Deze middag speelden we in Restaurant Metropole al weer de laatste wedstrijd van het seizoen. En dat beloofde in onze poule 4H een spannende aangelegenheid te worden. Aan kop stond OSV uit Oss met 12 matchpunten, gevolgd door een 4-tal teams met 11 matchpunten: Stukkenjagers 4 en Sliedrecht 2, beide met 37,5 bordpunten, De Drie Torens 2 met 37 bordpunten en ons eigen team met slechts 35 bordpunten. Voor ons betekende dit, dat we een monsterscore nodig hadden en de andere uitslagen voor ons ook niet al te nadelig mochten uitvallen. Onze kansen waren dan ook bescheiden te noemen. Maar een spannender slotronde was dus eigenlijk niet denkbaar, temeer daar er nog het topduel OSV-Stukkenjagers 4 op het programma stond. Voor onze tegenstanders en die van Sliedrecht stond er niets meer op het spel. Vooraf was er enige twijfel of Jaco en Hans wel konden meespelen, maar ze bleken toch voldoende fit, zodat we geen beroep hoefden te doen op André van Wingerden. Dat dachten we althans… Maar Hemmo bleek verre van fit bij het opstaan en in de loop van de ochtend werd het er niet beter op. Hij was dus “fit genoeg” om het bed te houden, maar een schaakwedstrijd zat er niet in. Eddy had gelijk de telefoon gepakt en André gebeld, die zijn agenda nog niet had gevuld en op de fiets naar Gorinchem stapte. Dus toch compleet!
Er waren geen snelle uitslagen deze middag. De eerste uitslag kwam van Jaco op bord 1. Wit stelde zich gedegen op. Omdat Jaco een geïsoleerde pion op d6 had, leek wit in het voordeel te komen. De stelling was na ruil van deze pion echter gewoon in evenwicht. Eerst sloeg Jaco nog een remiseaanbod af. In de slotstelling stond Jaco zeker niet beter en viel er eigenlijk niets te halen, zodat hijzelf remise aanbood en dat werd geaccepteerd.
Hierna was het woord aan onze supersub André, die gewoon de plaats van Hemmo innam en op bord 4 speelde. Er werden al tamelijk snel wat stukken en dames geruild. André was content met zijn stelling, ook al vond de computer dat zwart zeker niet minder stond. Belangrijk was dat de zwarte zwartveldige loper een vrij zieltogend bestaan leidde op de koningsvleugel. En André vond het prima om dat zo te houden en in de tussentijd te kijken of er op de damevleugel wat te halen viel. En zwart probeerde zijn loper met 22. .. Lh6 te laten meedoen, waar Pxb2 beter was geweest. Diagram.
Vanaf dat moment stond wit echt beter. Ook al vond de computer achteraf dat er voor sommige zetten betere mogelijkheden waren, het witte voordeel bleef. Op zet 32 had André het zich makkelijker kunnen maken. Hij besloot de pion te ruilen met axb7 maar a6-a7 of zelfs Pc6 (dreigt Pe7+ en Lxc5) was het sneller uit geweest. Diagram.
Nu won André wel een pion en kon zijn stukken steeds beter plaatsten. Nadat hij een stuk won ging het nog sneller al rekte zwart zijn lijden nog geruime tijd..
De derde uitslag kwam van Henk op bord 5. Vanuit de opening kwam hij al snel op voor hem onbekend terrein en toen hij op zet 13 verzuimde dameruil te forceren en genoegen te nemen met een vrij saaie gelijke stand, kwamen er donkere wolken aan de hemel tevoorschijn. Wit blufte met 14. Pd5?! Diagram.
En Henk had dit paard gewoon kunnen en moeten slaan! Maar ja, de stelling ziet er dan nogal onoverzichtelijk en toch ook wel dreigend uit voor zwart. Henk dorst het niet aan en speelde Dc7-d8 en accepteerde dan maar een inferieure stelling. Maar hierna verzuimde hij de zet Tg7 te spelen wit pakte de mogelijkheid tot f4 en e5 met beide handen aan. Diagram na 17. e4-e5.
