Ronde 18 interne competitie en SGS bekerwedstrijd Woerden – De Giessen en Linge

Snelschaken

Het bekerteam mocht het na winst tegen Zeist nu opnemen tegen het sterke Woerden, de koploper in Hoofdklasse B, waar we in de competitie eerder kansloos van hadden verloren.
Henk werd op weg naar Woerden tijdig door de Google-mevrouw gewaarschuwd voor 45 minuten vertraging op de A12 door een verkeersongeluk en sloeg eerder af om vanaf de naastgelegen provinciale weg te kunnen vaststellen dat deze dame volstrekt gelijk had. Eindeloos stilstaand verkeer, vier rijen dik. Nu reed hij rustigjes door in een gebied dat hij van zijn tochtjes op de racefiets overigens wel kent. Ruim op tijd aanwezig. Ook Jaco kon de hulp van de filemeldingen waarderen en kon nog tijdig afslaan. Hij was wel iets later, maar ja, hij moest helemaal uit België komen. Tony en Eddy waren er niet op tijd, zouden zij vast staan in de file? Maar nee, het verhaal was achteraf toch anders! Via de pont bij Schoonhoven het advies van de TomTom gevolgd. Maar bij het adres invoeren was er toch iets misgegaan en raakten ze verdwaald in Oudewater. Tony was op een kruising dan ook ernstig in de war, waardoor zijn Engelse DNA de overhand kreeg en hij op de verkeerde weghelft terecht kwam. Gelukkig geen ongelukken en achteraf vond Tony dit toch wel het spannendste deel van de avond. Rond 20.15 uur konden we dan aan de wedstrijd beginnen in de aardige nieuwe locatie van de bridgeclub waar ze tegenwoordig spelen en niet perse voor 24.00 uur hoefden te vertrekken.
Als eerste werd de stelling bij Tony op bord 4 bedenkelijk. Ook hier was hij de weg kwijt. Hij koos een openingsvariant die hij anders nooit speelt! Zijn tegenstander stond al snel beter en om zijn isolani op d5 te beschermen, stond hij ruil van paard tegen een loper op e6 toe. Maar ja, dat werd een kwetsbaar achterblijvertje. Kwaliteitsveerlies was de enige manier om deze pion te behouden. Ook al was dat “objectief” het beste, Tony bleef zitten met een verloren stelling en zijn tegenstander had niet veel moeite dat ook te bewijzen. Overigens is Tony later wel keurig thuis gekomen.
Het tweede slachtoffer van de Woerdense dadendrang was Henk op bord 2. Hij speelde tegen de sterke Sten Goes die in de competitie eerder ook al van Jaco had gewonnen. Henk zag/voelde zich gedwongen zijn pion op g7 te offeren om daarna via Txg2 de pion op c2 mede onder vuur te nemen. Daar had hij zich teveel van voorgesteld, want Sten snoepte de h7 pion ook nog meer en snelde met de h-pion beslissend naar voren, zeker omdat Henk geen tijd meer had om met Pe7-g6 het veld h8 adequaat onder controle te houden. Een pijnlijk terechte nederlaag dus. Overigens met enig “deja vu” gevoel gezien de manier waarop eerder dit seizoen Sten van Jaco had gewonnen.
Onze witspelers Jaco en Eddy lieten zich echter niet zo maar wegzetten door hun (sterke) tegenstanders. Jaco kreeg een goede stelling en had een duidelijke plus. Maar rond de 30e zet koos hij niet het goede plan, waarna het voordeel vervluchtigde en de stelling weer in evenwicht was. Maar de krappe tijd begon Jaco parten te spelen en hij kwam minder te staan. Toch liet zijn tegenstander Jaco nog terugkomen tot een gelijke stand zo vlak na de 40e zet. Maar omdat er na de 40e zet al jaren geen extra tijd meer bijkomt, bleef de tijd krapjes en deed Jaco op zet 43 een paniekzet, waarmee hij eeuwig schaak dacht te bereiken. Maar dat zat er niet in. Er resteerde een dame eindspel met twee pionnen minder en dat was op geen enkele manier te houden, jammer dus.
Eddy kwam ook lekker uit de opening. Zijn tegenstander had een pion op c4 geslagen en koesterde dit kleinood. Eddy richtte zich op het centrum en kreeg pionnen op e4 en d5. Maar hij kon zijn voordeel niet uitbreiden, daarvoor had hij ook zijn f-pion moeten laten oprukken, maar daar koos hij helaas niet voor. Nu werd het een flink laveerspel, waarbij zijn eigen zwarte loper op h2 niet veel kon uitrichten. Het zoeken naar een betere stand deed zijn tijdsvoordeel flink slinken. Er resteerde voor beide nog een drietal minuten, toen Eddy verzuimde zijn zwarte loper tegen een drietal pionnen te offeren/ruilen. Dan had hij een duidelijke plusstand over gehouden met een kale zwarte koning als aantrekkelijk doelwit. Toen Eddy de ongelukkige keuze maakte achter de zwarte pionnen op de damevleugel aan te gaan, gaf hij daarmee zwart de mogelijkheid zijn gehavende witte koningsstelling onder vuur te nemen. En dat bleek de winst bij zwart te brengen. Ook hier, jammer. Maar al met al een duidelijk verdiende maar wel erg ruim uitgevallen overwinning voor Woerden.
Maar er werd natuurlijk ook gewoon geschaakt op ons thuishonk in De Til. Dankzij de goede zorgen van Jan Post werd me van alles over de partijen verteld, zodat de gebeurtenissen in De Til ook in het verslag kunnen worden opgenomen. Dus veel dank aan Jan!
Er waren nog 3 wedstrijden te spelen in de 2e bekerronde. Twee ervan konden deze avond worden gespeeld. Tijmen Schakel speelde tegen Bert van Hees. Bert speelde een gambiet, maar zag de pion nooit meer terug. Later kwam er voor Tijmen nog eentje bij en ook nog eens winst van een kwaliteit. Dat werd Bert toch echt te veel en hij gaf de pijp aan Maarten. Christiaan Boudewijn zat tegenover Martijn Koudstaal. Langzaam aan wist Christiaan voordeel te behalen. Toen zijn stukken in de zwarte stelling konden binnendringen en een wit paard een vork tegen dame en toren kon geven, gaf Martijn op. Jan had hiervoor de mooie term “familieschandaal” bedacht als variant op het bekende familieschaak.
Bovendien waren er ook nog 7 potjes gespeeld in de interne competitie. Na een rustige partij wist Chris van Wieringen te winnen van Nikita Roest, overigens zonder dat er materiaal werd “weggeslingerd”. Mattias Stok speelde tegen Henry Houweling. Beide spelers stelden zich vanuit de opening actief op. De stelling was in evenwicht, zelfs na het gespeelde was er nog niet zo veel aan de hand. Diagram na 17. Pe5.

