Algemeen

Er was ook deze avond een mooie opkomst in De Til. Voorzitter Gerard de Gans had de week tevoren namelijk al kenbaar gemaakt dat hij Jan Post, lid van de vereniging vanaf dag 1 (!) van de oprichting op 13-10-1964, in het zonnetje wilde zetten. Jan is dus al ruim 61 jaar lid van de club, werd al op jeugdige leeftijd de tweede kampioen in de clubgeschiedenis in de interne competitie 1965-66, maar de belangrijkste bijdrage leverde hij in bestuursfuncties. Jarenlang was hij als penningmeester verantwoordelijk voor de nog immer gezonde financiële positie van de club en had hij een belangrijke en centrale rol als organisator van het jaarlijkse rapid-toernooi in oktober. Ook Bert den Boer was aanwezig. Hij werd lid op dag 2 (!) na de oprichting van de club en heeft ook jarenlang bestuursfuncties vervuld, waaronder het hanteren van het voorzittersstokje. Ook aanwezig was Wim Deurloo, die vele jaren als bestuurslid materiaalcommissaris was en zorgde voor ordentelijke borden, stukken en klokken. Ook Tim Schakel werd in het zonnetje gezet. Hij leverde jarenlang een voorname bijdrage aan de opleiding van jeugdschakers. De bekendste daarvan waren natuurlijk zijn dochters Milly en Lemmy en zoon Tijmen op wie hij het schaakvirus succesvol heeft overgebracht. Maar ook zijn jarenlange verslagen op de site en in de regionale pers waren een belangrijke bijdrage van hem aan de club. Een langdurige bijdrage aan het schaken werd ook geleverd door Hans Karelse, eerst tijdens zijn jeugd in Zeeland, later tijdens zijn studie in Utrecht. En vervolgens was hij tijdens zijn werkzame leven als natuurkundeleraar in Gorinchem nauw betrokken bij de schaakclub Gorcum, het schaakonderwijs en het afnemen van schaakexamens bij de jeugd. Inmiddels al weren jarenlang gewaardeerd en uiterst trouw lid van De Giessen en Linge sinds de fusie tussen de schaakclubs De Giessen, Gorcum en Leerdam. Ook Jaco Vonk werd in het zonnetje gezet. Hij was er al jong bij, want hij was pas 8 jaar toen hij lid werd van de schaakclub! En inmiddels zorgt hij er al ruim 25 jaar voor dat de wedstrijden van de interne competitie elke week keurig worden ingedeeld, dat de uitslagen onmiddellijk op de site worden vermeld, kortom een onmisbare persoon voor het goede “dagelijkse functioneren” van een schaakclub! Ook mag niet onvermeld blijven dat hij in 2004 ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan van de club een lijvig boekwerk heeft gemaakt onder de titel: “Daar komt de bruid” van alle resultaten van de voorgaande jaren en alle (toen) oud-kampioenen en belangrijke grondleggers van de club thuis bezocht en interviewde. Deze titel berustte op een een uitspraak van Jan Piet van den Dool, ook jarenlang secretaris van de club. Dankzij de activiteit van onze huidige secretaris Tony Else, was het belang van deze mensen in de geschiedenis van onze schaakclub aan de KNSB, de Koninklijke Nederlandse Schaak Bond ter kennis gebracht en kregen zij een speciale speld uitgereikt, die hun door voorzitter Gerard de Gans werd opgespeld. Een zeer feestelijke gebeurtenis (foto op de site).
Daarna werd er ook natuurlijk gewoon geschaakt. Louis Rutgers zette zijn partij tegen Jaco Vonk rustig op. Maar na verloop van tijd kwam Jaco toch een pionnetje voor en bleef Louis met een verbrokkelde pionnenstructuur zitten. Het was dan ook begrijpelijk dat Jaco aan het langste eind trok. Martijn Koutstaal nam het op tegen Gela Nikoladze, die het niet makkelijk had gaatjes in de soliede stelling van Martijn te vinden. Maar Martijn had veel tijd nodig om de manoeuvres van Gela te doorgronden en neutraliseren. Gela kon toch na ruil van een aantal lichte stukken zijn vizier kon richten op de witte koning. Op een gegeven moment had Gela de eigen d4-pion als enige barrière tussen zijn dame en de toren op f4 over het hoofd gezien. Diagram.

Daarom moest hij met dxc3 het witte paard met zijn pion pakken en de toren op f4 offeren. Want na g3xf4, volgt dan vernietigend Dxf4 en mat in maximaal 6 zetten. Maar zo ging het niet want Gela koos voor Txf2 en offerde vervolgens zijn dame! Alhoewel, ook Pg4xf2 was direct winnend geweest, want na De2 Ph3 is het ook uit! Maar hij had niet goed gerekend, want de gedroomde beslissende combinatie ontbrak. En toen begon het er ook omdat Martijn een sterk paard op g5 had, toch echt penibel voor Gela uit te zien. In het eindspel had Gela alleen een toren, een loper en 6 pionnen tegen een dame, een toren en 4 pionnen! Gela had echter wel één witte pion meer gepakt, waardoor hij 4 verbonden vrijpionnen had gekregen. En die kon hij langzaam mijn pionnen naar voren geduwd. Door enorme tijdnood had Martijn een gevaarlijke combinatie gemist op de koningskant, wat leidde tot een vork op g3 tegen koning en toren. Uiteindelijk verblunderde hij ook nog zijn dame en moest deze partij alsnog opgegeven. Dat was natuurlijk pijnlijk voor hem , ook al had Gela in een eerdere fase de directe winst gemist!
Michaël Houweling en Hans Karelse ruilden al snel de dames en een stel lichte stukken, maar de overige stukken, inclusief alle pionnen bleven keurig op het bord. Een zwarte loper op f6 werd gepend door zijn witte kompaan op g5 en Hans besloot deze loper met Kg7 te dekken en was er terecht niet beducht voor dat zijn koning na ruil op f6 terecht kwam. Beiden probeerden nog wel de ander in het nauw te brengen, maar na ruim 30 zetten werd de vrede getekend. Opvallend genoeg was er op dat moment nog steeds geen pion geslagen!
Henk Boot kreeg vanuit de opening geen enkel voordeel tegen André van Wingerden. Een pionoffer op zet 15 was OK, maar ook niet meer dan dat. De stelling bleef in evenwicht tot Henk op zet 26 onnauwkeurig speelde. Diagram na 26. Df1. Na Dh3 was het gelijk gebleven.

