Algemeen

Op deze avond werd naast ronde 22 in de interne competitie ook nog één resterende bekerwedstrijd uit de 2e ronde gespeeld, nl. tussen Gela Nikoladze en Henk Boot. Wedstrijdleider Jaco had hen er nog op gewezen dat volgende week al de volgende ronde in de bekercompetitie gepland staat en dat een remise en een dan noodzakelijke barrage eigenlijk geen echte “optie” was. De voorgaande ontmoetingen tussen beiden hadden overigens nog nooit een remise opgeleverd, terwijl in de interne competitie dit jaar Gela tweemaal de gelukkigste was geweest. Vanuit een door beiden al eerder gespeelde opening bood Henk Gela nog een pion op g7 aan in de veronderstelling dat deze pion “vergiftigd” was. Quod non (niet dus), maar Gela vertrouwde Henk blijkbaar op zijn blauwe ogen en koos voor 13. Dh5. Na g7-g6 en De2 volgde ruil van de lopers op e5 en omdat al eerder alle paarden in het doosje waren verdwenen, resteerde een middenspel met vooral de zware stukken, waarvan Henk dacht dat het best eens snel op een remise zou kunnen uitlopen. En dat was nu juist niet de bedoeling! Maar goed, Gela besloot met h4 op weg te gaan naar de zwarte koning en rokeerde zelf dan ook lang. Henk antwoordde op 16. h4 met f7-f6 en e6-e5 en nam met zijn pionnen het centrum in beslag en stond zeker niet slechter en even later zelfs beter. Diagram na 21. … Dc5.

Maar hoe verder? Het viel Henk niet mee het juiste vervolg te vinden en zijn voordeel verdampte en was na pionnenruil op g6 helemaal weg! Maar ook al kreeg hij nog kansen zijn voordeel te herpakken, hij deed dat niet. En nu had Gela zelfs met 32. … Txe5 met 33. Dh6 groot voordeel kunnen krijgen, maar na het gespeelde Kc1 was alles weer gelijk. Inmiddels had Gela al niet al te veel tijd meer en bleef de stelling na f4 van Henk geheel in balans. Maar na het witte 34. Td2 (diagram)

miste Henk het winnende Da3+ en hierna Te3. Hoewel de stelling inmiddels misschien wat beter voor wit was, tastte Gela na Henks 37. .. Tc3 echt mis met Df2 en werd onaangenaam verast door een zwart kwaliteitsoffer met 38. …Txc4. Diagram na 38. Df2.

Er resteerde voor Henk na het gespeelde Txd4 en ruil van toren en dame een winnend eindspel. Oeps…, een partij met wisselende kansen, vooral voor Henk, die weliswaar tijdens de partij op een gegeven moment dacht dat Gela hem opnieuw zou ontsnappen, maar opgelucht toch aan het langste eind trok. Overigens had Eddy als toeschouwer terecht de fase gezien en herkend dat Gela overtuigend beter stond! Kortom een spannende en (te) moeilijke partij met wisselende kansen, waar Henk ditmaal de gelukkigste was.
Eddy Korevaar trof een uitstekend spelende Michaël Houweling op zijn pad en bereikte geen voordeel, integendeel. Michaël won een pion op h3 en de compensatie voor Eddy was “bescheiden” te noemen. Ook tijdens het vervolg van de partij wist Eddy de partij niet te laten kantelen in zijn voordeel. Maar Michaël, toen de lichte stukken er af waren, miste de verdediging Tf7 om een schaak van Eddy op te heffen en verloor toen een belangrijke pion als verdediger met een remise eindspel als gevolg. Eddy’s conclusie: “Saved by the bell” klonk dan ook heel terecht en vond ook dat Michaël op deze manier duidelijk op de deur klopt voor toelating tot het eerste team. Elmar Bottema en André van Wingerden pakten hun partij modern aan. Al snel gooide André met 17. … Pxc4 een optimistische knuppel in het hoenderhok. Diagram na 17. a5.

Hoewel de computer Elmar een significant voordeel gaf, lukte het hem niet dat verder uit te buiten. Er ontstond zelfs een moment dat na torenruil wit zich met 25. Dxb5?? wel erg blootstelde aan het noodlot.