Maar…., Henry miste dat17. Pe5 het zwarte paard op c6 verleidde tot ruil op e5 en miste de röntgenaanval op de zwarte toren op c8. Dus, Mattias was er als de kippen bij om dat met 18. Dxc8+ te laten zien, au…. voor Henry. Chris Tromp wist tegen Rob van Driel steeds meer materiaal te winnen, zodat hij tenslotte een rijtje van drie vrijpionnen had. Daar was voor Rob geen houden meer aan. Louis Rutgers speelde zijn partij tegen David Carlsson rustig en degelijk. David had uiteindelijk geen verweer meer en Louis won. Jan Post moest hard werken tegen Johan Vroege. En hij voerde de druk steeds verder op, zo zeer zelfs dat Johan een dame tegen een toren moest geven om het einde uit te stellen. De aanval van Jan was echter niet meer te stuiten. Er moest door Bert van Geldere flink worden gezweten in zijn partij tegen Huig Visser. Bert zag overal dreigingen en beren op de weg. Maar op een gegeven moment nam hij het initiatief om aan de andere kant van het bord op te stomen. Daar won hij een pion en Huig moest uiteindelijk de vlag strijken.
Hans Karelse en Bram Capelle maakten er een latertje van. Een pluspion van Bram bleek uiteindelijk niet voldoende om zich de aanval van Hans van het lijf te houden. De pluspion had hem met een ontwikkelingsachterstand van zijn stelling opgezadeld, waar Hans dus goed gebruik van kon maken. De matdreiging van Hans was door Bram alleen te voorkomen door op te geven.

Schoolschaaktoernooi weer helemaal terug!

Schoolschaaktoernooi weer helemaal terug!

Woensdag 1 februari mochten we weer na twee jaren afwezigheid vanwege, nou je, je weet wel.

En het was als vanouds: prachtig!

9 scholen, 27 teams, meer dan 100 basisscholieren, vol enthousiasme en sportiviteit schaken om de eer, de Syntess Software cup en vooral ook gewoon voor de lol met elkaar en het schaakspelletje. Dit feestje vond vanmiddag, 1 februari, plaats in zaal De Til in Giessenburg.

