Auteur: Tim

Op zaterdag 16 december moest het eerste spelen tegen WLC 1 in de derde klasse H van de KNSB. WLC was medekoploper en wij stonden onderaan samen met de Pion en Blerick.

Het beloofde een spannende middag te worden. Alle tafels stond in slagorde diagonaal opgesteld.

Wedstrijdleider en WLC lid Gerard Welling zou wedstrijdleider zijn, maar bleek in de zaal ernaast te moeten dammen. Ja, u leest het goed, dammen, hij is sinds zes jaar met dat platte spel gestart.

Met een andere wedstrijdleider werd er aan de borden plaatsgenomen en kwam er snel tekening in de strijd. Zowel Jesper als Eddy kregen een duidelijk door de spelers voorbereid systeem tegen zich. Eddy op bord 7 iets als de Engelse verdediging (b6 en Lb7 gevolg door f5) en Jesper op bord 1 iets Philidor-achtigs dat zijn tegenstander zeer goed bleek te kennen. Jesper had natuurlijk het nadeel dat zijn speltype en spelvoorkeuren door zijn wekelijkse snelschaakpartijen op het werk op de Universiteit Eindhoven met Guus Bollen (speelde op bord 2 tegen Jaco) zeer bekend was voor zijn tegenstander. Kortom al snel werden Eddy en Jesper door snel spelende tegenstanders naar de afgrond en de nederlaag gespeeld. Jesper gaf als commentaar nog mee dat hij zijn partij als vrij pijnlijk ervoer: “Ik kwam in een of ander systeem terecht wat mijn tegenstander goed kende. Ik moest een hoop uitrekenen maar het was allemaal tevergeefs.”.

Dit betekende 2-0 achterstand. Gelukkig deed Henk Boot als invaller op bord 3 wat terug door na een voor hem bekende en voor ons spannende opening een mooie centrum doorbraak met e4-e5 kon forceren en overtuigend en verdiend won. Henk gaf aan uw verslaggever mee: “Kortom, lekker als je tegenstander niet thuis is in een opening en op zichzelf er goed uitkomt, maar zich toch ongemakkelijk voelt en veel meer tijd nodig heeft om de zaak bij elkaar te houden. Uiteindelijk heb ik vanaf de 15e zet steeds zo’n 30 min meer op de klok gehad. Dus ik had direct na de partij al een lekker gevoel al waren er in de analyse sporadisch nog wat zwarte grapjes, maar echt dwingend waren die niet”.

Vervolgens werd onze topscoorder tot nu toe Andries overmoedig in een stelling met een pion meer en moest toen zijn koning omleggen. Andries gaf als reactie aan uw verslaggever mee: “Ik kreeg dezelfde opening op het bord waarmee ik al 2x eerder met zwart van hun “Guus” (Guus Bollen, zie boven) had verloren. Ik kwam er op zich prettig uit, op het moment dat ik dacht helemaal onder de druk uit te komen, raakte ik pardoes een stuk kwijt wat Ik al had laten instaan omdat dan dubbelschaak en mat zou volgen, maar mijn tegenstander viel het stuk gewoon nog een keer aan, maar zelfs toen kon ik me nog redden, deed echter een paniekzet waarop ik zowel een stuk kwijt was als mijn stelling volledig in puin lag”.

Dit betekende een 3-1 achterstand. Kortom karakter tonen en punten pakken was gevraagd.             Gelukkig toonde onze spelers op bord 6 en 8 spelend met zwart deze kwaliteiten. Zowel Tim als Lemmy wisten met zwart te winnen. Bij Tim ging het redelijk gelijkmatig en bij Lemmy was er meer gegoochel nodig, maar beiden toonden balvast en brachten het punt binnen. Uw verslaggever vernam van Tim (ook namens Lemmy):

Een mooi middagje waarbij het kwartje eindelijk eens een keer onze kant opviel. Voor het verslag kan ik over mijn eigen partij kort zijn. We kwamen gelijk uit de opening waarbij we beiden, vooral ik, veel tijd investeerden om een goed plan te vinden. Op zet 14 kreeg ik opeens de kans een dodelijke penning op het bord te brengen waarbij ik een stuk won. Saillant detail, ik zag het meteen, Fritz doet er langer over…. Wat wit daarna ook probeerde, het stuk hengelde ik enkele zetten later binnen. De winst is daarna niet meer in gevaar gekomen en op zet 27 was het punt binnen. 

Lemmy kwam iets minder te staan waarbij op het meest nadelige moment Fritz een waardering gaf rond de +1 voor wit. In praktische zin kon het nog alle kanten op. Wit dacht met 30. g2-g3 een nuttig veld vrij te maken voor zijn loper op f3 maar hierdoor riep hij grote problemen over zichzelf af en stond Lemmy veel beter maar moest ze het nog wel goed spelen. Overigens stond op het moment vóór de zet 30. g3 een volledig gelijke stelling op het bord. In de fase na 30. g3 heeft Lemmy ijzersterk gespeeld en vanuit haar mooie positie heeft ze overtuigend  doorgepakt naar een gewonnen stelling. Zonder haar tegenstander nog een kans te geven trok ze de partij over de streep. Voordat zij een paar zetten later pion d2 liet promoveren had ze nog even goed gecheckt dat er geen eeuwig schaak meer in de stelling zat. Haar tegenstander kwam tot dezelfde conclusie en gaf de partij op.

Hiermee kwam de tussenstand rond half vijf op 3-3. Gezien de noodzaak om punten te pakken (een of liefst twee) lag de druk op Jaco en mij om samen een punt of meer te scoren.

Zelf speelde ik met wit tegen Rudy Simons op bord 5, een speler waar ik al twee keer eerder tegen speelde. Hij won een keer en ik won een keer. Op zaterdag kwam na de opening dezelfde stand op het bord als in de vorige partij. In het middenspel speelde Rudy beter, in de overgang naar het eindspel maakte hij echter een fout. Ik kon door een kleine combinatie een pion winnen en uiteindelijk de partij. Hiermee waren de 4 bordpunten zeker en ook een matchpunt.

Jaco moest de hoogst gerate speler Guus Bollen met zwart tegenstand bieden. Jaco gaf het loperpaar op en kreeg als compensatie dat wit veel pionnen opgespeeld had en Jaco dus steun velden voor zijn paard en lopen kreeg. Na 4.5 uur spelen schikte de WLC speler zich in remise. Uw verslaggever kreeg als reactie: “Mijn remise tegen Guus Bollen was een terechte uitslag. Ik speelde in de opening Dxd5, Da5 en later Dh5 en Df5. Wit ruilde in de verwachting een betere stelling uit te kunnen bouwen. Dat kwam niet echt van de grond, omdat ik de zaak dicht kon houden en ook tegendruk kon uitoefenen. Guus ging nog ver in zijn pogingen, forceerde nog wat op de koningsvleugel, maar dat leverde niets op met remise tot gevolg”.

Met de remise van Jaco was de winst binnen. Een fijne overwinning. Krap, maar verdiend.

Een winst de nodig was gezien de verrassende winst van de laagst geplaatste ploeg de Pion 2 tegen de koploper Voerendaal op dezelfde dag. Wij moeten dus ook de volgende ronden echt aan de bak om het degradatiespook voor te blijven.

Tabel met uitslagen

Hemmo Mulder

De uitgestelde bekerwedstrijd tussen Ernst Delwel en Henk Boot gold tevens als de kans op revanche voor Henk die in de competitie verrassend van Ernst had verloren. Henk kwam niet prettig uit de opening maar het nadeel bleef in praktisch opzicht beperkt. Het was Ernst die hierna een mindere fase kende en naar later bleek beschikte Henk over zeer groot voordeel. Hierna raakte Henk de draad in het eindspel kwijt, hij zag het gevaar in een overigens karakteristieke stelling van toren voor de ver opgerukte vrijpion te laat en dat had meteen fatale gevolgen. Ernst wist dus opnieuw van Henk te winnen!

Gezien het verschil op papier tussen beide spelers was het al opmerkelijk dat Ernst een keer van Henk had gewonnen. Dat dit nu voor de tweede achtereenvolgende keer gebeurt mag toch wel als sensationeel worden aangemerkt.

Eddy Korevaar kon na de opening tegen Chris Tromp een pion en kwaliteit veroveren. De compensatie voor Chris was beperkt en zijn aanval op de koningsvleugel bleek niet krachtig genoeg om Eddy te verontrusten. Jeroen Brandsma won van Bert van Hees en ook hij bereikte de volgende ronde. De partij tussen Wim Rietveld en Hans Kooy moet nog worden gespeeld.

In de interne competitie verkreeg Tim Schakel tegen Hans Karelse aanvankelijk het initiatief. Hans verdedigde zich echter hardnekkig en het kostte Tim erg veel tijd en energie om zijn voordeel een goed vervolg te geven. Op een goed getimed moment gaf Hans een stuk voor drie pionnen en bracht hiermee Tim van z’n stuk. De stelling stond weliswaar op dat moment minimaal nog gelijk voor Tim maar de voorgaande fase had bij hem duidelijk z’n tol geëist en onder druk was hij het die zwaar de fout in ging.

