Team 3 – externe competitie

Ook dit seizoen zult u van mijn hand weer verslagen gaan aantreffen van de wedstrijden van het (nu) tweede team (voorheen derde team). Of u het nu leuk vindt of niet.

Het tweede team trapte het seizoen 2018/2019 op dinsdag 16 oktober af met een thuiswedstrijd tegen Doredenkers 1 uit Wijk bij Duurstede. Teamleider Jan Post had in de afgelopen transferperiode goede zaken gedaan en het team weten te versterken met de komst van Henk v.d. Hoek en Bram Capelle voor de topborden. Verder bleef het team, dat vorige seizoen ongeslagen als tweede eindigde in groep 3B van de SGS-competitie, ongewijzigd. Aangevuld met Bert v. Geldere, Marcel van Wingerden, Jan Post, Mark Couwenberg, John Dessens en Rob v. Driel moet dit team in staat worden geacht om wederom hoge ogen te gooien in de competitie die thans de ludieke naam SOS-competitie heeft.

In het seizoen 2017/2018 speelden wij ook al tegen Doredenkers 1. Na een zware strijd eindigde die wedstrijd toen in een gelijk spel (4-4). Bij Doredenkers ook wat bekende gezichten en zeker één nieuw gezicht: dat van de enige vrouw in het gezelschap Merel Castella Zaforas. Prachtige Spaanse achternaam maar geboren in Amsterdam. Zo Hollands als erwtensoep. Rob van Driel had het geluk om te mogen aantreden tegen deze dame. Ik ben het archief ingedoken omdat mij bijstond dat Rob afgelopen seizoen ook al eens tegen een dame had gespeeld. Dat was toen tegen Doorn Driebergen 4. Hij werd door de  dame mat gezet, wat mij de opmerking deed maken dat dat iedere man in het leven wel eens gebeurt. Maar dat was toen … nu terug naar de realiteit.

Ik zal proberen om aan de hand van het scoreverloop een overzicht van de gebeurtenissen te geven. Daar gaan we …

Het was diezelfde Rob v. Driel die al vroeg in de wedstrijd de score voor ons opende. Ik heb de zetten niet kunnen tellen maar volgens mij had Rob op zet 7 al de dame van zijn tegenstandster te pakken en drie zetten later was het mat. Ik vermoed zo maar dat Rob meer tijd nodig had om van Schelluinen naar Giessenburg te rijden, dan zijn partij duurde. Een mooie opsteker voor het team. En Rob was in elk geval op tijd thuis om onder het genot van een glaasje rode wijn naar België-Nederland te kijken.

Bij één van mijn weinige wandelingetjes tijdens de partij liep ik teamleider Jan tegen het lijf. “3-0 voor ons”, fluisterde hij. Wat bleek: Marcel van Wingerden aan bord 4 en Mark Couwenberg (bord 6) deden niet onder voor hun teamgenoot op bord 8 en hadden ook binnen de kortste keren het volle punt binnen gehengeld. Hoe ? Vraag het mij niet …het is mij volledig ontgaan. Misschien kunnen de spelers daar zelf iets over vertellen. Zou het zo’n makkelijke avond worden ?
>De speler vertelt zelf: Mark kreeg de volgende stelling met wit op het bord:

De lezer mag de winnende zet vinden.

Verder met het verhaal.

Hier ben ik het scoreverloop even kwijtgeraakt. Maar op enige moment wees het scorebord een tussenstand van 4-2 aan in Giessenburgs voordeel. Nieuwkomers Henk v.d. Hoek en Bram Capelle konden het niet bolwerken tegen hun resp. tegenstanders, hetgeen op basis van het ratingverschil niet direct voor de hand lag. Jan Post, die speelde tegen dezelfde tegenstander als in de vorige ontmoeting en toen bij de stand 3-3 voor minimaal 1 wedstrijdpunt zorgde, was ook nu weer de man die een gelijk spel veiligstelde.