Het toernooi werd opnieuw ondersteund door Syntess Software, omdat het reilen en zeilen van dit bedrijf afhangt van slimme koppen. En over slimme koppen gesproken, een mooie ploeg mensen van gymnasium Camphusianum was ook weer van de partij. Zij hielpen ons door als tafelleider op te treden, een rol die ze met verve vervulden.

De kids traden aan in teams van 4 medescholieren. De 27 teams werden verdeeld over twee groepen, een soort bovenbouw en een soort onderbouw groep. In groep 2 sleepte het 3e team van Morgenster, Sleeuwijk, de hoofdprijs in de wacht. En in groep 1 was het spannend want ook daar leek Morgenster met hun 1e team er met de prijs vandoor te gaan. Maar misschien door wat overmoed lieten ze op het laatst nog een paar belangrijke puntjes liggen waardoor Hoeksteen 1 uit Giessenburg de Syntess cup won.

De precieze uitslagen zijn hier terug te vinden:

Schoolschaaktoernooi Groep 1

Schoolschaaktoernooi Groep2

En natuurlijk nog een aantal leuke foto’s:

Ronde 2 bekercompetitie en ronde 17 interne competitie op 24 januari

Ronde 2 bekercompetitie en ronde 17 interne competitie op 24 januari

Op 24 januari stond de tweede bekerronde op het programma. Henry Houweling kruiste de degens met Bram Capelle, die deze keer niet goed uit zijn opening kwam. Hij kwam een pion achter, later ook nog een kwaliteit erbij en het kostte Henry weinig moeite de strijd in zijn voordeel te beslechten.
Mark Couwenberg verslikte zich tegen Henk Boot in de opening en dat kostte hem een stuk. Hoewel Henk niet al te doortastend voortzette, hield hij significant voordeel. Mark had wel wat activiteit van zijn stukken, spartelde nog wel, maar Henk hield de poort goed dicht en bereikte uiteindelijk een eindspel met een loper meer. Dat geloofden Fritz en Mark alle twee wel.
Tony Else bouwde zijn partij tegen Bert van Geldere rustig op, waarbij de witte paarden tegen de zwarte lopers werden geruild. Omdat Tony in de vrij open stelling een mooi pionnencentrum had, was hij duidelijk in het voordeel. Bert worstelde met de stelling en zeker ook met de klok. Toen Bert ongelukkigerwijze koos om Dxa5 te spelen, vond Tony de mooie zet Txf6!! Diagram.

Dat was ook de eerste keus van de computer overigens! Bert had nog maar nauwelijks tijd op de klok en verdedigde met Pg8, waarna Tony met Tf4 via de h-lijn de zwarte koning onder vuur wilde nemen. Maar gelijk “doorpakken en door offeren” met Txg6+ was de meest dwingende voortzetting geweest! Maar ook nu bleef Tony de bovenliggende partij en trok de overwinning gedecideerd naar zich toe. Diagram. Na Lc1 Pxc3 vervolgde Tony vernietigend met Df7.

André van Wingerden raakte tegen Eddy Korevaar al snel het juiste spoor bijster. Het lukte niet een goed plan te bedenken en na zo’n 10 zetten had Eddy al een duidelijk voordeel te pakken. Eerst snoepte hij op zet 13 al een pionnetje mee met Pxe5 (diagram). Toen na Pf3 Eddy met grote kracht Lb4+ gaf stortte het inmiddels krakemikkige witte bouwwerk reeds voor de 20e zet ineen. Diagram.

Jaco Vonk en Ernst Delwel speelden een klassiek openingsgambiet in een redelijk modern jasje met een tegengambiet. Jaco besloot zijn pluspion te houden en ontwikkelde zijn stukken beter dan Ernst. Toen de e-lijn in Jaco’s handen was gevallen, koos Ernst een verkeerde afwikkeling, waardoor Jaco nog een tweede pion verdiende. Daarna kon Jaco zijn voordeel beslissend uitbreiden.
Drie van de acht bekerwedstrijden werden naar een later moment verschoven. De overige spelers speelden de 17e ronde van de interne competitie. Hierin verongelukte David Carlsson tegen Chris van Wieringen en liet zich pardoes mat zetten met Ph5-g3, Au…!. Diagram.

