Op dinsdag 18 november vond de eerste ronde van de bekercompetitie plaats met maar liefst 14 partijen. Martijn Koutstaal zette zijn partij tegen Hemmo Mulder wel erg rustig op en gebruikte daarvoor ook flink wat tijd. Hemmo maakte flinke vorderingen en snoerde Martijn op de koningsvleugel helemaal in won. André van Wingerden had in Hans Karelse natuurlijk een sterke tegenstander die met 11. … Pxe4 een pion had kunnen winnen en daarmee een flinke plus binnen bereik had. Maar toen Hans later na het witte f4 niet en passant sloeg, maar zich concentreerde op het verdedigen van de d-lijn, kostte hem dat na f4-f5 toch nog een stuk en kon André eenvoudig de winst binnenhalen. Arnold van Es tastte tegen Jaco Vonk al snel in de opening mis en verloor materiaal en vervolgens de partij. Henk zette zijn partij tegen Gerard de Gans te nonchalant op en moest alle zeilen bijzetten om geen aanzienlijk nadeel op te lopen. Ook het winnen van een pionnetje op c7 veranderde daar niets aan en Gerard had gewoon een makkelijker speelbare stelling. Pas toen Gerard met 35. …f7-f6 wat tochtgaatjes in zijn stelling toeliet, kon Henk via Pf4 en Pe6 voordeel krijgen. Toch was het nog niet zo eenvoudig, maar toen Henk zijn koning als aanvaller erbij kon halen en via Pc7 een zwarte pion op b5 kon oppeuzelen, kreeg hij een gewonnen stelling.
Madelon Dane koos een rustige opstelling tegen Tony Else, maar hij vond het een moeilijke en niet goed te begrijpen stelling. Madelon miste een kans op voordeel en na dameruil won Tony weliswaar een pion, maar Madelon had flinke compensatie. Nadat Tony gedwongen was de pion terug te geven ontstond een gelijk eindspel. Maar door de druk van de klok verloor Madelon een tweetal pionnen, waarna een gewonnen paardeindspel overbleef. Maar in de onderhavige stelling (diagram)
speelde Tony nonchalant Kf6?! Madelon speelde hierna Ph5+ maar miste de kans om met Kf4 alsnog remise af te dwingen! Jammer voor Madelon.
Elmar Bottema werd door Bert van Hees op een heus openingsgambiet getracteerd. Maar, zoals hij zelf zegt, is hij niet vies van het aannemen van een gambietpion en hij deed het verder prima, zoals ook de computer later beaamde. Maar Bert maakte met 17. … a4 (diagram)
een inschattingsfout en had zich voor zwart teveel voorgesteld van het vervolg 18. Dxa4 Pd4; 19. Dxd7 Pxe2+, want na 20. Kf1 Lxd7; 21. Txd3 hingen zowel de loper op d7 als het paard op e2. Hoewel Bert via Ld7-e6xc4 nog wel een kwaliteit kon terugwinnen, werkte de paarden van Elmar wel en de stukken van Bert niet goed samen. Dat leverde nog een extra pion op voor wit en Bert gaf in deze verloren stelling dan ook op.
Louis Rutgers en Eddy Korevaar speelden een spannende partij. Louis kwam niet lekker uit de opening en Eddy kwam een pion voor. “Nou, dan weet je het wel tegen Eddy” verzuchtte Louis. Het leek er een tijdje op dat Eddy aan het langste eind zou trekken met die pion meer. Hij trok ook fel van leer en Louis moest alle zeilen bijzetten om aan mat te ontsnappen, maar dat lukte dus. Toen Eddy niet steeds de beste voortzetting vond, kon Louis het initiatief overnemen en kon Eddy maar net een matdreiging afwenden. Na flink ruilen resteerde een evenwichtig lopereindspel met remise als uitslag. De heren gaan op 2 december op herhaling. Hoe de partij tussen Pieter Verdoorn en Michaël Houweling zich ontwikkelde is mij helaas ontgaan, maar Michaël bleek na afloop de winnaar.
Arjan Uittenbogaard had het enorm moeilijk tegen Quinten Gerritsen. Quinten pende een stuk op d2 en dreigde zelfs Pd3 stikmat te geven. Maar hij kon de winnende voortzetting niet vinden en de wedstrijd kantelde daarna in het voordeel van Arjan.
Bert van Geldere speelde zijn bekende opening tegen Gela Nikoladze. Beiden stelden zich tamelijk verdedigend op. Na ruil van een stel paarden kreeg Bert een pion op e5, ondersteund door zijn loper op b2. De open d-lijn was in bezit van Bert, de open a-lijn voor Gela, in beide gevalllen waren de torens daar gepositioneerd. Uiteindelijk kon Gela een dubbele aanval instellen op de witte loper en dame en daarmee de buit binnenhalen. Rob van Driel ging onderuit tegen Anne van Heelsum, al was dat naar zijn zeggen niet nodig geweest. Huig Visser kreeg van Chris Tromp een soort paardoffer voorgeschoteld en dolf hierna het onderspit.