Het minst slecht zou nu fxe5 zijn geweest, maar Henk koos voor Ld5 (+ 2 voor wit) om later nog een speldenprikje richting a2 te kunnen uitdelen. Tot Henks grote opluchting koos wit voor exd6, terwijl exf6 een stuk sterker was geweest. Nu kwam de stelling weer redelijk in balans. En toen Henk na 22. a3 Dc6-c4 speelde raakte wit met nog maar 15 minuutjes op de klok van de wijs en liet zich verleiden tot Txd5?! Maar na Dxd5 dreigde er alsnog Da2, en een “nevendreiging” was de aanval op de ongedekte loper op h5. Toen Henk deze mocht incasseren was de partij natuurlijk over, ook al speelde wit nog 7 zetjes door alvorens zich bij de nederlaag neer te leggen. Vervolgens was het resultaat bij Hans op bord 7 een deceptie. Hij stond gedrongen en vrij passief, maar onmiddellijke verliesdreigingen waren er niet. Het was een moeilijke manoeuvreerpartij, waarin Hans wel behoorlijk wat tijd nodig had om zijn verdedigende stelling op orde te houden. Om onnavolgbare redenen vergat Hans de klok op zet 40 (!) in de gaten te houden en ging door zijn vlag in een stelling waarin verder niet veel (meer) aan de hand was. De computer gaf ook overtuigend 0.00 na de door Hans bedachte zet Da8-c8. Helaas dus een 0 en geen verdiend halfje. Diagram na 40. Lb5-c6.
Hierna was het woord aan Eddy op bord 3. In een partij met Konings-Indische patronen ging het alras buiten de gewone paden. En dat vond Eddy minder erg dan zijn tegenstander. Want die dacht op zet 22 een pion op d6 te winnen, maar dat kostte hem een stuk en hij hield bovendien een waardeloze stelling over. Eddy moest nog wel 15 zetjes opletten, want net als de tegenstander van Henk, snel opgeven was er ook hier niet bij. Tja, het kost soms best wat tijd en/of zetjes om je te realiseren dat je in een volstrekt kansloze en verloren stelling bent aangeland. Hiermee stonden we weer ruim voor: 3,5-1,5.
Hierna volgde de partij van Tony op bord 6. Al leek het er in het begin misschien op dat zwart wat makkelijker stond, het vervolg leerde anders. Tony kreeg een mooi ruimteoverwicht op de damevleugel en zwart stond daar erg gedrongen. Er dreigden ook verschillende penningen met materiaalwinst voor wit, al lukte het hem niet met zijn voordeel een direct beslissende klap uit te delen. Maar toch, zijn voordeel bleef evident zoals te zien in het volgende diagram.
Er zijn twee mooie wegen naar winst. Eén is 27. Da3 gevolgd door Dxa6 en ook c6 dreigt te vallen, terwijl de toren op f7 niet veel kan doen, vanwege de dreiging Tf8 mat. De andere mogelijkheid was 21. Txf7 Kxf7 gevolgd door Tf1+ en zwart moet wel Kg6 spelen. Maar helaas, zo ging het niet. Zo’n 10 zetten later was er nog steeds sprake van flink voordeel. Diagram.
Een goede mogelijkheid was hier c5-c6 geweest, maar wel zo eenvoudig een vluchtgaatje voor de koning maken met h3. Maar jammer genoeg speelde Tony (te snel) 37. Df4 om Dc1+ te verhinderen, maar dan is het plotseling slechts remise! We stonden natuurlijk nog gewoon met 4-2 voor, maar de “benodigde” monsterscore raakte wel uit het zicht.
Hierna was het woord aan Louis op bord 8. De partij ging geruime tijd gelijk op, maar op een gegeven moment verloor Louis toch een pionnetje. Zijn tegenstander rook zijn kans en stoomde met zijn pionnen op de damevleugel als een speer naar voren. Maar in zijn enthousiasme overzag zwart toch een “petite pointe”. Op zet 36 kon Louis met Txg7! een verrassend torenoffer brengen en na 36. … Kxg7 volgde 37. Tag1+. Vanwege de aanwezigheid van een witte dame op f5 was het over en uit. Een verrassende ontknoping voor velen die het opnieuw somber voor Louis inzagen. Want dit seizoen is er helaas wel vaker bij hem wat misgegaan. Fijn om dan te winnen en de tussenstand op 5-2 te brengen!
Als laatste was Gela op bord 2 klaar. Hij zette de partij energiek op en opende de h-lijn en na eerdere ruil van de zwartveldige lopers moest de zwarte monarch na Dh6+ wel naar f6 begeven, maar voordeel voor wit was er niet echt. Remise door eeuwig schaak-herhaling van zetten was voor wit eigenlijk het hoogst haalbare, maar Gela wilde meer. Zoals wel vaker komt er dan een boemerang langs, zo ook nu. Zwart nam het initiatief over, drong binnen in de witte stelling die langzaam maar zeker in een puinhoop veranderde en een nederlaag was dan ook het bittere eindresultaat. We wonnen dus met 5-3 en dat was dus niet voldoende om ons kampioen te mogen noemen. Dan had het 7-1 moeten worden en dat heeft er eigenlijk geen moment ingezeten. Henk en Louis kwamen goed weg, terwijl Gela, Tony en Hans allen een halfje lieten liggen. Maar al met al, een tweede plaats in de eindrangschikking is natuurlijk een goed resultaat aan het slot van het seizoen. