Algemeen

Nu was er dus de “echte” start van het seizoen met serieuze lange partijen. Altijd weer aardig om te zien hoeveel zomerroest er nog in de hoofden van de verschillende spelers is blijven hangen…
In de eerste ronde van de interne competitie nam Jaco Vonk het op tegen kampioen Eddy Korevaar. Het werd een “langzame” manoeuvreerpartij waarin het evenwicht niet echt verbroken werd. Zoals Jaco aangaf, ze hielden elkaar in een soort wurggreep. Eddy vond het aan het eind niet echt verantwoord om te proberen de krappe resterende tijd van Jaco te benutten voor een winstpoging en zo werd tot remise besloten.
Gela Nikoladze nam het op tegen Henk Boot, maar maakte op zet 9 een foutje wat hem een pion kostte. Hij kreeg na wat ruilen wel wat compensatie, zo verloor Henk het recht te rokeren en kreeg een dubbelpion op de f-lijn. Toch kon Henk zijn geringe voordeel voorzichtig uitbreiden na dameruil. Gela moest zich beperken tot afwachtende zetten. In een toren-lopereindspel moest Henk kiezen tussen torenruil op zet 39 of loperruil op zet 42. Het laatste was het beste geweest en had reële winstkansen opgeleverd. Maar Henk aarzelde, koos verkeerd en raakte zelfs zijn extra pion kwijt. Toch was het evenwicht nog niet verbroken, maar even later koos hij nogmaals een ongelukkige zet en de partij kantelde in Gela’s voordeel. Die wist met de geboden kansen wel raad en won.
Hans Karelse kwam tegen André niet goed uit de opening. André stond leuk in het centrum. Hij koos voor een schijnoffer, (diagram na 11. … Pxe4)

maar dat deugde dus niet, al overzag Hans de weerlegging. André kwam hierna gewonnen te staan, maar… Diagram na 21. … Lh6?

Hij overzag nl. een penning van zijn dame na Le3-d4 van Hans. En zelfs toen was het voordeel voor Hans maar beperkt, maar toen er ook nog een toren verloren ging, was ook de partij uit en verloor André.
Tony kwam tegen Louis een pion voor en bouwde een gewonnen stelling op. Maar ook hier nog wat roest in de machine. Tony verloor de pion weer en resteerde een remisestelling. Arjan Uittenbogaard offerde tegen Martijn Koutstaal een pion, maar kreeg mooie compensatie met lastige druk tegen de zwarte damvleugel, vooral pion c7. Hij won de pion terug en bleef het initiatief houden en wist dit rustig aan tot een gewonnen stelling uit te bouwen. Gerard de Gans zag dat Michaël Houweling zich tegen hem stevig vergiste, maar hij profiteerde hier maar matigjes en kortdurend van. Toen Michaël flink wat materiaal won, was duidelijk dat Gerard met lege handen zou achterblijven. Rob van Driel won van Arnold van Es maar had daar wel wat hulp bij nodig. Huig Visser speelde tegen ons nieuwe lid Madelon Dane, die op de koningsvleugel met zwart aanzienlijk meer ruimte ter beschikking had dan wit. Dit voordeel werd uitgebouwd tot winst. Altijd leuk om je eerste serieuze partij winnend af te sluiten!

