Algemeen

De vorige ronde had het eerste team een zware nederlaag geleden tegen Zeist. Er resteren nu nog twee wedstrijden: tegen de gedoodverfde kampioen Woerden in de laatste ronde en deze avond tegen het qua rating sterke, maar wat wisselvallig presterende OZU – Oud Zuylen Utrecht. Last minute bleek kopman Jaco helaas wegens ziekte niet beschikbaar, maar Elmar Bottema kon invallen. Henk wilde dit keer wel aan bord 1 spelen (ipv. Jaco) en teamleider André had zichzelf verhuisd naar bord 3. De eerste uitslag kwam van Hans Karelse op bord 7. Hans koos opnieuw voor een al eerder gespeelde afwijking van zijn bekende openingsrepertoire. En dat bekwam hem dit keer slecht. Hij dacht goed te staan en een stuk te gaan winnen. Zijn tegenstander had echter een flinke adder onder het gras gestopt en hij kon hiermee de dame van Hans vangen. Hans had slechts twee lopers als compensatie en dat bleek onvoldoende. In de nazit van Henk met zijn eigen tegenstander en de tegenstander van Hans gaf deze aan dit zelf bedacht te hebben. Maar Henks tegenstander had het thema tijdens het langslopen al herkend als een “bekende wending”. Tja, zo is dat soms bij het schaken. Henk speelde dit keer aan bord 1 en kreeg een tegenstander waarvan hij in een eerdere wedstrijd na een interessante strijd had veloren (2023), maar Henk had hieraan geen actieve herinnering meer. Hij speelde toen overigens met wit en nu met zwart en vond de partij terug op de site van de tegenstanders en versierd met een aantal foto’s uit het Giessenburg van zijn jeugd! Nu speelde zijn tegenstander een gambiet waarmee hij al meer dan eens tegen Jaco te maken had gehad! Hij speelde het dit keer soliede, maar had duidelijk wat meer tijd nodig dan zijn tegenstander. Henk hield de gambietpion en had een klein plusje, maar zag niet goed hoe hij verder moest komen en toen hij op zet 23 een remiseaanbod kreeg, leek het hem redelijk dit aan te nemen. Overleg met teamleider André lukte niet, want die was zelf hard aan het nadenken. Henk dacht er nog eens goed over na en mogelijk geïmponeerd door het ratingverschil en verglijkbaar fysieke overwicht van zijn tegenstander besloot Henk het aanbod aan te nemen. Toen hij hierna opkeek bleek André niet gewonnen, maar verloren te hebben! André kwam goed uit de opening, won op zet 14 een eerste pion en er volgden er meer. Eigenlijk stond hij huizenhoog gewonnen, maar hij vergat één dreiging van wit. Tja, dat betekende ondekbaar mat in één. En ook bij Gela op bord 2 ging het mis tegen een sterke tegenstander. Vanuit de opening kon Gela geen voordeel bereiken en rond de 20e zet stond zwart wel iets beter, maar dat was nog niet onoverkomelijk. Maar dat werd het wel toen na torenruil op a8 een zwarte toren op a1 schaak gaf en Pd1 met Txd1+ beantwoordde. Daarna volgde namelijk Pd3+ en met een dame op f2 betekende dat dameverlies. En dat leidde tot een tamelijk gruwelijke 3,5-0,5 achterstand. Toch rechten hierna de laatste 4 mannen hun rug. Eddy Korevaar op bord 4 kreeg een remiseaanbod te verwerken, maar bij deze stand en een pionnetje voorsprong voelde hij daar begrijpelijkerwijze niet voor. Hij speelde door en dat duurde nog best lang, maar uiteindelijk haalde hij de volle buit binnen. Ook Elmar Bottema op bord 5 kreeg remise aangeboden, maar bij hem zat er geen muziek in de stelling en remise was dan ook een logische uitslag. Mattias Stok op bord 6 scoorde ook een vol punt, maar het is de omstanders ontgaan hoe dat precies tot stand is gekomen. Louis Rutgers op bord 8 stond weliswaar iets beter, maar heeft het afgelopen seizoen enkele malen vanuit goede stelling verlorenen en bood remise aan. Het was voor zijn tegenstander dan ook een gemakkelijke keuze om dit aanbod aan te nemen en zo vertrokken onze tegenstanders met de volle buit (4,5-3,5) huiswaarts. Jammer natuurlijk, want er had meer ingezeten en we staan nu toch echt in de degradatiezone.
In de interne competitie werden nog een zevental partijen gespeeld, maar daar heb ik weinig van meegekregen. Het meest dramatisch verging het overigens Jan Troost, die tegen Kyriakos Gelinos materiaal voorkwam en een gewonnen stelling bereikte. Maar in een vlaag van schaakblindheid deed Jan zijn dame in de aanbieding. En daar zijn dames niet voor, dus einde partij en een nul voor Jan. Michaël Houweling bewees zijn goede vorm en hoge plaats op de ranglijst door het onderlinge duel met Christian Boudewijn in zijn voordeel te beslissen.
Pieter van Doorn kwam tegen Ernst Delwel met een niet veel gespeelde en onderschatte opening op de proppen waar Ernst weifelend op reageerde. Ernst kwam met de zwarte stukken verkrampt te staan en Pieter kon het initiatief naar zich toe trekken en op enig moment zwart opzadelen met een geïsoleerde dubbelpion op c6 en c7. Hierbij zou zwart dan overigens wel een half open b- en d-lijn krijgen, waarbij pion c6 het centrale veld d5 voorlopig goed onder controle zou houden, aangezien wit zijn loper van de witte velden had geruild tegen het paard op c6. Zwart kwam langzaam terug in de partij en kreeg licht voordeel volgens Stockfish. Zie diagram I na 20. Tf5. Zwart heeft hier zojuist op de 19e zet zijn dame op e5 gezet om deze wat actiever te maken en wit reageerde met 20. Tf5?