Jan Post speelde tegen Ernst Delwel, In de opening vermeed Jan al te scherpe voortzettingen en speelde het rustig. Na ruil van de paarden had Jan Ernst met een geïsoleerde pion op d5 kunnen opzadelen,.
Jan speelde echter 14. Tfd1 en nu zou hij er na dameruil zelf eentje krijgen op d4. Maar hij sloeg terug met de toren en nu won Ernst na Lf6 een kwaliteit en daarna de partij. Wim Rietveld had Egbert Meijer als tegenstander. De start was rustig, maar in de loop van de partij kwam Wim een stuk voor en dat was voldoende voor de winst.
Voor de SOS-beker stond in de eerste ronde een uitwedstrijd in en tegen Leuseden op het programma. Het team bestond uit Jaco Vonk, Gela Nikoladze, Mattias Stok en André van Wingerden. Het waren allemaal spannende partijen, die in remise eindigden. En dat betekent dat met verwisselde kleuren nog een snelschaakmatch volgt. Helaas ging die met 1,5-2,5 verloren, zodat het bekeravontuur al na ronde 1 is geëindigd.
Het was mooi en een beetje winters weer op zaterdag de 22e. In Winterswijk kon zelfs al worden geschaatst en dat deed mij terugdenken aan de goede oude winterse tijden toen ik al eens op 17 november op slootjes in Giessenburg heb geschaatst. Maar ja, dat is wel heel lang geleden. We misten deze middag helaas Gela Nikoladze, die werd vervangen door Hans Karelse. Het ging helaas al in de eerste partij mis bij Louis Rutgers op bord 8. Zijn tegenstander gaf een pion voor een snelle ontwikkeling. Hij stond na de opening zeker niet slechter, maar op een gegeven moment wel wat gedrongen ondanks een extra pion. Maar de stelling kostte wit veel tijd, maar dat gold ook Louis. Toen hij nog eens op de klok keek, zag hij dat hij nog maar 4 minuten had voor 13 zetten. Van de schrik kwamen de fouten toen “vanzelf” en eindigde partij in mineur.
Hierna lukte het niet aan Hans Karelse op bord 6 om de stand in evenwicht te brengen. Hij kwam keurig en goed uit de opening, maar.. in de onderhavige stelling had Hans voor stevigheid moeten kiezen met 23. …f6 maar hij speelde a5.
Toen wit vervolgens Tf1-f3 speelde was Dg5 of Dh6 echt noodzakelijk geweest, want na het gespeelde Db6 stond zij daar buitenspel en kon wit zich gaan uitleven f5-f6 en kreeg een niet te stuiten aanval. Gelukkig deed Tony Else op bord 7 wat terug. Hij kwam met voordeel uit de opening en kon na het zwarte 15. … Pg5; 16. Pe5! (diagram)
spelen, want de pion op d4 is natuurlijk onkwetsbaar. De dame kan niet ontsnappen na zowel Lxb5 als nog sterker Lb1! Mooi gezien van Tony! Later won hij een pion en bereikte hij een gewonnen eindspel. Diagram.
Hij was dan ook tevreden met deze “straight game”.
Maar hierna liep de achterstand verderop na het verlies van Mattias Stok op bord 5. Hij kwam zeker niet slecht uit de opening, al was het volgens de computer gelijk. Een geweigerd pionoffer met 23. e3-e4 was OK, maar toen Mattias op zet 26 deze pion nog een keer in de aanbieding deed, was het minder goed en kreeg zwart een plusje. Maar al te veel was er niet aan de hand tot hij na 37. … Dd4+; 38. Tf2 speelde. Daar stond de toren ongelukkig gepend en na het zwarte Pf6 ging het voor Mattias steeds verder mis.
De volgende uitslag kwam van Hemmo Mulder op bord 4. Hij kreeg een trage Italiaan voorgeschoteld. En zijn tegenstander deed het ook nog eens in een behoorlijk traag tempo. Weliswaar had Hemmo het loperpaar, al lukte het hem niet hier een significante plus mee te bereiken. Op een gegeven moment leek hij in het centrum toch wel lichtjes de overhand te krijgen, maar zijn tegenstander deed toen gewoon stug de goede zetten hield de deur gesloten, zodat remise toch de meest logische uitslag werd.