Dat zou hem na Pf4++ (dubbelschaak!) hebben getroffen, want dan was Dg2 mat onvermijdelijk geweest. Maar na het gespeelde Pc7+? had Elmar met Dc6 nog een benauwde ontsnappingsmogelijkheid. Na ruil van meerdere stukken resteerde een remisestand. Een partij van gemiste kansen dus… Pieter Verdoorn had in eerste instantie prima spel tegen Hans Karelse, maar kort na de 20e zet ging hij in de fout en maakte Hans dankbaar gebruik van de geboden mogelijkheden.
In de partij tussen Shiyar Allo en Bert van Geldere speelde Bert het naar eigen zeggen veel te traag en passief. Shiyar wist daar wel raad mee en won overtuigend. In de partij tussen Rob van Driel en jan Post was er bij Rob op een gegeven moment ergens kortsluiting en zijn dame werd daarvan het slachtoffer. Madelon Dame kwam prima uit de opening tegen Raymond Wagner, won een pion, maar het verzilveren van dit voordeel lukte niet en uiteindelijk verloor zij zelfs. Gerard de Gans had het moeilijk tegen Anne van Heelsum, die met Dc2 binnendrong in de witte stelling. Zijn torens ondersteunden dit goede plan en hij kwam zelfs twee pionnen voor te staan. Wel verdwenen er nogal wat stukken in het doosje en er resteerde een eindspel met ongelijke lopers. Het lukte Anne niet de buit binnen te halen en Gerard ontsnapte dus met remise. Martijn Stam had het zwaar tegen Arnold van Es. Arnold kwam een tweetal pionnen voor, maar verslikte zich in het voltooien van een goed opgezette partij en Martijn was dus erg gelukkig met de volle buit. Huig Visser keek tegen Bert van Hees al snel tegen een materiële achterstand aan: slechts één pionnetje tegen een stuk en de achterstand werd al ras groter. Bert won dus. Martijn Koutstaal kwam tegen Christian Boudewijn weliswaar een pion voor te staan, maar Christian had het initiatief en dan ook ruim voldoende compensatie. Toen hij met goed samenwerkende stukken ook nog een sterke aanval kon opzetten, kreeg hij winnend voordeel. Jan Troost kwam tegen Quinten Gerritsen in de problemen. Quinten dreigde stukwinst en dat bleek uiteindelijk het begin van beslissend voordeel. “Er is in mijn spel nog wel ruimte voor verbetering”, zo verzuchtte Jan na de partij. Ernst Delwel en Arjan Uittenbogaard speelden een in eerste instantie langzame partij, waarin alle stukken pionnen op het bord bleven. Uiteindelijk ontwikkelde Ernst toch een steeds sterkere aanval tegen de koningsvleugel van Arjan en won.

Inmiddels hebben we de afgelopen weken weer een aantal nieuwe gezichten op de club mogen zien. Altijd heel plezierig dat weer nieuwe mensen de weg naar een sportclub kunnen vinden! Dankzij het gehanteerde Keizer-indelingssysteem kunnen dergelijke nieuwe mensen altijd gelijk meedoen. Hoogstens heeft één speler geen tegenstander als het aantal deelnemers oneven is. Huig Visser nam plaats tegenover Ramon Mosterd, één van de nieuwe gezichten. Het is dan altijd weer afwachten hoe de krachtsverhouding is. In dit geval kwam Huig al snel materiaal voor, breidde dit voordeel uit en won. Raymond Warner die al enkele partijen speelde, had Jan Troost als tegenstander. Raymond zadelde Jan op met een slechtere pionnenstructuur, maar Jan hield de deur goed dicht. Wel kon Raymond het blijven proberen en dat deed hij dan ook. Het duurde lang deze avond, maar tenslotte trok Raymond wel aan het langste eind. Shiyar Allo speelde alweer zijn 6e partij en had Edwin Morks als tegenstander. Hij had flink wat mogelijkheden op de koningsvleugel. Toen Edwin de verdediging niet op orde kreeg, stortte de zwarte stelling ineen en won Shiyar overtuigend.
Anne van Heelsum raakte in de opening tegen Pieter Verdoorn een pion achter. Toch was Pieter naar eigen zeggen wat nonchalant in de voortzetting en duurde het nog een flinke tijd in het eindspel tussen 2 paarden (Pieter) en 2 lopers (Anne) voor Pieter uiteindelijk de winst kon binnenhalen. Arnold van Es had het toenemend moeilijk tegen Rob van Driel en kwam een kwaliteit achter. Het leek een kwestie van tijd voor Rob de vis op het droge zou hebben, maar opeens raakte hij een volle toren kwijt en moest in verlies berusten. Hoewel het nog even leek of hij een eindspel kon bereiken waarin wit de verkeerde randpion had, bleek dat niet het geval en Arnold kwam net als eerder dit jaar op gelukkige wijze aan zijn punt.
Gerard de Gans zat tegenover Hans Karelse aan het bord. Hans gaf aan dat hij wel erg opportunistisch had gespeeld en dat dit hem een kwaliteit had gekost. Gerard bleef goed bij de les en Hans raakte later nog meer materiaal kwijt, zodat Gerard uiterst verrassend een overwinning behaalde. Hij merkte op dat er na afloop geen champagne voor hem klaar stond, maar een omstander suggereerde dat hij daar dan maar zelf voor had moeten zorgen…
André van Wingerden zat tegenover Gela Nikoladze en was vast van plan hem dit maal het vuur na aan de schenen te leggen. Maar vlak na de opening speelde hij het begrijpelijke, maar niet goede b3 (diagram).

Gela profiteerde maar ten dele met Pxe4 (beter Txd4 en pas dan Pxe4). Maar toen André even later eerst Te2 (ipv Txe7) en pas daarna op e7 met de loper sloeg, bleek dat niet meer te kunnen, want hij pakte weliswaar nog de toren op c3 mee, maar dat opende de weg open naar De4 met een dubbele dreiging (diagram)

en was het pleit beslecht.
Henk Boot zat tegenover Jaco Vonk. Pikant detail was dat Henk zich vorige week in Zeist ondanks zijn gelukkige overwinning onvoldoende fit voelde om de week erna al een stevige pot voor de beker te spelen tegen Gela. Dus dan maar gewoon potje in de interne competitie. Maar de computerindeling toonde geen medelijden en koppelde Henk aan Jaco. Henk stelde zich rustig en soliede op en de stelling was gewoon keurig in evenwicht. Rond de 15e zet ontstond een pionnenblokje c4-d4 vs c5-d5 en Henk sloeg eerst op c5 en dacht vlak erna dat dat niet de juiste volgorde was. Overigens in de analyse na afloop bleek ook dit gewoon gelijk en zo bleef het. Henk speelde op de 20e zet actief Pf3-g5 (diagram na 20. … h7-h6)

maar schrok toch terug om Jaco’s h6 met Lh3 te beantwoorden. Hij vond dat de kwaliteitswinst niet opwoog tegen de dreigingen van Jaco op de diagonaal a8-h1, waarbij hij zich zorgen maakte over het gemis aan een witte loper na Lh3xc8. Die dreigingen waren achteraf overigens wel goed te pareren, maar na de terugtrekzet Pg5-f3 was de stelling volstrekt in evenwicht en accepteerde Jaco het remiseaanbod van Henk.
Er werden ook nog twee bekerwedstrijden gespeeld. Na een eerdere remise volgde een barrage tussen Chris Tromp en Michaël Houweling. Het leek lang gelijk op te gaan, maar in een dame-toreneindspel ging er bij Chris iets fout, Michaël won materiaal en daarna de partij. In de partij tussen Christian Boudewijn en Eddy Korevaar had Christian een dubbelpion op de c-lijn, maar kon over de half-open d-lijn de zwarte achterblijver op d6 wel op de korrel houden. Eddy kwam na verloop van tijd wel een pion voor, maar eenvoudig was het allemaal niet voor hem. En plotseling dacht zwart met zijn dame te profiteren van de open g-lijn. Maar toen bleek Christian met Tg3 de zwarte dame te pennen en buit te kunnen maken! Inmiddels had Eddy er wel een stuk bij gekregen en was het allemaal toch niet helemaal duidelijk. Tenslotte beschikte Eddy toch over de meeste koelbloedigheid en kon alsnog een gelukkige overwinning noteren.

Op 10 februari speelde we de uitwedstrijd in en tegen Zeist. In het verleden waren het vaak spannende wedstrijden met een uitslag van ongeveer 4-4. Het seizoen viel voor Zeist tot heden niet mee en de laatste ronde hadden zij nogal ongelukkig een wel heel zware nederlaag geleden tegen de gedoodverfde kampioen Woerden 1. Bij winst zouden we veilig zijn, maar bij verlies zou alles wel weer erg in elkaar schuiven.
De eerste uitslag was er op bord 4 bij Mattias Stok. Na een rustige opening maakte wit zijn bedoelingen duidelijk met een lange rokade en pionnenopmars op de koningsvleugel. Hij had toen zeker wel een plus, maar Mattias speelde attent, wist wat materiaal, waaronder de dames te ruilen rond de 20e zet en leek wel safe te staan. Wit probeerde het nog wel, maar zelfs het gedurfde 26. … Lxh4 van Mattias bleek te kunnen, al zag 27. Tg7 er wel dreigend uit. Diagram.

