet duidelijk. Een ernstige vorm van schaakblindheid is nog mild uitgedrukt. Na 7. Le4 Db5 kan wit met 8. Lxb7 eenvoudig de partij al in een vroeg stadium naar zich toetrekken. Ik zou dan nog eerder klaar geweest zijn dan Rob v. Driel aan het bord naast mij. Waar mij tegenstander op dat moment last van had weet ik niet maar hij speelde niet (het winnende) 8. Lxb7 maar 8. Pe2. Net zo’n waardeloze zet als mijn Le6. Met 8. ….. c6 kon ik de partij redden en uiteindelijk met een dame en wat pionnen meer na 54 zetten winnen. Hierdoor kwam de stand op 5-2 en was de eerste overwinning van dit seizoen een feit.

Voor de statistieken nam Bert v. Geldere aan bord 3 genoegen met remise.

Na iets meer dan 3 uren spelen een eindstand van 5½-2½ in ons voordeel. Het bleef nog lang onrustig in De Til. Maar teamgenoten, een oud (Rotterdams) spreekwoord luidt: “eerste gewin, is kattengespin”, dus laten we niet denken dat “een zwaluw al zomer maakt”.

Op 12-11-2018 staat de ontmoeting met De Watertoren op het programma in Almkerk. De tweede club van Bram Capelle. Benieuwd wat Bram ons kan vertellen over deze toekomstige tegenstander. En of we überhaupt iets hebben aan deze informatie.

Mag ik u tot slot nog verwijzen naar mijn eigen blog: terschake.blogspot.com waar u o.a. mijn partij tegen Jeroen Bensmann kunt naspelen , verslagen kunt lezen en foto’s en filmpjes kunt kijken.

John Dessens

Derde team verliest aansluiting met top na gelijk spel

Derde team verliest aansluiting met top na gelijk spel

Twee dagen na het Tata Steel Chess Tournament stond er weer een nieuwe uitdaging te wachten. Voor het derde team staat de inhaalwedstrijd tegen Doredenkers 1 op het programma. Deze wedstrijd stond oorspronkelijk voor december 2017 gepland, maar werd toen op verzoek van onze tegenstander uitgesteld. Ik vermoed, maar zeker ben ik daar niet van, dat destijds personele problemen bij onze gasten de reden was.. Goed dat we dat op deze manier hebben kunnen oplossen.

Rond de klok van 19.45 uur gaf teamleider Jan Post het startschot voor wat achteraf gezien een enerverende wedstrijd zou worden. Ruim vier uur later stond er een 4-4 uitslag op het scorebord. Deze uitslag doet misschien vermoeden dat er niet fel genoeg is gestreden, maar niets is minder waar. Geen enkele partij eindigde in remise, en op sommige borden werd tot de laatste minuten en pionnen gestreden om de winst.

Bij een van mijn eerste rondjes langs de borden dacht ik dat een 5-3 overwinning tot de mogelijkheden zou moeten behoren. Dat het uiteindelijk 4-4 werd, kwam doordat in een enkele partij toch niet dat resultaat werd gehaald waarvan ik dacht dat het behaald zou kunnen worden. Waar maar weer eens mee wordt aangetoond dat ook ik er wel eens behoorlijk naast kan zitten.

In volgorde van scoreverloop zullen we de borden langs lopen.

1-0
De score werd door uw verslaggever binnen het uur geopend. Mijn tegenstander bracht de Russische verdediging op het bord, maar ik had het idee dat hij de basis van deze opening niet goed onder de knie had. Zo kon ik op zet 8 vrij eenvoudig een paard winnen. Maar dan gebeurt er iets vreemds, dat ik u niet wil onthouden.