Hierna was het de beurt aan Henk Boot die zichzelf op bord 3 had gezet. Het werd een damegambiet, waarin Henk na het thematische Pf6-e4 op e7 ruilde. Zwart dacht nog even tussendoor Pxc3 te kunnen spelen, maar Henk kon met 13. Lxh7+ een pion te winnen. Want Kxh7 faalt op Dc2+. Goed, zwart berustte in pionverlies, maar speelde actief verder. Henk deed het niet al te handig en zijn voordeel stelde dan ook niet al te veel meer voor. Dat gold overigens wel voor de klok. Op de 20e zet had Henk nog 45 minuten, terwijl zwart de resterende zetten in 18 minuten (+increment) moest spelen. En dat tijdsprobleem werd rond de 30e zet echt wel nijpend met 30 min. voor Henk en 1.30 min voor zwart! Henk liet zich toen verleiden tot 33. Pe6+ om de zwarte toren op c8 op te halen, maar…. Diagram na 33. Pe6+.
Er zat wel een gigantisch lek in dat idee, want na gewoon Dxe6 en Dxc8 viel zwart met Dxe3+ winnend binnen met Dxe3+! Tja, de herinneringen aan weggegooide gewonnen stellingen kwamen bij Henk weer eens krachtig langs, want de computer oordeelde dat na Pxe6 de stand niet meer ruim +2 was, maar -8!! Au… en even later na 37. Kf1 was het oordeel zelfs nog een “pietsje” pijnlijker: via -22, -27, zelfs mat in 18! Diagram.
Maar na 36. … Lxf3+ (beter Dxf3) en 37. … Le4?, gelukkig niet Pg4, leefde Henk na 38. Dc3 nog en was het oordeel opeens opvallend mild: -0.8! Henk was na zijn ontsnapping tevreden met remise en bood dat dan ook aan op zet 47. Maar zwart had natuurlijk weer meer tijd en wilde met 2 stukken tegen een toren + pion het begrijpelijkerwijze nog wel even proberen. Maar toen zwart met 52. … g5 ?! ernstig mistastte, kon Henk met h4-h5 een tweede vrije randpion creëren en stond hij toch plotseling weer gewonnen! Diagram na 52. a4.
Tja, Henk voelde in de speelzaal al wel dat hij enorm veel mazzel had gehad, maar dat gevoel werd na het oordeel van de computer thuis nog wel “verdrievoudigd”. Hij kon zich zo’n winst uit extreem verloren stelling ook niet herinneren…
Restte nog de partijen van Jaco Vonk op bord 1 en Eddy Korevaar op bord 2, al was het op dat moment onwaarschijnlijk dat we daar de benodigde 1,5 punt uit zouden kunnen halen. Jaco had op bord 1 een sterke tegenstander en bij het naspelen in de computer bleek het van beide kanten een sterke partij te zijn geweest. Wel kreeg Jaco op zet 17 een mooie kans om met 17. Lc7 een kwaliteit of anderszins dame tegen toren en loper te winnen. Maar Jaco miste deze kans en de strijd ging verder. Zijn tegenstander kreeg langzaam aan de overhand. En op zijn beurt kreeg die op zet 40 een goede kans op groot voordeel. Maar de keuze voor Dh5+ was niet de juiste, het had voor hem Th5+! moeten zijn, want dan dreigde meerdere pionnen van Jaco verloren te gaan. Nu kon Jaco de partij weer in balans brengen al schrok Jaco nog wel van een matnet dat zwart in het toren-loper eindspel probeerde aan te halen, maar gelukkig vond Jaco nog de juiste mazen in dit net om te ontsnappen. Het eindigde tenslotte in een eindspel van toren + 2 pionnen van Jaco tegen toren + loper en hoewel Jaco de zwarte loper nog kon veroveren, kon zwart een pion pakken en een remisetoreneindspel bereiken.
Als laatste was Eddy Korevaar op bord 2 nog aan het zwoegen. Hij had al snel wat minder ruimte maar stond wel soliede. Een achtergebleven pion op a6 kon voldoende worden verdedigd en ook druk over de e-lijn tegen een achtergebleven pion op e6 kon met enig moeite worden geneutraliseerd. Vervolgens probeerde Eddy via de g- en h-pion naar voren te sturen om wat tegenspel te krijgen, maar dat leverde niet veel op. De tijdsdruk nam vooral voor Eddy toe, al was aan de lichaamstaal van zijn tegenstander te zien dat ook hij de spanning en het belang van de laatste wedstrijd duidelijk voelde. Maar tenslotte zag hij de mogelijkheid op e6 de kwaliteit te offeren, maar omdat hij na Txe6 van Eddy gelijk die toren via Lxd5 kon pennen, kostte dat Eddy dus 2 pionnen en stortte zijn stelling helemaal in. Maar goed zoals Eddy concludeerde, ook met een remise van zijn kant zou de wedstrijd voor het team verloren zijn geweest. Over drie weken mogen we het weer proberen in een thuiswedstrijd, ditmaal in Gorinchem.