Beter was Pd1 geweest met een gelijke stelling. Na Tf5 won zwart nu een stuk met Lxc3. Wit probeerde nog wel met zijn arsenaal aan stukken op de koningsvleugel een mataanval uit voeren, maar zwart kon zich goed verdedigen. Zie diagram II na 23. … Dg6.

Wit had nu het beste de dames kunnen ruilen, maar speelde Dh4, verloor de kwaliteit op f5 waarna de partij snel beslist was ten gunste van zwart.
Jan Troost kreeg tegen Kyriakos Gelinos flink materieel voordeel en leek te gaan winnen. Maar zijn dame kreeg kuren of was het een moment van schaakblindheid? In ieder geval was er voor Jan zonder dame geen eer meer te behalen en hij gaf op. Arjan Uittenbogaard speelde tegen Bert van Geldere en het was een ingewikkelde stelling die beiden op het bord hadden gebracht. Wel had Bert duidelijk meer tijd verbruikt en tenslotte was het Arjan die aan het langste eind trok. Huig Visser kwam tegen Rob van Driel weliswaar een pionnetje voor, maar dat was niet voldoende om de partij een voor hem gunstig verloop te geven. Rob won. Raymond Wagner kreeg tegen Arnold van Es de beschikking over een open h-lijn met aanvalsmogelijkheden tegen de zwarte koningsstelling. Uiteindelijk kon hij de winst naar zich toe trekken. Bert van Hees en Martijn Stam kwamen in een toreneindspel met nog flink wat pionnen terecht. Geen van beiden kreeg de ander op de knieën en het werd dus remise.

Omdat her en der in den lande verkeerswerkzaamheden waren gepland, had Henk maar voor een rustige reis per trein naar Breda gekozen. En alles zat mee, dus hij was er ruim op tijd voor de wedstrijd. Koffie en nog wat lezen in zijn boek. Ook onze invaller Christian was ruim op tijd, maar die woont althans voor deze wedstrijd en dit weekend, aan de goede kant van de Merwedebrug. Ook nog juist op tijd was Hemmo binnen, al had hij een omwegtrein via Dordrecht moeten nemen, omdat een werktrein gezorgd had voor een spoorblokkade tussen Den Bosch en Tilburg. En de anderen waren vertraagd, maar de start hadden we in goed onderling overleg uitgesteld tot 13.15. Daarvoor had de wedstrijdleider nog stilgestaan bij het overlijden van Jan Timman. Hij memoreerde dat hij als jeugdkampioen van Limburg aan het NK had mogen meedoen, dat toen in Breda werd gespeeld! Ook Jan Timman en Hans Böhm waren toen van de partij en hebben ook toen al genoten van het uitgaansleven in Breda. Maar zoals gezegd, de klokken gingen aan om 13.15 uur en enkele minuten later kwamen de anderen binnen. Henk Boot speelde op bord 5 de opening vlot en stond gemakkelijker, al vond de computer dat er eigenlijk niets aan de hand was. Maar het kostte zwart wel veel tijd het juiste plan te vinden. Hij koos voor het doorzetten van f7-f5. Dat leverde Henk een pionnetje op en zwart speelde vervolgens vlot het kwaliteitsoffer Tf8xf5, maar dat was gewoon niet goed. Diagram.

Henk zette een paard op g3 en de dame op g2. Dat was al een ruime +3 en toen werd zwart met Dh4xc4 wakker geschud door Pg3-h5 met ondekbaar mat op g7. Wel een erg gemakkelijke winst voor Henk. De volgende uitslag kwam op bord 7 van Christian Boudewijn, die inviel voor de niet beschikbare Tony Else. Christian zette de partij soliede op, stond een fractie beter al was het niet duidelijk te zien hoe nu verder. Zij remiseaanbod rond de 20 zet werd geaccepteerd. Minder soliede ging het eraan toe bij Gela Nikoladze op bord 3. De opening na 1. b3 verliep prettig voor wit en al gauw beide de gebaande paden. Na zo’n 15 zetten had wit een flinke plus (>+2). Diagram na 15. Df3..

En dat voordeel werd de zetten erna nog flink groter tot > +5 op zet 21. Diagram.

