Algemeen

Met nog twee rondes te gaan stonden er weer interessante duels op het programma. Tony Else en Eddy Korevaar maakten geen haast stukken te ruilen en de beide kemphanen hingen nogal tegen elkaar aan, zoals ook bij bokswedstrijden wel wordt gezien. De vraag was dus wie de eerste en wie de beslissende klap zou uitdelen. Er werd behoorlijk voorzichtig gemanoeuvreerd, waarbij de computer een plusje toekende aan Tony. Diagram na Lg3-e5.

Eddy rukte op met zijn pionnen op de koningsvleugel, terwijl Tony met f2-f3 het paard op e4 terugdrong en vervolgens met e3-e4 het zwarte pionnencentrum bevroeg. Maar Eddy had in deze stelling eerder verzuimd de zet f5-f4 te spelen en zo kwam Tony aardig los en bereikte de bovenstaande voor hem wel prettige stelling. De stelling bleef behoorlijk in evenwicht, waarbij zwart een batterij met dame en toren op de open f-lijn had. Maar hoewel op de 30e zet een schaakje op f2 werd gegeven, kon dat wit niet verontrusten. Toch manoeuvreerde Eddy in deze fase handiger en kreeg het initiatief al leek dat verre van beslissend. Maar opeens ging Tony in de fout en kon Eddy met zijn toren een witte loper op f1 slaan en vervolgens een vork geven met Pe3+. Tja, dat was dus een vol stuk winst voor Eddy plus de partij. Eddy concludeerde dan ook terecht: “Weer een fraaie aanvalspartij met zwart, maar net iets te voorzichtig rond zet 20”. Een een voor hem gelukkig einde itt. afgelopen KNSB-wedstrijd.
Jaco Vonk kwam tegen André van Wingerden prettig uit de opening. Er werd via wat omwegen een Konings-Indische stelling bereikt waarbij ook wit zijn koningsloper had gefianchetteerd. Toen André met e7-e5 het centrum wilde vastleggen sloeg Jaco en passant d5xe6 en bezorgde André een achtergebleven pion op d6. Soms is dat geen probleem, soms wel, zo ook nu. André koos maar voor actief spel en speelde een stukoffer op c4 en kreeg daar twee pionnen voor. Hoewel hij nu een flink aantal pionnen op de damevleugel extra had, lukte het hem niet deze dreigend naar voren te brengen. Kortom, hij had eigenlijk onvoldoende compensatie en dat werd in de stelling steeds beter zichtbaar. Jaco trok dus aan het langste end en legde daarmee de druk weer bij Eddy die nog flink aan de bak moest tegen Tony, maar daar uiteindelijk wel in slaagde.
Gerard de Gans had op voorhand een zware opgave deze avond. Tegen Gela Nikoladze had hij het al snel moeilijk toen Gela zijn h-pion liet oprukken tot h4 en er dreigingen tegen de kort gerokeerde witte koning ontstonden. Deze werden Gerard uiteindelijk te machtig en Gela won.
Een interessant gevecht speelde zich af in de partij tussen Hans Karelse en Henk Boot. In de laatste ontmoeting had Henk vroeg in de partij één kans gehad. Toen hij die niet waarnam, werd hij door Hans hardhandig van het bord geveegd, dus dat wilde hij voor alles nu voorkomen. Hij koos derhalve een andere openingsvariant en er ontstond een gebalanceerde stelling die beiden ongeveer wel eerder tegen elkaar hadden gespeeld. Hans maakte zijn aanvalslustige bedoelingen met g4 en h4 bekend en Henk stelde zich met g6 afwachtend op. Diagram na 17. h2-h4.