Jan Vroegop speelde tegen Nikita Roest en moest toestaan dat zijn g-lijn open kwam te liggen. Dat gaf zwart aanvalskansen en die werden door Nikita beslissend benut. De strijd tussen Wim Rietveld en Rob van Driel ging geruime tijd gelijk op, maar tenslotte lukte het Wim om materieel in het voordeel te komen. Daarna was de partij eigenlijk beslist. Christiaan Boudewijn kwam tegen Gerard de Gans een kwaliteit achter. Nadat vervolgens alle stukken waren geruild, was het in het eindspel voor Gerard niet al te moeilijk de winst binnen te halen.
Hans Karelse en Arjan Uittenbogaard speelden met tegengestelde rokades, wat in de gebruikte opening vaak voorkomt. De vraag is dan vrijwel altijd welke aanval het eerst komt. Hans trok krachtiger ten aanval dan Arjan en kon zo het volle punt binnenhalen. Het was een heerlijk aanvalspotje zo zei hij na afloop. Ook Mattias Stok en Louis Rutgers speelden een partij met tegengestelde rokades. De witte dame van Mattias drong ver binnen in de zwarte stelling en uw verslaggever dacht dat het voor Louis een zware dobber zou worden. Mattias stond ook beter, maar overzag een tussenschaakje met Ld3+ waarna de witte koning zich van b1 naar c1 moest verplaatsen, waarna Louis de witte koning met Pe2 mat kon zetten. En dat was eenzelfde ongeluk dat eerder deze avond David Carlsson was overkomen. Opvallend dit thema in twee partijen op dezelfde avond!!

Twee externe wedstrijden op dinsdag 17 januari

Twee externe wedstrijden op dinsdag 17 januari

Het eerste team reisde af naar Zeist. Zou het nieuwe jaar betere kansen bieden dan het eerste deel van het seizoen dat in Niewaal zo smadelijk eindigde met een 6-2 nederlaag? In ieder geval waren we compleet, altijd plezierig voor de teamleider. In de beker hadden we tegen Zeist een thuiswedstrijd gehad en met 3-1 gewonnen. Dus, wie weet.
Het begon overigens niet al te best. Op bord 8 stond Arjan Uittenbogaard al snel moeizaam en kon het niet bolwerken, 1-0 achter dus. Achteraf vertelde hij dat hij wat te gulzig naar de witte koningsstelling had gekeken en de dreigingen van de tegenstander had onderschat. Hierna bracht Tijmen Schakel een half punt binnen. Na vroege dameruil volgde een witte lange rokade, maar ook zwart had de koning naar c7 gemanoeuvreerd en bovendien een toren op een open a-lijn. Hoewel Tijmen het op de damevleugel wel probeerde, hield zwart alles stevig onder controle en Tijmen was, zo zei hij later, bang met een slechte stelling te worden opgescheept en een pion op b4 te verliezen. Dat kon hij gelukkig voorkomen en ook het overige nadeel bleef blijkbaar binnen de perken, remise was de uitslag. André van Wingerden op bord 6 had de afgelopen week “het licht” gezien (in Finland) en dat werkte inspirerend. Hij speelde weer eens een bekende agressieve opening en kon dankzij een pion op g3 en de loper nog op f1 met Dd5 de korte rokade van wit verhinderen. Wit schrok blijkbaar zo dat hij Dxc4 niet zag, want dan had hij de zwarte dame na Dxh1 met Pf3 “even” in de bezemkast kunnen opsluiten (diagram).

Omdat aan andere kant van het bord een rokade ook niet lukte, bleef de witte monarch noodgedwongen in het centrum. André mobiliseerde zijn stukken en richtte zijn d-pion richting witte koning. Hoewel de stelling nog redelijk gelijk was, moest wit toch op zijn tellen passen. Dat deed wit onvoldoende want hij overzag dat na 33. Td1 (diagram)

dat zwart met het tussenschaakje Ta3+ de witte koning in het schootsveld van het zwarte paard moest brengen. Met Txa5 ruimde André de verdediger van het veld c3 op, zodat de dreiging Pc3+ de toren op d1 zou kosten. Wit gaf dus op.
Gezien zijn goede ervaring twee weken eerder tegen Henk Boot, bediende Hans Karelse zich op bord 4 van dezelfde opening. Hij kwam goed uit de opening, maar was op zijn 13e zet naar eigen zeggen te optimistisch. Niettemin had Hans nog voldoende dreigingen, zodat zijn tegenstander nog steeds op zijn qui-vive moest zijn. Toen wit overhaast besloot tot 29. a7 kon Hans het evenwicht weer herstellen met Ta8. (diagram)

Ruim 10 zetten later was er een toreneindspel ontstaan dat sterk neigde naar remise (diagram).