De eerste externe KNSB-wedstrijd speelden we op zaterdag 20 september in Sliedrecht tegen hun 2e team. Op voorhand leek het een spannende wedstrijd te zullen worden en dat bleek ook het geval. Natuurlijk veel bekende gezichten, waaronder dat van Andries Dekker die jaren bij ons in de KNSB heeft gespeeld. Het “schaakvuur” was al enkele jaren gedoofd, maar na zo’n 7 jaar kriebelde het weer en hij speelt nu bij Sliedrecht, samen met zijn broer Theo in hetzelfde team. Natuurlijk heeft hij nog een hoge rating, maar het was natuurlijk de vraag hoeveel roest daar op zat. Vandaar dat hij op bord 6 speelde tegen Hans Karelse. Het werd een bekende opening met klassieke thema’s, wit ruimte op de damevleugel en zwart op de koningsvleugel. Wel kreeg Hans even later de open c-lijn in bezit, maar hij kon daar met zijn torens toch ook niet veel uitrichten. Vanaf de zijlijn leek zwart (=Hans) wat makkelijker te staan en volgens de computer had hij op de 37e zet ook wel voordeel kunnen bereiken. Maar dat ging Hans ook na afloop nog boven de pet, zoals hij na later aangaf. Beide koningen stonden redelijk in het centrum en hoewel Hans een pionnenminderheid had op de koningsvleugel, had hij toch zijn g-pion daar voorwaarts moeten sturen. Na de 40e zet bood Hans remise aan en dat werd door Andries aangenomen.
Op bord 8 ging het in eerste instantie rustig bij Louis Rutgers. Hij kwam een pionnetje voor, maar zijn tegenstander had zeker compensatie. In eerst instantie kon Louis de druk van zijn tegenstander door stukkenruil nog wel de baas. Maar verderop in de partij ging Louis opzichtig in de fout en dat kostte groot materieel en de partij.
Bij Gela Nikoladze op bord 3 kwamen de spelers na het pionoffer b5 in een Wolga-achtige stelling terecht, waarin Gela zijn paard op b5 kreeg en daarvoor de kwaliteit offerde, maar dat kostte zwart natuurlijk wel zijn zwartveldige loper. Maar Gela deed het vervolg niet optimaal, maar kreeg een helpende hand van zwart toegestoken toen die aanviel met c5-c4. Nadat die pion vervolgens verloren ging, werden de twee verbonden witte vrijpionnen op de damevleugel erg sterk. Nadat de zwarte loper op b7 door ruimtegebrek verloren ging en een wit paard op c6 arriveerde, was het een gewonnen stelling voor wit.
Op het vierde bord speelde Hemmo Mulder, die in het verleden heel wat jaren in het externe KNSB-team speelde, zodat we het verlies van Tijmen Schakel en de beperkte beschikbaarheid van Mattias Stok goed hebben kunnen opvangen. Zijn tegenstander offerde in de opening een pion op c3. Hemmo groef in zijn geheugen en vond een zijvariant die hij jaren eerder al eens had gespeeld en bestudeerd. Hij kon door een nauwkeurige verdediging zijn tegenstander verleiden tot stukkenruil, waarna zijn pionnetje voorsprong steeds belangrijker werd. Ondanks het tripleren van de witte zware stukken op de d-lijn, werd na ruil van dame en de dubbelpion op de e-lijn sterk ipv. zwak. In het eindspel met nog veel pionnen op het bord bleek het een gewonnen stelling. Hemmo bood zijn tegenstander een drankje aan, die koos voor een biertje om enkele zetten later na een paar slokjes op te geven en de rest van het glas gebruikte om zijn verdriet te miniseren.
Op bord 2 speelde Eddy Korevaar, maar had het in een Maroczy-variant moeilijk. Toen wit op de 20e zet pionwinst versmaadde, kwam de stelling weer min of meer in evenwicht. Maar met kleine zetjes hield wit toch wel druk op de ketel en kreeg aanzienlijk voordeel toen hij de aanval van wit via de c-lijn niet kon neutraliseren. Hoewel Eddy het vege lijf nog dacht te kunnen redden met Pc5, hield wit via een tussenschaakje een extra stuk over en won.
Tony Else op bord 7 vond dat zijn opening niet best verliep. Zijn tegenstander kon met een slimme zetvolgorde eerst de ene loper van wit en later ook de andere loper tegen een paard ruilen. Hoewel Tony dacht dat zijn tegenstander beter stond, was dat niet het oordeel van de computer thuis. Het was voor wit lastig de optimale voortzetting te vinden en de partij leek behoorlijk in evenwicht. Dat gold overigens niet voor de klok. Zwart dacht geruime tijd na en maakte toen alsnog een fout in een toch al lastige stelling. En zwart ging door zijn vlag en dat was niet voor het eerst zo verzuchtte hij. Hiermee stonden we 3,5-2,5 voor met nog twee partijen te gaan.
Daarna volgde de uitslag bij een bizarre wild-west partij tussen Henk Boot en Dana Verheij op bord 5. In een obscure variant offerde zwart al snel een stuk, maar toen Henk verzuimde met exf5 de zwarte pionnenwals op de koningsvleugel te voorkomen, kwam die in razend tempo alsnog over hem heen. Hoewel het zwarte plan met 11. … Dxh4+ gevaarlijk oogde, werd zijn voordeel hiermee minder, omdat zwart gedwongen was na 12. Lg3! zijn dame tegen toren en twee licht stukken te offeren (diagram na 11. … Dh4+).

Maar Henk zette niet zo heel handig voort, al was de stelling ronde de 25e zet wel weer in evenwicht. Maar rond de 30e zet speelde Henk Pg3 ipv Pf4 (g5 is niet echt gevaarlijk voor wit) Diagram na 27. … Le5)

en zwart nam zijn kansen goed waar, zijn stukken werkten steeds beter samen, waarna de witte koning gevangen kon worden. Een opwindende partij!
Dus kwam het zoals wel vaker aan op Jaco Vonk op bord 1 tegen Theo Dekker. Vanuit de opening kwam Jaco goed te staan. Hij had de mogelijkheid om met 27. Lg5!! een fraai loperoffer te brengen. Jaco keek en keek nog eens naar die zet, maar keurde hem af, achteraf dus ten onrechte. Zoals vaker als er mogelijkheden aan twee kanten van het bord zijn, is het kiezen van de juiste volgorde lastig. Jaco koos voor Lf1?! en richtte zijn vizier op de zwarte loper op b5. Dat had Jaco zelfs een kwaliteit kunnen kosten, maar Theo mistte deze mogelijkheid en loperruil volgde alsnog.
Vervolgens switchte Jaco met 28. Lg5!! zijn aandacht naar de koningsvleugel en hoewel hij niet alle varianten kon overzien, beoordeelde de computer het die zet als briljant evenals het vervolg 29. Pe5!! Theo moest in de verdediging maar Jaco miste hierna het sterkst mogelijke vervolg. Het bleef allemaal behoorlijk gecompliceerd en er kwam bij zet 34 nogmaals de mogelijkheid flink voordeel te krijgen. Maar ook ditmaal keurde Jaco de beste zet op verkeerde gronden af. Na deze gemiste kans ging de witte storm liggen. Met allerlei subtiele zetjes lukte het Theo toch om zich te bevrijden. Ook hier een wat vreemde materiaalverhouding, namelijk een toren met twee paarden tegen twee torens. De pionnen van Theo kwamen, gesteund door de paarden, goed opzetten. Een leuke slotcombinatie gaf hem beslissend voordeel, waardoor Jaco gedesillusioneerd opgaf. Jammer dus, dit nipte verlies tussen twee overigens behoorlijk gelijkwaardige teams.