Dus dat zou je als winnend kunnen beschouwen, maar Gela geeft zich in principe niet gemakkelijk gewonnen. Nadat er een aantal stukken was geruild, was het witte voordeel al een stuk minder en gedaald tot < 2. Gela bracht zijn koning naar e5, zette zijn pionnen op zwarte velden en kon met zijn paard heen en weer springen. Natuurlijk geeft de computer wit nog wel een duidelijke plus, maar het was volstrekt onduidelijk hoe wit nu verder moest komen. In deze fase was remise logisch, maar achteraf is Gela natuurlijk echt goed weggekomen!
Hierna ging het mis bij Louis Rutgers. Hij koos een goede partijopzet en stond soliede. Maar vervolgens ging er wat mis, niet voor het eerst dit jaar, waarin het voor Louis helaas vaak niet wil lukken. Wit kreeg een dodelijke dreiging op de diagonaal a1-h8 en aan mat viel voor Louis niet meer te ontkomen. Jaco Vonk op bord 1 was de volgende. Hij zette zijn partij rustig op en zijn tegenstander deed niet voor hem onder. Paarden en torens werden geruild en rond de 20e zet ontstond een grappige en geheel gelijke stelling. Diagram.

Zou het Jaco lukken nog “iets uit niets” uit de hoge hoed te toveren? Hij probeerde het uitgebreid. Op zet 28 was er één kans, nl. Lh3, en na g5-g4 had Jaco deze loper kunnen offeren! En later met zijn koning kunnen weglopen naar f5! Maar Jaco keurde die zet af, achteraf dus ten onrechte. Diagram na 27. … De6.

Na het gespeelde Dc7 bleek het evenwicht niet echt verbroken te zijn. Eeuwig schaak/herhaling van zetten betekende vervolgens remise. In de post mortem dachten we nog even dat er voor Jaco nog wel studie-achtige wegen naar winst waren gemist en dat bleek dus 28. Lh3 te zijn geweest. Andere opties kon de computer ook niet aangeven. Remise dus, helaas. Hans Karelse had er op bord 6 deze middag echt zin in. De partij werd rustig opgezet en wit probeerde met Th3 en Dg3 spel op de koningsvleugel te krijgen. Hans hield de zaak met 19. … Kf8 rustig dicht, maar hij had ook ijskoud b5-b4 kunnen spelen en Txh6 en daarna Txf6 gewoon kunnen negeren! Overigens vond de computer het na 19. … Kf8 ook al ruim -1! En na ruil van dame en toren bleef dit voordeel bestaan en was in het eindspel het loperpaar superieur aan het paardenpaar. Diagram.

Op zet 30 vond Hans dat zijn loperpaar beter via Lxc3 kon worden omgezet in een geïsoleerde dubbelpion voor wit. En op zet 40 werd ook de 2e loper geruild en dat leverde direct pionwinst op. Heel fraai was dat hij eerst met 41. … g5 de koningsvleugel vastlegde en pas daarna op e5 sloeg. Na 44. … f7-f5 was de doorbraak op de koningsvleugel een feit en hield zijn tegenstander het voor gezien. Een uitstekende partij van Hans!
Maar zouden we deze 3,5-2,5 voorsprong kunnen omzetten in onze eerste uitzege van het seizoen? Hemmo stond zijn hele partij niet makkelijk en moest een paard-loper eindspel verdedigen met een pion minder. Eddy stond zeker beter, maar of het voldoende voor winst zou zijn? Hemmo Mulder speelde op bord 4 een vrij moeizame partij tegen hun speler met de hoogste rating, die bovendien hun topscorer was. De hele partij stond wit wel wat beter en hij kwam ook een pionnetje voor, weliswaar een dubbelpion. Maar toch… Wit gebruikte weliswaar wel meer tijd dan Hemmo, maar hield zijn voordeeltje vast en aan overhaaste manoeuvres had hij duidelijk geen boodschap. In een T + P versus T + L eindspel verdwenen de torens van het bord. Zoals Hemmo opmerkte: “Hij liet mij steeds merken dat een paard beide kleuren velden kan bespelen en controleren en mijn loper alleen 32 donkere velden en pionnen op beide vleugels. Het was een soort Timman-eindspel studie. Op het eerste gezicht staat het gelijk, ondanks het pionnetje meer, maar als je langer naar de stelling kijkt, zie je dat alleen wit kansen heeft en zwart alleen kan verdedigen. Ik was te gaar om de verdediging alert te blijven doen”. Na een te actieve zet a5 van zwart nam het witte voordeel verder toe en met het nodige duw- en trekwerk kreeg hij beslissend voordeel. Helaas voor Hemmo, dat hij zo’n sterke, geduldige en vasthoudende tegenstander trof.
En tenslotte was er nog één spannende partij bezig: namelijk Eddy Korevaar op bord 3. In de interne competitie had er de afgelopen 2 rondes een engeltje op zijn schouder gezeten en was hij weggekomen met remise. Hoe zou dat gaan in de externe competitie? Ook dit keer bij Eddy een rustige opbouw, waarin wit wat meer ruimte had. Na ruil van de zware en enkele lichte stukken resteerde een eindspel met 2 witte paarden tegen 2 verre van optimaal functionerende zwarte lopers. En ook nog een pionnetje meer, maar hoe dan verder? Eddy maakte langzaam vorderingen en zijn ondersteunende koning kwam ook op c4 aan. Hij gaf de volgende dag na thuisanalyse aan dat hij toch winstwegen had gemist al had uw verslaggever ook niet gelijk door welke winstwegen dat dan waren. En achteraf waren deze winstwegen, ongetwijfeld met hulp van de computer thuis toch ook niet zo moeilijk. Hij eindigde zijn verslag met: “Mea Maxima Culpa” en verzuchtte dat hij er alle begrip voor zou hebben niet meer te worden opgesteld of zelfs te worden geroyeerd. Kortom, hierin klonk een zware frustratie door aan de keukentafel op zondagmorgen… Maar uiteindelijk kwam er een herhaling van zetten en remise uit de bus waarmee een 4-4 einduitslag werd bereikt. Hiermee (4-4 dus) deden we onszelf wel wat te kort, want bij Jaco, Eddy, Hemmo en eigenlijk ook wel bij Louis was er een halfje blijven liggen, terwijl wij aan onze kant alleen bij Gela een halfje cadeau hadden gekregen.. Maar goed, a.s. dinsdag zal het scherper moeten tegen het sterke OZU uit Utrecht.