Na Th6+ speelde Hans Ke7 en bood remise aan en ongetwijfeld heeft zijn tegenstander er later spijt van gehad dat hij dit aanbod afwees en op winst speelde. Hij kreeg echter de kous op de kop toen hij zijn koning na een eerder e4 naar e3 speelde en Hans met Th1 zijn vrijpion op de h-lijn richting h1 kon sturen. Zo stonden we halverwege met 2,5-1,5 voor! Die “weelde“ hadden we dit seizoen nog niet gehad!
Maar zouden we de voorsprong in de “tweede helft” kunnen vasthouden? Jaco Vonk, vanzelfsprekend op bord 1, zag ik een opening spelen die hij ook al eerder had toegepast. Ook nu ging het erom of hij met de opmars f4-f5 de zwarte verdediging stuk kon spelen. Hij zette een toren op de redelijk open g-lijn en zijn andere toren kwam via de c-lijn binnen op c7. Toch was het niet duidelijk hoe hij er door moest komen en zoals hijzelf later aangaf miste hij in de volgende stelling 33. Le6+! gevolgd door Lf7! (diagram)

Torenruil had Jaco’s koning binnen het bereik van de zwarte e-pion gebracht en dan had hij zijn eigen e-pion beslissend naar voren kunnen brengen. Nu kon zijn sterke tegenstander counteren en met de winst gaan strijken. Jaco baalde dus vreselijk….Zijn tegenstander had voor zijn partij overigens op een gegeven moment wel een jas nodig om zich warm te houden, want echt warm was het echt niet in deze schaakruimte, maar dat bleek geen verlaging van de stand van de thermostaat te zijn, maar een nieuw exemplaar dat nog niet goed was “ingeregeld”. Helaas dus weer gelijk.
De volgende uitslag kwam van Henk Boot op bord 2. Henk kwam met gelijk spel uit de opening en vond dat zijn tegenstander wel erg op remise uit was. Na afloop ontkende zijn tegenstander dat overigens, omdat die vond dat hij steeds moest verdedigen. Rond de 20e zet vond Henk dat hij wat lekkerder stond, zeker met zijn niet ongebruikelijke tijdvoordeel. Toch was de computer onverbiddelijk: de stelling was volkomen in evenwicht tot de 35e zet, toen wit besloot de toren op e5 te ruilen. diagram

Henk vond dat prima, veld d6 kwam mogelijk vrij voor de koning en de e7 pion kon geen gemakkelijk aanvalsdoel voor wit meer worden. Maar ook kon de resterende zwarte toren zijn vizier na 37. …. Td8 van de g4 pion naar zijn soortgenoot op d5 verplaatsen. Deze werd verorberd en ook een pion op b5. Hiermee ging Henks voordeel richting -2 en hij begon winstkansen te ruiken. Nadat er een zwarte vrijpion op de a-lijn verscheen, probeerde Henk deze met zijn toren te ondersteunen, al was het overtuigender geweest met de toren naar de d-lijn terug te keren. Op ons niveau is het nu eenmaal vaak lastig vanuit een mooie stelling in een eindspel de meest rechte weg naar de winst te vinden. Maar ach, op het TATA-toernooi zien we ook grootmeesters wel eens van het rechte pad afdwalen….
Maar goed, echt verkeerd was het zeker (nog) niet wat Henk speelde. Maar op de 55e zet speelde Henk f5 en had nog zo’n 20 minuten op de klok, maar zijn tegenstander had de laatste 15 zetten snel gespeeld: zijn resterende tijd was van zet 40 tot zet 55 slechts geslonken van 6 naar 5 minuten! Deze (noodzakelijke) haast verklaarde misschien waarom hij na 55. … f5 van Henk koos voor gxf5, terwijl g4-g5 volgens de computer weer tot een gelijke stand zou hebben geleid. Toen Henk even later dacht de witte pionnen op b5 en c5 te moeten aanpakken ten koste van zijn fraaie a2 pion, was ook dat een misrekening. Ook nu was de stelling opeens weer in evenwicht! Henk realiseerde zich zijn misrekening maar had nog steeds wat initiatief en vooral tijdvoordeel. In de volgende stelling (diagram)