Het leverde André wel een pion op, maar hij zag tot Henks geluk niet hoe hij verder moest komen en nam tot opluchting van Henk diens remiseaanbod op zet 33 aan.
Tony Else had visueel voor de kibitzers de leukste partij. Hij speelde tegen Martijn Stam en al vrij snel werden dames en een tweetal lichte stukken geruild. Tony vond dat hij wat beter stond, al was Martijn het niet met hem eens. De witte koning bleef in het centrum en met twee torens en het loperpaar kon hij zijn pionnen laten oprukken, terwijl zwart moeite had een tegenplan te bedenken. Hoewel het door Tony gespeelde e3-e4 niet het beste was, won hij hiermee volgens Martijn wel de vijf op een rij prijs! Diagram na e3-e4.

En even later kwam de volgende stelling op het bord, waarin vijf op een rij was overgaan naar vier op een rij. Diagram.

Nu was 27. g5-g6 zeker een visueel aantrekkelijke optie geweest met aanzienlijk voordeel voor wit, want na 27. … fxg6; 28. fxg6 hxg6 is 29. e5-e6 sterk (f5-f6 is minder). Maar Tony vond het allemaal niet goed door te rekenen en koos voor 27. Th1-f1 en de computer was dat achteraf gewoon met hem eens! Maar in een ander programma werd weer wel de voorkeur gegeven aan g5-g6, kortom, het lag toch allemaal erg dicht bij elkaar. In plaats van nog meer voordeel te halen uit mijn vooruitgeschoven koningspionnen, kon Tony vervolgens ook winnen via de c-lijn en met mijn zwarte loper en vervolgens een laatste pion doorschuiven met 36 e6 en dat bleek beslissend.
Bert van Geldere moest de opzet van Elmar Bottema zien te weerleggen, maar slaagde daarin niet. De ellende voor Bert begon toen Elmar in het centrum een pion op d4 won. Een loper op d4, ondersteund door zware stukken op de f-lijn, was moordend en betekende voor Bert alle hens aan dek bij de verdediging van pion f2. Maar Elmar had nog een pijl op de boog: Bert had een opstelling met g3 en na eerdere ruil van de witte loper kon Elmar met Lh3 ook nog een kwaliteit winnen. Daarna lag de weg naar winst voor hem open. Jubilaris Jan Post nam het op tegen voorzitter Gerard de Gans. Het werd een lange en zware partij, maar Jan wist uiteindelijk de partij in zijn voordeel te beslechten. Op zo’n bijzondere avond is het natuurlijk altijd mooi als je met de volle buit thuis kunt komen! Madelon Dane maakte het Arnold van Es toenemend lastig. Ze kwam een pion voor en had flink wat troeven in handen, maar het uitdelen van de genadeklap viel niet mee. Het duurde en het duurde en uiteindelijk ontstond een dame-eindspel, waarin ze nog steeds een pionnetje meer had. Nogal eens loopt dat uit op remise door eeuwig schaak, maar de weg daarnaartoe wist Arnold niet te vinden. Dus trok Madelon na lang zwoegen alsnog aan het langste eind. Peter Verdoorn kreeg tegen Huig Visser een steeds mooiere stelling. Hij had een pion meer, de pionnenstructuur van Huig was verzwakt met een geïsoleerde f-pion. En laat Pieter daar nu juist zijn zware stukken hebben getripleerd! Daar was de verdediging van Huig niet tegen opgewassen. Egbert Meier redde het niet tegen Anne van Heelsum.
Er moest nog één bekerwedstrijd worden gespeeld, nl. Edwin Morks tegen Christian Boudewijn. Edwin had het juiste schaakgevoel thuis gelaten, beging enkele onnauwkeurigheden die materiaal kostten, zodat het voor Christian niet echt moeilijk was de overwinning te behalen. De tweede bekerrond staat volgens de agenda gepland op dinsdag 20 januari, dus als iedereen weer bekomen is van de feestdagen.

Op dinsdag 18 november vond de eerste ronde van de bekercompetitie plaats met maar liefst 14 partijen. Martijn Koutstaal zette zijn partij tegen Hemmo Mulder wel erg rustig op en gebruikte daarvoor ook flink wat tijd. Hemmo maakte flinke vorderingen en snoerde Martijn op de koningsvleugel helemaal in won. André van Wingerden had in Hans Karelse natuurlijk een sterke tegenstander die met 11. … Pxe4 een pion had kunnen winnen en daarmee een flinke plus binnen bereik had. Maar toen Hans later na het witte f4 niet en passant sloeg, maar zich concentreerde op het verdedigen van de d-lijn, kostte hem dat na f4-f5 toch nog een stuk en kon André eenvoudig de winst binnenhalen. Arnold van Es tastte tegen Jaco Vonk al snel in de opening mis en verloor materiaal en vervolgens de partij. Henk zette zijn partij tegen Gerard de Gans te nonchalant op en moest alle zeilen bijzetten om geen aanzienlijk nadeel op te lopen. Ook het winnen van een pionnetje op c7 veranderde daar niets aan en Gerard had gewoon een makkelijker speelbare stelling. Pas toen Gerard met 35. …f7-f6 wat tochtgaatjes in zijn stelling toeliet, kon Henk via Pf4 en Pe6 voordeel krijgen. Toch was het nog niet zo eenvoudig, maar toen Henk zijn koning als aanvaller erbij kon halen en via Pc7 een zwarte pion op b5 kon oppeuzelen, kreeg hij een gewonnen stelling.
Madelon Dane koos een rustige opstelling tegen Tony Else, maar hij vond het een moeilijke en niet goed te begrijpen stelling. Madelon miste een kans op voordeel en na dameruil won Tony weliswaar een pion, maar Madelon had flinke compensatie. Nadat Tony gedwongen was de pion terug te geven ontstond een gelijk eindspel. Maar door de druk van de klok verloor Madelon een tweetal pionnen, waarna een gewonnen paardeindspel overbleef. Maar in de onderhavige stelling (diagram)

speelde Tony nonchalant Kf6?! Madelon speelde hierna Ph5+ maar miste de kans om met Kf4 alsnog remise af te dwingen! Jammer voor Madelon.
Elmar Bottema werd door Bert van Hees op een heus openingsgambiet getracteerd. Maar, zoals hij zelf zegt, is hij niet vies van het aannemen van een gambietpion en hij deed het verder prima, zoals ook de computer later beaamde. Maar Bert maakte met 17. … a4 (diagram)

een inschattingsfout en had zich voor zwart teveel voorgesteld van het vervolg 18. Dxa4 Pd4; 19. Dxd7 Pxe2+, want na 20. Kf1 Lxd7; 21. Txd3 hingen zowel de loper op d7 als het paard op e2. Hoewel Bert via Ld7-e6xc4 nog wel een kwaliteit kon terugwinnen, werkte de paarden van Elmar wel en de stukken van Bert niet goed samen. Dat leverde nog een extra pion op voor wit en Bert gaf in deze verloren stelling dan ook op.

Louis Rutgers en Eddy Korevaar speelden een spannende partij. Louis kwam niet lekker uit de opening en Eddy kwam een pion voor. “Nou, dan weet je het wel tegen Eddy” verzuchtte Louis. Het leek er een tijdje op dat Eddy aan het langste eind zou trekken met die pion meer. Hij trok ook fel van leer en Louis moest alle zeilen bijzetten om aan mat te ontsnappen, maar dat lukte dus. Toen Eddy niet steeds de beste voortzetting vond, kon Louis het initiatief overnemen en kon Eddy maar net een matdreiging afwenden. Na flink ruilen resteerde een evenwichtig lopereindspel met remise als uitslag. De heren gaan op 2 december op herhaling. Hoe de partij tussen Pieter Verdoorn en Michaël Houweling zich ontwikkelde is mij helaas ontgaan, maar Michaël bleek na afloop de winnaar.
Arjan Uittenbogaard had het enorm moeilijk tegen Quinten Gerritsen. Quinten pende een stuk op d2 en dreigde zelfs Pd3 stikmat te geven. Maar hij kon de winnende voortzetting niet vinden en de wedstrijd kantelde daarna in het voordeel van Arjan.
Bert van Geldere speelde zijn bekende opening tegen Gela Nikoladze. Beiden stelden zich tamelijk verdedigend op. Na ruil van een stel paarden kreeg Bert een pion op e5, ondersteund door zijn loper op b2. De open d-lijn was in bezit van Bert, de open a-lijn voor Gela, in beide gevalllen waren de torens daar gepositioneerd. Uiteindelijk kon Gela een dubbele aanval instellen op de witte loper en dame en daarmee de buit binnenhalen. Rob van Driel ging onderuit tegen Anne van Heelsum, al was dat naar zijn zeggen niet nodig geweest. Huig Visser kreeg van Chris Tromp een soort paardoffer voorgeschoteld en dolf hierna het onderspit.
Jan Post speelde tegen Ernst Delwel, In de opening vermeed Jan al te scherpe voortzettingen en speelde het rustig. Na ruil van de paarden had Jan Ernst met een geïsoleerde pion op d5 kunnen opzadelen,.

Jan speelde echter 14. Tfd1 en nu zou hij er na dameruil zelf eentje krijgen op d4. Maar hij sloeg terug met de toren en nu won Ernst na Lf6 een kwaliteit en daarna de partij. Wim Rietveld had Egbert Meijer als tegenstander. De start was rustig, maar in de loop van de partij kwam Wim een stuk voor en dat was voldoende voor de winst.

Voor de SOS-beker stond in de eerste ronde een uitwedstrijd in en tegen Leuseden op het programma. Het team bestond uit Jaco Vonk, Gela Nikoladze, Mattias Stok en André van Wingerden. Het waren allemaal spannende partijen, die in remise eindigden. En dat betekent dat met verwisselde kleuren nog een snelschaakmatch volgt. Helaas ging die met 1,5-2,5 verloren, zodat het bekeravontuur al na ronde 1 is geëindigd.

Het was mooi en een beetje winters weer op zaterdag de 22e. In Winterswijk kon zelfs al worden geschaatst en dat deed mij terugdenken aan de goede oude winterse tijden toen ik al eens op 17 november op slootjes in Giessenburg heb geschaatst. Maar ja, dat is wel heel lang geleden. We misten deze middag helaas Gela Nikoladze, die werd vervangen door Hans Karelse. Het ging helaas al in de eerste partij mis bij Louis Rutgers op bord 8. Zijn tegenstander gaf een pion voor een snelle ontwikkeling. Hij stond na de opening zeker niet slechter, maar op een gegeven moment wel wat gedrongen ondanks een extra pion. Maar de stelling kostte wit veel tijd, maar dat gold ook Louis. Toen hij nog eens op de klok keek, zag hij dat hij nog maar 4 minuten had voor 13 zetten. Van de schrik kwamen de fouten toen “vanzelf” en eindigde partij in mineur.
Hierna lukte het niet aan Hans Karelse op bord 6 om de stand in evenwicht te brengen. Hij kwam keurig en goed uit de opening, maar.. in de onderhavige stelling had Hans voor stevigheid moeten kiezen met 23. …f6 maar hij speelde a5.

Toen wit vervolgens Tf1-f3 speelde was Dg5 of Dh6 echt noodzakelijk geweest, want na het gespeelde Db6 stond zij daar buitenspel en kon wit zich gaan uitleven f5-f6 en kreeg een niet te stuiten aanval. Gelukkig deed Tony Else op bord 7 wat terug. Hij kwam met voordeel uit de opening en kon na het zwarte 15. … Pg5; 16. Pe5! (diagram)

spelen, want de pion op d4 is natuurlijk onkwetsbaar. De dame kan niet ontsnappen na zowel Lxb5 als nog sterker Lb1! Mooi gezien van Tony! Later won hij een pion en bereikte hij een gewonnen eindspel. Diagram.

Hij was dan ook tevreden met deze “straight game”.
Maar hierna liep de achterstand verderop na het verlies van Mattias Stok op bord 5. Hij kwam zeker niet slecht uit de opening, al was het volgens de computer gelijk. Een geweigerd pionoffer met 23. e3-e4 was OK, maar toen Mattias op zet 26 deze pion nog een keer in de aanbieding deed, was het minder goed en kreeg zwart een plusje. Maar al te veel was er niet aan de hand tot hij na 37. … Dd4+; 38. Tf2 speelde. Daar stond de toren ongelukkig gepend en na het zwarte Pf6 ging het voor Mattias steeds verder mis.
De volgende uitslag kwam van Hemmo Mulder op bord 4. Hij kreeg een trage Italiaan voorgeschoteld. En zijn tegenstander deed het ook nog eens in een behoorlijk traag tempo. Weliswaar had Hemmo het loperpaar, al lukte het hem niet hier een significante plus mee te bereiken. Op een gegeven moment leek hij in het centrum toch wel lichtjes de overhand te krijgen, maar zijn tegenstander deed toen gewoon stug de goede zetten hield de deur gesloten, zodat remise toch de meest logische uitslag werd.
Hierna was het de beurt aan Henk Boot die zichzelf op bord 3 had gezet. Het werd een damegambiet, waarin Henk na het thematische Pf6-e4 op e7 ruilde. Zwart dacht nog even tussendoor Pxc3 te kunnen spelen, maar Henk kon met 13. Lxh7+ een pion te winnen. Want Kxh7 faalt op Dc2+. Goed, zwart berustte in pionverlies, maar speelde actief verder. Henk deed het niet al te handig en zijn voordeel stelde dan ook niet al te veel meer voor. Dat gold overigens wel voor de klok. Op de 20e zet had Henk nog 45 minuten, terwijl zwart de resterende zetten in 18 minuten (+increment) moest spelen. En dat tijdsprobleem werd rond de 30e zet echt wel nijpend met 30 min. voor Henk en 1.30 min voor zwart! Henk liet zich toen verleiden tot 33. Pe6+ om de zwarte toren op c8 op te halen, maar…. Diagram na 33. Pe6+.

Er zat wel een gigantisch lek in dat idee, want na gewoon Dxe6 en Dxc8 viel zwart met Dxe3+ winnend binnen met Dxe3+! Tja, de herinneringen aan weggegooide gewonnen stellingen kwamen bij Henk weer eens krachtig langs, want de computer oordeelde dat na Pxe6 de stand niet meer ruim +2 was, maar -8!! Au… en even later na 37. Kf1 was het oordeel zelfs nog een “pietsje” pijnlijker: via -22, -27, zelfs mat in 18! Diagram.

Maar na 36. … Lxf3+ (beter Dxf3) en 37. … Le4?, gelukkig niet Pg4, leefde Henk na 38. Dc3 nog en was het oordeel opeens opvallend mild: -0.8! Henk was na zijn ontsnapping tevreden met remise en bood dat dan ook aan op zet 47. Maar zwart had natuurlijk weer meer tijd en wilde met 2 stukken tegen een toren + pion het begrijpelijkerwijze nog wel even proberen. Maar toen zwart met 52. … g5 ?! ernstig mistastte, kon Henk met h4-h5 een tweede vrije randpion creëren en stond hij toch plotseling weer gewonnen! Diagram na 52. a4.

Tja, Henk voelde in de speelzaal al wel dat hij enorm veel mazzel had gehad, maar dat gevoel werd na het oordeel van de computer thuis nog wel “verdrievoudigd”. Hij kon zich zo’n winst uit extreem verloren stelling ook niet herinneren…
Restte nog de partijen van Jaco Vonk op bord 1 en Eddy Korevaar op bord 2, al was het op dat moment onwaarschijnlijk dat we daar de benodigde 1,5 punt uit zouden kunnen halen. Jaco had op bord 1 een sterke tegenstander en bij het naspelen in de computer bleek het van beide kanten een sterke partij te zijn geweest. Wel kreeg Jaco op zet 17 een mooie kans om met 17. Lc7 een kwaliteit of anderszins dame tegen toren en loper te winnen. Maar Jaco miste deze kans en de strijd ging verder. Zijn tegenstander kreeg langzaam aan de overhand. En op zijn beurt kreeg die op zet 40 een goede kans op groot voordeel. Maar de keuze voor Dh5+ was niet de juiste, het had voor hem Th5+! moeten zijn, want dan dreigde meerdere pionnen van Jaco verloren te gaan. Nu kon Jaco de partij weer in balans brengen al schrok Jaco nog wel van een matnet dat zwart in het toren-loper eindspel probeerde aan te halen, maar gelukkig vond Jaco nog de juiste mazen in dit net om te ontsnappen. Het eindigde tenslotte in een eindspel van toren + 2 pionnen van Jaco tegen toren + loper en hoewel Jaco de zwarte loper nog kon veroveren, kon zwart een pion pakken en een remisetoreneindspel bereiken.
Als laatste was Eddy Korevaar op bord 2 nog aan het zwoegen. Hij had al snel wat minder ruimte maar stond wel soliede. Een achtergebleven pion op a6 kon voldoende worden verdedigd en ook druk over de e-lijn tegen een achtergebleven pion op e6 kon met enig moeite worden geneutraliseerd. Vervolgens probeerde Eddy via de g- en h-pion naar voren te sturen om wat tegenspel te krijgen, maar dat leverde niet veel op. De tijdsdruk nam vooral voor Eddy toe, al was aan de lichaamstaal van zijn tegenstander te zien dat ook hij de spanning en het belang van de laatste wedstrijd duidelijk voelde. Maar tenslotte zag hij de mogelijkheid op e6 de kwaliteit te offeren, maar omdat hij na Txe6 van Eddy gelijk die toren via Lxd5 kon pennen, kostte dat Eddy dus 2 pionnen en stortte zijn stelling helemaal in. Maar goed zoals Eddy concludeerde, ook met een remise van zijn kant zou de wedstrijd voor het team verloren zijn geweest. Over drie weken mogen we het weer proberen in een thuiswedstrijd, ditmaal in Gorinchem.

