Pijnlijk verlies eerste team (25 november 2017)

Pijnlijk verlies eerste team (25 november 2017)

De wedstrijd van de Giessen en Linge 1 tegen de Drie Torens uit Tilburg werd in 2 fases gespeeld.

Eddy Korevaar en Jesper Nederlof speelden hun partij vooruit op de dinsdagavond. Hier werd de trend van de wedstrijd al gezet, namelijk niet te veel risico nemen, op zich hoeft dat natuurlijk niet een nederlaag in te luiden en bovendien is het fijner om niet de zaterdag al met een achterstand te beginnen.

Op de zaterdag dan het vervolg op de overige 6 borden. In de gezellige volle zaal van Schaakvereniging Sliedrecht werden we verwelkomd door drie zwarte Pieten.

Drie was overigens een terugkerend motief, er waren 3 zwarte Pieten, tegenstander was de Drie Torens, er speelden 3 dames mee, er speelden 3 Dekkers mee. En alle drie teams in de zaal komen uit in de 3e landelijke klasse. De wedstrijd zelf werd echter 3x niets.

Tim Schakel en Lemmy Schakel tekenden al snel de vrede, respectievelijk 20 en 25 zetten in volledig gelijke stellingen. De remise van Hemmo Mulder, zijn vierde dit seizoen, was al op voorhand ingecalculeerd.

Andries Dekker heeft een nieuwe tactiek, stukken naar de koning van de tegenstander gooien en mat zetten, de tegenstander kon zoveel kaalslag rond zijn koning niet langer aan en verloor een stuk en een pion. Een voorsprong dus!

Jaco speelde zijn lievelingsopstelling tegen de Franse verdediging maar ging voor een kwaliteitswinst waarna de zwarte stukken de witte stelling binnendrongen. Gelijke stand dus.

Alles hing nu af van de partij van Bobby Fijlstra die al lang zich moest verdedigen tegen druk op de damevleugel, maar dapper zijn materiaal bleef vasthouden. Toen die echter dacht lost te komen verloor dat pardoes een stuk in een overigens moeilijk houdbare stelling.

3.5 – 4.5 verlies dus en de Giessen en Linge zakken af naar de 9e plaats op de ranglijst en zien het degradatiespook naderen.

De Giessen en Linge – de Drie Torens

Fijlstra , B. (Bobby) 2020 – Kocken , W.G.R.M. (Wilbert) 2087 0 – 1
Nederlof , J. (Jesper) 2163 – Leemans , H.M.C.A. (Huub) 2008 ½ – ½
Dekker , A. (Andries) 2103 – Feelders , A.J. (Ad) 2010 1 – 0
Vonk , J.J. (Jaco) 2158 = Bighelaar van den, J.H.A.M. (Joost) 1957 0 – 1
Mulder , H.W. (Hemmo) 2028 – Douwes , J. (Jan) 1972 ½ – ½
Schakel , T.T. (Tim) 2031 – Panjoel , B.J. (Bert-Jan) 1952 ½ – ½
Korevaar , E.L. (Eddy) 1894 – Brand , B.J.L.M. (Berry) 1831 ½ – ½
Schakel , L. (Lemmy) 1801 – Mutsaers , A.J.J.M. (Ad) 1781 ½ – ½
Gemiddelde Rating: 2025 Gemiddelde Rating: 1950

Leuk en leerzaam moment deed zich nog voor bij de wedstrijd van Sliedrecht.

Het eindspel 2 Paarden tegen geblokkeerde pion op f7 werd remise gegeven omdat de tegenstander de pion op f7 er af sloeg.

Het eindspel is echter met de pion tegen eenvoudig gewonnen (ene paard blokkeert, andere paard en koning drijven vijandelijke koning in de hoek, en het blokkadepaard is op tijd om
de blokkade van de pion op te heffen en het mat in de hoek te gaan uitdelen)

Andries Dekker

Verslag interne competitie tiende ronde (14 november 2017)

Verslag interne competitie tiende ronde (14 november 2017)

Na zijn remise tegen Jaco Vonk mocht Henk van der Hoek het met de witte kleuren opnemen tegen Henk Boot. Opnieuw speelde hij zijn eigen geliefde opening waarmee hij de vorige ronde Jaco ook bestreed. Henk Boot kwam licht in het voordeel doordat hij een sterk centrum kon vormen. Het voordeel was vooral optisch, in praktijk stond het ongeveer gelijk.

In het vervolg was Henk Boot even niet bij de les en dat kon hem duur te komen staan. Zijn eerst nog zo trotse centrumpion kon opeens zomaar door het paard van zijn tegenstander van het bord worden geslagen. Terugslaan van het paard zou een winnende aanval voor wit hebben opgeleverd dus probeerde de zwartspeler zijn huid zo duur mogelijk te verkopen door zich hardnekkig te verdedigen.

In een zeer goede, maar nog niet helemaal duidelijk gewonnen stelling bood Henk van der Hoek uit respect voor zijn sterkere tegenstander hem remise aan. Toch is het remiseaanbod begrijpelijk, het is lastig om de weelde te weerstaan om de remise te versmaden tegen een op papier veel sterkere tegenstander. Hoe dan ook, Henk is aan een uitstekend seizoen bezig en het is voor alle toppers van schaakclub De Giessen opnieuw een signaal dat met hem terdege rekening gehouden moet worden.

De partij tussen Eddy Korevaar en Ernst Delwel werd een boeiend treffen. De eerste tien zetten verliepen volgens het boekje. Ernst ruilde zijn loper voor een paard waarbij hij zijn loperpaar opgaf en hiervoor een mindere pionnenstructuur bij zijn tegenstander aanbracht. Het cruciale moment kwam toen Eddy veel tijd investeerde om al dan niet een stuk te offeren in ruil voor twee pionnen en een potentiële koningsaanval.

Eddy koos er uiteindelijk voor om de gok te wagen. Achteraf bleek dat hij dit beter niet had kunnen doen. Ernst bereikte het eindspel met een stuk meer en kon met zijn materiële overwicht vijandelijke pionnen buitmaken. Hierna was het niet moeilijk meer om de partij over de streep te trekken.

Ernst kent tot nu toe een fantastisch seizoen. Vijf van de zes partijen zette hij in winst om waarbij alleen van Jaco Vonk werd verloren. Naast winst tegen Eddy versloeg hij eerder ook Henk Boot. Samen met Henk van der Hoek is hij tot nu toe dé verrassing van het seizoen!

De partij van Jaco Vonk tegen Jeroen Brandsma was de langste van de avond. Na enig laveren kwamen de stukken van Jaco steeds beter te staan en moest Jeroen in zijn achteruit. Hij bleef wel de goede zetten doen al werden zijn opties steeds minder. Op enig moment haalde Jeroen een stuk naar de achterlijn dat hem pardoes een stuk kostte.

Jeroen had de schade nog kunnen beperken met een toren voor twee stukken, maar het werd uiteindelijk een stuk tegen een pion. In die fase had Jeroen nog maar ruim twee minuten en moest dus snel beslissen. Toen was het evenwicht dus verbroken en werd de opgave voor Jaco om de partij naar winst te voeren. Dat werd nog een heel gevecht in tijdnood (voor beiden), maar het lukte de koploper uiteindelijk wel.

André van Wingerden is niet in vorm en werd vrij eenvoudig opgebracht door Jan Post. John Dessens haakt aan bij spelers uit het derde team. Met goed verdedigingswerk wist hij Bert van Hees op remise te houden. Marcel van Wingerden hield Wim Rietveld moeiteloos op remise. Bert den Boer is ook goed bezig, hij verschalkte Rob van Driel die even helemaal de weg kwijt was in het middenspel. Johan van der Heijde speelde een prima partij tegen Wim Deurloo en hield de partij met goed spel remise.

Bekerwinst tweede team De Giessen en Linge

Bekerwinst tweede team De Giessen en Linge

In de regionale bekercompetitie moest De Giessen en Linge 2 het opnemen tegen Ons Genoegen 1 uit Amersfoort. Het werd een mooie strijd!