vond wit het belangrijk het veld e2 onder controle van zijn koning te houden, waar het heen en weer gaan met Kg4 en Kf3 voldoende zou zijn geweest voor remise. Nu kon Henk na het gespeelde Tc3 net als Hans zijn toren winnend naar de eerste rij zetten! Oeps, geen onterechte, maar wel een gelukkige overwinning waarmee we weer voorkwamen: 3,5-2,5.
Bram Capelle kreeg op bord 7 te maken met een Oekraïnse tegenstander, die na de opening de half-open C-lijn bemachtigde en zo stevige druk zette op de stelling van Bram. Met wat kunst- en vliegwerk kon Bram die druk weerstaan. Op de koningsvleugel verkreeg hij vervolgens aanvallend tegenspel. Na de nodige afruil van materiaal ontstond er een eindspel van dames, 2 lichte stukken en 4 pionnen met voor Bram een gedekte pion op h7. Maar dat kleine voordeel bleek onvoldoende voor de winst en tot beider tevredenheid werd remise overeengekomen. Nog steeds een kleine voorsprong dus: 4-3.
De einduitslag werd dus bepaald door de verdstrijd van Louis Rutgers op bord 5. Hij had die dag al met de dagvierkampen bij het TATA-toernooi meegedaan, dus het zou zsowieso een zware partij worden. Dat werd het ook. Er ontstond een stelling met tegengestelde rokades. Hoewel Louis met Dxa6+ wel op een gegeven moment een pionnetje kon winnen, was bij gebrek aan ondersteunende stukken niet te zien hoe hij zijn aanval tegen de zwarte koning zou kunnen versterken. En dan zou zijn dame wel node aan de andere kant van het bord worden gemist. Zwart kon de witte koningsstelling wel min of meer openbreken en hij bleek toch voldoende kansen te hebben om Louis in het nauw te brengen. Uiteindelijk verbrokkelde de witte stelling en moest Louis de eer aan de tegenstander laten die daarmee de einduitslag op 4-4 bepaalde. Al met al moeten we misschien niet ontevreden zijn met dit ene matchpunt want bij Hans en Henk zat het zeker niet tegen, maar ja… Maar gelukkig zijn we van de hatelijke 0 af. De volgende wedstrijd mogen we er tegen het sterke DBC weer voluit tegenaan op dinsdag 7 februari.

Overigens werd in De Til nog een wedstrijd voor de interne competitie gespeeld: Chris van Wieringen verloor van Jan Post.

Het tweede team in de SOS-competitie moest met 2,5-3,5 voor de koploper En Passant 3 uit Bunschoten-Spakenburg. Remise was er voor Bert van Geldere, terwijl op der laagste borden Mattias Stok en David Carlsson een vol punt scoorden. Helaas gingen aan de hoger borden de tegenstanders met de volle winst strijken en verloren Bert van Hees, Christian Boudewijn en Rob van Driel. Waarbij kan worden aangetekend dat de tegenstanders gemiddeld per bord 125 ELO-punten meer hadden, kortom zeker een goed resultaat van het team.

Ronde 15 interne competitie op 10-01-2023

Ronde 15 interne competitie op 10-01-2023

Bram Capelle nam het op tegen Henk Boot, die zich deze keer van een andere opening bediende dan in voorgaande ontmoetingen. Het ging gelijk op, maar Henk richtte zijn aandacht op een wat zwakke witte pion op e5. Schaakjes op b5 met de loper en later de dame deerden Henk niet, want beide stukken konden zonder probleem worden geruild. Toen op de 20e zet de pion op e5 sneuvelde, (diagram na 20. Tc7 en Pdxe5)