Deze avond slechts interne competitie. De kwartfinales in de bekercompetitie zijn verschoven naar 17 maart. In deze ronde waren er een aantal partijen die snel waren beslist. De kroon spande de partij Bert van Hees – Edwin Morks, die al snel niet goed reageerde op een schaakje De2+ van Bert. Hij had duidelijk zijn avond niet en na Pb5 dreigde voor hem dameverlies en ook een vernietigend Pd6+. Al zocht Edwin nog naar een trucje, dat was er niet en het werd voor Bert een soort grabbelton. Brr… een avond voor Edwin om snel te vergeten. Ook deze avond weer een nieuw gezicht, Kyriakos Gelinos die het al snel moeilijk had tegen Huig Visser die al snel winnend voordeel kreeg. In de partij tussen Shiyar Allo en Gerard de Gans lag het zettempo behoorlijk hoog. Het leek erop dat Shiyar wat makkelijker stond en toen hij de mogelijkheid kreeg met wat paardzetten een kwaliteit te winnen, begon het er voor Gerard somber uit te zien. Toen zijn materiële achterstand nog flink was toegenomen, was Gerard zo verstandig maar op te geven.
Rob van Driel probeerde het Bert van Geldere moeilijk te maken, maar had onvoldoende rekening gehouden met de counterkansen van Bert op de koningsvleugel, waarin die met Lg5 tegenspel kreeg en niet schrok van de poging van Rob met De5+ het initiatief te behouden. Dat lukte dus niet en Bert won. Quinten Gerritsen speelde tegen Raymond Wagner en het zag er in eerste instantie rustig uit en ging gelijk op. Maar toch vond Quinten een gaatje of ging het mis bij Raymond? In ieder geval trok Quinten aan het langste eind. Arnold van Es speelde tegen Madelon Dane en sloeg vroeg op f7. Dat kostte twee licht stukken tegen een toren en pion. En als er dan geen directe voortzetting is naar voordeel of winst, krijgt de aanstichter nogal eens de kous op de kop. Zo ook nu, Madelon won. Anne van Heelsum probeerde het Hans Karelse moeilijk te maken. Dat lukte maar een beetje. Er ontstond een voor Hans makkelijker te spelen toreneindspel en toen Anne de finesses minder naar waarde schatte dan Hans, was de winst voor Hans. In de partij tussen Ramon Mosterd en Jan Troost trok laatstgenoemde aan het langste eind.
Jaco Vonk had tegen Pieter van Doorn al na zo’n 10 zetten een flink ruimtelijk overwicht en Pieter kampte niet alleen met ruimtegebrek, maar ook met een significante ontwikkelingsachterstand. Jaco wist er wel raad mee en won. Na de partij tussen Andrè van Wingerden en Eddy Korevaar hadden beiden, zeker na consultatie van hun engines, een nogal wisselend gevoel over hun partij. André van Wingerden had er tegen Eddy Korevaar duidelijk zin in. Hij stelde zich met c2-c4 in de opening actiever op dan met het c2-c3 in een eerder onderling duel. Na ruil op d4 dacht André met Dxd4 de zwarte pion op a7 op de korrel te nemen, maar Eddy had echter dreigingen tegen de witte f4-pion. Na wat schermutselingen stond Andrè duidelijk beter, ook al vanwege het bezit van het bezit van het loperpaar. Diagram.

Maar het was een stelling met heel wat mogelijkheden en de computer was later onverbiddelijk dat beiden niet steeds de juiste keuzes hadden gemaakt. Er kwam weer meer evenwicht in de partij. Eddy bood remise aan na 38. … Df6+, maar Andrè wilde het nog even proberen. Hij werd hier bijna voor beloond toen Eddy met een kwaliteitsoffer (Tb2xd2) dacht eeuwig schaak te kunnen bereiken.