Op de elfde van de elfde vond in De Til gewoon de 9e ronde van de interne competitie plaats. Er werd ook dit keer weer heel serieus geschaakt en van voorbereidingen voor het Carnaval was, zoals te verwachten, hier niets te merken. Dit keer zaten Jaco Vonk en Henk Boot pas in de 9e ronde tegenover elkaar vanwege de zeer matige seizoenstart van Henk. Er kwam een voor beiden bekend type opening op het bord, waarmee zowel de een als de ander een aantal keren had gewonnen en remise was al enkele malen de einduitslag geweest. Ook dit keer weer een redelijk gelijke stand op zet 25 en Henk bood daarom remise aan. Diagram na 25. Kf7.

Maar Jaco had wel zin het nog “even” te proberen. Hij kreeg wel “iets” toen Henk zich toch wat in het nauw gedreven voelde en met 31. … Tb7 niet de sterkste zet speelde. Hij voelde zich toch wat onrustig, want in het verleden waren hem wel vaker tegen Jaco “gelijke” stellingen ontglipt. Maar toen hij zelf 33. … h5 kon spelen en Jaco de mogelijkheid een vrijpion op de koningsvleugel te creëren ontnam en hierna ook nog met 35. … Tc7 actief spel over de c-lijn kreeg, (diagram na 36.Tc6-a6)

koos Jaco ervoor via 36. Ta6 de zwarte pion op a5 te veroveren, waarna hij een vrije a- en b-pion had. Hij hoopte hiermee de partij te kunnen beslissen. Maar omdat Henk ook Na 36. …Tc3+ de g- en h-pion van Jaco kon slaan en zijn verdediging met zijn koning kon helpen, was de computer al geruime tijd van mening dat het een 0.00 stand was. Henks tweede remiseaanbod op zet 46 werd dan ook aanvaard. In de partij tussen Eddy Korevaar en Tony Else kwam er ook een voor beiden actieve stelling op het bord, waarin ze allebei wat stukken van de ander van het bord verwijderden. Met Lxd6 viel Eddy bv. tegelijkertijd zwarte torens op f8 en b8 aan, terwijl Tony met Pxe1 ook een witte toren in het doosje liet verdwijnen. Voor de “langslopers” was het niet gemakkelijk in te schatten wat de juiste volgorde van zetten zou moeten zijn. Volgens Eddy wilde Tony het te snel doen en in ieder geval hield Eddy een pion meer over. Maar er resteerde een lopereindspel met lopers van ongelijke kleur en zoals vaak eindigde de partij ook hier in remise. Dus bleef Jaco aan kop van de ranglijst. Gela Nikoladze profiteerde van deze remises in zijn partij tegen Michaël Houweling. Hij kreeg mooi spel en had daar eerst één en later ook een tweede pion voor over en had als sterke troef een ver opgerukte c-pion. En hiermee kon hij Michaël het leven erg zuur maken en uiteindelijk winnend voordeel behalen. Met deze overwinning passeerde hij Eddy nipt op de ranglijst.
Hans Karelse profiteerde goed van de door Christian Boudewijn geboden kansen. Hij won met een vroeg Lxf7+ al gauw een pion en zadelde Christian met een stellingsruïne op. Toen er later ook nog stukverlies volgde hield Christian het begrijpelijk al snel voor gezien. In de partij tussen Rob van Driel en Pieter Verdoorn leek er in eerste instantie niet al te veel aan de hand. Maar Rob had toch wel mogelijkheden het Pieter moeilijk te maken en dat lukte steeds beter. Tenslotte kwamen er in het centrum voor Pieter echte problemen en toen Rob met zijn toren de zwarte dame onder vuur nam, mocht die niet vertrekken vanwege de daarachter staande koning. Dat betekende dan ook het einde van de partij. André van Wingerden speelde tegen Bert van Hees en kon dankzij beter geplaatste stukken Bert voor toenemende problemen plaatsen. Na 16. … f5 was de eerste stap naar/op een hellend vlak gezet. Diagram na f5.

Zeker toen André met Te8+ de zwarte stelling binnendrong en Bert zich verdedigde met Tf8, kwam hij definitief op een hellend vlak terecht. Na Txf8+ sneuvelde de zwarte pion op f5 en zeepte André het hellend vlak nog eens stevig in met groene zeep, waarna het Bert niet lukte van het hellend vlak af te komen. Hij eindigde beneden met een duidelijke nederlaag. Diagram na 32. Lh7.