Op dinsdag 9 september was het de tweede avond van het seizoen en vond de ALV plaats. Hier werd allereerst stilgestaan bij het overlijden van Gerard Brand op bijna 88 jarige leeftijd. Hij kwam als scheikundeleraar in 1965 naar Gorinchem en gaf jarenlang les op het Gymnasium en de toenmalige Rijks-HBS, nu Fortiscollege. Hij was bij Rotterdam Charlois al jarenlang een heel sterke schaker en dat bleek ook in Gorinchem, waar hij jaren lang de sterkste schaker was. Hoewel hij van jongs af aan een sterk beperkt gezichtsvermogen had, was dat geen reden om niet een heel sterke schaker te worden. Hij had een fenomenaal geheugen voor schaakstellingen zoals bij analyses na afloop bleek. Ook zijn uitmuntende didactische vaardigheden kwamen niet alleen op de scholen van pas, ook veel schakers hebben van zijn schaakdidactische kwaliteiten kunnen profiteren. Het was dan ook goed om te zien dat bij de afscheidsbijeenkomst op vrijdag 12 september meerdere clubleden aanwezig waren.
Eerder dit jaar was ons ook Bram Capelle na een noodlottig ongeval ontvallen. Beiden waren uiterst beminnelijke personen.

De ALV zelf werd door voorzitter Gerard de Gans in goede banen geleid, al kwam naar voren dat de prima draaiende jeugdafdeling nog wel wat ondersteuning van trainers kan gebruiken, zoals naar voren gebracht door jeugdleider Mark Couwenberg en trainer Eddy Korevaar. Natuurlijk werden ook de verschillende kampioenen nog eens bij name genoemd: Eddy Korevaar (algemeen en rapid), Jaco Vonk (beker) en Gela Nikoladze (snelschaak).
De financiële positie van de club is gelukkig gezond, zodat de contributie het komend jaar, ondanks de hogere afdracht aan de bond (KNSB) nog niet tot een contributieverhoging hoeft te leiden.
Na afloop werd nog snelschaak gespeeld. Hierin bleek Jaco Vonk overtuigend de sterkste met een 100% score van 7 uit 7, Gela Nikoladze volgde met 6, Eddy Korevaar met 5, terwijl André van Wingerden en Henk Boot de 4e plaats deelden met 4 punten.

Op dinsdag 2 september werd het schaakleven weer hervat, deze keer met de eerste ronde van de rapidcompetitie. Er waren 3 nieuwe gezichten deze avond, waarvan er eentje eigenlijk oud-nieuw was want Frans Fijlstra had zich na een aantal jaren niet te hebben geschaakt, voorgenomen de gezelligheid van de dinsdagavond weer op te zoeken. Daarnaast waren de echte nieuwkomers Madelon Dane en David van Kalkeren. Jaco Vonk won gedecideerd van Christian Boudewijn. Dat was bij Eddy Korevaar niet het geval. Hij kwam een pion achter tegen Chris Tromp, alhoewel in het toreneindspel een remise de meest logisch uitslag zou zijn geweest. Maar hoewel Chris een pion teruggaf, was het een groter probleem dat hij Eddy veel ruimtevoordeel gunde. Uiteindelijk kon Eddy met zijn toren binnendringen en toen hij ook de pion op f2 veroverde, was er van de witte stelling slechts een kaartenhuis over. Instorting volgde en Eddy trok alsnog aan het langste eind. Ook Henk Boot had het niet makkelijk tegen Gerard de Gans. Ook hier was de stelling lang in evenwicht, maar in een dame-toren eindspel kon Henk net even eerder zijn dreiging tegen de witte koning omzetten in winst.
Hans Karelse kreeg een mooie en interessante stelling tegen Michaël Houweling, maar opeens had Michaël nog een doosje met een duveltje erin. Dat kostte Hans pardoes een dame en de partij. Gela Nikoladze, André van Wingerden, Tony Else en Wim Rietveld en Ernst Delwel trokken in hun partij ook aan het langste eind. Deze keer was er ook in de eerste ronde al een remise in de partij tussen Arnold van Es en Elmar Bottema.
In de 2e ronde wonnen Jaco en Eddy opnieuw van André en respectievelijk Tony, terwijl ook Henk opnieuw aan het langste eind trok toen Wim Rietveld een ongelukkige openingsvariant koos. Gela won van Michaël, terwijl Hans, Chris en Jan Post en Gerard zich herstelden van hun verlies in ronde 1. Ook Arnold en Elmar wonnen dit keer na hun remise in ronde 1.
In de 3e ronde waren er twee topduels. Jaco en Henk speelde een uiterst tactische partij, waarin Henk een tijdje dacht goed te staan, maar toch een venijnige tactische wending van Jaco miste en het daarna steeds moeilijker kreeg en uiteindelijk een 0 moest accepteren. Eddy kon zich Gela van het lijf houden en de winst binnenhalen. Ook Chris en Hans wonnen opnieuw, terwijl ook André, Wim en Tony wonnen en zo eveneens op 2 uit 3 kwamen. Ook was er winst voor Christian Boudewijn, Anne van Heelsum en David van Kalkeren, waarmee zij van de hatelijke 0 afkwamen.
In de 4e en laatste ronde van de avond zaten Eddy en Jaco tegenover elkaar. De stelling was geruime tijd in evenwicht en even leek Jaco het wat makkelijkere spel te krijgen. Maar in een volgende slagenwisseling werden nogal wat lichte stukken geslagen en aan het eind bleek Eddy er eentje meer te hebben meegepikt. Maar Jaco had wel compensatie en wist er tenslotte nog een remise uit te slepen. Hiermee hadden zij 3,5 punt veroverd en waren nummer 1 en 2 in de ranglijst. Henk kon Tony onder druk zetten en met een penning en later een Da8+ beslissend voordeel verkrijgen. Hans en Chris hadden na een nederlaag in de 1e ronde zich goed herpakt en 2x gewonnen en ook in deze laatste ronden wonnen ze van Elmar Bottema, respectievelijk Wim Rietveld. Dit drietal haalde dus 3 uit 4. Gela en André konden ook op 3 punten komen, maar zij speelden tegen elkaar, hielden elkaar in evenwicht en speelden dus remise en kwamen op 2,5 punten. Tony, Michaël, Wim, Jan Christian en Ernst vormden een flink peloton en eindigden op 50% en scoorden dus 2 punten.
Er werd deze avond dus weer hard gestreden, meerdere soms uiterst interessante en spectaculaire partijen, maar zoals gebruikelijk bij een versneld tempo, waren er ook wel wat “foutjes”. Volgende week zal de ALV worden gehouden.