Henk Boot leek met zwart aan bord 1 iets minder te staan. Zijn opponent Joost Marcus  is een sterke speler die met name in het verleden zijn sporen heeft verdiend. In het jaar 2000 werd hij persoonlijk kampioen van de Stichts Gooise Schaakbond. Op dit moment is zijn speelkracht iets afgenomen, maar hij speelt nog steeds op een verdienstelijk niveau. Toen Henk remise aanbood was het begrijpelijk dat Joost het aanbod afsloeg en er goed voor ging zitten. Maar het witte voordeel bleek later vooral ook optisch bedrog en de zwarte geïsoleerde d-pion bleek niet zo zwak te zijn als eerder gedacht.

Aan bord twee probeerde Hans Karelse met wit zijn tegenstander te verrassen op de derde zet maar het verrassingseffect bleef uit omdat zijn tegenstander erop voorbereid was. In volstrekt gelijke stelling op de 16e zet bood ook Hans, direct na het remiseaanbod van Henk, zijn tegenstander remise aan. Dit aanbod werd wel geaccepteerd en daarmee kwam de eerste score op het scorebord (tussenstand 0,5-0,5).

Deze tussenstand bleef lang staan. Louis Rutgers (zwart, bord 3) was niet tevreden over zijn stelling. Er gebeurde weinig, zijn tegenstander speelde nogal passief en zelf ondernam Louis ook niet al te veel. Louis speelde voorzichtig verder in verband met het teambelang. Niet onverstandig, want op de andere borden stond het niet ongunstig voor De Giessen en Linge.

Tony (wit, bord 4) miste in de opening een kans op klein voordeel en werd geconfronteerd met een lastige stelling. Maar na afruil van paarden en lopers kreeg hij een heel sterk paard tegenover een weliswaar solide vrijpion, maar een zwakke loper van zijn tegenstander. Daarna kon hij een sterke aanval opbouwen tegen de zwarte koning met de zware stukken. Hij slaagde er echter niet in om de genadeklap uit te delen. Het kostte hem ook veel tijd en Tony vond in deze fase niet altijd de beste zet. Toch bleef hij beter staan en kansen behouden. Op gegeven moment kwam er een kans voor hem voor een torenoffer, maar de tijd ontbrak hem om het goed door te rekenen.

Henk was aan bord één ondertussen bezig met ijzersterk spel. Zijn geïsoleerde pion bleek niet meer dan een schijnvoordeel van zijn tegenstander die zijn tanden hierop stukbeet. Er ontstond een eindspel met voor beiden twee torens, één paard en zes pionnen, waarvan ieder twee op de damevleugel. Er volgde torenruil waarbij de tegenstander van Henk probeerde langs de open c-lijn het spel te maken. In deze fase pakte Henk het handig aan. Hij speelde zijn koning richting damevleugel,  zijn paard naar het ijzersterke veld d6 met verdediging van pion b7 en f7 en zijn toren naar de c-lijn. Op dat moment had zijn tegenstander eieren voor zijn geld moeten kiezen en de torens af moeten ruilen. In dat geval zou de partij hoogstwaarschijnlijk in remise zijn geëindigd. Maar verblind door het eerdere beeld dat hij reële kansen zou hebben ontweek hij torenruil.

Henk greep zijn kansen optimaal. Met prachtig samenspel van koning, toren en paard ging hij op pionnenjacht op de damevleugel. Wit zag in dat hij te ver was gegaan en bood op zijn beurt Henk remise aan maar het was inmiddels te laat voor hem. Henk moest vervolgens nauwkeurig te werk gaan, zeker nadat wit een wanhoopsoffensief startte door nota bene met zijn koning naar de zwarte pionnen op de koningsvleugel te lopen. Ondertussen  slaagde Henk erin de witte e-pion te slaan waarmee het strijdtoneel zich verplaatste naar de al dan niet vrije doortocht van de zwarte d-pion. Ondersteund door de ijzersterke positie van het zwarte paard was hiertegen geen kruid gewassen.

Gelet op deze ontwikkelingen maar ook omdat Tony nog steeds goed stond nam Louis het remiseaanbod van zijn tegenstander aan. Tussenstand: 1-1. Tony kon naar het zich liet aanzien wellicht afwikkelen naar een gewonnen eindspel, maar omdat de zege Henk niet meer kon ontgaan nam hij geen enkel risico. Tussenstand: 1,5-1,5.