Kort daarop dacht Henk na 17. … d5, 18. h5 met het grappige 18. … Lc5 ruil van stukken af te kunnen dringen, maar Hans antwoordde sterk met 19. Dh4 waarop Henk met zijn loper als een haas naar e7 terugkeerde. Dat was overigens niet nodig geweest, maar Henk verdwaalde rekenkundig in de diverse varianten na 19. … Pxd4. Een voorbeeld: na Pxd4 kan wit terugslaan op d4 of Dxf6 spelen. Na Dxf6 niet Pxe2?!, maar of e5, Dg3 of Le7, maar dit ging Henk dus met de diverse vervolgmogelijkheden boven de pet.
Maar ook na 19. … Le7 werd het interessant! Henk had gezien dat hij op f6 gewoon een stuk kon offeren. Er volgde 20. Pxc6 Lxc6, 21. Lg5 dxe4, 22. Lxf6 Lxf6, 23. Dxf6 Dg3. Diagram.

De computer geeft hier het oordeel 0.00 met allerlei varianten die eeuwig schaak opleveren. Tot Henks verrassing speelde Hans hier na erg lang nadenken Tf2, waarmee hij de strijd gaande hield. Inmiddels had Hans ook flink wat meer tijd dan Henk in de partij geïnvesteerd, maar hij had nog steeds ruim 20 minuten over. Henk zei in de wandelgang tegen Jaco dat hij het een bizarre stelling vond en zich afvroeg welke zetten achteraf op goed- dan wel afkeuring van de computer konden rekenen. Zoals het hoort tijdens een partij, onthield Jaco zich van commentaar.
Nu had Henk ijskoud de dubbele aanval op de toren op d8 moeten negeren en exf3 kunnen spelen, wat hem een klein plusje had opgeleverd, maar hij koos voor 24. … Txd1+ en nu was de toren op f2 weer gedekt na Pxd1. Eigenlijk stond Hans nu gewonnen, omdat hij na het gespeelde 25. … Dh3+ eenvoudig Kg1 had kunnen en moeten spelen! Maar na het gespeelde 26. Th2 speelde Henk het verrassende exf3!, liet de dame op h3 gewoon slaan, want na fxe2+ volgde exd1D en had hij weer een dame terug en stond in principe gewonnen. Hans dreigde via h5-h6 nog wel Dg7 mat, maar Henk kon dat verhinderen doordat hij na een schaakje en 31. Kh4 de zet Dd3-d8 ter beschikking kreeg met penning van de witte dame op f6! Daarna was de winst voor Henk niet al te moeilijk meer. Overigens had hij met Kf8 natuurlijk ook uit de matdreiging kunnen weglopen. Maar het was weer eens een enerverende partij waarin Henk het geluk aan zijn zijde had.
Martijn Stam had het deze avond niet moeilijk tegen Egbert Meier. Toen Egbert al heel vroeg in de opening een ernstige fout maakte, was het gelijk over en uit. Arnold van Es leek heel snel te gaan winnen. Net als vorige week was de f7-pion het slachtoffer. Vrij snel daarna was de materiaal verhouding een toren + 2 pionnen tegen een paard. Maar Huig metselde een redelijk verdedigingsfront op en het kostte Arnold toch nogal wat tijd en moeite de beslissende klap uit te delen, al kwam zijn winst nimmer in gevaar. Michael Houweling en Bert van Hees besloten in een evenwichtige stelling nogal wat stukken te ruilen. Er resteerde een uitgesproken remisestelling en dat werd al snel overeengekomen. Deze vreedzame bedoelingen waren niet zichtbaar in de partij tussen Rob van Driel en Arjan Uittenbogaard. Ze kozen een bekende scherpe opening, waarbij de stelling lang min of meer in evenwicht bleef. Maar op een gegeven moment kwam Arjan toch een pionnetje voor en dat wist hij tot in het eindspel vast te houden en uiteindelijk de winst naar zich toe te trekken.

