Op deze regenachtige 1 november stond deze topper op het programma. Beide teams met 4,5 – 3,5 van Sliedrecht verloren en daardoor strijdvaardig om weer punten te pakken.
André viel in voor Hans en we begonnen met op de achtergrond het royale geluid van de jongedames van dansgroep Jolynda, maar we gingen er eens goed voor zitten. Zoals zo vaak gebeurde er in het 1e uur qua uitslagen nog niet zo veel. De muziek werd wat gesmoord en de stellingen waren behoorlijk in evenwicht. Henk stond “wat lastig” met een behoorlijk ontwikkelingsachterstand. Op zet 15 gaf de computer zelfs + 8.5 voor wit, brrr….. en hij verwachtte als eerste klaar te zijn. Niet dus…
Een uur later (15 uur) was het bij Henk niet veel beter geworden maar op de borden 2 en 3 hadden we een +, maar ook Louis had een lastige stelling. Een half uur later had Louis op moeten geven en maakte Hemmo er een remise van. De griepspuit eerder die week speelde hem nog parten.
Lange tijd keken we zo tegen een achterstand aan, al liep het op de borden 1 t/m 3 goed, Henk bleef achter een bijzonder lastige stelling zitten. Op bord 2 had ik een prachtige stelling. Zo mooi dat je het eigenlijk niet kon bedenken. Hoe ga je dan winnen?! Eerst maar een paard geofferd tegen 2 pionnen. Die beide stonden ook nog op de f5 en g5 zonder dat er nog zwarte pionnen voor stonden. Alle zetten leken te gaan winnen. Ik maakte de h-lijn open. Pakte een kwaliteit terug en het leek weldra tot mat te lopen of ernstig verlies voor zwart. De h-lijn werd door een toren bezet en verdubbeling leek de gemakkelijkste weg. Zwart speelde een soort alles of niets en kon uiteindelijk toch wat tegenspel ontwikkelen. Ik raakte zomaar een toren tegen een loper kwijt en toen stond het materiaal weer gelijk en kon ik min of meer van voor af aan beginnen. Gelukkig herpakte ik mezelf en wist voldoende dreigingen te creëren om zwart alsnog in een matnet te vangen. In de analyse bleek de winstweg met het doorzetten van de f en g pion naar de 6e rij veel effectiever. Maar de “bijna” slotstelling na Dc6+ (ongedekt!) verdient een diagram:
Aldus was de stand op het scorebord weer gelijk en ook Tony en André besloten tot remise. Henk stond nog altijd beroerd dus er waren nog 2 punten nodig! Jaco zat aan bord 1 zijn voordeel langzaam wat uit te bouwen en op enig moment werd de tegenstander zijn stelling te machtig en was zijn tijd op. Gela had een paard en een pion meer met beiden nog een toren op het bord. Het was niet gemakkelijk maar zulke stellingen kun je gerust aan Gela overlaten en het punt werd op enig moment dan ook bijgeschreven en de matchpunten waren binnen.
Henk zat al heel de middag tegen een verloren stelling aan te kijken, maar toen het grove geschut van het bord was, lopers van ongelijke kleur overbleven en eerst twee en later slechts één pion achter leek de remise erin te gaan zitten. Voor de wedstrijdpunten maakte het niet meer uit, maar als je de hele middag zit te zwoegen, dan is het toch leuk om met een half puntje naar huis te gaan. Ergens na bijna 80 zetten bleek het toch mis te gaan, doordat Henk vergat een cruciaal veld te blijven dekken en werd de einduitslag op 4,5 – 3,5 bepaald.
Een nuttige overwinning en door het verlies van Sliedrecht 2, hebben we het weer in eigen hand de komende wedstrijden, met voorlopig in totaal 4 matchpunten uit 3 wedstrijden.