Maar met 27. … Lg5 kon hij de stelling plomberen en na ruil van de binnengedrongen witte toren, was de remisehaven binnen bereik. Het was zeker een interessante partij die beiden hadden gespeeld! De tweede uitslag kwam van Louis Rutgers op bord 8. Maar in de opening ging er al iets mis en dat kostte Louis een pion op f7 en het recht te rokeren. Maar hij verzette zich taai, won de pion terug kon met twee torens op de f-lijn wit bezig houden. Maar een remiseaanbod van Louis werd door zijn tegenstander niet geaccepteerd en langzaam aan raakte de zwarte koning midden op het bord in het nauw en verloor Louis alsnog. Jaco op bord 1 trof een taaie tegenstander, die hij enkele jaren eerder ook al eens had ontmoet en toen aan het kortste eind had getrokken. Nu probeerde Jaco het wel, er waren wat open lijnen, maar geen van beiden kon de tegenstander uit balans brengen en zo eindigde de partij in remise.
Hierna kwam de uitslag bij Henk op bord 3 als een verassing. Vanuit de opening had hij eigenlijk niets kunnen bereiken en zijn tegenstander kwam steeds beter te staan. Hoewel hij al wat minder stond, probeerde hij met een remise aanbod op zet 27 zijn tegenstander nog te paaien, maar die gaf begrijpelijkerwijze “niet thuis”. Henk voelde zich op een glibberig pad naar beneden glijden en schatte een aantal zetten later zijn positie als min of meer verloren aan. Achteraf vond de computer het allemaal nog wel meevallen: slechts een ruime -1. Zijn enige voordeel was de stand van de klok: op zet 40 had hij nog ruim 20 minuten, terwijl zijn tegenstander het met 3 minuutjes moest doen. Op zet 43 won zwart een pion op f2, waarna Henk 44. Pg4 speelde. Diagram.

Hierna ging zwart schielijk terug met Tf2-a2, maar greep na 45. De3 (dreigt Dxh6+) met g5 vreselijk mis. Wit kwam na De5+ vernietigend binnen en noteerde een, zoals dat heet “gestolen” overwinning. Hiermee kwam de stand op 2-2.
Maar Gela werd op bord 2 wel heel snel gedwongen “out of book” te denken na de witte opzet 1. d4 Pf6; 2. c4 g6; 3. h4 !? Voor Gela een “nieuwe ervaring”. Gela koos zeker geen verkeerde opzet, al was er na de tegengestelde rokades wel meer “speelruimte” voor een witte aanval op de koningsvleugel dan voor een traag zwart initiatief op de damevleugel. Toen wit dan ook f5xg6 kon spelen (diagram na f5xg6)

was de strijd eigenlijk al wel gestreden. En hoewel Gela nog wat spartelde en offerde, was de witte mataanval niet meer te stuiten. Na deze nederlaag redden ook de anderen het niet. Tony Else kreeg na de opening een evenwichtige stelling, maar zag nergens mogelijkheden zijn stelling te verbeteren. Toen hij het toch probeerde te forceren, kreeg hij de kous op de kop en ging het van kwaad tot erger en verloor hij.
Ook bij André op bord 5 liep het allemaal niet naar wens. Hoewel zijn tegenstander al vroeg de mogelijkheid had een belangrijke pion te winnen, gebeurde dat niet. De door André gekozen lange rokade bleek evenwel geen gelukkige keuze, al was de stelling rond zet 25 nog wel in evenwicht. Maar het gevolgde plan met 26. Dh5 bleek niet juist en zijn tegenstander reageerde goed en soliede, positioneerde zijn stukken steeds beter en ook bij André ging het licht dus uit. En ook bij Elmar Bottema op bord 6 wilde het niet lukken. Hij offerde nog wel een pion op c5 en leek hiervoor aardig spel te krijgen, maar dat leidde dus niet tot voordeel/succes en ook hij leed een nederlaag. Kortom een opvallend slechte avond voor het team en met de staart tussen de benen moesten we na deze 6-2 nederlaag op huis aan. Op dit moment is de stand in de poule erg in elkaar geschoven. Weliswaar staan wij nog op de 3e plaats (!) maar het verschil met nummer 8 en laatste is slechts 1 matchpunt en 2 bordpunten, terwijl wij nog 2 sterke teams als tegenstander krijgen: Oud Zuylen Utrecht en in de laatste ronde de gedoodverfde kampioen Woerden. Kortom in deze poule kunnen er nog 6 teams hun hachje redden, terwijl dezelfde 6 teams ook nog kunnen degraderen!
Op dezelfde avond trad het tweede team thuis aan tegen Kasteel Lekstroom 4, overigens net als Zeist de hekkensluiter in de poule. Maar het tweede team deed het wat dat betreft een stuk beter dan het eerste en won met 4,5-1,5. Winst was er voor Christian Boudewijn, Martijn Koutstaal, Gerard de Gans en Anne van Heelsum. Bert van Geldere speelde remise en alleen Arnold van Es verloor.