Arnold van Es en Bert van Geldere waren lang bezig. Hoewel het lang een redelijk in balans zijnde partij leek te zijn, kreeg Bert toch de overhand en kon uiteindelijk de winst laten aantekenen, maar het is uw verslaggever ontgaan hoe dat ongeveer of precies is gegaan. Gerard de Gans redde het niet tegen Martijn Stam. Huig Visser redde het evenmin tegen Egbert Meijer die eerst twee en later drie pionnen voor kwam. Tja, dat is meestal teveel, zo ook hier. Edwin Morks won van Madelon Dane, waarbij de witte torens een veel krachtiger uitstraling hadden dan de zwarte.
Volgende week staat de eerste ronde van de interne bekercompetitie op het programma.

We speelden de tweede ronde in de SOS-competitie tegen Moira-Domtoren 2 uit Utrecht. Weliswaar hadden zij hun eerste wedstrijd ruim verloren, maar dat was tegen Woerden 1 en dat team is “by far” de kampioensfavoriet in onze afdeling, ook al gezien hun torenhoge rating, zoals zij deze zelfde avond opnieuw waarmaakten tegen Houten (7,5-0,5), onze volgende tegenstander.
De start was helaas stroef, want bij André van Wingerden ging het mis op bord 5. Vlak na de opening stond wit weliswaar iets beter en had meer ruimte. Maar André had een plan met helaas een gat. Dat kostte een pion en belangrijker, wit had daarna alle positionele troeven in handen en winnend voordeel.
Daarna kwam er vrijwel gelijktijdig een remise uit de bus bij Eddy Korevaar op bord 4, waar hij inviel voor een niet fitte Hans Karelse en Henk Boot op bord 3. Eddy stond na de opening wat lekkerder en nam een isolani op d5 op de korrel, die zwart niet voldoende kon verdedigen. Vraag was hoe die te veroveren: eerst Pxd5 en na ruil Lxd5 of andersom. Eddy koos de eerste optie, maar door een snel e5-e4 te spelen activeerde zwart zijn loper op f6 en met een binnendringende toren op de 2e lijn had hij voldoende compensatie, zeker toen zwart er in slaagde de torens te ruilen. Er bleef een duidelijke remise-eindspel over. Ook bij Henk Boot op bord 3 gebeurde er niet zo veel. Henk koos op zet 15 voor La6xd3 en hoewel dat wit een 2e dubbelpion opleverde, was er geen significant voordeel voor één van beiden te behalen. Nadat de computer zo’n 20 zetten lang niet veel anders dan een 0.00 oordeel over de stelling had, werd uiteindelijk op zet 39 tot remise besloten. De volgende uitslag kwam van Tony Else op bord 7. Na ruil van lichte stukken ontstond een eindspel met alleen zware stukken. Hoewel Tony een pionnetje meer had, leek de remisekans groot. Hierna werden de torens geruild en in het dame-eindspel miste Tony na het zwakke 43. Ke3 de zet c5! Diagram.

Dan zou zijn voordeel redelijk substantieel zijn geweest al is de weg naar winst in een dergelijk dame-eindspel vaak tenminste enkele tientallen zetten lang en ook nog bezaaid met moeilijkheden om eeuwig schaak te vermijden. Maar zo ging het niet en was remise de toch wel door de meesten verwachte uitslag. Halverwege dus 1,5-2,5 achter. Maar hierna wisten Jaco Vonk op bord 1 en Mattias Stok op bord 6 de stand een beter aanzien te geven. Jaco had het op bord 1 niet gemakkelijk. Zijn tegenstander zette zijn leeuwentanden in de stelling, speelde agressief en kreeg een bescheiden, maar duidelijk plusje in de stelling. Diagram.

Maar in het vervolg miste hij toch de meest overtuigende voortzetting en speelde Dh4-f6, waarna Jaco voor het eerst een plus kreeg van de computer na 25. Df6. Nadat wit vervolgde met 26. Td7 zag dat er leuk uit, maar na gewoon Lxd7 door Jaco werd zijn voordeel steeds duidelijke en bleef hij uiteindelijk met een flink materieel voordeel uit de strijd te komen. Het vervolg eiste nog wat oplettendheid, maar dat was Jaco wel toevertrouwd en hij won hierna vlot. Mattias Stok op bord 6 stond al snel plezierig tegen zijn tegenstander. Hij kon langzaam maar zeker een zeer krachtige en uiteindelijk ook doorslaande aanval opbouwen tegen de zwarte koningsstelling. Hij won eerst een pion en later na Dxf7 nog een tweede. Diagram. Zwart was aan handen en voeten gebonden. Hoewel er op een gegeven moment damewinst mogelijk was met Lxc6 (diagram)

koos Mattias een andere op het oog meer safe methode. Het kostte daarom wel wat meer zetjes, maar zijn overwinning kwam nimmer meer in gevaar. Een prima potje van Mattias! Maar hierna ging het mis bij Gela Nikoladze op bord 3. Er ontstond een zeer lastige, complexe tactische stelling. Het leek er geruime tijd op dat Gela wel “iets” had, maar duidelijk was het allerminst, vond ook de computer achteraf. Wel had hij flink meer tijd dan zijn tegenstander, maar die wist toch met weinig tijd steeds de juiste zetten te vinden. Uiteindelijk leek het op remise te zullen uitdraaien, maar toen overzag Gela een belangrijke pion van zwart en verloor zelfs nog. Dat was wel zuur. En ook bij Louis Rutgers op bord 8 ging het alsnog mis. Hoewel ook hij meer tijd had dan zijn tegenstander in het eindspel, liet hij zich toch de kaas van het brood eten en de weg naar remise te missen. Jammer, deze 3,5-4,5 nederlaag, die niet echt nodig was.
Maandagavond 3 november had het 2e team de uitwedstrijd gespeeld tegen Waalkanters 3. Alleen Bert van Geldere wist de volle buit binnen te halen, terwijl Martijn Koutstaal daar nog een remise aan toevoegde. De overige spelers Christian Boudewijn, Michaël Houweling, Arnold van Es en Anne van Heelsum moesten allen de eer aan hun tegenstander laten.