Hij miste met nog slechts een minuutje op de klok dat hij toch aan eeuwig schaak kon ontsnappen door met de koning naar de h-lijn te marcheren. Oeps, daar kwam Eddy goed weg en deed André zichzelf te kort. Voor beiden een “herhaling van zetten” van de wedstrijden de week tevoren!

Gela Nikoladze speelde tegen Arjan Uittenbogaard een partij met wisselende kansen. Hij kwam uitstekend uit de opening, kreeg een paard op b6 en dat stoorde de zwarte coördinatie behoorlijk. Diagram na Pb6.

Maar het was niet zo makkelijk te zien hoe zijn voordeel moest worden uitgebreid. Zeker toen Arjan de gelegenheid kreeg Pc6-d4 te spelen, kantelden de kansen en had Arjan de overhand. En dat nam winnende vormen aan, maar op een gegeven moment miste hij na het witte 42. e5 de krachtzet g4-g3! Diagram.

Dan had er Dh4 mat gedreigd. Maar ook na het gespeelde Txd1 hield zwart de overhand. Maar zoals vaak in een dame-loper eindspel zijn er vele mogelijkheden gezien de grote actieradius van beide stukken. Arjan kon de weg naar groter voordeel niet meer vinden en de partij leek in remise te zullen eindigen. Maar Gela had nog een trucje en hij verleidde zwart tot een verkeerde koningszet en dat gaf Gela een kans op mat in één! Oh, dat was echt een narrow escape voor Gela!

Op deze avond werd naast ronde 22 in de interne competitie ook nog één resterende bekerwedstrijd uit de 2e ronde gespeeld, nl. tussen Gela Nikoladze en Henk Boot. Wedstrijdleider Jaco had hen er nog op gewezen dat volgende week al de volgende ronde in de bekercompetitie gepland staat en dat een remise en een dan noodzakelijke barrage eigenlijk geen echte “optie” was. De voorgaande ontmoetingen tussen beiden hadden overigens nog nooit een remise opgeleverd, terwijl in de interne competitie dit jaar Gela tweemaal de gelukkigste was geweest. Vanuit een door beiden al eerder gespeelde opening bood Henk Gela nog een pion op g7 aan in de veronderstelling dat deze pion “vergiftigd” was. Quod non (niet dus), maar Gela vertrouwde Henk blijkbaar op zijn blauwe ogen en koos voor 13. Dh5. Na g7-g6 en De2 volgde ruil van de lopers op e5 en omdat al eerder alle paarden in het doosje waren verdwenen, resteerde een middenspel met vooral de zware stukken, waarvan Henk dacht dat het best eens snel op een remise zou kunnen uitlopen. En dat was nu juist niet de bedoeling! Maar goed, Gela besloot met h4 op weg te gaan naar de zwarte koning en rokeerde zelf dan ook lang. Henk antwoordde op 16. h4 met f7-f6 en e6-e5 en nam met zijn pionnen het centrum in beslag en stond zeker niet slechter en even later zelfs beter. Diagram na 21. … Dc5.

Maar hoe verder? Het viel Henk niet mee het juiste vervolg te vinden en zijn voordeel verdampte en was na pionnenruil op g6 helemaal weg! Maar ook al kreeg hij nog kansen zijn voordeel te herpakken, hij deed dat niet. En nu had Gela zelfs met 32. … Txe5 met 33. Dh6 groot voordeel kunnen krijgen, maar na het gespeelde Kc1 was alles weer gelijk. Inmiddels had Gela al niet al te veel tijd meer en bleef de stelling na f4 van Henk geheel in balans. Maar na het witte 34. Td2 (diagram)

miste Henk het winnende Da3+ en hierna Te3. Hoewel de stelling inmiddels misschien wat beter voor wit was, tastte Gela na Henks 37. .. Tc3 echt mis met Df2 en werd onaangenaam verast door een zwart kwaliteitsoffer met 38. …Txc4. Diagram na 38. Df2.

Er resteerde voor Henk na het gespeelde Txd4 en ruil van toren en dame een winnend eindspel. Oeps…, een partij met wisselende kansen, vooral voor Henk, die weliswaar tijdens de partij op een gegeven moment dacht dat Gela hem opnieuw zou ontsnappen, maar opgelucht toch aan het langste eind trok. Overigens had Eddy als toeschouwer terecht de fase gezien en herkend dat Gela overtuigend beter stond! Kortom een spannende en (te) moeilijke partij met wisselende kansen, waar Henk ditmaal de gelukkigste was.
Eddy Korevaar trof een uitstekend spelende Michaël Houweling op zijn pad en bereikte geen voordeel, integendeel. Michaël won een pion op h3 en de compensatie voor Eddy was “bescheiden” te noemen. Ook tijdens het vervolg van de partij wist Eddy de partij niet te laten kantelen in zijn voordeel. Maar Michaël, toen de lichte stukken er af waren, miste de verdediging Tf7 om een schaak van Eddy op te heffen en verloor toen een belangrijke pion als verdediger met een remise eindspel als gevolg. Eddy’s conclusie: “Saved by the bell” klonk dan ook heel terecht en vond ook dat Michaël op deze manier duidelijk op de deur klopt voor toelating tot het eerste team. Elmar Bottema en André van Wingerden pakten hun partij modern aan. Al snel gooide André met 17. … Pxc4 een optimistische knuppel in het hoenderhok. Diagram na 17. a5.