Hoe verging het uw verslaggever aan bord 7? Uiteindelijk wel goed, maar oh oh, wat heb ik in het begin van de partij toch vreselijk gezwijnd. Ik zag het al helemaal gebeuren: verliezen van een speler met een rating van 906 ! Natuurlijk zou ik het er niet over moeten hebben, maar als een soort therapie doe ik het toch en geef u de stelling na mijn zesde zet:

Waarom ik hier het volkomen waardeloze 6. ….. Le6 speel is mij op het moment van schrijven nog niet duidelijk. Een ernstige vorm van schaakblindheid is nog mild uitgedrukt. Na 7. Le4 Db5 kan wit met 8. Lxb7 eenvoudig de partij al in een vroeg stadium naar zich toetrekken. Ik zou dan nog eerder klaar geweest zijn dan Rob v. Driel aan het bord naast mij. Waar mij tegenstander op dat moment last van had weet ik niet maar hij speelde niet (het winnende) 8. Lxb7 maar 8. Pe2. Net zo’n waardeloze zet als mijn Le6. Met 8. ….. c6 kon ik de partij redden en uiteindelijk met een dame en wat pionnen meer na 54 zetten winnen. Hierdoor kwam de stand op 5-2 en was de eerste overwinning van dit seizoen een feit.

Voor de statistieken nam Bert v. Geldere aan bord 3 genoegen met remise.

Na iets meer dan 3 uren spelen een eindstand van 5½-2½ in ons voordeel. Het bleef nog lang onrustig in De Til. Maar teamgenoten, een oud (Rotterdams) spreekwoord luidt: “eerste gewin, is kattengespin”, dus laten we niet denken dat “een zwaluw al zomer maakt”.

Op 12-11-2018 staat de ontmoeting met De Watertoren op het programma in Almkerk. De tweede club van Bram Capelle. Benieuwd wat Bram ons kan vertellen over deze toekomstige tegenstander. En of we überhaupt iets hebben aan deze informatie.

Mag ik u tot slot nog verwijzen naar mijn eigen blog: terschake.blogspot.com waar u o.a. mijn partij tegen Jeroen Bensmann kunt naspelen , verslagen kunt lezen en foto’s en filmpjes kunt kijken.

John Dessens

De Giessen en Linge 3 won met 5,5-2,5 van hekkensluiter Woerden 3 en zal met 11 punten uit 7 wedstrijden als tweede of derde eindigen in de derde klasse van de Stichts Gooise Schaakbond. Winst was er voor Arjan Uittenbogaard, Marcel van Wingerden, Rob van Driel, Chris Tromp en John Dessens.

Laatstgenoemde kon het punt eenvoudig incasseren omdat zijn tegenstander niet kwam opdagen en kon om die reden een wedstrijd voor de interne competitie tegen Huig Visser spelen. Bert van Hees speelde remise.

Het derde team moest aantreden tegen Magnus 2 uit Utrecht, een team dat grotendeels uit jeugdspelers bestaat. Er werd aan een aantal borden onnodig verloren, maar gelukkig stonden daar ook overwinningen tegenover. Toen aan het einde van de avond de balans werd opgemaakt prijkte er een 5-3 eindstand in het voordeel van De Giessen en Linge op het scorebord.

De overwinningen kwamen van Bert van Geldere, Mark Couwenberg, Arjan Uittenbogaard, Marcel van Wingerden en John Dessens. Door deze overwinning staat het derde team op de tweede plaats in de derde klasse van de regionale competitie van de Stichts Gooise Schaakbond (SGS). De Giessen en Linge 3 heeft evenveel punten als het tweede team van Vegtlust uit Maarssen, maar Vegtlust heeft een wedstrijd minder gespeeld en daarnaast ook meer bordpunten.

Twee dagen na het Tata Steel Chess Tournament stond er weer een nieuwe uitdaging te wachten. Voor het derde team staat de inhaalwedstrijd tegen Doredenkers 1 op het programma. Deze wedstrijd stond oorspronkelijk voor december 2017 gepland, maar werd toen op verzoek van onze tegenstander uitgesteld. Ik vermoed, maar zeker ben ik daar niet van, dat destijds personele problemen bij onze gasten de reden was.. Goed dat we dat op deze manier hebben kunnen oplossen.