Na 8 rondes was het aan de kop van onze poule nog reuze spannend. Twee koplopers met 9 matchpunten en daarna 3 teams met 8 matchpunten. Daarna een drietal clubs met 6 matchpunten, waaronder ons team en de laatste club met 4 matchpunten. Slechts één ploeg van de 9 zou degraderen. Dus winst, een gelijkspel was voor ons voldoende voor handhaving, maar ook een klein verlies zou waarschijnlijk niet rampzalig zijn. En we hadden het eerder tegen hoger geplaatste teams best goed gedaan. Dus vol vertrouwen op deze zonovergoten zaterdag togen we naar koploper ASV 4 in Arnhem. De start was rustig. Bij Tony Else op bord 5 gebeurde eigenlijk niets en reeds na 13 zetten werd in volledig gelijke stand remise overeengekomen. Henk Boot, nog wat gehandicapt en de afgelopen weken nauwelijks gespeeld, speelde op eigen verzoek op bord 6. Hij kwam daar een oude bekende tegen. Met zijn andere vereniging Zukertort had hij meerdere malen tegen ASV gespeeld, waarvan tweemaal tegen zijn tegenstander Fred Reulink van deze middag. Eenmaal was de partij in een andere fraaie locatie verstoord door een brandalarm, waarop alle klokken werden stilgezet en iedereen het gebouw moest verlaten. Na zo’n 15-20 minuten bleek het vals alarm en werd de wedstrijd voortgezet. Na afloop van de partij werden deze herinneringen nog eens opgehaald. In de huidige partij ging het er erg rustig aan toe. Eerst liet wit een aantal stukken ruilen, daarna zwart en rond zet 25 was er sprake van een volstrekt gelijke en best wel saaie stelling, ook hier remise dus. Henk besloot gezien de vroege uitslag zijn broer en schoonzus in Westervoort op te zoeken en daar in de tuin een sapje te drinken en wat bij te kletsen, vooral over de kleinkinderen. Erg gezellig, en na een uurtje weer terug naar de wedstrijd, die inmiddels was gevorderd tot een 3-3 stand.
Gela Nikoladze had plaats genomen op bord 4. In de opening sloeg Gela een witte pion op c4 en besloot dit kleinood te verdedigen. Wit speelde nogal aarzelend en zag deze pion dan ook niet meer terug en had ook verder weinig compensatie. Het opspelen van e4-e5 leidde tot zwakte van deze pion en na ruilen van wat stukken werd ook dit kleinood aan de buit toegevoegd. Diagram.

Uiteindelijk werd na ruil van een stel torens de c-pion naar c3 gestuurd en op dat moment vond wit het wel welletjes en gaf op. Diagram.

Eddy Korevaar speelde op bord 2 en kwam goed en gelijkwaardig uit de opening. Misschien zelfs een klein plusje, maar toen de stelling openging, verloor hij een belangrijke pion op a5 en na torenruil op a8 kwam er opeens met het witte Dc7 een penning van de zwakke loper op d7 die niet meer te redden bleek. Opgegeven dus, brr…
Mattias Stok speelde op bord 3 en kwam niet lekker uit de opening. De zwakte van zijn e4-pion door de krachtige zwarte loper op b7 kostte uiteindelijk deze pion. Hij had onvoldoende compensatie en zwart dicteerde de partij. Een toren op de f-lijn, pionnen op de damevleugel naar voren, een paard op c3 en later nog Dh5+. Het was voor wit allemaal teveel van het goede. De stand werd dus 3-2 voor de gastheren. Hierna trok Hans Karelse op bord 8 de stand weer recht. Maar dat ging niet/wel zomaar. Hans schrijft: “Ik mag van geluk spreken dat mijn tegenstander zijn kansen in het begin van de partij niet echt uitbuitte. Op zet 21 was er volgens de computer niets meer over van wits voordeel. We hadden toen een merkwaardige stukkenruil achter de rug. Met een pion minder nam ik het met dame en loper op tegen twee torens en een paard. Het had nog lang spannend kunnen blijven. Diagram.