Henk slaagde er vervolgens in zijn d-pion te laten promoveren. Op dat moment had zijn tegenstander de partij met een gerust hart op kunnen geven. Toen Henk de laatste witte pion geslagen had volgde uiteindelijk de onvermijdelijke overgave. Eindstand 2,5-1,5 voor De Giessen en Linge!

Een mooie prestatie van Henk, Hans, Louis en Tony! Vooral een mooie teamprestatie waarbij het collectief belang prevaleerde boven het individueel belang!

Tim Schakel

Derde team start met gelijk spel

Team 3

Afgelopen dinsdag, 7 november 2017, trapte ons derde team in Utrecht af voor het seizoen 2017/18 met een wedstrijd tegen het zesde team van Oud Zuylen. Voor mij was het niet echt een debuut. Dat maakte ik al ongemerkt in april in een thuiswedstrijd tegen Woerden 3 toen ik als invaller mocht aantreden. Van mijn teamgenoten begreep ik dat afgelopen seizoen nog (fors) werd verloren van Oud Zuylen 7. Dat team is kennelijk opgeheven waardoor Oud Zuylen 6 nu het laagste team is. Het was dus afwachten wat het zou worden. Zou dit team sterker zijn dan het team waar afgelopen seizoen tegen werd gespeeld ? Fris van de lever begonnen we aan de klus.

Verwacht van mij geen opsomming van gespeelde openingen en varianten en beoordelingen van stellingen en analyses. Ik heb mijn handen al vol aan mijn eigen partij. Wel kan ik u het scoreverloop geven, aangevuld met wat korte notities die ik ter plaatse maakte.

Mark Couwenberg aan bord 2 werd door zijn tegenstander verrast met een opening die bekend staat als de Gorilla (1.b2-b4). Lastig vond Mark. De eerste vijf zetten gaan nog wel, maar daarna kreeg Mark het behoorlijk zwaar en op enig moment kwam hij in een stelling terecht waarin verder spelen geen zin had. (1-0)

Ik had aan bord 8 wel een hele makkelijke avond. Mijn tegenstander had, om het zachtjes uit te drukken, moeite met het vinden van de juiste zetten. Dat resulteerde in een snelle winst van een pion en een toren zonder dat mijn tegenstander daarvoor enige compensatie had. Na 37 zetten stond ik zoveel hout voor (toren, loper en vier pionnen) dat de kachel daarop de hele winter zou kunnen branden. Uiteindelijk zag mijn tegenstander ook het nutteloze van het doorspelen in en gaf met mat in 3 in zicht op. (1-1)

De partijen van Jan Post (6) en Wim Deurloo (7) eindigden in remise. Er zat niet meer in volgens beide spelers. (2-2)

Rob van Driel (5) was de hele partij gelijkwaardig aan zijn tegenstander en volgens de kenners zou hij zelfs iets beter hebben gestaan. Een moment van onachtzaamheid leidde echter tot verlies van een stuk en de partij. (3-2)

Aan bord 4 werd naar mijn bescheiden mening de leukste partij van de avond gespeeld. Vooral het eindspel was een lust voor het oog. Marcel van Wingerden wist met 3 pionnen en een toren tegen 1 pion en een toren van zijn tegenstander de volle winst binnen te halen. Op zich niet verwonderlijk met die verhouding, maar het was best nog oppassen geblazen. De h-pion van de tegenstander kwam, ondersteund door de koning, gevaarlijk in de buurt van promotie. Maar Marcel liet zich daardoor niet afschrikken en bracht zijn verbonden a- en b-pion feilloos naar de overkant. Een van de twee zou altijd promoveren. Ook hier zag de Oud Zuylen-speler in dat verder spelen geen soelaas zou bieden. (3-3)

Aan bord 1 mocht Bert van Geldere het opnemen tegen een speler met een rating van 1818 (lijst november 2017), maar liet zich daardoor niet afschrikken. Met zijn 1569 (lijst november 2017) maakte hij het zijn zwaar favoriete tegenstander knap lastig. Zelfs zo lastig dat Bert in het verre eindspel de kwaliteit wist te winnen, wat, waarschijnlijk, voldoende geweest zou zijn voor de winst. Maar dan …. Die onverbiddelijke klok …. die tikt en die tikt … totdat de tijd echt op is. Jammer, maar helaas. In de auto naar huis toe raakte Bert er niet over uitgepraat. (4-3)