Rond de klok van 19.45 uur gaf teamleider Jan Post het startschot voor wat achteraf gezien een enerverende wedstrijd zou worden. Ruim vier uur later stond er een 4-4 uitslag op het scorebord. Deze uitslag doet misschien vermoeden dat er niet fel genoeg is gestreden, maar niets is minder waar. Geen enkele partij eindigde in remise, en op sommige borden werd tot de laatste minuten en pionnen gestreden om de winst.

Bij een van mijn eerste rondjes langs de borden dacht ik dat een 5-3 overwinning tot de mogelijkheden zou moeten behoren. Dat het uiteindelijk 4-4 werd, kwam doordat in een enkele partij toch niet dat resultaat werd gehaald waarvan ik dacht dat het behaald zou kunnen worden. Waar maar weer eens mee wordt aangetoond dat ook ik er wel eens behoorlijk naast kan zitten.

In volgorde van scoreverloop zullen we de borden langs lopen.

1-0
De score werd door uw verslaggever binnen het uur geopend. Mijn tegenstander bracht de Russische verdediging op het bord, maar ik had het idee dat hij de basis van deze opening niet goed onder de knie had. Zo kon ik op zet 8 vrij eenvoudig een paard winnen. Maar dan gebeurt er iets vreemds, dat ik u niet wil onthouden.

Ik heb zojuist 12. Pc7+ gespeeld en ga op vrij eenvoudige wijze een toren winnen. Duidelijk is dat mijn tegenstander het schaak moet opheffen. Bensmann heeft 3 mogelijkheden: 12. .. Kd8, 12. .. Kd7 of 12. .. Kf8. Maar wat speelt mijn tegenstander ? Die komt met 12. ….. 0-0 op de proppen. En dat kan natuurlijk niet. Als je schaak staat mag je niet rocheren. Een onregelmentaire zet dus. Net zo erg als de fout van mijn tegenstander, is mijn reactie … zonder een onregelmentaire zet te claimen, speel ik gewoon verder met 13. Pxa8. En de partij gaat dan nog even zo vrolijk 15 zetten verder. Nadat ik zo’n beetje alle stukken van mijn tegenstander heb geslagen, geeft hij uiteindelijk op. Pas bij het invoeren van de partij, de volgende dag, bemerk ik de fout omdat Neef Fritz van 15 hevig protesteert. Verklaring hiervoor: eigenlijk niet. Misschien was ik te veel gefocust op de voortgang in de partij, dat dit mij is ontgaan. Het incident had uiteindelijk geen invloed op de uitslag.

1-1
Net zo snel als mijn tegenstander materiaal verliest in de opening, vergaat het Wim Deurloo. Wim verliest al snel een stuk en een pion, speelt nog wat langer door dan mijn tegenstander, maar moet zich uiteindelijk toch gewonnen geven.

2-1
Marcel van Wingerden aan bord 4 heeft een Italiaanse opening op het bord gekregen. Ergens in het middenspel weet Marcel, dan al bezig aan een biertje, een pion te winnen en belandt uiteindelijk in een eindspel van 6 tegen 5 pionnen, met verbonden vrijpionnen op de g- en h-lijn. Dat eindspel is wel aan Marcel toevertrouwd en als hij zijn tegenstander zetdwang weet op te leggen, is er maar een optie voor de gast uit Wijk bij Duurstede: opgeven.

2-2
De score wordt aan bord 5, Rob van Driel, gelijk getrokken. Met 2 pionnen minder weet de tegenstander van Rob een matnet te weven, waar niet aan te ontkomen valt.

3-2
En weer komen we op voorsprong. Nu door Arjan Uittenbogaard die aan bord 3, drie pionnen en twee kwaliteiten meer heeft.Een kwaliteit wordt teruggegeven, maar met wat resteert weet Arjan de vis op het droge te krijgen.

Dan breekt er een zenuwslopende periode aan. Wordt het inderdaad 5-3 voor ons, of kantelt de wedstrijd nog en gaat de tegenstander met de volle winst naar huis ? Winst voor ons heeft er zeker ingezeten, maar helaas liep het anders.

3-3
Mark Couwenberg aan bord 2 speelde een prima partij en ik zag bij een van mijn rondgangen langs de borden dat hij een pion meer had en zelfs een kwaliteit voorstond. Appeltje, eitje zou je denken, maar niets is minder waar. De kwaliteit moest op enig moment, gedwongen, worden teruggegeven en toen de stofwolken waren opgetrokken bleek Mark ook nog een pion minder te hebben. Ergens onderweg van de kar gevallen, zullen we maar zeggen. Mark speelde nog wel dapper door, maar kon uiteindelijk niet voorkomen dat zijn pionnen op de koningsvleugel een voor een van het bord verdwenen en zijn tegenstander de winst veilig kon stellen.

4-3
In en tegen Acqouy was Jan Post aan bord 6 onze matchwinnaar. Ook nu liet hij als teamleider het goede voorbeeld zien. Speelde rustig en op zijn gemak zijn tegenstander van het bord. Wist twee pionnen voor te komen en de dame van de tegenstander had het op de diagonaal h7-b1 heel erg moeilijk. Kon maar met moeite ontsnappen. Was dat nog niet voldoende, de tegenstander van Jan kwam ook nog eens in tijdnood. Daar waar Jan nog voldoende tijd had om een rondje Giessenburg te doen, moest Frank de Jong het hebben van de toegevoegde tijd van 10 seconden per zet. Een vrijpion op de b-lijn was voldoende om de winst binnen te halen. Bij deze stand waren we in elk geval verzekerd van een gelijk spel.

4-4
Het t-woord is weer gevallen. Aan bord 1 bij Bert van Gelderen was het weer billenknijpen. Niet alleen Bert speelde tegen de klok, maar ook zijn tegenstander moest oppassen niet verslagen te worden door de techniek. Bert kreeg een aanval te verduren op zijn ongedekte dame en paard. Kon de dame in veiligheid brengen, maar het paard kon al vroeg op stal. Dit stukverlies kwam Bert niet meer te boven. Hoewel hij dapper doorspeelde en nog van alles voor zijn tegenstander in petto had, wist deze ieder valkuil te ontlopen en in het verre eindspel de winst, en daarmee een gelijkspel, binnen te halen.

Door dit gelijke spel raakt het derde team de aansluiting met de top kwijt. De achterstand op koploper Vegtlust 2 is nu opgelopen tot twee matchpunten.

Onze volgende tegenstander is het jeugdteam van Magnus. Op 13 februari komt dit team naar Giessenburg. Er zal gewonnen moeten worden om niet al te veel achterop te geraken.

Ik zou zeggen: “komt dat zien, ook nu is de toegang weer gratis”.

John Dessens

Acqouy. Als je niet beter zou weten (zoals ik) zou je denken aan een pittoresk dorpje, waar de tijd heeft stil gestaan, ergens in Frankrijk, waar je in alle rust op het dorpsplein, onder eeuwenoude eikenbomen, kunt genieten van je koffie, croissant en de (plaatselijke) krant. Maar schijn bedriegt. Acqouy, een speldenprik op de landkaart, ligt ergens tussen Gorinchem en Leerdam. Voor mijn verhuizing naar Gorinchem, nu haast een jaar geleden, had ik nog nooit van Acqouy gehoord. Ik maakte voor het eerste kennis met Acqouy tijdens mijn zoektocht naar een geschikte schaakvereniging na mijn komst naar Gorinchem. Maar Acqouy viel af vanwege de afstand. Giessenburg was net iets dichterbij. Op zich is het wel opmerkelijk dat deze speldenprik een eigen schaakvereniging heeft. Dat zie je niet vaak. Nog verbazender is het misschien dat deze kleine vereniging jaarlijks in het voorjaar een schaaktoernooi organiseert. Het Scheve Toren toernooi. Ik ben heel wat gewend wat namen betreft. Maar Het Scheve Toren toernooi, nee … dat kon ik niet plaatsen. Zelf heb ik ooit ruim 28 jaar gespeeld bij een vereniging met de onuitsprekelijke naam Ashtapada. Hoe vaak ik niet heb moeten uitleggen dat Ashtapada 64-velden betekent in het Indisch (waarvan overigens nooit enige bevestiging is teruggevonden). Op het laatst begon ik het zelf ook te geloven. Veel verenigingen hebben in hun naam een link met een schaakstuk: Het Witte Paard, Zwarte Toren, Koningsclub etc. Toernooien hebben ook altijd wel een verwijzing naar de plaats waar het toernooi wordt gespeeld of naar een markant persoon. Maar van Het Scheve Toren Toernooi had ik nog nooit gehoord.