Dit jaar was de afsluiting van het seizoen gewoon in De Til en niet in Gorinchem in de garage Mulder. Er was voor de BBC niet veel belangstelling en achteraf bleek het weer ook niet erg mee te werken. Maar ook in De Til bleek onze voorzitter weer een uitstekende gastheer. Er werd gezorgd voor een aantal versnaperingen en consumpties, terwijl enkele clubleden ook nog een rondje aanboden.
Allereerst werden de verschillende prijzen uitgereikt. De eerste prijs in de interne competitie ging na spannende strijd naar Eddy Korevaar, die voor het eerst kampioen werd van de club. In een “eerder leven”, dwz. voordat de schaakclubs De Giessen en Gorcum fuseerden, was hij overigens in Gorinchem wel kampioen geweest. Hij was overigens in het buitenland en dus afwezig, maar de kampioensbeker en nieuwe wisselbeker krijgt hij natuurlijk nog. Op de tweede plaats eindigde Jaco Vonk, die tegen de nummers 3 t/m 6 in de eindrangschikking 9 van zijn 10 partijen in remise zag eindigen en daarmee de titel “remisekoning” verwierf. Hans Karelse werd opnieuw derde, gevolgd door Gela Nikoladze en Henk Boot, die dus werd onttroond als kampioen en dit jaar geen rol van betekenis kon spelen.
De beker kwam dit jaar in handen van Jaco Vonk die in de finale Gela Nikoladze terugwees. Overigens hadden zij in de eerste ronde al een tweetal kanshebbers uitgeschakeld, nl. Eddy Korevaar en Henk Boot.
Eddy Korevaar had een succesvol seizoen, want ook het vijfde Rapidkampioenschap heeft hij voor het eerst gewonnen met een score van 10,5 punten uit 12 wedstrijden. Zijn naaste concurrent was ook hier Jaco Vonk, die evenveel punten had gescoord, Jaco kwam 1,5 weerstandspunt tekort. Over drie avonden verdeeld werden in totaal dus 12 ronden gespeeld waarna de punten werden opgeteld. Eddy verloor alleen van Gela Nikoladze en speelde remise tegen Louis Rutgers. Jaco legde het af tegen Eddy en moest een remise afstaan aan Wim Rietveld. Gela Nikoladze eindigde op de derde plaats met 9 punten, gevolgd door Hans Karelse met 6,5 punten.
Er is ook elk jaar een prijs voor de speler die de sterkste progressie heeft gemaakt, wat wordt weerspiegeld in de grootste stijgging van de ELO-rating. Was dat vorig jaar Gela Nikoladze, dit jaar was deze prijs weggelegd voor junior Michael Houweling met een stijging van maar liefst 131 ELO-ratingpunten.
De Ambassadeurscup, die wordt uitgereikt aan de speler met het beste resultaat in de externe competities, werd overtuigend gewonnen door André van Wingerden met een score van 8,5 uit 11 (=77%) en dat was een duidelijk verschil met Jaco Vonk en Gela Nikoladze, die beiden 10,5 uit 18 (=58%) scoorden.
In de externe competitie wilde het met het KNSB-team niet erg vlotten. Dat was overigens in een poule waar iedereen van iedereen kon winnen en/of verliezen, maar door een viertal redelijk ongelukkige 3,5-4,5 nederlagen liepen we een hoge klassering mis en eindigden we in de “top van de achterhoede” op plaats 6.
In de regionale SOS-competitie deed het eerste team het uitstekend door op rij 7 wedstrijden te winnen en slechts in bordpunten iets achter koploper Houten 1 te staan bij het ingaan van de voorlaatste ronde. Maar dat werd een onbegrijpelijke zeperd, alle kwartjes vielen de verkeerde kant op en we moesten met de staart tussen de benen na een 7-1 nederlaag huiswaarts keren, brrrr…. Gelukkig herpakte het team zich in de gemeenschappelijke slotronde in De Bilt met een 6-2 overwinning op Vegtlust en werd de 2e plaats veilig gesteld. Omdat we hiermee ook de beste tweede waren van de 4 eerste klassen, was er alsnog promotie bereikt! Met het 2e SOS-team wilde het dit jaar minder vlotten. Nogal wat spelers waren “extern uit vorm” en werd het team slechts 9e.
Na de prijsuitreikingen volgde natuurlijk nog traditiegetrouw de strijd om het snelschaakkampioenschap. Zou ook hier een nieuw gezicht met de prijs aan de haal gaan of zou de kampioen van vorig jaar en kersverse vader Tijmen Schakel zijn titel kunnen prolongeren? Er werd gespeeld met een rustig snelschaaktempo van 7 min. + 5 sec increment per zet per partij. In de eerste ronde wonnen de favorieten behalve Henk Boot, die tegen Chris Tromp zomaar een gedekte pion sloeg: weg dame. Jaco moest er tegen Wim Rietveld overigens stevig voor werken. De stelling met een toren-loper eindspel leek lang in balans en Wim bood dan ook remise aan. Maar Jaco zag dat hij nog een addertje onder het gras kon verstoppen en een matnet vlechten, waar Wim niet meer kon ontsnappen. In ronde 2 struikelde Tijmen Schakel over Louis Rutgers en won Jaco van André van Wingerden en Gela van Henry Houweling. Ook Michael Houweling, Chris en Louis wonnen opnieuw zodat nog 5 spelers een 100% score hadden. In ronde 3 wonnen Jaco en Gela opnieuw, nu van Louis en Chris respectievelijk. Louis had tegen Jaco de verdediging op de damevleugel niet goed op orde, waarna Jaco hier met veel “geweld” binnendrong en een tweede dame aan zijn strijdmacht kon toevoegen. Tja, dat was echt te veel voor Louis om zich tegen te verzetten. Michael Houweling verloor tegen Henk een pion op e4, maar het paard op e4 ging na het witte Lxh6 weer verloren en Michael ontwikkelde een zeer dreigende aanval tegen de zwarte koning. Alleen, hij koos voor de ongelukkige volgorde eerst met Dc2 en later Lb1 zijn aandacht op h7 te richten. Dat gaf Henk voldoende mogelijkheden voor de verdediging, hij won vervolgens materiaal en de partij. Er resteerden nog 2 koplopers, Jaco en Gela met 100% en daarachter een peloton van 7 spelers met 2 uit 3. Overigens moest de eerste remise van de avond nog vallen.
In ronde 4 dus het duel om de eerste plaats tussen Gela en Jaco. Jaco stond eerst goed, ook al omdat een wit paard op de a-lijn wat dromerig om zich heen keek en zich niet echt in het strijdgewoel stortte. Jaco maakte hier echter een misrekening en dat kostte hem een stuk, waarna de strijd nogal heftig verder ging. Er werd van alles geruild en beiden hadden een pion die “op scherp” stond en tot dame kon promoveren. Inmiddels stond Gela in deze fase duidelijk beter en wist in het overgebleven dame-paard eindspel te voorkomen dat een tweede pion van Jaco zou promoveren. Na flink wat zetten trok Gela aan het langste eind. Er was nu nog een groep van 5 achtervolgers met 3 uit 4.
In ronde 5 ging Gela gewoon door met winnen, ditmaal was Michael het slechtoffer. Jaco Vonk verloor opnieuw, ditmaal van Tijmen Schakel. Er ontstond hier uiteindelijk een lopereindspel met lopers van gelijke kleur, waarin Tijmen zijn pionnenvoordeel op de damevleugel beslissend naar voren kon sturen. Hiermee was Tijmen de enige met slechts één verliespunt, want de partij tussen Henry Houweling en Henk Boot eindigde via “herhaling van zetten” in remise in een volkomen gelijkstaand dame-toren eindspel, waarmee zij dus 1,5 verliespunt hadden. In ronde 6 lukte het Tijmen niet Gela onderuit te halen. Gela won opnieuw en was met 6 uit 6 voor niemand meer te achterhalen. In deze ronde zaten ook Henk en Jaco “weer eens” tegenover elkaar. Er werd een Wolga-opening gespeeld die al meerdere malen tussen hen op het bord is geweest en Jaco koos opportunistisch voor een vroeg f7-f5. Het lukte Henk zijn vrije a-pion te behouden en Jaco werd in het centrum en op de koningsvleugel niet echt gevaarlijk. Henk kon langzaam aan vorderingen maken op de damevleugel en de winst naar zich toe trekken. Hiermee ontstond toch een zeldzame reeks voor Jaco: drie nederlagen op rij. “Maar het is nu eenmaal vluggeren” zei hij en dat is natuurlijk ook gewoon zo. Van de achtervolgers won ook André opnieuw. Na zijn nederlagen in de 2e en 3e ronde tegen Jaco en Henry had hij al zijn overige partijen gewonnen. Ook Henry won opnieuw, nu van Hans Karelse.
In de zevende en laatste ronde ging het om de 2e plaats. Kanshebbers waren Henk, André, Tijmen, Henry, Jaco en Michael. Het was voor de anderen vooral van belang of ook Henk tegen Gela in het stof zou bijten. Dat was Henk natuurlijk niet van plan. Gela opende anders dan in de gewone competitie, maar toen hij na het zwarte Pf6-e4 “vergat” even op e7 de lopers te ruilen, kostte het hem op h4 een volle loper. Henk ruilde het een en ander af en hoewel Gela in het vervolg nog wel een kwaliteit terug won, kon Henk op de damevleugel beslissend doorbreken en eiste hiermee de 2e plaats voor zich op. André en Tijmen wonnen beiden hun laatste partij en eindigden samen op de derde plaats met 5 uit 7. En ook hun weerstandspunten waren precies gelijk: nl. 24,5 en dan geldt het Sonneborn-Berger systeem, dat alweer dateert uit 1886-87. Het Sonneborn-Berger-systeem bestaat uit het optellen van de scores van de tegenstanders die de speler heeft verslagen, plus de helft van de scores van de spelers tegen wie hij is geloot (gedeelde punten). Verliezen worden buiten beschouwing gelaten. Wanneer het systeem wordt gebruikt om gelijkspel te plaatsen , wordt de speler met de hoogste Sonneborn-Berger-score tot winnaar uitgeroepen. En de SB-score scheelde ook maar 0.50 punt: 16.00 versus 15.50 punten. Kortom, een zeer “close finish” tussen André en Tijmen. Henry Houweling eindigde alleen met 4,5 punten op plaats 5. Jaco, Michael en Wim Rietveld deelden met 4 uit 7 de plaatsen 6 tot 8. Het was een geslaagd snelschaaktoernooi, waarbij er ook voor de inwendige mens genoeg te genieten viel.
Het volgende seizoen begint weer dinsdag 2 september. Voor dit verslag heb ik overigens dankbaar gebruik gemaakt van de verslagen van Jaco, die voor de komende ALV al verslagen over het afgelopen jaar heeft gemaakt.

