Voor de regionale bekercompetitie traden we aan tegen Vegtlust uit Maarsen, een team dat we overigens ook in de slotronde van de reguliere competitie nog zullen tegenkomen. De eerste uitslag kwam van Gela Nikoladze op bord 4. Hij speelde een bekende opening en in eerste instantie ging het gelijk op. Wel had Gela wat meer ruimte. Het door Gela gespeelde 21. Pd5 (diagram) leidt nogal eens tot tactische mogelijkheden voor wit. Toen zwart meende na 21. … Lxd5, 22. exd5 op d5 een pion te winnen met 22. … Pxd5, was Gela er als de kippen bij om Txd5! Te spelen.
Nu had Dxd5 na f6+ tot dameverlies van zwart geleid, nu was “allen maar” een paard de buit. En zoals Gela het puntig samenvatte, de rest was een kwestie van techniek. Hij won dus snel. Hij had zijn jas al aan om op de fiets huiswaarts te keren, toen Eddy hem nog net kon tegenhouden. Want bij bekerwedstrijden, die in 2-2 eindigen, moet er worden gevluggerd met omgekeerde kleuren. Dus na een snelle uitslag, is er ruime mogelijkheid tot analyse, bekijken van andere wedstrijden en zo meer… De tweede uitslag kwam van Henk Boot op bord 2. In een klassieke opening stond hij snel wat makkelijker. Na ruil op f6 door wit en later op c5 door zwart, kreeg Henk daar een sterke toren. Diagram.
Toen Henk besloot ook het andere paard te ruilen om zijn toren op e5 te krijgen en te ondersteunen met 20. f4, nam zwart zijn kans waar om deze toren daar voorlopig vast te zetten met 20. … Ld5, waarna de computer vond dat Henk zijn voordeel had “kwijtgespeeld”. Maar Henk en zijn tegenstander voelden dat zeker niet zo! Henk zette actief voort met 21. Dh5 (dreigt Lxf5) en na 21. … Df8 met 22. g4. Diagram.
Na het gespeelde fxg4 volgde 23. Dg6 Df6 (wat anders ?, want ook 23. … Lc4 verliest) en kon Henk met Dh7+ en f5 doorpakken om tenslotte met een niet al te moeilijk kwaliteitsoffer 28. Txd5 Kxd5, 29. De5+ de koning richting a8 te jagen en daar tot overgave te dwingen. Een plezierige 2-0 tussenstand en dat hadden we nodig, want bij Eddy verliep het deze keer minder florissant en Jaco stond weliswaar een pionnetje voor, maar hoe hij er doorheen moest komen was minder duidelijk, al had hij dit keer duidelijk meer tijd ter beschikking dan zijn tegenstander. Dat vond hij best prettig zo zei hij na afloop.
Maar Eddy op bord 3 had vlak na de opening een stuk tegen twee pionnen geofferd, maar dat leek en bleek nogal optimistisch. Een echte aanval kreeg hij niet van de grond en zijn tegenstander speelde het rustig uit, al had het volgens Eddy enkele malen door wit wel doortastender gespeeld kunnen worden. Maar goed, zij die geloven, haasten zich niet. Ondanks taai verzet met gebruik van increment bij heel wat zetten, was duidelijk dat Eddy de eer aan zijn tegenstander moest laten.
Het laatste woord was aan Jaco Vonk op bord 1. Zijn tegenstander speelde nogal afwachtend en verbruikte (opvallend genoeg!) duidelijk meer tijd dan Jaco die rond de 10e zet al een duidelijk plusje had. Dat hield hij stevig vast en zijn voordeel schommelde geruime tijd tussen de – 1.5 en -2. Maar het bleef voorzichtig manoeuvreren, waarbij Jaco de stukken in eerste instantie zo veel mogelijk op het bord hield, ook omdat zijn tegenstander moeite had zijn stelling zonder stukkenruil te verbeteren. Diagram na 30. .. Pb3.