Met 21. Pd3 of het interessante 21.a4 was het evenwicht gehandhaafd, maar met 21.Pa4 kreeg ik het paard in de schoot geworpen”. Het werd in dank aanvaard, waarmee de stand dus weer in evenwicht was: 3-3.
Maar daarna achtervolgde het ongeluk Louis. Na een goede opening kreeg hij een steeds betere en uiteindelijk gewonnen stelling. Hij kreeg een mooi paard op e5 en dame op b3, waarmee f7 onder vuur lag. Zwart was zelfs gedwongen een stuk te offeren, maar had geen compensatie. In arren moede koos hij voor een alles of niets benadering. Na een schaakje ging Louis met zijn koning naar een verkeerd veld en ging zijn paard op b7 verloren. Maar nog steeds stond hij heel mooi. Maar bij het alsnog binnenhalen van de buit in een dame-pioneindspel besloot hij met zijn koning naar voren te gaan om een witte vrijpion te ondersteunen. Dat was prima geweest als hij maar eerst zelf met een schaakje de zwarte koning naar g8 had teruggedrongen. Dan had zwart slechts en enkel schaakje gehad en had de witte koning kunnen doormarcheren naar c8! En dan loopt de d-pion door en promoveert! Helaas, het schaakje werd niet gegeven en de zwarte koning hielp de zwarte dame bij het vlechten van een matnet. Oh, oh, wat een ellende. De kaas was van de boterham verdwenen en de deksel kwam hardhandig op de neus van Louis terecht.
Dus lag de opgave bij Jaco: zou hij nog kunnen winnen en de stand op 4-4 brengen of zou hij in remise moeten berusten? Vanuit de opening bereikte hij niet veel, maar het was wel een stelling waarin je met kleine zetjes kon proberen iets te bereiken. Lange tijd was de stelling ondanks duw- en trekwerk van Jaco volstrekt in evenwicht en pas rond zet 45 bereikte Jaco een bescheiden plusje. Diagram na Ke7. Er volgde Pxd4!

Op zet 50 miste Jaco 50. Te3 wat zwart had gedwongen tot torenruil.

Jaco was waarschijnlijk bevreesd voor 51. … f5 na torenruil en fxe3, waarmee zwart een vrijpion kon creëren. Maar de ogenschijnlijk in de weg staande pion op e3 zou toch de witte koning niet van het afstoppen van de vrijpion kunnen afhouden. Jammer achteraf dat Jaco deze kans miste, nu werd Txb3 gespeeld, waarmee hij weliswaar voordeel hield, maar gewonnen was de stelling niet meer. Maar goed, ook nu kon Jaco toch zijn voordeel weer uitbreiden. Maar toch, zijn tegenstander gaf in deze fase geen krimp en kon toch na ruim 70 zetten met remise ontsnappen. Jammer, jammer, want nu verloren we met 4,5-3,5 terwijl we dicht bij een verassende 5-3 winst waren! Met deze uitslag werd ASV 4 overigens kampioen. Bij een gelijkspel of winst voor ons zou Krimpen aan den IJssel 2 er met het kampioenschap vandoor zijn gegaan, omdat mede koploper HMC Den Bosch 2 tegen hekkensluiter De Rode Loper 2 ook niet verder kwam dan 4-4. Kortom, een spannende ontknoping in deze poule, waar eigenlijk iedereen van iedereen kon winnen.

Traditiegetrouw is de maand mei de laatste maand van de reguliere competitie. De strijd aan de top gaat tussen Jaco Vonk (1) en Eddy Korevaar (2), terwijl Hans Karelse bezig is aan een sterk seizoen en met geringe achterstand op plaats 3 staat en nog zeker niet is afgeschreven. De nummers 4 en 5, Gela Nikoladze en Henk Boot hebben inmiddels teveel steken laten vallen om nog kans te maken op de hoofdprijs.
Over het duel tussen Jaco Vonk en Tony Else vertelde Tony dat hij voor de 2e keer op rij tegen Jaco een verkeerd stukoffer speelde. Maar Jaco vond niet de beste zetten, al kreeg hij wel de betere stelling met initiatief op de koningsvleugel en dreigingen tegen de zwarte monarch. De beslissende voortzetting naar winst vond hij niet, althans niet tijdens de partij. Er ontstond inmiddels weer een evenwichtige stelling. Op een gegeven moment dacht Tony zelfs (wat) beter te staan, maar dat was toch niet zo. Hij raakte zelfs in de problemen, omdat hij twee pionnen op de damevleugel verloor tegen slechts de d-pion van Jaco. Jaco had in theorie inmiddels wel een winnende stelling, maar het ontbrak hem aan tijd om de juiste winstweg te vinden. Hij stuurde aan op herhaling van zetten, waarmee Tony dus uiteindelijk goed weg kwam.
Henk Boot speelde tegen Eddy Korevaar een rustige opening en behaalde hieruit geen enkel voordeel. Hij twijfelde op de 12e zet tussen Pe5 en Db3 en koos het minder goede Pe5. Diagram.