De laatste partij die nog bezig was, was de partij van Arjan Uittenbogaard. Op zijn schouders rustte de taak om zijn partij te winnen om in elk geval een gelijk spel uit het vuur te slepen. Gedurende de avond heb ik Arjan geobserveerd en ik had op enig moment het idee dat al zou de hele toko afbranden Arjan dat niet in de gaten zou hebben. Zo geconcentreerd en stoïcijns zat hij achter het bord. De manier waarop Arjan uiteindelijk zijn partij wist te winnen en daarmee een gelijk spel veilig stelde deed bij met name de nog aanwezige Oud Zuylen-spelers de tongen losmaken. De tegenstander van Arjan gaf op omdat het naar zijn mening verloren was. Maar was dat ook wel zo ? Arjan stond misschien iets beter (voor mij lastig te beoordelen), maar of dat nou direct zou leiden tot winst, was nog maar de vraag. Maar gelukkig hoefde Arjan die vraag niet te beantwoorden. Zijn tegenstander had dat al voor hem gedaan. Op het moment dat Arjan tevreden aan zijn welverdiende biertje stond te nippen, zat zijn tegenstander, omringd door enkele teamgenoten, nog volop te analyseren. Misschien heeft hij zich nog weleens op zijn hoofd gekrabd of hebben teamgenoten dat voor hem gedaan. (4-4)

Vooraf zou teamleider Jan Post voor een gelijk spel getekend hebben. Maar met de partijen van Rob van Driel en Bert van Geldere in het achterhoofd had er wellicht meer ingezeten.

Het werd in elk geval geen (grote) nederlaag dus is er ten opzichte van afgelopen seizoen progressie geboekt.

De volgende wedstrijd van het derde staat op de rol voor 21 november 2017. In De Til ontvangen we dan Doorn-Driebergen 4 dat in de openingswedstrijd met 5-3 ten onder ging tegen Magnus 2. Komt dat allen zien. De toegang is gratis.

John Dessens

Henk van der Hoek geeft het goede voorbeeld in ronde 9 interne competitie (7 november 2017)

Henk van der Hoek geeft het goede voorbeeld in ronde 9 interne competitie (7 november 2017)

Jaco Vonk maakt als schaker een stormachtige ontwikkeling door en lijkt op dit moment schier onaantastbaar. In de externe competitie houdt hij op het eerste bord sterke tegenstanders van het lijf en in de interne competitie wint hij het ene na het andere duel. Zijn meeste tegenstanders lijken zich hierbij neer te leggen, overtuigd van een bij voorbaat zeker lijkende nederlaag. Maar er zijn uitzonderingen!

In zijn partij tegen Henk van der Hoek leek het aanvankelijk opnieuw deze kant op te gaan. Nadat Henk zich van zijn geliefde opening had bediend reageerde Jaco rustig en zochten beide partijen goede velden voor hun stukken. Door secuur spel kwam Jaco in het voordeel via een leuke paardcombinatie. Zijn loperpaar werd steeds sterker en uiteindelijk kon Henk het niet meer droog houden en moest hij stukverlies accepteren.

Henk verkreeg hiervoor nog wel een lastige vrijpion en een tijdsvoorsprong. Normaal gesproken zou dit te weinig zijn, maar zie de veerkracht van Henk, al had hij wel een fout van zijn tegenstander hiervoor nodig. Toen verslikte Jaco zich in de vrijpion. Hij dacht deze straffeloos te kunnen slaan, maar door overbelasting greep Henk zijn kans en won hij zijn stuk terug.

Jaco stond daarna slechts iets prettiger en had daarnaast ook de pech dat bij aanvang van de partij bij de tijdsinstelling geen rekening was gehouden met een increment van tien seconden per zet. Hier kwam hij pas achter toen hij nog minder dan een minuut bedenktijd had terwijl Henk nog over ruim vier minuten beschikte. Als troost hiervoor zou hij ook zonder dit misverstand de partij hoogstwaarschijnlijk niet hebben gewonnen want Henk verdedigde sterk, hield zijn doel schoon en bleef probleemloos overeind!