In de interne competitie werden nog 7 wedstrijden gespeeld.
Ernst Delwel speelde met wit een weinig gespeelde opening tegen Martijn Koutstaal die op papier weliswaar minder goed is dan het Spaans of het Italiaans, maar wel secuur tegenspel van zwart vereist. Martijn speelde het keurig volgens de theorie en kwam de hele verdere partij wat beter te staan zonder dat beide spelers fouten maakten. De chess-engine van Chess.com was eigenlijk best tevreden over de meeste zetten van beide spelers behalve het moment dat Ernst verzuimde lopers te ruilen op e7 en zijn dubbelpion op a4 inleverde. Hierna kwam Martijn nog wat beter te staan maar vreemd genoeg verzuimde hij om te rokeren waarna hij zonder meer de beste papieren zou hebben gehad voor de winst. Op de 19 e zet speelde Ernst zijn dame van d3 naar g3. Diagram.

Hier moest gerokeerd worden waarna 20. Lh6 gepareerd zou kunnen worden met Dg4! Martijn speelde echter 19. Le6? En na Dg7: kantelde de partij in het voordeel van Ernst. De pionnenstructuur van zwart was geruïneerd en de zwarte koning was kwetsbaar. Uiteindelijk was er voor Martijn geen houden meer aan en hij gaf in hevige tijdnood op.
Michaël Houweling tegen Arjan Uittenbogaard een enorme aanval op. En die aanval nam na Te7 beslissende vormen aan. Diagram. Er was voor Arjan geen verdediging meer te vinden Een mooie overwinning voor Michaël. Hans Karelse voelde zich niet echt fit en vond Eddy Korevaar bereid voor hem in te vallen. Hij speelde wel in de interne competitie tegen Jan Post. Hij deed het rustig aan, maar nam wel een zwakke achtergebleven pion van Jan op d6 op de korrel. Uiteindelijk was die niet meer te verdedigen en lag de weg naar winst voor Hans open.
Madelon Dane speelde een goede partij tegen Rob van Driel. De opening en het middenspiel verliep volgens klassieke patronen, maar Madelon had wat meer ruimte en buitte dat goed uit. Rob ruilde via … Pg6 paard en dame, maar bleef met een zwakke geïsoleerde pion op e6 zitten. En ook de open b-lijn met een witte toren op b1 maakte het hem lastig. Toen wit met Txb7 een pion won en de zwarte stelling binnendrong, kwam daar even later na Txd7 nog een loper bij. Txd7 zou namelijk beantwoord wordne met Lxe6+ en torenverlies. Kortom, Rob gaf op.
Gerard de Gans won een pion en later nog eentje tegen Huig Visser en maakte daarna langzame vorderingen naar de winst. Martijn Stam won van Bert van Geldere. In de partij tussen Pieter Verdoorn en Elmar Bottema trok de laatste tenslotte aan het langste eind.

In de eerste ronde van de KNSB-beker mochten we in Gouda aantreden tegen het team van de Messemaker, de oudste schaakvereniging van Nederland in een overigens behoorlijke nieuwe en prima accommodatie. Hun eerste team speelt in de 3e klasse KNSB en wij in de 4e. Op rating waren zij dan ook favoriet. Het eerste punt moesten we helaas aan onze tegenstanders laten. Henk op bord 4 vergaloppeerde zich in de opening, het kostte hem een pion en hij liep daarna de hele partij achter de feiten aan. Wit vergrootte zijn voordeel langzaam maar zeker en Henk moest zich na zet 46 definitief met zijn lot = 0 verzoenen. Daarna bracht Gela op bord 3 de partijen weer in evenwicht. Na de opening ontbrandde de partij rond de 20e zet. In de onderhavige stelling vond Gela na de zet h5-h4 de “only move” Lf4. Na Dxf4 stelde de zet 22. Pxd5 zwart voor signifcante problemen. Diagram na 22. Pxd5.

Nu vond zwart de “only move” 22. … Da4! niet, maar vervolgde met 22. … Dg5, waarna zwart in onoplosbare problemen kwam na 23. Pf6+. Gela kreeg beslissend voordeel. Hierna ging het helaas mis bij Eddy op bord 2. Hij kreeg een enorme aanval te verwerken op zijn koningsvleugel en hoewel hij nog wel probeerde met een “grapje” wit tot een fout te verleiden, lukte dat niet en moest hij een vernietigende aanval op zijn koningstelling lijdzaam ondergaan. Restte nog de partij van Jaco op bord 1. De partij was lang in evenwicht en hoewel hij met het nodige geduld en uitvoerig duw- en trekwerk probeerde zwart pootje te lichten, weigerde zwart mee te werken en werd uiteindelijk tot remise besloten. Kortom, na forse strijd een 2,5-1,5 nederlaag.
De volgende avond mochten deze spelers opnieuw aantreden, maar nu voor de 7e ronde van de interne competitie. Jaco Vonk zat achter de zwarte stukken tegen Ernst Delwel. Zou die zijn fraaie prestatie van de week ervoor tegen Eddy Korevaar een vervolg kunnen geven? Jaco kwam goed uit de opening en kon met kleine zetjes Ernst terugdringen en langzaam aan min of meer insnoeren. De donkere wolken boven de stelling van Ernst werden steeds donkerder en hij redde het uiteindelijk niet. Michaël Houweling redde het ook niet tegen Eddy Korevaar. Ondersteund door zware stukken kon Eddy een zwarte pion tot ver op de c-lijn (c2!) naar voren dirigeren en Michaël kwam hiermee in een verloren stelling terecht.
Gela Nikoladze vond André van Wingerden tegenover zich. Ze maakten er via een kleine omweg toch een modern potje van. André voelde zich genoodzaakt na 17. g4 Lxg4?! te spelen. Diagram.