Even later zat hij te dubben tussen 15. f3 of g4 en koos het minder goede g4. Hierna dwong Eddy via 15. .. Pe4 ruil van het belangrijke paard op c3 af, waarna zijn torens controle over de c-lijn kregen en Eddy significant voordeel kreeg. Vervolgens kreeg hij na 20. … e5 ook het centrum in handen en gaf hij Henk geen kans meer. Diagram.

Zijn pionnen walsten in het centrum naar voren en Henk moest lijdzaam ondervinden hoe Eddy de duimschroeven secuur aandraaide. Dat deed toenemend pijn zoals uit de eindstelling is te zien. Diagram.

Een mooie overwinning waarbij Eddy optimaal profiteerde van wat aarzelend spel bij Henk en met deze overwinning weer stuivertje heeft gewisseld met Jaco aan de kop van de ranglijst.
Het derde topduel was tussen Gela Nikoladze en Hans Karelse. In dit duel ging het enige tijd gelijk op, maar op een gegeven moment kwam Hans een kwaliteit voor. Toch had Gela wel compensatie, stelde zijn stukken actief op en kon het centrum redelijk onder controle houden. Hoewel Hans een toren op een open g-lijn had, kon er geen relevante hulp door zijn resterende stukken worden geboden. De toren “zwom” dus wat en Hans had enige zorg dat de partij hem zou ontglippen. Derhalve koos hij liever voor het halve ei, dan te worden geconfronteerd met de lege dop. Remise dus.
Na deze uitslagen in de top 6 staat Eddy weer nipt aan kop en gaat de titelstrijd nog tussen Eddy en Jaco en hebben zij een vol punt voorsprong op Hans. Maar elk puntenverlies kan Eddy of Jaco “fataal” worden.
André van Wingerden kwam tegen Louis Rutgers na een rustige opening toch vrij gemakkelijk in het voordeel toen Louis koos voor een ongelukkige passieve opzet met Kf8 en Pg8. Toen zwart 19. … De6 speelde viel zijn stelling als een kaartenhuis in elkaar. Diagram.

Want na 20. Dxe5 kan deze dame niet geslagen worden vanwege Txf7 mat en ook de zet f6 hielp niet want na 21. Pxf6 slaat wit gewoon winnend Pxf6 en er volgde na Dxe5 een vernietigende vork Pd7+. Enkele zetten moest Louis André met deze fraaie overwinning feliciteren.
Arnold van Es kwam tegen Christian Boudewijn na een in eerste instantie rustige opening steeds moeilijker te staan. Dat resulteerde in toenemend materiaal verlies. Toen dat was opgelopen tot een volle toren staakte Arnold de hopeloze strijd.
Gerard de Gans kwam tegen Michael Houweling al snel een pion achter. Maar Michael had zijn witte loper op avontuur gestuurd naar c2. En toen stond deze loper opeens in een dodelijke penning en ging verloren. Dit buitenkansje liet Gerard zich niet ontglippen en hij won vervolgens overtuigend. Anne van Heelsum had het niet makkelijk tegen Bert van Hees. Bert kwam op een gegeven moment een stuk voor en dat was voldoende om de partij te winnen.
De meest merkwaardige partij werd gespeeld door Rob van Driel en Huig Visser. Al snel kreeg Rob groot voordeel en maakte zijn witte paard via f7 een toren op h8 buit. Toen zijn witte dame daarna nog een zwart paard op g4 buitmaakte, leek de tijd rijp voor zwart om op te geven. Maar toen zwart Pe6-g5 speelde, zat er een klein addertje onder het gras. Rob speelde te nonchalant d2-d3, was hij hiermee erg vrijgevig en kon Huig zijn ogen eigenlijk niet geloven. Hij keek nog eens goed, maar liet zich het cadeautje niet ontgaan en sloeg met zijn loper de dame op g4! Diagram.