Hoewel de computer Elmar een significant voordeel gaf, lukte het hem niet dat verder uit te buiten. Er ontstond zelfs een moment dat na torenruil wit zich met 25. Dxb5?? wel erg blootstelde aan het noodlot.

Dat zou hem na Pf4++ (dubbelschaak!) hebben getroffen, want dan was Dg2 mat onvermijdelijk geweest. Maar na het gespeelde Pc7+? had Elmar met Dc6 nog een benauwde ontsnappingsmogelijkheid. Na ruil van meerdere stukken resteerde een remisestand. Een partij van gemiste kansen dus… Pieter Verdoorn had in eerste instantie prima spel tegen Hans Karelse, maar kort na de 20e zet ging hij in de fout en maakte Hans dankbaar gebruik van de geboden mogelijkheden.
In de partij tussen Shiyar Allo en Bert van Geldere speelde Bert het naar eigen zeggen veel te traag en passief. Shiyar wist daar wel raad mee en won overtuigend. In de partij tussen Rob van Driel en jan Post was er bij Rob op een gegeven moment ergens kortsluiting en zijn dame werd daarvan het slachtoffer. Madelon Dame kwam prima uit de opening tegen Raymond Wagner, won een pion, maar het verzilveren van dit voordeel lukte niet en uiteindelijk verloor zij zelfs. Gerard de Gans had het moeilijk tegen Anne van Heelsum, die met Dc2 binnendrong in de witte stelling. Zijn torens ondersteunden dit goede plan en hij kwam zelfs twee pionnen voor te staan. Wel verdwenen er nogal wat stukken in het doosje en er resteerde een eindspel met ongelijke lopers. Het lukte Anne niet de buit binnen te halen en Gerard ontsnapte dus met remise. Martijn Stam had het zwaar tegen Arnold van Es. Arnold kwam een tweetal pionnen voor, maar verslikte zich in het voltooien van een goed opgezette partij en Martijn was dus erg gelukkig met de volle buit. Huig Visser keek tegen Bert van Hees al snel tegen een materiële achterstand aan: slechts één pionnetje tegen een stuk en de achterstand werd al ras groter. Bert won dus. Martijn Koutstaal kwam tegen Christian Boudewijn weliswaar een pion voor te staan, maar Christian had het initiatief en dan ook ruim voldoende compensatie. Toen hij met goed samenwerkende stukken ook nog een sterke aanval kon opzetten, kreeg hij winnend voordeel. Jan Troost kwam tegen Quinten Gerritsen in de problemen. Quinten dreigde stukwinst en dat bleek uiteindelijk het begin van beslissend voordeel. “Er is in mijn spel nog wel ruimte voor verbetering”, zo verzuchtte Jan na de partij. Ernst Delwel en Arjan Uittenbogaard speelden een in eerste instantie langzame partij, waarin alle stukken pionnen op het bord bleven. Uiteindelijk ontwikkelde Ernst toch een steeds sterkere aanval tegen de koningsvleugel van Arjan en won.

Inmiddels hebben we de afgelopen weken weer een aantal nieuwe gezichten op de club mogen zien. Altijd heel plezierig dat weer nieuwe mensen de weg naar een sportclub kunnen vinden! Dankzij het gehanteerde Keizer-indelingssysteem kunnen dergelijke nieuwe mensen altijd gelijk meedoen. Hoogstens heeft één speler geen tegenstander als het aantal deelnemers oneven is. Huig Visser nam plaats tegenover Ramon Mosterd, één van de nieuwe gezichten. Het is dan altijd weer afwachten hoe de krachtsverhouding is. In dit geval kwam Huig al snel materiaal voor, breidde dit voordeel uit en won. Raymond Warner die al enkele partijen speelde, had Jan Troost als tegenstander. Raymond zadelde Jan op met een slechtere pionnenstructuur, maar Jan hield de deur goed dicht. Wel kon Raymond het blijven proberen en dat deed hij dan ook. Het duurde lang deze avond, maar tenslotte trok Raymond wel aan het langste eind. Shiyar Allo speelde alweer zijn 6e partij en had Edwin Morks als tegenstander. Hij had flink wat mogelijkheden op de koningsvleugel. Toen Edwin de verdediging niet op orde kreeg, stortte de zwarte stelling ineen en won Shiyar overtuigend.
Anne van Heelsum raakte in de opening tegen Pieter Verdoorn een pion achter. Toch was Pieter naar eigen zeggen wat nonchalant in de voortzetting en duurde het nog een flinke tijd in het eindspel tussen 2 paarden (Pieter) en 2 lopers (Anne) voor Pieter uiteindelijk de winst kon binnenhalen. Arnold van Es had het toenemend moeilijk tegen Rob van Driel en kwam een kwaliteit achter. Het leek een kwestie van tijd voor Rob de vis op het droge zou hebben, maar opeens raakte hij een volle toren kwijt en moest in verlies berusten. Hoewel het nog even leek of hij een eindspel kon bereiken waarin wit de verkeerde randpion had, bleek dat niet het geval en Arnold kwam net als eerder dit jaar op gelukkige wijze aan zijn punt.
Gerard de Gans zat tegenover Hans Karelse aan het bord. Hans gaf aan dat hij wel erg opportunistisch had gespeeld en dat dit hem een kwaliteit had gekost. Gerard bleef goed bij de les en Hans raakte later nog meer materiaal kwijt, zodat Gerard uiterst verrassend een overwinning behaalde. Hij merkte op dat er na afloop geen champagne voor hem klaar stond, maar een omstander suggereerde dat hij daar dan maar zelf voor had moeten zorgen…
André van Wingerden zat tegenover Gela Nikoladze en was vast van plan hem dit maal het vuur na aan de schenen te leggen. Maar vlak na de opening speelde hij het begrijpelijke, maar niet goede b3 (diagram).