Tijdens een van mijn vele fietstochten de afgelopen zomer kwam ik bij toeval in Acqouy terecht. En daar werd het mysterie van Het Scheve Toren toernooi voorgoed opgelost. Ik vertel u waarschijnlijk niets nieuws, maar de toren van de plaatselijke Hervormde Kerk staat al sinds zijn bouw, ergens in de 15e eeuw, uit het lood en heeft daarom als bijnaam “De Betuwse Toren van Pisa”, waarin een verwijzing zit naar zijn wereldberoemde evenbeeld in het plaatsje Pisa in Italië. Door een lieftallige inwoonster van Acqouy werd ik toen ook opmerkzaam gemaakt op het feit dat op het kerkhof aan de voet van de toren ene mevrouw Cornelia Pisa ligt begraven. Ik geloof niet in sprookjes … maar dit is wel toeval. Het is trouwens maar goed dat die toren scheef staat, want stel dat hij gewoon recht staat, hoe ga je je toernooi dan noemen ? Het Acqouy Open ? Dat is zo voor de hand liggend. Het Scheve Toernooi klinkt gewoon zoveel lekkerder en heeft een mooie verwijzing naar een bijzondere bezienswaardigheid. Op 10 maart 2018 is het trouwens weer zo ver.

Daar dus, moesten wij maandag 15 januari 2018 aantreden tegen het vlaggenschip van de plaatselijke schaakvereniging. Niet bepaald een hoogvlieger. Van de tot dan toe gespeelde wedstrijden werd er een gewonnen en twee verloren. Wij hadden het net een fractie beter gedaan. We speelden in de bekende opstelling, waarbij Wim Deurloo wegens omstandigheden afwezig was en aan bord 7 werd vervangen door Bert van Hees.

Op het moment dat ik mijn rondje langs de borden begon, zo rond 21.15 uur, stonden we al met 2-1 achter en op basis van wat ik op de borden van de nog lopende partijen zag, calculeerde ik een 5½-2½ nederlaag in. Maar niet alleen voetbal is oorlog, ook schaken heeft daar wel iets weg van en ook daarin kan het verkeren. We zullen de borden eens langslopen en vergeet uw telraam niet.

Bert van Geldere (bord 1) had het in de auto onderweg naar Acqouy toe beloofd: niet in tijdnood te komen. Dat lukte aardig, maar dan is er altijd wel weer een andere factor die parten speelt. In dit geval een iets te sterke tegenstander. Bert verloor een pion, dacht die in een later stadium terug te kunnen winnen, maar kreeg uiteindelijk toch de deksel op zijn neus.

Aan bord 2 speelde Mark Couwenberg het Albins Tegengambiet. Raakte verstrikt in allerhande varianten en had de pech dat zijn tegenstander ook redelijk op de hoogte was van dit gambiet. Mark moest al snel de vlag strijken.
Bord 3 werd bezet door Arjan Uittenboogaard. Die speelde een partij waarin weinig muziek zat. Door zetherhaling werd het remise.

Ook remise speelde Marcel van Wingerden aan bord 4. Vanuit mijn ooghoeken zag ik dat daar alle stukken van het bord waren verdwenen. Hier werd de vrede snel getekend.

Rob van Driel aan bord 5 had het geluk dat zijn tegenstander, in een stelling waarin Rob een pion tegen een stuk achterstond, op enig moment de plank volledig missloeg, waardoor Rob de kans kreeg om weer helemaal in de partij terug te komen. Rob wist zelfs een pionnetje meer te veroveren en uiteindelijk de vis op het droge te krijgen. Detail: de tegenstander van Rob ging door zijn vlag terwijl Rob zelf nog meer dan een uur bedenktijd had.