Au! voor Rob, maar hij stond toch niet eens verloren! Want na Lxg4 sloeg Rob op g5 en bracht zijn paard daarna via f7 en een vork op de zwarte toren op d8 en loper op g5 in veiligheid. En nog steeds stond hij beter! Na dit ongelofelijke “intermezzo” rukte wit op de damevleugel op en konden zijn goed samenwerkende paarden tenslotte via een grote vork de zwarte dame buitmaken. Diagram

. Tja, hoe bizar wil je het hebben als toeschouwer?

Gela Nikoladze nam het op tegen Jaco Vonk. Jaco speelde een door hem vaker gebruikt gambiet, maar Gela speelde het sterk. Daardoor kwam Jaco niet tot een aanval op de damevleugel. De pluspion van Gela op de a-lijn was voor Jaco erg lastig terug te winnen. Dat lukte uiteindelijke op zet 34 en hiermee kwam Jaco ook in veilig vaarwater terecht. De stelling was duidelijk in evenwicht en remise een logische uitslag.
Eddy Korevaar had als tegenstander Michael Houweling, maar het kostte veel moeite om een betere stelling te verzilveren. Michael bood rond zet 35 remise aan en de stelling was toen redelijk in evenwicht. Maar Eddy wilde met het oog op de ranglijst geen punten verspelen en hij speelde dus door. De resterende tijd werd voor beiden minder en minder. Eddy stond inmiddels wel wat makkelijker en dat was waarschijnlijk medeoorzaak dat Michael alsnog in de fout ging. Eddy won dus en verkleinde zijn achterstand op Jaco.
Hans Karelse speelde tegen Arjan Uittenbogaard en rukte al vroeg met zijn pionnen op de koningsvleugel op. Arjan ontwikkelde zijn stukken te traag en stelde zijn rokade uit. En dat maakte het voor Hans mogelijk met een gedekt paard op c7 schaak te geven en een kwaliteit te winnen. Bovendien stonden de stukken van Arjan erg ongelukkig. De winst ging dus naar Hans al vond hijzelf dat hij daarvoor nog wel erg veel zetten en tijd voor nodig had.
In de partij tussen Bert van Hees en Ernst Delwel kwam er een half open opening op het bord waarbij wit (Bert) netjes het gebruikelijke voordeel van de witspeler behield tot ongeveer de twaalfde zet. Bert speelde 12. Ld3 en gaf daarbij een klein deel van zijn voordeel terug aan Ernst, maar er was nog niets aan de hand. Overigens waren 0-0 of Db3 prima mogelijkheden voor wit geweest. Er werden in het centrum meerdere lichte stukken geruild via, zoals Ernst vertelt, allemaal normale zetten. Maar hij werd verrast door 20. g4-g5 van Bert. Zie diagram I.