Gela profiteerde maar ten dele met Pxe4 (beter Txd4 en pas dan Pxe4). Maar toen André even later eerst Te2 (ipv Txe7) en pas daarna op e7 met de loper sloeg, bleek dat niet meer te kunnen, want hij pakte weliswaar nog de toren op c3 mee, maar dat opende de weg open naar De4 met een dubbele dreiging (diagram)

en was het pleit beslecht.
Henk Boot zat tegenover Jaco Vonk. Pikant detail was dat Henk zich vorige week in Zeist ondanks zijn gelukkige overwinning onvoldoende fit voelde om de week erna al een stevige pot voor de beker te spelen tegen Gela. Dus dan maar gewoon potje in de interne competitie. Maar de computerindeling toonde geen medelijden en koppelde Henk aan Jaco. Henk stelde zich rustig en soliede op en de stelling was gewoon keurig in evenwicht. Rond de 15e zet ontstond een pionnenblokje c4-d4 vs c5-d5 en Henk sloeg eerst op c5 en dacht vlak erna dat dat niet de juiste volgorde was. Overigens in de analyse na afloop bleek ook dit gewoon gelijk en zo bleef het. Henk speelde op de 20e zet actief Pf3-g5 (diagram na 20. … h7-h6)

maar schrok toch terug om Jaco’s h6 met Lh3 te beantwoorden. Hij vond dat de kwaliteitswinst niet opwoog tegen de dreigingen van Jaco op de diagonaal a8-h1, waarbij hij zich zorgen maakte over het gemis aan een witte loper na Lh3xc8. Die dreigingen waren achteraf overigens wel goed te pareren, maar na de terugtrekzet Pg5-f3 was de stelling volstrekt in evenwicht en accepteerde Jaco het remiseaanbod van Henk.
Er werden ook nog twee bekerwedstrijden gespeeld. Na een eerdere remise volgde een barrage tussen Chris Tromp en Michaël Houweling. Het leek lang gelijk op te gaan, maar in een dame-toreneindspel ging er bij Chris iets fout, Michaël won materiaal en daarna de partij. In de partij tussen Christian Boudewijn en Eddy Korevaar had Christian een dubbelpion op de c-lijn, maar kon over de half-open d-lijn de zwarte achterblijver op d6 wel op de korrel houden. Eddy kwam na verloop van tijd wel een pion voor, maar eenvoudig was het allemaal niet voor hem. En plotseling dacht zwart met zijn dame te profiteren van de open g-lijn. Maar toen bleek Christian met Tg3 de zwarte dame te pennen en buit te kunnen maken! Inmiddels had Eddy er wel een stuk bij gekregen en was het allemaal toch niet helemaal duidelijk. Tenslotte beschikte Eddy toch over de meeste koelbloedigheid en kon alsnog een gelukkige overwinning noteren.

Op 10 februari speelde we de uitwedstrijd in en tegen Zeist. In het verleden waren het vaak spannende wedstrijden met een uitslag van ongeveer 4-4. Het seizoen viel voor Zeist tot heden niet mee en de laatste ronde hadden zij nogal ongelukkig een wel heel zware nederlaag geleden tegen de gedoodverfde kampioen Woerden 1. Bij winst zouden we veilig zijn, maar bij verlies zou alles wel weer erg in elkaar schuiven.
De eerste uitslag was er op bord 4 bij Mattias Stok. Na een rustige opening maakte wit zijn bedoelingen duidelijk met een lange rokade en pionnenopmars op de koningsvleugel. Hij had toen zeker wel een plus, maar Mattias speelde attent, wist wat materiaal, waaronder de dames te ruilen rond de 20e zet en leek wel safe te staan. Wit probeerde het nog wel, maar zelfs het gedurfde 26. … Lxh4 van Mattias bleek te kunnen, al zag 27. Tg7 er wel dreigend uit. Diagram.