Nadat de vorige KNSB-ronde van januari in de sneeuw was gevallen, volgde nu een thuiswedstrijd tegen Stukkenjagers 4 uit Tilburg. Zij stonden fier aan kop van onze poule en hadden nog slechts eenmaal een 4-4 gelijkspel hoeven toe te staan. Nu speelden we dit keer thuis en onze enige 2 verlieswedstrijden werden “buitenshuis” afgewerkt, terwijl al onze 3 thuiswedstrijden werden gewonnen! Een opvallend verschil. Onze opstelling was verassend te noemen, want Eddy zou eerst niet beschikbaar zijn, maar het wintersportgriepvirus bij zijn vrouw had hen eerder terug naar huis gejaagd en hij wilde wel spelen. Henk was al een aantal weken aan het hoesten en kwakkelen en vond de rol als non-playing captain dan ook prima. Vrijdagavond had hij overigens wel succesvol gespeeld bij zijn andere club Zukertort Amstelveen. Gewoon een dik boek meegenomen, dan vliegt zo’n middag ook zo om dacht hij, maar ook Hans was niet in optimale conditie en vond het op zijn beurt uitstekend als Henk voor hem inviel. Henk speelde dan ook op bord 6 en kwam tegenover een oude bekende te zitten. Ze hadden tijdens het TATA-toernooi in 2013 tegen elkaar gespeeld en Henk was toen de gelukkigste geweest, maar had daar “geen actieve herinnering” meer aan, al kon hij de partij thuis later wel terugvinden. Nu werd het na een uurtje een bloedeloze remise, waar een hoestende Henk niet ontevreden mee was. Later het dikke boek tevoorschijn gehaald (Stalingrad van Vasili Grossman) en dat bleek het laatste boek wat tegenstander Lex had gelezen. En daarna kwamen nog meerdere andere titels langs van door ons zeer gewaardeerde boeken met geschiedkundige achtergrond, waarvan er eentje op mijn stapel nog te lezen boeken naast mijn bed bleek te liggen! Kortom een mooie aanvulling op onze bloedeloze partij!
Allerminst bloedeloos verliep de partij van Gela op bord 2. De opening werd van beide kanten woest aangepakt en in de zaal leek het alsof Gela het (erg) moeilijk had. De computer kon zich later wel in dit idee vinden en had weinig goede woorden over voor de investering van een tweetal witte pionnen. Maar toen zwart zich na 21. 0-0-0 liet verleiden tot e6-e5 (diagram)

klaarden de gezichten in de zaal al aardig op en was er na 22. Dxe4 weer sprake van een gelijkwaardig gevecht. Maar kort hierop tastte zwart nogmaals mis met 24. … Lf5? waarna hem met Dxb7+ een koude douche wachtte en verlies van zijn toren op a8. Diagram na 24. … Lf5? Een “niet ongelukkige” zege van Gela!