De matchwinnaar van de avond zat aan bord 6. Teamcaptain Jan Post gaf het goede voorbeeld en wist in een gelijkwaardige stelling door veel geschuif twee pionnen te winnen, de koning van de tegenstander in de hoek te drukken en uiteindelijk ook nog een toren winnen. Voldoende voor de winst.

Bert van Hees bouwde aan bord 7 een evenwichtige stelling op. Sloopte de koningsstelling van zijn tegenstander vakkundig en toen de zware stukken van het bord waren, bleek de e-pion van Bert de held van de partij te worden.

Aan bord 8 had ik het geluk dat mijn tegenstander, naar mijn mening, te snel genoegen nam met zetherhaling en remise. In een Italiaanse partij gooide ik op enig moment de knuppel in het hoenderhok en moest dat bekopen met het verlies van een pion. Toch zag mijn tegenstander er geen brood in en toen hij remise aanbod heb ik dat maar, zonder overleg met de teamleider, geaccepteerd.

Hier laat mijn tegenstander zetherhaling toe na 20. ….. Db6, 21. Dd4 Dc7, 22. Dd6 Db6, 23. Dd4

Heeft u meegeteld ? Een 4½-3½ overwinning stond er om 22.30 uur op het wedstrijdformulier en konden we met een tevreden gevoel huiswaarts keren. Door deze overwinning stijgen we naar de gedeelde tweede plaats achter koploper Vegtlust 2. Het verschil is 1 matchpunt.

Op dinsdag 30 januari a.s. staat de inhaalwedstrijd tegen Doredenkers 1 op het programma. Komt allen. De toegang is gratis.

Afgelopen dinsdag, 21 november 2017, stond voor het 3e team de 2e wedstrijd van het seizoen op het programma. Tegenstander was Doorn Driebergen 4 dat de ouverture van het nieuwe seizoen met 5-3 had verloren van Magnus 2. Een verliezend team is vaak uit op eerherstel, zodat we niet moesten denken dat we een makkelijke avond  tegemoet zouden gaan. Ruim op tijd arriveerde onze tegenstander, met een dame in de gelederen, in De Til, zodat klokslag half acht de wedstrijd kon beginnen.

In vergelijking met de eerste wedstrijd van het seizoen speelden we met twee invallers: Bert van Hees (bord 3) en Chris Tromp (4) hadden de plaats ingenomen van Arjan Uittenbogaard en Marcel van Wingerden die kennelijk beide geblesseerd waren. Vanwege de vorm zullen ze door teamleider Jan Post niet gewisseld zijn: in Utrecht wonnen beide heren hun eerste partij.

Evenals bij het verslag van de wedstrijd tegen Oud Zuylen 6 ook dit keer weer een verslag gebaseerd op eigen waarneming, aangevuld met aan- en opmerkingen en gedachtekronkels zoals ik die tijdens het verloop van de wedstrijd heb genoteerd. We gaan het rijtje af:

Aan bord 1 speelde Bert van Geldere, staand, een enerverende partij tegen de kopman van onze tegenstander. Het leek een replica te worden van de partij die Bert twee weken eerder speelde, waarbij hij in gunstige stelling door zijn tijd ging. Daar waar de tijd van Bert snel naar het 0 punt daalde, had zijn tegenstander zoveel tijd dat hij met gemak een rondje Giessenburg had kunnen doen en misschien zelfs nog wel een tweede rondje zonder dat dat hem in noemenswaardige tijdnood bracht. Als kiebitzer krijg je de zenuwen bij het aanschouwen van dergelijke partijen. Een prachtige stelling, maar is er voldoende tijd om de partij uit te maken. Daar waar bij mij het zweet in de handen stond, bleef Bert ijzig kalm en wist op het juiste moment met een kwaliteitswinst het volle punt binnen te hengelen. Een cursus timemanagement zou misschien geen overbodige luxe zijn. Dus mocht de vereniging nog ergens een potje hebben ….

Mark Couwenberg was nog maar net de tik te boven die de Gorilla hem in de eerste wedstrijd uitdeelde, maar speelde desondanks aan bord 2 een leuke partij. Vooral het eindspel was een lust om te zien. Iets met twee torens en een paard en een tegenstander die zich bijkans zelf mat zette. Een soort scoren in eigen doel. Mark kreeg op ludieke wijze zijn revanche.