Ik heb zojuist 12. Pc7+ gespeeld en ga op vrij eenvoudige wijze een toren winnen. Duidelijk is dat mijn tegenstander het schaak moet opheffen. Bensmann heeft 3 mogelijkheden: 12. .. Kd8, 12. .. Kd7 of 12. .. Kf8. Maar wat speelt mijn tegenstander ? Die komt met 12. ….. 0-0 op de proppen. En dat kan natuurlijk niet. Als je schaak staat mag je niet rocheren. Een onregelmentaire zet dus. Net zo erg als de fout van mijn tegenstander, is mijn reactie … zonder een onregelmentaire zet te claimen, speel ik gewoon verder met 13. Pxa8. En de partij gaat dan nog even zo vrolijk 15 zetten verder. Nadat ik zo’n beetje alle stukken van mijn tegenstander heb geslagen, geeft hij uiteindelijk op. Pas bij het invoeren van de partij, de volgende dag, bemerk ik de fout omdat Neef Fritz van 15 hevig protesteert. Verklaring hiervoor: eigenlijk niet. Misschien was ik te veel gefocust op de voortgang in de partij, dat dit mij is ontgaan. Het incident had uiteindelijk geen invloed op de uitslag.

1-1
Net zo snel als mijn tegenstander materiaal verliest in de opening, vergaat het Wim Deurloo. Wim verliest al snel een stuk en een pion, speelt nog wat langer door dan mijn tegenstander, maar moet zich uiteindelijk toch gewonnen geven.

2-1
Marcel van Wingerden aan bord 4 heeft een Italiaanse opening op het bord gekregen. Ergens in het middenspel weet Marcel, dan al bezig aan een biertje, een pion te winnen en belandt uiteindelijk in een eindspel van 6 tegen 5 pionnen, met verbonden vrijpionnen op de g- en h-lijn. Dat eindspel is wel aan Marcel toevertrouwd en als hij zijn tegenstander zetdwang weet op te leggen, is er maar een optie voor de gast uit Wijk bij Duurstede: opgeven.

2-2
De score wordt aan bord 5, Rob van Driel, gelijk getrokken. Met 2 pionnen minder weet de tegenstander van Rob een matnet te weven, waar niet aan te ontkomen valt.

3-2
En weer komen we op voorsprong. Nu door Arjan Uittenbogaard die aan bord 3, drie pionnen en twee kwaliteiten meer heeft.Een kwaliteit wordt teruggegeven, maar met wat resteert weet Arjan de vis op het droge te krijgen.

Dan breekt er een zenuwslopende periode aan. Wordt het inderdaad 5-3 voor ons, of kantelt de wedstrijd nog en gaat de tegenstander met de volle winst naar huis ? Winst voor ons heeft er zeker ingezeten, maar helaas liep het anders.

3-3
Mark Couwenberg aan bord 2 speelde een prima partij en ik zag bij een van mijn rondgangen langs de borden dat hij een pion meer had en zelfs een kwaliteit voorstond. Appeltje, eitje zou je denken, maar niets is minder waar. De kwaliteit moest op enig moment, gedwongen, worden teruggegeven en toen de stofwolken waren opgetrokken bleek Mark ook nog een pion minder te hebben. Ergens onderweg van de kar gevallen, zullen we maar zeggen. Mark speelde nog wel dapper door, maar kon uiteindelijk niet voorkomen dat zijn pionnen op de koningsvleugel een voor een van het bord verdwenen en zijn tegenstander de winst veilig kon stellen.

4-3
In en tegen Acqouy was Jan Post aan bord 6 onze matchwinnaar. Ook nu liet hij als teamleider het goede voorbeeld zien. Speelde rustig en op zijn gemak zijn tegenstander van het bord. Wist twee pionnen voor te komen en de dame van de tegenstander had het op de diagonaal h7-b1 heel erg moeilijk. Kon maar met moeite ontsnappen. Was dat nog niet voldoende, de tegenstander van Jan kwam ook nog eens in tijdnood. Daar waar Jan nog voldoende tijd had om een rondje Giessenburg te doen, moest Frank de Jong het hebben van de toegevoegde tijd van 10 seconden per zet. Een vrijpion op de b-lijn was voldoende om de winst binnen te halen. Bij deze stand waren we in elk geval verzekerd van een gelijk spel.