Op bord 4 speelde Hemmo een rustige partij. Hij kon zijn tegenstander weliswaar opzadelen met een geïsoleerde dubbelpion op de c-lijn. Later kreeg hij het voordeel van 2 paarden tegen een toren en pion, maar zijn paarden meosten elkaar blijven dekken. De stelling bleef gesloten en beiden hielden elkaar om in judotermen te spreken in een soort houdgreep. Nadat zwart zijn toren weer tegen Hemmo’s paarden kon ruilen, vervlakte de stelling en stond eerder zwart wat beter. Maar Hemmo profiteerde van de zwarte tijdnood en bood remise aan en dat aanbod werd aangenomen. Dat resultaat kwam er ook bij Eddy Korevaar op bord 3. Er kwam een tamelijk symmetrische stelling op het bord. Eddy kreeg een lichte ontwikkelingsvoorsprong, toen een wit paard al vroeg op avontuur ging. Maar de stelling vervlakte weer. Toen wit met zijn loperpaar op remise aanstuurde via zetherhaling, had Eddy geen redenen om zaken te forceren, temeer daar de ontwikkelingen op de andere borden er niet ongunstig uitzagen. Remise dus. Al ging het hierna bij Louis op bord 8 helaas niet de goede kant op. Na zo’n 3 uur spelen was duidelijk dat zijn tegenstander de touwtjes in handen had genomen. Hij kwam eerst één en later nog een tweede pionnetje voor. Louis had in het eindspel geen compensatie en moest de eer aan de tegenstander laten. De stand was dus weer gelijk: 2,5-2,5.
Er waren nog 3 partijen bezig: Jaco op bord 1. Daar leek alles min of meer in evenwicht in een redelijk dichtgeschoven stelling. Tony op bord 5 had wit een pionnetje afhandig kunnen maken en leek in het eindspel zeker winstkansen te hebben. En ook bij André op bord 7 was er inmiddels een pluspion voor André te noteren, maar hoe stond het met zijn winstkansen in een loper-paardeindspel? De volgende uitslag kwam van André op bord 7. Na een rommelige openingsfase vergat wit voordeel “te pakken” en ging in een gelijke stand met 13. Pd5xf6+ opzichtig in de fout. Diagram.

Maar het cadeautje 13. … Dxf6 dat de loper op d4 naar de 3e lijn terugdringt, waarna het paard op f3 kan worden opgepeuzeld, was niet aan André besteed. Zwart ruilde op de 21e zet de dames op d5, maar wit zag blijkbaar een droombeeld van een aanval op de zwarte d6 pion en sloeg terug met Txd5. Ai, dat kost na Pf6 gewoon de pion op e4! Toch was het evenwicht zeker (nog) niet verbroken en nadat de torens in het doosje waren beland, ontstond een loper-paard eindspel waarin zwart misschien een fractie beter/makkelijker stond. Diagram na 37. … Kxe8.

Dit soort eindspelen is vaak notoir moeilijk, zo ook ditmaal. Maar toen wit zijn pionnetje op b3 even “vergat” en zich richtte op de koningsvleugel, werd het zwarte voordeel na 45. … Pxb3 significant. Diagram.

Maar ook dit keer gold: het winnen van een gewonnen eindspel is vaak niet eenvoudig. Uiteindelijk resteerde een eindspel met 2-1 pion op de damevleugel. Diagram na 52. … Kc5.

En hoewel het “in principe” remise is, kan zwart het natuurlijk nog eindeloos blijven proberen en vooral met zijn paard proberen te “klieren”. En dat deed hij dan ook met verve. Zijn geduld werd na zijn 60. … Kd4 beloond toen wit met 61. La6?? het spoor definitief bijster raakte. Diagram na 63. Kb3-c2.

Maar definitief? Oei, André liet zich verleiden tot 63. …. a5-a4 (ipv. Pc5-b7-d6). Wit miste nu zijn laatste kans op remise en zwart kon zijn koning op b4 krijgen. Oeps, wat een moeilijke partij in het eindspel! En wat een belangrijke overwinning voor ons!

De partij van Jaco op bord 1 verliep evenwichtig. Er ontstond een Maroczy-type stelling en beide spelers letten goed op om zichzelf niet met zwaktes in de eigen stelling op te zadelen. Toen Jaco met zijn dame switchte van a5 naar h5, negeerde wit de mogelijkheid de aangeboden ruimte op de damevleugel te gebruiken en koos voor afruilen. Daarna volgde nog wat speldenprikjes, maar beiden letten goed op en laveerden hun bootje de remisehaven binnen. Hiermee kwamen we 4-3 voor en restte nog de partij van Tony op bord 5 tegen een jonge tegenstander van pas 14 jaar. Al op zet 3 was Tony min of meer “out of book”, al kende hij de stelling wel van eerder gespeelde vluggertjes. Hoewel hij fantomen zag, kreeg hij een weliswaar passieve, maar soliede stelling. Langzaam maar zeker kon Tony zijn stelling verbeteren. Toch was het allemaal nog niet zo duidelijk, maar mede vanwege de voor wit erg beperkte resterende tijd speelde hij tegen de 40e zet te snel en verloor een pion. Tony bereikte hierna in principe een gewonnen eindspel, maar op zet 58 speelde hij ongelukkigerwijze g4-g3 (diagram)