Wit had gewoon het beste kunnen slaan op g4, maar koos voor de tussenzet 18. Pc6. Maar omdat André koos voor 18. … Db7? ipv De8, bleef Gela voordeel houden. Maar na 24. b3? (diagram)

kreeg zwart nog eenmaal een kans om met 24. … a4 de partij naar zich toe te trekken, maar hierna vervolgde André na b3-b4 met Dc4 en toen was Gela er als de kippen bij om met Ld4 de lopers te ruilen. De toren die op d4 verscheen werd door het paard op c6 gedekt en daarmee bleef André een stuk achter en gaf daarom op. Tony won vlot van Rob van Driel nadat Rob een pion was kwijtgeraakt.
Elmar Bottema kwam tegen Louis Rutgers in het middenspel een stuk tegen een pion achter en Elmar kon dat niet meer rechtbreien en verloor dus. Henk Boot probeerde tegen Hans Karelse al snel in de opening met g2-g4 het Hans moeilijk te maken. Dat lukte van geen kant en het was eerder Hans die makkelijker stond en enig voordeel had. Uiteindelijk was Hans gezien zijn remiseaanbod op zet 36 tevreden met het halve punt. Henk koos voor de verstandigste optie: het remiseaanbod aannemen.
Bert van Geldere kreeg tegen Gerard de Gans een sterke aanval en deelde de genadeklap uit met een gedekt paard op g6 en kon hierna met Tf8 de zwarte koning op f7 mat zetten. Altijd mooi om dit motief in het echt te zien en te spelen! Martijn Stam kwam tegen Anne van Heelsum een kwaliteit voor. Een penning die werd overzien kostte een toren en dat gaf Martijn dus het volle punt.
Huig Visser kwam tegen Arnold van Es wat minder te staan, maar het was nog flink werken voor Arnold om voortgang te boeken tot Huig opeens een stuk in de aanbieding deed. Dat betekende voor hem het eind van de partij.

Op deze regenachtige 1 november stond deze topper op het programma. Beide teams met 4,5 – 3,5 van Sliedrecht verloren en daardoor strijdvaardig om weer punten te pakken.
André viel in voor Hans en we begonnen met op de achtergrond het royale geluid van de jongedames van dansgroep Jolynda, maar we gingen er eens goed voor zitten. Zoals zo vaak gebeurde er in het 1e uur qua uitslagen nog niet zo veel. De muziek werd wat gesmoord en de stellingen waren behoorlijk in evenwicht. Henk stond “wat lastig” met een behoorlijk ontwikkelingsachterstand. Op zet 15 gaf de computer zelfs + 8.5 voor wit, brrr….. en hij verwachtte als eerste klaar te zijn. Niet dus…
Een uur later (15 uur) was het bij Henk niet veel beter geworden maar op de borden 2 en 3 hadden we een +, maar ook Louis had een lastige stelling. Een half uur later had Louis op moeten geven en maakte Hemmo er een remise van. De griepspuit eerder die week speelde hem nog parten.
Lange tijd keken we zo tegen een achterstand aan, al liep het op de borden 1 t/m 3 goed, Henk bleef achter een bijzonder lastige stelling zitten. Op bord 2 had ik een prachtige stelling. Zo mooi dat je het eigenlijk niet kon bedenken. Hoe ga je dan winnen?! Eerst maar een paard geofferd tegen 2 pionnen. Die beide stonden ook nog op de f5 en g5 zonder dat er nog zwarte pionnen voor stonden. Alle zetten leken te gaan winnen. Ik maakte de h-lijn open. Pakte een kwaliteit terug en het leek weldra tot mat te lopen of ernstig verlies voor zwart. De h-lijn werd door een toren bezet en verdubbeling leek de gemakkelijkste weg. Zwart speelde een soort alles of niets en kon uiteindelijk toch wat tegenspel ontwikkelen. Ik raakte zomaar een toren tegen een loper kwijt en toen stond het materiaal weer gelijk en kon ik min of meer van voor af aan beginnen. Gelukkig herpakte ik mezelf en wist voldoende dreigingen te creëren om zwart alsnog in een matnet te vangen. In de analyse bleek de winstweg met het doorzetten van de f en g pion naar de 6e rij veel effectiever. Maar de “bijna” slotstelling na Dc6+ (ongedekt!) verdient een diagram:

Aldus was de stand op het scorebord weer gelijk en ook Tony en André besloten tot remise. Henk stond nog altijd beroerd dus er waren nog 2 punten nodig! Jaco zat aan bord 1 zijn voordeel langzaam wat uit te bouwen en op enig moment werd de tegenstander zijn stelling te machtig en was zijn tijd op. Gela had een paard en een pion meer met beiden nog een toren op het bord. Het was niet gemakkelijk maar zulke stellingen kun je gerust aan Gela overlaten en het punt werd op enig moment dan ook bijgeschreven en de matchpunten waren binnen.
Henk zat al heel de middag tegen een verloren stelling aan te kijken, maar toen het grove geschut van het bord was, lopers van ongelijke kleur overbleven en eerst twee en later slechts één pion achter leek de remise erin te gaan zitten. Voor de wedstrijdpunten maakte het niet meer uit, maar als je de hele middag zit te zwoegen, dan is het toch leuk om met een half puntje naar huis te gaan. Ergens na bijna 80 zetten bleek het toch mis te gaan, doordat Henk vergat een cruciaal veld te blijven dekken en werd de einduitslag op 4,5 – 3,5 bepaald.
Een nuttige overwinning en door het verlies van Sliedrecht 2, hebben we het weer in eigen hand de komende wedstrijden, met voorlopig in totaal 4 matchpunten uit 3 wedstrijden.