4-4
Het t-woord is weer gevallen. Aan bord 1 bij Bert van Gelderen was het weer billenknijpen. Niet alleen Bert speelde tegen de klok, maar ook zijn tegenstander moest oppassen niet verslagen te worden door de techniek. Bert kreeg een aanval te verduren op zijn ongedekte dame en paard. Kon de dame in veiligheid brengen, maar het paard kon al vroeg op stal. Dit stukverlies kwam Bert niet meer te boven. Hoewel hij dapper doorspeelde en nog van alles voor zijn tegenstander in petto had, wist deze ieder valkuil te ontlopen en in het verre eindspel de winst, en daarmee een gelijkspel, binnen te halen.

Door dit gelijke spel raakt het derde team de aansluiting met de top kwijt. De achterstand op koploper Vegtlust 2 is nu opgelopen tot twee matchpunten.

Onze volgende tegenstander is het jeugdteam van Magnus. Op 13 februari komt dit team naar Giessenburg. Er zal gewonnen moeten worden om niet al te veel achterop te geraken.

Ik zou zeggen: “komt dat zien, ook nu is de toegang weer gratis”.

John Dessens

Beleefdheidsvormen in Tata Steel Chess Tournament

Beleefdheidsvormen in Tata Steel Chess Tournament

Na gisteren de eerste van vier ontmoetingen te hebben gehad met de jeugdspelers in mijn groep, stond vandaag een tweede ontmoeting op het programma met een jeugdspeler. Tegenstander vandaag was de dochter van GM Harmen Jonkman, Sophia Jonkman Inza (naar haar Peruaanse moeder). Met een rating van 1120 niet bepaald een hoogvlieger en tijdens de partij bleek wel dat deze jongedame eigenlijk geen aandacht voor het schaken had. Rondwandelen, aan haar haar plukken, praten met haar zus en doelloos rondkijken waren belangrijker dan het schaken. Je vraagt je af waarom zo iemand aan een dergelijke toernooi mee doet. Maar goed, het is een open toernooi en iedereen mag inschrijven. De partij van vandaag heeft mijn aversie tegen het meespelen van jeugdspelers alleen maar vergroot. Wat gebeurde er ?

Ik had gezien dat mijn tegenstandster in andere partijen waarin zij de witte stukken bestuurde altijd met d4 opende. Ik gokte er daarom op dat zij ook in onze partij, waarin zij met wit speelde, met de d-pion zou openen. De vraag is, wat antwoord je dan ? Het advies van mijn huisgenoten was om iets te spelen waarbij je snel uit de theorie zou zijn. Dat wil bij jeugdspelers nog wel eens helpen. Het lijkt er namelijk op dat sommige jeugdspelers de complete openingenencyclopedie hebben ingeslikt. Na wat speurwerk in “De wereld van de schaakopening” van Paul van der Sterren, viel de keus op de Tsjigorinverdediging (1. d4 d5, 2. c4 Pc6). En inderdaad verschenen deze zetten ook op het bord en na 2. ….. Pc6 verzonk mijn tegenstandster in diep gepeins en kwam uiteindelijk op de proppen met het slappe 3. b3. Betere alternatieven zijn hier 3. cxd5, 3. Pc3, 3. Pf3 of 3. e3. Missie geslaagd zullen we maar zeggen. Nu de eerste aanvalsgolven overleven en dan zien we wel verder. Van aanvalsgolven was geen sprake. Integendeel. Mijn tegenstandster deed eigenlijk maar wat en dat leidde tot niets. Het gaf mij echter de mogelijkheid om een goede stelling op te bouwen en mijn stukken op de goede plek neer te zetten, klaar voor een offensief. Dat leidde op de 20e zet tot verlies van een eerste pion.