De remise voor Henk was zeker niet alleen het gevolg van de foute zet van Jaco in gewonnen stelling. Henk speelt vaker sterke partijen tegen sterke tegenstanders en treedt hen onbevangen tegemoet. In zijn Gorinchemse periode had hij ook al hiermee succes tegen de toenmalige topper Marcel Wildschut. En vorig jaar hield hij Henk Boot overtuigend op remise in een partij die hij eigenlijk had moeten winnen.

Nipt verlies eerste team tegen HSC 1 uit Helmond

Nipt verlies eerste team tegen HSC 1 uit Helmond

Zaterdag 4 november 2017 stond het treffen met HSC 1 uit Helmond op het programma. Omdat we al jarenlang in de zuidelijke klasse van de landelijke competitie uitkomen geen onbekende tegenstander voor ons. De wedstrijden kenmerken zich immer door gelijkwaardigheid en jammer was dan ook dat we niet op volle sterkte konden aantreden omdat Bobby verhinderd was.

Het was een mooie dag en begon voor mij in Dordrecht om Lemmy op te halen. Altijd leuk om samen met mijn dochter naar schaakwedstrijden te rijden en de grote afstand was dan ook helemaal geen probleem want er zijn altijd leuke gespreksonderwerpen en voordat je het weet ben je op de plaats van bestemming. Mijn mindere vorm voelde dan niet meer als een knelpunt en vol goede moed verheugde ik me op een leuke schaakmiddag.

Bij aankomst viel me op dat het een voor mij onbekende locatie betrof. Een mooie locatie maar wel als nadeel dat de beschikbare ruimte krap was doordat er meer teams in de zaal actief waren (de Noord-Brabantse Schaakbond speelt al haar wedstrijden op de zaterdagen).

Omdat ik tijdens mijn partijen al mijn aandacht nodig heb voor mijn eigen partij ben ik in mijn verslag uitgegaan van de mij aangereikte informatie. Hierdoor is de hoeveelheid tekst niet gelijkmatig verdeeld over de acht gespeelde partijen.

Hemmo (zwart, bord 6) Hemmo was al snel als eerste klaar. Toen de andere partijen zich opmaakte voor een zware strijd liep hij al ontspannen rond.

Zijn tegenstander kwam pas na een kwartier binnen, speelde snel e4 en koos daarna voor een heel rustige partijopzet, waarbij hij zijn pionnen op e4, d4 en c3 en loper op b5 zette. Na een kleine truc die hij overzag (bekend uit de theorie) won Hemmo een pion. Wit had als compensatie het loperpaar en een iets betere ontwikkeling. Toen Hemmo zijn kans verspeelde om met een centrumopstoot zijn paard centraal en actief te zetten, kromde zijn tegenstander zijn rug en vond hij de goede zetten. De stelling werd meer en meer gelijk en in de slotstelling wint hij zijn pion terug en moest Hemmo zelfs oppassen. De analyse achteraf gaf regelmatig eindspelen met lopers van ongelijke kleur.

Kortom, Hemmo  heeft op het juiste moment een kans gemist om echt een gooi te doen naar de overwinning. Hemmo zelf merkt nog op dat zijn spel dit seizoen nog weinig scherpte en finesse bevat.

Eddy (wit, bord 5) Eddy kwam ongelukkig uit de opening. Het lukte hem niet het vereiste spel in het centrum uit te voeren. Het gevolg was dat zijn e-pion zwak werd in plaats van sterk. De pion moest hij opgeven en zo moest Eddy het roer omgooien en ging hij zijn heil zoeken op de damevleugel. Deze ontsnappingspoging koste hem een stuk en daarmee de partij. Hiermee werden we op een 1,5-0,5 achterstand gezet.

Tim (zwart, bord 4) Zelf koos ik niet voor het beste plan in de opening. Ik dacht met een blokkadeveld op d5 met mijn paard (die daar niet kon worden weggejaagd) voldoende compensatie te hebben voor het actieve spel van wit. Al snel was ik ontevreden over mijn stelling en ik besefte dat mij geen gemakkelijke middag te wachten stond en ik veel tijd en energie moest investeren in de stelling. Toch slaagde ik erin de partij binnen de remisemarge te houden. Op een aantal momenten had mijn tegenstander het mij wellicht iets moeilijker kunnen maken maar de remisemarge is nergens echt verbroken. In lichte tijdnood verdedigde ik actief en achteraf bleek dat ik in de slotstelling zelfs iets beter stond. Tussenstand: 2-1 voor HSC.