was het voordeel van Henk duidelijk. Henk vergrootte zijn voordeel en snoepte nog wat pionnetjes mee, zodat Bram met een hopeloze stelling bleef zitten.
In de partij Tony Else – Hans Karelse stelden beiden zich solide op. Wit had een geïsoleerde pion op d4, maar bezat wel de open c-lijn en wat meer ruimte. De pogingen om de tegenstander beentje te lichten lukten bij geen van de twee. De stelling bleef gelijk en de partij eindigde in remise.
Louis Rutgers en Bert van Hees maakten er een ingewikkelde partij van. Het zag er in het begin van beide kanten rustig en solide uit, maar de witte koningstelling oogde wat kwetsbaarder, toen de witte loper op g2 was geruild en zwart daar met g5 en f5 de aanval zocht. Ten kostte van een pion kwam Bert een kwaliteit voor en het was de vraag of hij hiermee een winstplan kon bedenken. In het resterende eindspel van toren tegen paard en pion en beiden nog 4 pionnen leken er zeker aanknopingspunten voor Bert, maar ja, de tijd die hij nog op de klok had was wel erg beperkt. Toen hij daarom maar remise aanbood, was hij best opgelucht dat Louis akkoord ging en hij dus niet op tijd verloor.
Een buitengewoon interessante partij werd gespeeld door Henry Houweling en David Carlsson. Henry zette de partij zeer ondernemend op met een rijtje pionnen op de 4e rij. Daarna kon hij met een loper op d6 de nog niet ontwikkelde zwarte damevleugel min of meer lam leggen. De witte stelling was erg dominant, maar het lukte hem niet er beslissend voordeel van te maken. En ja, dan gaat er wel eens wat meer mis. Hij verloor een stuken David liet zijn dame en loper (en toren) vervaarlijk naar de witte koning kijken. Maar Henry vond nog een geitenpaadje naar eeuwig schaak. Zo ontsnapte hij nog met remise, al voelde het missen van eerdere kansen nog steeds beroerd.
Rob van Driel zat tegenover John Dessens en had eigenlijk vanuit de opening ruimte- en stellingsvoordeel. John vond achteraf dan ook dat hij de opening had gemaltraiteerd en dat het verlies in het uiteindelijk ontstane pionneneindspel terecht was.
Bert van Geldere kwam tegen Johan Vroege goed uit de opening, won een pion en daar bleef het niet bij. Toen het uiteindelijk een volle loper was geworden, was duidelijk dat Johan geen kansen op redding meer had. Chris van Wieringen liet in de opening tegen Huig Visser zijn tegenstander wat meer ruimte, maar echt gevaarlijk kon Huig het niet maken. Uiteindelijk won Chris.
Mark Couwenberg verslikte zich tegen Christian Boudewijn. Hij dacht een kwaliteit te winnen, maar overzag dat Christian een matdreiging tegen de witte koning uit de hoge hoed kon toveren met de zet Lh3. Daarmee kwam zijn “verdwaalde” dame op a8 gelijk in het schootsveld van de tweede zwarte toren te liggen, au…. Met dit dameverlies was de partij dan ook over.
Ook de partij tussen Gerard de Gans en Jan Post kende ook een rustig begin. Maar naarmate de strijd vorderde, kreeg Gerard kansen met een toren en twee paarden tegen twee torens. Hoe Gerard ook probeerde zijn paarden te laten samenwerken om ergens een dubbele aanval of vork te plaatsen, dat lukte hem niet. Hij verzuchtte op een gegeven moment: “Ik krijg hem maar niet te pakken”. In het uiteindelijke eindspel was één van de witte paarden verdwenen, maar met pion en paard tegen een toren in een klein hoekje van het bord, was duidelijk dat er sprake was van een “potremise-stand”.
Chris Tromp zat tegenover Mattias Stok. Het leek er op dat wit duidelijk de overhand met een op b6 binnengedrongen toren en een loper op g2 die allebei de zwakke pion op c6 dreigden op te peuzelen. Maar Mattias speelde zijn vrije a-pion snel op het vrije veld in. Toen één van de passanten op een gegeven moment aan Mattias vroeg hoe hij opeens een stuk was kwijtgeraakt, antwoorde Mattias gedecideerd: “Kwijtgeraakt, welnee. Ik heb gewoon een stuk geofferd!” Hij had het blijkbaar allemaal goed gezien want de a-pion was niet te stoppen en bleek dus goud waard. Van alle spelers in de competitie heeft hij op dit moment de meeste ELO-punten gewonnen. Benieuwd hoeveel punten hij er de komende weken nog kan bijverdienen.

Ronde 14 interne competitie waarin het geluk Henk toelachte

Ronde 14 interne competitie waarin het geluk Henk toelachte

Voor de eerste zetten werden gespeeld wensten de spelers elkaar natuurlijk een gelukkig en voorspoedig nieuwjaar met veel schaakplezier. In deze ronde zaten Henk Boot en Hans Karelse tegenover elkaar en Hans speelde een bekende, maar voor hem nieuwe opening. Dat verraste Henk, maar Hans had zich zo bleek, terdege voorbereid en speelde goed. Er kwam een gelijke stand op het bord, waarop beiden voorzichtig manoeuvreerden. De stelling was in evenwicht, maar potentieel vuurwerk hing in de lucht. Dat kwam er ook toen Henk eerst met 16. f4 het paard van Hans op e5 wegjoeg en daarna met 17. e4 zijn agressieve bedoelingen in het centrum kenbaar maakte, waarop Hans Th6 speelde. (Diagram).