Deze avond was het de laatste avond van het reguliere seizoen. Koploper Eddy Korevaar was deze avond in het buitenland en dat zou betekenen dat Jaco Vonk hem nog net zou kunnen inhalen. Dat was natuurlijk niet de ontknoping waar iedereen op zat te wachten, maar gelukkig was Louis Rutgers zo sportief om op zaterdag 17 mei vooruit te spelen. Louis speelde met wit. Opnieuw moest Eddy er hard voor werken. Er kwam een Draak op het bord en het ging lange tijd gelijk op met elk een toren en het loperpaar. Maar op een gegeven moment maakte Louis een inschattingsfout en Eddy kon daarna met de nodige tussenschaakjes in korte tijd een drietal pionnen buit maken. Dat was voor Louis te veel en hij feliciteerde Eddy met de overwinning en het kampioenschap! Als we de seizoenen 2019-2020 en 2020-2021 buiten beschouwing laten, omdat er toen vanwege de coronapandemie geen of slechts een minimale reguliere competitie werd gespeeld, moeten we diep in de archieven duiken om een andere clubkampioen te kunnen aanwijzen dan Jaco Vonk (6x) of Henk Boot (5x), die sinds het seizoen 2011-2012 de buit verdeelden! In de seizoenen 2008-2009 en 2010-2011 waren de laatste andere kampioenen Kasper Euser en Tim Schakel. En ook voor een tweede plaats van Eddy moeten we ver in het verleden terug, namelijk tot de seizoenen 2009-2010 en 2011-2012. Dus het is heel mooi dat er een nieuwe kampioen is dit jaar, die zowel in de interne als in de externe competitie uitstekend gescoord heeft! De titel komt Eddy dan ook met recht toe!
De tweede plaats was ook dit jaar voor Jaco Vonk. Weliswaar verloor hij in de interne competitie slechts eenmaal (van Eddy), maar tegen zijn andere concurrenten, Hans Karelse, Gela Nikoladze, Henk Boot en Tony Else won hij slechts één partij (van Henk). In de overige 9 partijen werd het remise, opvallend! In vergelijking met Jaco verloor Eddy vijfmaal, maar speelde slechts tweemaal remise, beide keren tegen Henk. Dus een opvallend verschil hoe Eddy en Jaco hun punten dit seizoen hebben verzameld!