Over de partij van invaller Bert van Hees aan bord 3 kunnen we kort zijn: een tactische remise zoals hij mij in de wandelgangen toefluisterde. Daar houden we het dan maar op.

De tweede invaller, Chris Tromp, speelde aan bord 4 en scoorde een vol punt op het moment dat het noodzakelijk was. Meer kan ik er niet over zeggen omdat de partij eindigde op een moment dat ik zelf nog druk bezig was met mijn eigen partij.

Grootmeester Jan Hein Donner had het ooit al eens gezegd: “vrouwen kunnen niet schaken”. Een opmerking die hem door de feministes in die tijd niet in dank werd afgenomen. Of Rob van Driel, bord 5, er ook zo over denkt, valt na dinsdagavond te betwijfelen. Hij werd door een dame mat gezet. Eén troost Rob …. dat gebeurt iedere man wel eens in het leven.

Teamleider Jan Post aan bord 6 speelde ook een tactische remise. Niet meer, niet minder.

Aan bord 7 leek Wim Deurloo een makkelijke avond tegemoet te gaan. In no-time won hij twee pionnen en kon de partij freewheelend uitspelen. Althans dat had gekund, als de heren aan het bord naast mij niet waren overgegaan tot een potje ordinair snelschaken. Toen de rookwolken hiervan waren opgetrokken was er weinig tot niets meer over van  Wim’s prettige stelling. Sterker nog … hij moest vrezen voor het ergste. Maar zie, Wim rechte zijn rug en stroopte, naar goed Rotterdams gebruik, de mouwen nog eens op, krabbelde weer overeind en wist dankzij een ver opgerukte pion toch nog een remise binnen te hengelen.

Hoewel je vaak van te voren niet weet tegen wie je speelt, heb ik voor aanvang van deze wedstrijd toch even mijn, mogelijke, tegenstander geanalyseerd. In de eerste wedstrijd van het seizoen speelde Willem van Amerongen aan bord 8 bij onze tegenstander. Ik ging er daarom vanuit dat hij ook deze keer aan bord 8 zou verschijnen. En die gok bleek juist. In de interne competitie bij Doorn Driebergen geen echte hoogvlieger en de eerste wedstrijd tegen Magnus 2 verloren. Verder kwam ik niet veel meer te weten over mijn tegenstander. Een officiële KNSB-rating heeft hij niet dus daar werd ik niet veel wijzer van. Afwachten dus maar. Uiteindelijk bleek het allemaal wel mee te vallen. Mijn tegenstander ging 19 zetten leuk mee, maar ging toen opzichtig in de fout.

Deze stelling ontstond na 19. Dc3. Mijn tegenstander speelde hier 19….. d5 ? en na 20. exd5 Df8, 21. dxc6 Td6, 22. cxb7 Kxb7, 23. Db4+ is het zo goed als uit.

Ter leering en ter vermaeck toch nog even de slotstelling:

Van Amerongen heeft zojuist een pion op f3 geslagen. Na 28. Ld5+ gaf hij op.

Heeft u ondertussen meegeteld ? De anderhalve punten van de invallers en de enige verliespartij meegerekend leverde een 5½-2½ overwinning op. Door deze overwinning klimmen we naar een gedeelde tweede plaats in de stand (samen met Oud Zuylen 6), één punt achter koploper Vegtlust 2.

Met 2 uit 2 mag ik mij op dit moment topscoorder noemen van het derde. Iets waarvan ik mij niet kan herinneren dat ooit eerder geweest te zijn….. topscoorder. Vervelende bijkomstigheid is echter dat ik ondanks twee overwinningen geen enkel ratingpunt heb verdiend. Beide tegenstanders hebben namelijk geen officiële KNSB-rating. Dat heb ik dan weer …

Op 12 december 2017 spelen we thuis tegen Doredenkers 1 uit Wijk bij Duurstede. En omdat het zo goed is bevallen, is de toegang weer gratis. Komt dat dus allen zien.

John Dessens