Met mijn laatste zet 19. …. De7 val ik de pion op b4 aan. Met bijv. 20. c5 valt deze pion goed te verdedigen. Sophia speelt echter 20. e4 en na 20. …. Dxb4 valt er een eerste pion. Neef Fritz van 11 geeft in de nazit echter aan dat 20. ….. dxe4 sterker is. Een tweede pion valt na 21. Ta3 Dxc4 en vervolgens let ze niet op en verliest een toren: 22. Db1 dxe4, 23. Txe4 (hier bood mijn tegenstandster, zonder eerst een zet te doen, remise aan ! Je vraagt je af waar ze het lef vandaan halen.) c5, 24. Dxb6 ? Lxe4 en de voorsprong bedraagt nu een volle toren en een pion.

We maken een sprong naar de 34e zet van zwart.

Met 34. …. Da1+ heb ik zojuist schaak gegeven. Zonder blikken of blozen speelt ze hier a6 ! Op mijn opmerking dat ze schaak staat en het schaak moet opheffen, kijkt ze mij aan met een blik van “waar bemoei je je mee”.

Maar het hoogtepunt komt nog.

Ik heb mijn tegenstandster zojuist mat gezet. Normaal gesproken geef je je tegenstander een hand en maakt eventueel nog een praatje (dat laatste is overigens niet verplicht). Een handje geven is een vorm van elementaire beleefdheid. Zo niet bij Sophia Jonkman. Na het invullen van het uitslagenkaartje beent ze weg zonder boe of bah te zeggen en zonder mij een hand te geven. Over fatsoensnormen gesproken. Een toeschouwer die dit zag vroeg zich af of het niet gebruikelijk meer is om uit beleefdheid een handje te geven.

U zult zich wel kunnen voorstellen dat het mij steeds meer tegen gaat staan om tegen jeugdspelers te spelen. Maar goed, ik heb er nog twee te gaan. De overigens op dit moment samen met mij de koppositie bezeten met een score van 3 uit 4.

Henk Boot heb ik vandaag niet gesproken. In de uitslagen zag ik dat hij opnieuw remise had gespeeld en op de tweede plaats in zijn groep, 3K, staat. Een half punt achter de koploper.

Morgen om 13.30 uur volgt ronde 5.

Leden De Giessen en Linge in Tata Steel Chess Tournament

Leden De Giessen en Linge in Tata Steel Chess Tournament

Het zal u als schaakliefhebber niet zijn ontgaan, maar sinds 10 dagen is in Wijk aan Zee het 80e Tata Steel Chess Tournament bezig. Naast twee grootmeestergroepen (Masters en Challengers) zijn er ook diverse amateurgroepen. Voor ieder wat wils: weekendvierkampen, dagvierkampen en het hoogtepunt de tienkampen. Er wordt wel eens gezegd dat het toernooi pas echt begint als de tienkampen van start gaan.

Na een afwezigheid van een jaar vanwege de verhuizing naar Gorinchem ben ik dit jaar in de tienkampen weer van de partij. Voor de 26e keer. Samen met wat schaakvrienden uit Spijkenisse hebben wij voor tien dagen een appartement gehuurd in het vissersdorp aan de Noordzeekust. Dat scheelt een hoop heen en weer rijden en een hoop stress. Het appartement is gelegen op 2 minuten lopen van de speelzaal. Wie dit toernooi, hetzij als speler of toeschouwer nog nooit heeft bezocht mist iets. Ieder jaar is het weer een feest der herkenning. Gespeeld wordt er in de plaatselijke sporthal De Moriaan en de lagere groepen, klasse 8 en 9, in Café De Zon. Eenmaal in dit café gespeeld, willen veel spelers nooit meer wat anders. Je moet het een keer hebben meegemaakt om de sfeer van dit unieke evenement te proeven en om er over mee te kunnen praten.