Maar met 27. … Lg5 kon hij de stelling plomberen en na ruil van de binnengedrongen witte toren, was de remisehaven binnen bereik. Het was zeker een interessante partij die beiden hadden gespeeld! De tweede uitslag kwam van Louis Rutgers op bord 8. Maar in de opening ging er al iets mis en dat kostte Louis een pion op f7 en het recht te rokeren. Maar hij verzette zich taai, won de pion terug kon met twee torens op de f-lijn wit bezig houden. Maar een remiseaanbod van Louis werd door zijn tegenstander niet geaccepteerd en langzaam aan raakte de zwarte koning midden op het bord in het nauw en verloor Louis alsnog. Jaco op bord 1 trof een taaie tegenstander, die hij enkele jaren eerder ook al eens had ontmoet en toen aan het kortste eind had getrokken. Nu probeerde Jaco het wel, er waren wat open lijnen, maar geen van beiden kon de tegenstander uit balans brengen en zo eindigde de partij in remise.
Hierna kwam de uitslag bij Henk op bord 3 als een verassing. Vanuit de opening had hij eigenlijk niets kunnen bereiken en zijn tegenstander kwam steeds beter te staan. Hoewel hij al wat minder stond, probeerde hij met een remise aanbod op zet 27 zijn tegenstander nog te paaien, maar die gaf begrijpelijkerwijze “niet thuis”. Henk voelde zich op een glibberig pad naar beneden glijden en schatte een aantal zetten later zijn positie als min of meer verloren aan. Achteraf vond de computer het allemaal nog wel meevallen: slechts een ruime -1. Zijn enige voordeel was de stand van de klok: op zet 40 had hij nog ruim 20 minuten, terwijl zijn tegenstander het met 3 minuutjes moest doen. Op zet 43 won zwart een pion op f2, waarna Henk 44. Pg4 speelde. Diagram.

Hierna ging zwart schielijk terug met Tf2-a2, maar greep na 45. De3 (dreigt Dxh6+) met g5 vreselijk mis. Wit kwam na De5+ vernietigend binnen en noteerde een, zoals dat heet “gestolen” overwinning. Hiermee kwam de stand op 2-2.
Maar Gela werd op bord 2 wel heel snel gedwongen “out of book” te denken na de witte opzet 1. d4 Pf6; 2. c4 g6; 3. h4 !? Voor Gela een “nieuwe ervaring”. Gela koos zeker geen verkeerde opzet, al was er na de tegengestelde rokades wel meer “speelruimte” voor een witte aanval op de koningsvleugel dan voor een traag zwart initiatief op de damevleugel. Toen wit dan ook f5xg6 kon spelen (diagram na f5xg6)

was de strijd eigenlijk al wel gestreden. En hoewel Gela nog wat spartelde en offerde, was de witte mataanval niet meer te stuiten. Na deze nederlaag redden ook de anderen het niet. Tony Else kreeg na de opening een evenwichtige stelling, maar zag nergens mogelijkheden zijn stelling te verbeteren. Toen hij het toch probeerde te forceren, kreeg hij de kous op de kop en ging het van kwaad tot erger en verloor hij.
Ook bij André op bord 5 liep het allemaal niet naar wens. Hoewel zijn tegenstander al vroeg de mogelijkheid had een belangrijke pion te winnen, gebeurde dat niet. De door André gekozen lange rokade bleek evenwel geen gelukkige keuze, al was de stelling rond zet 25 nog wel in evenwicht. Maar het gevolgde plan met 26. Dh5 bleek niet juist en zijn tegenstander reageerde goed en soliede, positioneerde zijn stukken steeds beter en ook bij André ging het licht dus uit. En ook bij Elmar Bottema op bord 6 wilde het niet lukken. Hij offerde nog wel een pion op c5 en leek hiervoor aardig spel te krijgen, maar dat leidde dus niet tot voordeel/succes en ook hij leed een nederlaag. Kortom een opvallend slechte avond voor het team en met de staart tussen de benen moesten we na deze 6-2 nederlaag op huis aan. Op dit moment is de stand in de poule erg in elkaar geschoven. Weliswaar staan wij nog op de 3e plaats (!) maar het verschil met nummer 8 en laatste is slechts 1 matchpunt en 2 bordpunten, terwijl wij nog 2 sterke teams als tegenstander krijgen: Oud Zuylen Utrecht en in de laatste ronde de gedoodverfde kampioen Woerden. Kortom in deze poule kunnen er nog 6 teams hun hachje redden, terwijl dezelfde 6 teams ook nog kunnen degraderen!
Op dezelfde avond trad het tweede team thuis aan tegen Kasteel Lekstroom 4, overigens net als Zeist de hekkensluiter in de poule. Maar het tweede team deed het wat dat betreft een stuk beter dan het eerste en won met 4,5-1,5. Winst was er voor Christian Boudewijn, Martijn Koutstaal, Gerard de Gans en Anne van Heelsum. Bert van Geldere speelde remise en alleen Arnold van Es verloor.