Enkele zetten later lukte het Jaco de witte pion op b3 te veroveren, waarna het pleit in hogere zin wel beslecht was met een waardeoordeel van de computer van > – 3,5. Nadat de dames van het bord gingen besloot Jaco een pion op d6 terug te geven, waarna hij met f5 en e4 de witte koningsstelling kon vastzetten en zijn loper op g7 (eindelijk) een sterke ondersteuning kon laten geven aan de oprukkende b-pion. Met deze winst werd de einduitslag 3-1 in ons voordeel. Benieuwd welke club we de volgende ronde gaan ontmoeten.
Ook in de gewone interne competitie werden nog enkele weedstrijden gespeeld. Anne van Heelsum speelde tegen Gerard de Gans, die verzuchtte dat Anne wel veel listige zetjes deed. Anne stond dan ook al snel wat makkelijker, breidde zijn voordeel uit en won. Arnold van Es wist al vrij snel zijn partij tegen Huig Visser in zijn voordeel te beslissen. Bert van Hees en Christian Boudewijn hielden elkaar in evenwicht en besloten tot remise. Arjan Uittenbogaard speelde tegen Michael Houweling en de partij werd rustig opgezet. Ergens heeft Arjan het blijkbaar niet helemaal goed gedaan, want in de loop van de partij bleek dat Michael een duidelijk voordeel had. En dat werd steeds duidelijker en aan het eind had Michael het volle punt te pakken. In de partij tussen David Carlsson en Tony Else kwam David een pion voor, weliswaar een dubbelpion op de c-lijn. Tenslotte ontstond een 4-toreneindspel met ongelijke lopers. Het is uw verslaggever niet helemaal duidelijk of er voor Tony nog remisekansen in hebben gezeten, maar het eindresultaat was dat David het volle punt scoorde.
Hans Karelse en Louis Rutgers speelden hun zoveelste onderlinge partij. Ook hier een klassieke opening waarin het de eerste twintig zetten gelijk opging. Maar toen Louis op a5 een pion kwijtraakte begon zijn stelling toch scheurtjes te vertonen en te kraken. Hij probeerde met een toren op c3 de witte aanval tegen zijn zwarte koning nog wel te storen, (diagram)
maar toen Hans via 33. Pe2 de toren op c3 nog even vroeg, waar die toren naar toe wilde, had Louis daar geen antwoord op en verloor een kwaliteit. In een inmiddels verloren stelling probeerde Louis met opoffering van een paard zijn loper nog te activeren. Toen Hans dat eenvoudig beantwoordde en met dame en toren de zwarte stelling binnenviel, hield Louis het begrijpelijk voor gezien.
Vorige week werd dus de eerste ronde van de interne bekerwedstrijd gespeeld. Er resteerden nog 3 partijen. Martijn Stam kon tegen Rob van Driel zijn hart ophalen met een vroeg Grieks offer, dwz. een loperoffer op h7, vervolgens vernietigend binnenkomen met Pg5+ en Dh5. Tja, Rob moest al op de 15e zet zijn nederlaag erkennen. De volgende bekerpartij was tussen André van Wingerden en Ernst Delwel. André speelde de opening rustig, Ernst bereikte snel goed spel. André vond vooral een zwarte loper op d3 lastig, omdat het zijn rokade verhinderde, maar de computer tilde er niet al te zwaar aan. Omzichtig werd de loper teruggedrongen op de lijn f1-a6, maar toen Ernst twee ongelukkige paardzetten op de damevleugel deed, eerst Pd7-b6
en even later Pd5-b4, kostte hem dat een stuk. Wit kon hierna wel rokeren en in een overzichtelijke stelling met een ruime + 3 volgens de computer, besloot Ernst niet tot een verlengde zelfpijging over te gaan en gaf op. Chris van Wieringen begon niet goed aan zijn partij tegen Edwin Morks en kwam een stuk tegen een pion achter. Echter, de juiste weg naar succes wed door Edwin niet gevonden en Erwin kon het stuk terugwinnen en hield in het eindspel een pion meer en verbonden vrijpionnen op g- en h-lijn over. Voldoende voor Chris om alsnog te winnen.