Deze avond probeerde Michaël Houweling Jaco Vonk ook een (half) punt af te snoepen. In deze en de volgende partij van André leek het alsof we een bezoekje aan de dierentuin brachten. Het werd na de opening druk op de witte koningsvleugel, waarbij Jaco wat meer ruimte ter beschikking had. Maar in een ingewikkelde stelling raakte Michaël verstrikt en dat gaf Jaco de kans opeens toe te slaan op de damevleugel. Dat leverde Jaco een kwaliteit op, maar hij moest daarna nog wel goed oppassen voor de samenwerking van de lichte stukken van Michaël, maar uiteindelijk gaf de eerdere kwaliteitswinst de doorslag. Net als bij eerdere partijen van Michaël is te zien dat hij inmiddels goed schaakt, maar tegen de sterkste tegenstanders geconfronteerd wordt met het “net niet” fenomeen. Het is natuurlijk de vraag wanneer dit omslaat in een “net wel”, want het lijkt erop dat hij daar dichtbij is.
Gela Nikoladze kwam tegen André van Wingerden dus ook al in een soort dierentuin terecht, waarbij de zwarte stukken wel hun tanden lieten zien en in de witte prooi zetten, maar niet doorbeten. Op zet 15 zat Gela echt in het nauw en speelde c2-c3 (diagram).

André had dit met Pxc3 kunnen afstraffen, al zou de meest dwingende variant niet al te makkelijk te vinden zijn geweest vanwege het “probleem” van veel mogelijke en mooie zetten. Even later sloeg André alsnog op c3. Na het ongelukkige 19. Lg2 om ruimte te maken voor de korte rokade dreigde wit een prooi te worden voor de zwarte beesten. André koos nu voor de eenvoudige kwaliteitswinst via Lxd1, terwijl de duimschroeven met Lc2-d3 voor het grijpen lagen. Diagram na 19. Lf1-g2.

Hoewel André nog steeds beter stond, werden in deze fase door beiden niet steeds de beste zetten gevonden naar de mening van de deskundige achteraf (=computer). Ongetwijfeld had dat ook te maken met de beperkte tijd van vooral André. Gela besloot in het eindspel de trucendoos open te trekken en alles op de zwarte koningsstelling te richten. Dat had nog niet fataal hoeven zijn, maar in tijdnood koos André de verkeerde zetten en kon Gela zwart zelfs mat zetten. Een pijnlijke nederlaag voor zwart na zo’n mooie start van de partij. Martijn Stam en Hans Karelse speelden een interessante partij, waarbij Martijn al snel met zijn h-pion opstoomde tegen de zwarte koningsstelling. Na h5 en het zwarte antwoord Pxh5 offerde hij zonder blikken of blozen met Txh5 een kwaliteit. Dat was zeker geen slecht idee. Maar hij had sneller zijn andere toren naar de h-lijn moeten brengen. Dat gebeurde niet en daardoor kon Hans de balans in evenwicht houden en na verloop van tijd, ondanks het mobiliseren van de witte paarden voor de aanval, het initiatief overnemen en de winst naar zich toetrekken. Egbert Meier was tegen Henk Boot al snel buiten “zijn” theorie en speelde dus origineel en zeker niet slecht. Maar toen hij zich liet verleiden tot een “loos” schaakje met Lh7+, was dat het begin van een hellend vlak. Henk kon na Pe7 en g6 de loper op h7 opsluiten. Het offeren van de loper op g6 hielp niet en het ging voor Egbert al snel van kwaad tot erger en Henk won snel. Ook Tony Else had tegen Huig Visser slechts een beperkt aantal zetten nodig. Het leek er allemaal nogal rustig aan toe te gaan, Tony bezette vier en Huig drie rijen, maar toen Huig zich verkeek op een adequate dekking van de witte pionnen, kwam er een stoomwals over zijn stelling en kon Tony met Lf6 en Txh7 een bekend torenoffer brengen. Aan mat op h8 viel voor Huig niet meer te ontkomen.