Voor de editie van dit jaar ben ik ingedeeld in groep 8C en met mijn rating van 1370 ben ik de hoogst gerate speler en dus de te kloppen man. Op dit moment zijn er drie ronden gespeeld en doe ik het met 2 uit 3 niet slecht. Een gedeelde tweede plaats en een half punt achter de koploper. Toch is er wel een puntje van kritiek van mijn kant. In mijn groep zitten namelijk vier jeugdspelers ! In de 8e klasse zijn er 5 groepen waarin, als ik goed heb geteld, 6 jeugdspelers zijn opgedeeld. Vier in groep 8C en 2 in groep 8B. In de overige groepen alleen seniorspelers. Mij is een raadsel waarom deze jeugdspelers niet over alle groepen in de 8e klasse zijn verdeeld. Daarnaast vraag ik mij af of deze kinderen niet gewoon naar school moeten. Maar dit terzijde.

Ik begon met een valse start. In de eerste ronde speelde ik een Italiaanse partij en gaf daarin een pion weg. Mijn tegenstander voerde de druk op en toen ik een tweede pion dreigde te verliezen heb ik maar opgegeven.

In de tweede ronde moest er gewonnen worden om het toernooi al niet direct een sof te laten worden. Met een ratingverschil van 120 punten in mijn voordeel was ik dat ook wel aan mijn stand verplicht. Het lukte, maar het duurde wel 60 zetten. Het begin van de partij ging gelijk op, reden waarom mijn tegenstander op zet 29 remise aanbood. Er stond nog heel veel materiaal op het bord dat volop kansen bood. Ik sloeg het remiseaanbod af, rechtte de rug, stroopte de mouwen nog eens op en toen ik een toren op de vrije a-lijn kreeg was het snel gebeurd met mijn tegenstander. Op zet 60 gaf hij op.

Vandaag stond de eerste van de vier ontmoetingen met een jeugdspeler op het programma. En heel eerlijk gezegd: ik had er geen goed gevoel over. Waar ik bang voor was dat ik in de opening omver geblazen zou worden. Ik moest inderdaad alle zeilen bijzetten, maar toen de storm uiteindelijk was gaan liggen kreeg ik grip op de stelling en nam het heft in handen. Toen mijn tegenstander op zet 27 een volle toren weggaf, kon hij wat mij betreft al opgeven. Maar dat kwam in zijn woordenboek niet voor. Ook niet toen ik nog een paard won. Ook toen speelde hij nog vrolijk verder. Misschien zouden ze daar bij die schaakverenigingen ook eens aandacht aan moeten besteden: respect voor de tegenstander en leren op tijd op te geven.

Om het verhaal van deze partij helemaal te vertellen, treft u onderstaand de slotstelling aan. Mijn laatste zet is 38. …. Pe6.

Volgens Neef Fritz van 11 dreigt hier mat in 11. Toch had mijn tegenstander hier nog het lef om te vragen of ik remise wilde !! Over respect naar de tegenstander toe gesproken. Ik heb hem even duidelijk gemaakt dat ik van dit soort fratsen niet gediend ben. Hij gaf direct op.

Een paar klassen hoger speelt ons lid Henk Boot. Ik heb hem een paar keer gesproken en hij was tot vandaag zeer tevreden over het vertoonde spel en de behaalde resultaten. Met 2½ uit 3 deelt hij de eerste plaats in groep 3K. De Giessenburgers doen het dus goed.

Mocht u komende week of weekend niets te doen hebben, nodig ik u uit eens sfeer te komen proeven. Vanaf Gorinchem is het ongeveer een uur rijden naar Wijk aan Zee en daar aangekomen kunt het niet missen. U wordt in de grote stroom mensen vanzelf meegenomen naar de place to be. Ook hier is de toegang gratis. En er is heerlijke erwtensoep.

Wilt u meer informatie, klik dan hier.

Wellicht zien wij elkaar binnenkort in het Mekka van de schaakwereld.

John Dessens