Op zaterdag 4 februari 2017 speelde ons eerste team thuis tegen de het team uit Voerendaal dat momenteel onderaan staat in de poule. Het is voor hen de verste uitwedstrijd en hoewel zij ruim op tijd waren, werd bij aanvang van de wedstrijd al snel duidelijk dat zij maar met zeven spelers waren komen opdagen. In hun wijsheid hadden zij besloten om bord vier onbemand en onbevrouwd (dit word door de spelling checker onderstreept bij the way, schande!) te laten. De redenen hiervoor werden ons niet helder. Een derde team moet soms ook invallers afstaan aan hogere teams natuurlijk, het is zo ver buiten Limburg, zij staan al onderaan etc. Gis werk. Waarom bord vier gekozen werd om leeg te laten was wel duidelijker. Op bord vier zit normaal onze topscoorder Jacco Vonk, dus werd bord vier maar opgegeven en niet bord twee (als eerste zwartbord). Laat nou net onze teamleider Eddy besloten hebben om Jacco te belonen voor zijn goede prestaties en hem op bord twee te plaatsen. Dat konden ze in Limburg niet weten vanzelfsprekend. Ik (Hemmo) was zelf ook beloond voor mijn plusscore door Eddy en van mijn geliefde bord zes gepromoveerd naar een raamplaats op bord vier. Het voordeel van deze opstelling was dat de beide Nestors Henk en Tim dan in de betrekkelijke luwte van bord vijf en zes konden spelen (ieder om hun eigen redenen).
In onze opstelling speelden Jacco, Hemmo, Tim en Bobby met wit, en Jesper, Andries, Henk en Eddy met zwart.
Hemmo kon om bovenstaande redenen na een uur op bord vier het eerste punt voor De Giessen & Linge laten bijtekenen door de wedstrijdleider.
Zo een middag duurt best wel lang trouwens indien je zelf geen zetten hoeft te bedenken viel mij op. Na het lezen van een krant, een wandeling door Sliedrecht en langs de Merwede en een klein boodschapje kom je terug en iedereen zit nog steeds maar te peinzen. Voor je gevoel is er nog niets gebeurd of veranderd in de stellingen. En als ik speel, vliegt de tijd, zit ik maar te wiebelen, bezoek ik drie keer per uur het toilet etc.
Om Jesper niet op verkeerde gedachten te brengen ga ik snel terug naar de partijen. Na mijn wandeling zag ik wel dat Andries op bord drie met zwart helemaal in zijn favoriete systeem tegen de D4 opening zat. Hij speelde zijn zetten snel en zelfverzekerd en had al snel een ruim tijdsvoordeel ten opzichte van zijn tegenstander. Na een fout van zijn tegenstander kan Andries met zijn beide vrijpionnen gaan lopen en kan hij na het nog handig vermijden van een Schwindel het tweede punt laten bijtekenen. Jacco liet met wit op bord twee zien waarom hij topscoorder is, door met zijn favoriete systeem tegen de Siciliaan de druk op twee vleugels vakkundig op te voeren. Zijn tegenstander liet zich vervolgens verleiden tot het offeren van een kwaliteit voor enige compensatie. Die compensatie verdween echter snel na een aantal nauwkeurige zetten van Jacco en daarmee was het derde punt voor De Giessen & Linge binnen na 3 uur spelen.
Op de overige borden bleef de strijd meer in evenwicht en daardoor duurden de partijen langer. Jesper op bord een, kreeg de Springer f3 opening tegen zich (zijn tegenstander was een Duitser, hun hoogst gerate speler) gevolgd door degelijk schuifschaak (in de goede zin dan). Jesper speelde deze Reti opening met zorg tegen en bleef op zijn beurt wachten op compromitterende zetten van zijn tegenstander om daardoor ook zelf tegenspel te verwerven. Die zetten kwamen vervolgens ook. Na een kwaliteitsoffer van zijn tegenstander moest Jesper opboksen tegen twee verbonden vrijpionnen. Dit deed Jesper zeer effectief. In een stelling waarin het aankwam op het vinden van concrete zetten en plaagstoten vond Jesper meer en meer tegenspel. Hij hield zijn tegenstander zodanig bezig dat de vrijpionnen niet van hun plaats kwamen. Kort voor 18.00 uur in een zeer lawaaiige speelzaal (de rest van de partijen van ons en Sliedrecht waren allen al beëindigd) bood Jesper remise aan. Waarschijnlijk in een stelling die op dat moment beter was voor hem. Na een paar uur verdedigen is het vaak lastig om te merken dat het tij zich al gekeerd heeft. In mijn ogen heeft Jesper een lastige stelling zeer goed gekeept.
Op bord vijf was Henk met Zwart in een Egel-opstelling beland. Hij moest zich koest houden op de drie rijen die zwart heeft. Het tonen van geduld ging Henk deze keer goed af. Zijn tegenstandster, de tweede Duitser in de opstelling, kreeg al snel meer ruimte en de nodige gelegenheid om meerdere plannen te kiezen. De Qual der Wahl (ze is immers Duits) bleek een beetje te groot voor haar. Na een afwikkeling die Henk gemist had, won zij een kwaliteit maar kreeg Henk compensatie waaronder een sterk paard op d4. Door actief spel en enig geruil kon Henk haar verleiden tot remise. Op bord zes was Tim met wit inmiddels ook al remise overeengekomen met zijn tegenstander. Tim kwam met prettig voordeel uit de opening, maar speelde vervolgens in het middenspel een voorzetting die het spel liet vervlakken. Na het afslaan van een remise aanbod maakt Tim het zichzelf nog moeilijk door een slechtte zet (een grafzet volgens Tim) te spelen. Doordat zijn tegenstander het toreneindspel niet op zijn best afspeelde, kwam Tim er met een blauw oog van af.
Eddy was met zwart in een ruilvariant terecht gekomen waarin wit een heel klein voordeeltje had. Eddy speelde de stelling met zwart actief en kreeg tegenspel. Toen zijn tegenstander echter doorkreeg welk stukken hij moest ruilen, schoof hij het vervolgens op zijn Karpovs uit (Eddy had een geïsoleerde pion, vandaar). Eddy hield het wel heel lang vol en was met uitzondering van Jesper het langste bezig. Die strijdlust mocht niet baten, ook al omdat hij een van de sterkere spelers van dit Voerendaal team had getroffen.
Bobby met wit op bord acht kreeg de O’ Kelly variant van het Siciliaans tegen zich (1e4 – c5 2 Pf3 a6) en dat kostte hem de nodige denktijd. Zijn tegenstander speelde de opening vlot en goed en kreeg daardoor structurele stellingsvoordelen. Bobby verwierf wel het loperpaar en activiteit voor zijn stukken ter compensatie van zijn matige pionnenstructuur. Nadat de dames van het bord afgingen werd de lopers van Bobby sterker en moest zijn tegenstander het eindspel nog nauwkeurig spelen om de remise te boeken. Opgeteld leidt dit tot 5-3, weer twee punten erbij.
Al met al een verdiende overwinning, wel tegen een team dat al met zijn hoofd in de promotieklasse lijkt te zitten. Maar kampioen wordt je tegen de kleintjes.
Uw razende reporter Hemmo