Vrijdag werd de slotronde van de SOS-competitie, zoals al enkele jaren gebruikelijk, gespeeld bij DBC in De Bilt, die daarvoor een prima locatie hebben, al was het parkeerterrein wat omgevormd met hobbels en bobbels, net zoals overigens bij enkele van onze partijen het geval was. Opvallend was de wedstrijd Bommelerwaard – Houten in onze poule. Het team van Bommelerwaard kwam met slechts vier spelers opdagen en lieten alle zwartborden leeg, waarna het uiteindelijk 6-2 voor Houten werd. Al stond er niets meer op het spel qua ranglijst, ik vind het niet sportief en volgens mij had de wedstrijd niet eens gespeeld mogen worden! In het competitiereglement, artikel 25.1, staat immers dat een team met meer dan de helft van de spelers moet opkomen. Tja, we zullen wel zien of de competitieleider hierover nog wat zal zeggen.

In onze eigen wedstrijd stonden we overigens bij de start ook al met 1-0 voor, omdat onze tegenstanders van Vegtlust maar 7 spelers hadden kunnen mobiliseren. Mattias op bord 4 had dus een gratis punt en moest zich een avond lang zien te vermaken. Gelukkig bood de aanblik van de stellingen van het team daarvoor zeker de gelegenheid. Bij een aantal borden zag het er al snel goed uit, vooral bij Gela en André, terwijl er nergens echt verliesgevaar dreigde. Gela op bord 3 maakte gebruik van onoplettendheid van zijn tegenstander en won al snel de witte e4-pion. Ook positioneel had hij duidelijk de touwtjes in handen en kon zijn torens via de c-lijn het witte kamp binnenloodsen. Dat leverde een tweede pion op. Na torenruil bleef er een dame-paard eindspel over en de zwarte stukken dreven de witte koning in een matnet. Een mooie overwinning. Vervolgens was er mooi nieuws op bord 7 bij Hans Karelse. Zijn tegenstander opende met b2-b4 en dan moet je vaak al snel je eigen weg vinden. Na het openen van de a-lijn ruilde Hans torens op a1 en na Lxa1 stond die loper dan wel op een mooie diagonaal, maar richtte daar geen schade aan en was dus ook niet makkelijk inzetbaar op andere diagonalen. Hans had een plezierige stelling op de koningsvleugel, hoewel de computer het niet zo bijzonder vond. Maar langzaam aan nam zijn voordeel duidelijke vormen aan. Een alleraardigst visueel beeld ontstond toen na 25. Pf5 de f-lijn in een paardenstal leek te zijn omgetoverd. Diagram na 25. Pe3-f5.

Vanzelfsprekend ruilde Hans met 27. … Lxf5 om na 28. gxf5 g4 te spelen. Na 32. … gxh3 was de open g-lijn “the place to be” voor de zwarte dame. De samenwerking tussen dame en paarden verliep perfect, zoals bleek uit de mooie en volgens Hans voor hem leukste zet Pf4xd3! Diagram na 36. … Pf4xd3.

Hiermee kwam het veld f4 vrij voor de dame. Hoewel wit weliswaar een toren naar b7 kon dirigeren en een toren op e7 en een zwakke pion op f7 kon belagen, bleek het niet nodig deze stukken te verplaatsen. De toren op e7 mocht wit gewoon pakken. Immers, de aanval van Hans was met 2 paarden en dame sneller en doorslaggevend en wit kon de zwarte matdreiging op g2 niet meer voorkomen. Diagram na 39. … Df4-g3+.

Ook bij André op bord 6 ging het best soepel, want al na 12 zetten gaf de computer +2 aan. En vervolgens verspeelde zwart simpel een pion (diagram na 12. … e6-e5)

en alras volgde ook hier een tweede pion en schommelde het voordeel rond de +4. Het kostte André weinig moeite, maar nog wel wat zetjes om de vis op het droge te krijgen. Een “rustgevende” 4-0 voorsprong dus. De volgende uitslag kwam van Tony op bord 5. In de opening werd de pion op e5 “geruild” tegen de pion op g7. Voor deze lichte verzwakking van de koningsvleugel kreeg hij een mooi pionnencentrum. Tony was echter beducht voor dreigingen tegen zijn koning en aarzelde met het opspelen van zijn centrumpionnen. Dat zou hem wel voordeel hebben opgeleverd, nu werd het een gelijke stelling na ruilen van verschillende stukken. Vervolgens greep Tony mis op zet 30. Hij was hier Kf6 van plan (is OK), maar speelde op “safe” met 30. …Kf8, maar dat bleek “very unsafe”.  Diagram na 30. … Kf8.