Andries (wit, bord 3) Andries speelde een heerlijke partij! Door zo veel mogelijk stukken op de vijandelijke koning te richten bracht hij zijn tegenstander in het nauw. De zware stukken op de h-lijn gaf de doorslag.

Kortom, soms kan schaken simpel zijn! Maar dat neemt uiteraard niet weg dat Andries een uitstekende prestatie heeft neergezet en als enige zijn partij vanmiddag wist te winnen. Tussenstand: 2-2

Jaco (wit, bord 1) Jaco zat lekker in de opening, dat kwam ook vanwege zijn voorbereiding. Hij wist welke opening zijn tegenstander speelde en had zich vooraf hierop voorbereid. Jaco stelde zijn tegenstander voor een dilemma op de koningsvleugel: Wit daar laten aanvallen met g4 of dat voorkomen. Zijn tegenstander  koos na 20 minuten nadenken voor het laatste.

De strijd verlegde zich naar de damevleugel, maar daar kon Jaco redelijk eenvoudig de stelling op orde houden. Zwart had niet veel zetten meer, zijn enige plan was om b5 door te zetten om ruimte te creëren. Voor zijn zeventiende zet (Tb8) trok hij 25 minuten uit.

Het was wel fijn voor Jaco om continu meer tijd te hebben dan zijn tegenstander, want de stelling was nog niet zo eenvoudig. Hij wachtte b5 niet af en nam het initiatief met achtereenvolgens 19.Pg5 en 21.Pb5. Beide paarden werden eraf geslagen door de lopers. Door deze manoeuvre verkreeg Jaco de c-lijn in handen, maar zwart kon de zaak neutraliseren. De stelling bleef in evenwicht ook al zag de witte structuur er wat beter uit. Beide partijen konden geen potten meer breken, op winst spelen was geen optie, een terechte remise derhalve. Tussenstand 2,5-2,5.

Jesper (zwart, bord 2) Jesper kreeg het lastig in een eindspel met toren en ongelijke loper maar die van Jesper bleek matig actief op de zwarte velden. In een poging tegenkansen te creëren ging het mis en stonden we met 3,5-2,5 achter.

Lemmy (zwart, bord 8) Lemmy trof dezelfde tegenstander als vorig jaar, een partij die ze met verwisselde kleuren wist te winnen. Het werd opnieuw een prachtige partij.

Lange tijd was sprake van een gelijk opgaande strijd. Wit zocht zijn heil op de damevleugel en verkreeg een licht initiatief. Lemmy verzette de bakens en startte een initiatief op de koningsvleugel en plaatste haar tegenstander hiermee in verlegenheid. Wit reageerde niet goed en door open lijnen en sterke zwarte lopers verkreeg zij een gevaarlijk initiatief.

Lemmy verkreeg vervolgens groot voordeel in een lastige stelling waarbij ook de klok een woordje ging meespreken. Wit vond knap nog een praktische kans in de vorm van een kwaliteitsoffer. Aannemen van dit offer zag er gevaarlijk uit omdat de witte dame, loper en paard dan een gevaarlijk uitziende aanval zouden opstarten. Achteraf bleek dat Lemmy dit wel had moeten doen om op winst te kunnen blijven spelen. Nu resteerde een ongeveer gelijke stelling met nog één minuut voor tien zetten (en uiteraard een increment van een halve minuut per zet). Wijselijk nam ze genoegen met het halve punt. Tussenstand: 4-3 achter.

Hans (wit, bord 7) Hans beschikte over een betere stelling maar kreeg vervolgens een koningsaanval te verwerken. Hij wist die af te slaan maar zag geen gelegenheid meer om de partij te gaan winnen. Eindstand: 4,5-3,5.

Hiermee ging de wedstrijd nipt verloren met de kleinst mogelijke cijfers. Jammer, maar we hebben van deze wedstrijd wel geleerd dat we iedere wedstrijd een goede kans hebben. Op volle sterkte moet het de volgende wedstrijd lukken ons weer terug te knokken naar een 50%-score en hiermee een klassering te verwerven in de middenmoot, waar we minimaal thuishoren.

Tim Schakel.