In deze stelling gebruikte Ernst veel bedenktijd, omdat hij zich allerlei muizenissen in zijn hoofd haalde. Moest hij de pion gewoon slaan of moest hij bevreesd zijn op de open lijnen voor de torens van Bert en de samenwerking van de witte dame en het witte paard? Hij realiseerde zich ook dat zijn dame en paard nog niet ideaal geposteerd waren. De computer vond achteraf het slaan van g5 geen probleem, gevolgd door Pf6 en Da3. Ernst durfde dit echter niet aan en ging voor het zwakkere 20. h5. Hierna zou Bert zijn stelling wat kunnen verbeteren, beginnend met 0-0 en was er niets aan de hand geweest. Bert aarzelde blijkbaar en besloot na 21. g6 zijn goede paard te ruilen op e5. Na op een gegeven moment Da3 van Ernst moest Bert in de verdedigingsmodus omdat er meerdere witte pionnen onder vuur kwamen te liggen. Zie diagram II.

Bert koos hier voor 26 De2 en niet f2-f4. Na 26…xDc3+ en 27. Kf1 ging de zwarte toren naar d8 en gaf Bert na een paar zetten op. Waarschijnlijk was de uitkomst van de partij een stuk gunstiger voor Bert geweest als hij eerder kort had gerokeerd
en zijn paard had behouden.
Gerard de Gans won het “Meerkerk”-duel tegen Arnold van Es. Edwin Morks versloeg Huig Visser, terwijl Chris tromp won van Martijn Stam. André van Wingerden speelde tegen Christian Boudewijn die duidelijk zijn avond niet had. Christiaan gaf in de opening al vrij snel een centrum pion weg, waardoor André al snel druk kon zetten. En even later greep Christiaan weer mis, waardoor hij een paard verloor. Daarna speelde André het secuur uit en konden de stukken binnen een uur weer in het doosje. Bij Rob van Driel en Jan Post gebeurde er van alles al kwam er uiteindelijk een remise op het scorebord, nadat beide gewonnen stellingen om zeep hadden geholpen.

Jaco Vonk had Hans Karelse als tegenstander, maar kon uit de opening geen voordeel halen. Sterker nog, Hans kreeg uiteindelijk makkelijker spel waardoor Jaco zijn remise-aanbod moeilijk kon afslaan.
Eddy Korevaar trad aan tegen Gela Nikoladze, die met zwart al vroeg met zijn koningspaard aan de wandel ging met als doel om een kwaliteit te verschalken. Zijn damevleugel was nog niet ontwikkeld en Eddy kon daardoor een stuk buitmaken. Op enig moment was er nog wel wat compensatie voor zijn stuk achterstand via kwaliteitswinst. Maar met 2 lichte stukken voor een toren met 2 witte pionnen extra zou dat ook onvoldoende tegenspel opleveren. Wel moest Eddy met wit het nauwkeurig spelen en kon hij rond de 40e zet het punt noteren. Hij heeft dit seizoen als enige tegen Gela een 3-0 score bereikt! Met deze overwinning is hij wel weer een klein stukje opgeschoven naar de koppositie, maar hij heeft zoal hij zelf zegt, teveel zitten knoeien de afgelopen weken om het in de laatste fase van de competitie nog echt spannend te maken….
André van Wingerden kwam tegen Michael Houweling niet lekker uit de opening en offerde daarom maar een stuk. Hij kreeg er niet de stelling voor waarop hij had gehoopt. Michael hield de zaak goed dicht, ruilde wat stukken waarna het materiaalvoordeel de doorslag gaf. Bert van Hees won met goed aanvalsspel van Rob van Driel en Wim Rietveld liet geen kans aan Huig Visser.
De langste partij was tussen Mattias Stok en Louis Rutgers. Mattias zette de partij goed op en verleidde Louis tot een mindere paardzet, waarna hij met Pf5 de zwarte dame naar b8 kon terug jagen en de pion op d6 verdiende. Vervolgens had hij het af kunnen maken met een schijnoffer op h6 waarmee hij de zwarte koningsstelling had kunnen kraken. Mattias dacht echter voordeel te halen op de damevleugel, maar dat viel tegen. Uiteindelijk won hij wel een dame tegen een toren en een stuk, maar Louis kon daardoor zijn stukken naar goede velden brengen. Mattias kwam in tijdnood, raakte de weg kwijt en ging uiteindelijk mat. Een zuur einde van de partij voor Mattias.