Oei, toen verscheen 31. Th3 op het bord en kost Kg7 gewoon de pion op f7 na Pxf7. Nu is 31 … Tc7 objectief gezien de beste zet, maar in plaats daarvan koos Tony ervoor om voor het toreneindspel te gaan met 31 … f6, 32. Txh7 fxe5, 33. Txb7.  Natuurlijk is die positie theoretisch volledig verloren! Op een gegeven moment gaf Stockfish zelfs even een beoordelingsdip van -7 tot -61!! al duurde dat maar één zetje, maar toch. Met objectief slechte zetten kon Tony eindelijk zijn toren activeren en wat tegenspel krijgen. De volgende stelling na 47. … Txh3 kwam op het bord: Diagram na 47. … Txh3.

Het witte voordeel was al aanmerkelijk geslonken en verdween helemaal na 48. Txa6 (beter 48. b3). Na 48 … e3 49 fxe3 Th1+ 50 Kd2 (50 Kf2 d2 51 g6 Tf1+ =) Th2+ 52 Kd1 Th1+ enz. werd het remise door herhaling van zetten. Oeps… voor de tweede keer dit seizoen ontsnapte Tony met remise vanuit een theoretisch verloren toreneindspel. Maar wie van ons is ooit teruggekomen van een -61 oordeel van een engine? En met deze remise was ook de teamoverwinning dus al binnen. Daarna was het woord aan Jaco Vonk, gewoontegetrouw op bord 1. Zijn partij startte langzaam en rustig. Op een gegeven moment ontstond er een typisch Engels pionnenblokje f4 en e4 versus f5 en e5 met twee gefianchetteerde koningslopers. Jaco heeft dit natuurlijk al talloze malen bij de hand gehad en hij voelde zich best thuis in deze stelling. En ook opvallend genoeg, zijn tegenstander gebruikte beduidend meer tijd dan Jaco. Het breekpunt kwam op zet 26, toen Jaco h5 speelde. Zijn tegenstander vervolgde met g4xh5 en nu kon Jaco via Lf5 een kwaliteit winnen, zij het ten koste van een pion. Wijsheid achteraf (de computer thuis dus) gaf aan dat Jaco hierna nog wat directer had kunnen spelen, maar zijn voordeel bleef intact. Mede door tijdnood speelde wit enkele wat minder sterke zetten en trok Jaco de stand naar zich toe. Restte nog de partijen van Henk Boot op bord 2 en Louis Rutgers op bord 8.

Henk meldde dat hij vanaf zet 4 “out of book” was. Tja, het advies is dan natuurlijk om toch nog eens een openingsboek ter hand te nemen. Toch deed hij het niet onaardig. Na een tweetal pionoffers van zwart hield hij er eentje over en had na zo’n 10 zetten een ruime plus, al voelde het overigens als een bescheiden plusje. Diagram na 16. … cxd4.

Henk speelde hier De4 en pas de volgende zet Pxd4. Na 18. … Pxe5 concentreerde hij zich op de penning van dit paard met Te1, maar veel eenvoudiger was natuurlijk 19. Pc6 geweest! Maar ook na het gespeelde 19. … f6, 20. c5 had hij een royale plus, maar in deze mooie stelling werd het rekenen weer eens te moeilijk voor Henk. Zwart drong met zijn zwarte dame de witte stelling binnen en na 22. … Pe5-d3 (diagram)

was Henk gedwongen zijn dame tegen twee torens te ruilen op e8. Zijn voordeel was inmiddels wel verdwenen en toen zwart na 26. Te2 zijn dame terugtrok naar g5 (beter f4 trouwens), miste Henk het voor de hand liggende 27. … Pf4. Zijn 27. Pxb7 was dan ook echt een grafzet die hem in een verloren positie bracht (-6 tot -8). En dat terwijl 27. Te3 de niet al te moeilijke winnende zet was geweest! Vervolgens kon zwart na het gespeelde Pf4 via een flink aantal schaakjes nogal wat materiaal ophalen. Hierna dacht Henk weliswaar aan opgeven, maar omdat zwart wel erg veel schaakjes gaf, wilde Henk het zich met een toren op c1 en vrije c-pion nog wel laten bewijzen. Dat bleek achteraf “terecht” want de c-pion kon op zet 50 oprukken naar c6 en toen oordeelde de computer inmiddels tot 0.00! Na nog enkele schaakjes werd tot remise besloten Achteraf bleek ook nog dat er bij dat besluit precies driemaal dezelfde stelling op het bord stond, maar dat was beiden in hun tijdnood ontgaan. Dus helaas de weg naar winst gemist, maar daarna, net als Tony, heel goed weggekomen.
Als laatste was Louis Rutgers klaar. Hij speelde een sterke partij die in eerste instantie gelijk opging. Zwart deed het op zet 19 niet goed en Louis kwam een kwaliteit voor te staan. Na ruil van dames en lopers resteerde een eindspel met beiden 5 pionnen en Louis dus een toren tegenover een paard van zwart. Zijn toren stond op d7 en keek verleidelijk naar de pion op b7. Hoewel Louis de gevolgen van deze foutzet wel had gezien, speelde hij toch Txb7. Nadat zwart e5 speelde had de toren opeens geen goede velden meer! Onbegrijpelijk dat ik toch Txb7 speelde, verzuchtte Louis later. Dat werd dus een zure nederlaag voor hem. Wel/niet grappig was dat zowel Henk als Louis zich bezondigden aan het slaan van een vergiftigde pion op b7! Maar al met al was het voor een team een mooie 6-2 overwinning, waarmee de zure smaak van de nederlaag tegen Houten werd weggespoeld. Bovendien werd het team hiermee de beste tweede in de vier eerste klasse poules en stelden we hiermee promotie naar de Hoofdklasse veilig. Dat zal ongetwijfeld een zwaar jaar worden, maar we zullen ons proberen zo goed mogelijk te weren.