Hans strafte de fout van zijn tegenstander uitstekend af en het wachten was op de genadeklap. Onder het mom ‘niet geschoten is altijd mis’ speelde Tim verder. Vele wegen leidden naar Rome maar Hans kon moeilijk kiezen uit de vele kansrijke mogelijkheden en raakte op een gegeven moment de kluts kwijt. Na meerdere kansen te hebben gemist eindigde deze bizarre partij uiteindelijk toch nog in een ongedachte remise en daar mocht Tim zijn handen meer dan mee dichtknijpen.

Bert den Boer wist Rob van Driel te verslaan, Chris van Wieringen won een onderhoudende partij van Huig Visser en Hans Kooy hield keurig Louis Rutgers op remise.

Van de top 5-spelers was alleen Henk Boot aanwezig. Eddy Korevaar, nr. 5 speelde namelijk thuis bij Gijs Bos en bleek hierin de sterkste.

Henk Boot was gekoppeld aan Louis Rutgers waar hij vorig jaar na een zeer sterk partij van Louis van verloor. Dus Henk koos een wat andere openingsopzet en Louis kon eigenlijk geen goed plan bedenken en stelde zich nogal voorzichtig op zodat Henk gemakkelijk gelijk spel bereikte. De thematische opstoot e4-e5 werkte na ruil alleen maar in Henk’ voordeel die 2 machtige torens op d8 en c8 had.  Hoewel Louis nog wel voor het minste kwaad koos, kon Henk op de 20e zet een pion buitmaken en had na dameruil groot voordeel. Nadat Louis rond de 30e zet nog een 2e pion verloor was de strijd in hogere zin beslecht en gaf Louis een aantal zetten later op.

Tony Else en Henk van der Hoek speelde een interessante partij, waarbij beiden streden om dominantie in het centrum. Echter, Henk overzag dat Tony met zijn Pc3x e4 niet alleen de met zijn dame op d2 de zwarte dame op a5 aanviel, maar tegelijk zijn eigen dame op d2 weer dekte. Met de noodzakelijke dameruil stond hij dus pardoes een stuk achter. Het was natuurlijk een bekend “grapje” van wit, maar er zijn al heel wat schakers geweest die zo’n grapje over het hoofd hebben gezien. Hierna was het voor Tony niet moeilijk de partij in zijn voordeel te beslechten.

Hans Karelse en Bert van Geldere waren het langste bezig. Na een rustige opening volgde een aftastende fase waarin beiden probeerden met gepaste tussenruimte de eigen stukken zo goed mogelijk op te stellen. Hans kon als eerste toch zijn aanvallende bedoelingen duidelijk maken en na ruil van een flink aantal stukken kwam hij een pion voor. Toen hij nog een 2e pion won was het toreneindspel niet moeilijk meer naar winst te voeren.

Ook Bram Capelle liet zich van een sterke kant zien tegen Bert van Hees en veroverde veel ruimte. Zo kon hij witte pionnen op d6 en h6 posteren die het zwarte spel ernstig belemmerden. Zwart had weliswaar ook een verre pion op a3 maar dat was maar een armetierig scharminkel dat handig door Bram werd opgepeuzeld waarna hij met a,b en c-pion vlot naar voren stormen en de partij in zijn voordeel beslechten. Als er hier sprake was geweest van judo, zou je de techniek van Bram wel met een verwurging hebben kunnen vergelijken.

Hoewel Mark Couwenberg in de opening misgreep en een pion verspeelde, had zijn tegenstander Wim Deurloo blijkbaar zijn avond niet. In plaats van uitbouwen van zijn voordeel, verslikte hij zich deerlijk en kwam Mark met een loper op c3 en een toren over de open a-lijn snel op beslissend voordeel. Mat of verlies van een toren, dus toch nog een vlotte zetten < 20 zetten van Mark. Vrijwel even snel was André van Wingerden klaar tegen Huig Visser. André stond al snel zeer overwegend maar had toch ergens Huig nog een forse tegenkans geboden. Toen die niet werd gepakt was het ook hier binnen 20 zetten uit.

Henk van Houwelingen speelde ook een “thuiswedstrijd”: Hij won van Ton Lodder.

Na de nederlaag van Jaco vorige week staat de top drie dicht bij elkaar. Na de komende eerste ronde van de bekerronde op 5 december, zullen de daarop komende weken waarin in principe Tim het moet opnemen tegen Jaco en Henk waarna duidelijk wordt wie als leider het nieuwe jaar ingaat. Het beloven spannende weken te worden.

Henk Boot