waar Lh2! winnend zou zijn geweest. Want de g-pion kan dan alleen worden afgestopt door de pion met de loper te slaan, maar dan kost het wit te veel tijd en kan de zwarte koning de pionnen op de damevleugel verorberen. Maar na g3 is de winst tenminste problematisch. Er werd met koning en lopers wat heen en weer geschoven. Plotsklaps claimde wit remise, omdat hij meende dat er driemaal dezelfde stelling op het bord was verschenen. Tony was verbaasd, want hij meende dat het pas de 2e keer was. Bij het naspelen bleek Tony het gelijk aan zijn zijde te hebben. En hoewel wit de claim volgens de letter van het spelreglement ook niet helemaal correct uitvoerde, koos Tony voor de rustige en meest elegante oplossing, nl. het accepteren van de remise, waarmee hij de teamwinst veilig stelde. Na deze ronde staat Stukkenjagers met Sliedrecht op een gedeelde eerste plaats met 9 matchpunten, gevolgd door OSV en ons team met 8 matchpunten, terwijl daarachter D4 en de Drie Torens 7 matchpunten hebben. Kortom, veel spannender kan het in de laatste drie ronden niet worden! Onze volgende uitwedstrijd is tegen de Baronie in Breda en het zou mooi zijn dan naast alle thuisoverwinningen ook een uitoverwinning te pakken!

Op het programma stond de thuiswedstrijd tegen Rode Loper 1. Beide teams hadden vooraf twee van de drie wedstrijden gewonnen, waardoor op voorhand duidelijk was dat het een spannende middag zou worden.

De wedstrijd begon goed voor Giessen & Linge. Tony was als eerste klaar en bracht met een overtuigende overwinning de score op 1-0. Vervolgens eindigden de partijen van André en Hans in een remise, waarmee de tussenstand opliep naar 2-1. Eddy kwam helaas in de problemen nadat hij een toren verloor en moest uiteindelijk zijn meerdere erkennen in zijn tegenstander. Daarmee werd de stand weer gelijk: 2-2.

Op de overige borden bleef het lange tijd ongemeen spannend. Mattias wist een pion te winnen en stond geruime tijd beter. In het eindspel slaagde zijn tegenstander er echter in af te wikkelen naar een bekende Philidor-stelling, waardoor ook deze partij in remise eindigde.

Gela probeerde zijn tegenstander onder druk te zetten en een matnet te construeren, maar met enkele tussenschaakjes wist de tegenstander torenruil af te dwingen. Daarna kon een vrijpion promoveren, wat Gela uiteindelijk de partij kostte.

Louis belandde in een eindspel waarin hij een pion achter stond, maar met het loperpaar tegenover twee paarden wist hij voldoende compensatie te creëren. Door nauwkeurig spel bracht hij de stelling weer in evenwicht en werd tot remise besloten.

Met een 3-4 achterstand hing alles af van kopman Jaco. In een lang gevecht probeerde hij op zet 52 met Pg4 na een paardenruil via zijn koning binnen te dringen. Helaas bleek dit plan niet correct en wist zijn tegenstander het voordeel vast te houden en de partij naar winst te voeren.

Zo ging Giessen & Linge nipt onderuit tegen een sterk Rode Loper 1, na een wedstrijd waarin op meerdere borden tot het laatst werd gestreden.

Intern werden er deze ronde nog zeven partijen gespeeld.

Elmar wist zijn partij tegen Christian in winst om te zetten. Christian kwam iets beter uit de opening, maar na enkele onnauwkeurige verdedigende zetten wist Elmar zijn stukken actief neer te zetten. Christian slaagde er vervolgens niet in de juiste verdediging te vinden, waarna Elmar het initiatief kon omzetten in een verdiende overwinning.

Overwinningen waren er verder voor Michael, Martijn, Pieter, Bert van Hees en Shiyar.

De partij tussen Arnold en Jan eindigde in een remise.