Het kostte beide spelers flink wat bedenktijd om de verschillende (tactische) mogelijkheden van de stelling te doorgronden en beider bedenktijd slonk zienderogen, bij Hans overigens meer dan bij Henk, waarbij Henk onder het uitspreken van de oude term “alea iacta est” (de teerling is geworpen) de uitnodiging van een stukoffer aannam door 18. gxf5 te spelen. Dat stukoffer bleek na afloop verre van correct, omdat hij de toren op h5 naar h6 of h4 kon verplaatsen en significant voordeel krijgen, zoals Jaco in de analyse ook aangaf. Echter Hans speelde na 19. g4 Pf6 en kreeg enkele pionnen voor de kwaliteit en was de dynamische stelling min of meer in evenwicht. Maar Hans vertelde na afloop dat hij Henk wel op zijn blauwe ogen had vertrouwd dat die het offer correct had uitgerekend. Natuurlijk heel vriendelijk van hem, maar het is meestal het verstandigste in een schaakpartij een offer van de tegenstander primair te wantrouwen. Henk speelde in de volgende stelling 22. Le3 (diagram),

waarbij ook de mogelijkheden Pe4 en Tf3 werden overwogen. Het was dus inmiddels een uiterst taktische stelling geworden die eerder wat gemakkelijker leek voor zwart dan voor wit, overigens met nog 30 minuten voor Henk en 15 minuten voor Hans. De tijd was op zet 28 nog verder geslonken, toen Hans 28. .. Dd6 speelde (diagram)

met het plan via Dh6 de witte pion op h3 te veroveren. Maar hoewel hij na Ted1 nog gelijkspel had mits de dame terugging naar c7 of f8, was het na Dh6 helaas uit voor Hans na Td8+. Henk kreeg met deze overwinning wel een mooi nieuwjaarscadeautje….. Maar onderhoudend was de partij zeker geweest!
Bert van Hees zag zich geplaatst tegenover Jaco Vonk en besloot maar eens een min of meer obscuur gambietje te spelen. Jaco accepteerde de pion op e4 en bouwde zijn stelling soliede en zorgvuldig op. Hij had het centrum had en hield hij stevig in handen. Hoewel Bert probeerde om dit centrum heen te spelen, kreeg hij geen echte aanval van de grond en langzaam aan werd duidelijk dat hij steeds minder compensatie voor de pion had. Uiteindelijk won Jaco overtuigend, al waren ze wel als laatste spelers op deze avond klaar.
David Carlsson speelde de opening tegen Louis Rutgers iets te rustig en schoot er een pion bij in. Toch was het voor Louis niet zo eenvoudig verder te komen. Langzaam maar zeker kwam David terug in de wedstrijd. In het resterende dame-loper versus dame-paard met pluspion eindspel, lukte het hem de remisehaven te bereiken. Een sterke prestatie van David, al zal de analyse met de computer vast ergens nog wel gemiste mogelijkheden voor Louis aan het licht brengen.
Er waren ook gemiste kansen in de partij tussen Arjan Uittenbogaard en Henry Houweling. Henry zette de partij goed op, stond duidelijk beter, won een pion en de witte stelling lag er nogal mistroostig en gedesoriënteerd bij. Maar oeps, even niet voldoende opgelet en de loper van g2 sloeg opeens de b7 pion en won “en passant” de kwaliteit omdat de toren op a8 na Lxb7 niet weg kon. Maar Henry zette zich schrap, speelde actief en won een kwaliteit tegen een pion terug. Het toreneindspel met een pion minder wist hij remise te houden.
Christian Boudewijn en John Dessens begonnen rustig aan hun partij. Hoewel Christian een kwaliteit voorkwam, kon hij hierna de winst toch niet binnen halen, ook hier remise dus.
Wel winst was er voor Huig Visser. Tegen Nikita Roest werd hij getrakteerd op opvallende zwarte pionzetten in de opening, maar hij stelde zich rustig op. Hij stond duidelijk beter en zeker nadat Nikita haar dame in het strijdgewoel was kwijtgeraakt, was het materiele voordeel van Huig voldoende voor winst.
Ook tussen Gerard de Gans en Bert van Geldere eindigde de partij in remise. Na een gelijk opgaande fase, kwam Beert een pion voor, maar later stond begreep uw verslaggever Gerard duidelijk beter, maar ook hier was remise het eindresultaat.
Dat laatste gold ook voor de partij tussen Johan Vroegop en Chris van Wieringen. Hoewel Johan een pion voorkwam, kon ook hij dit voordeel niet in winst omzetten. Zo eindigden vijf van de 8 wedstrijden in remise!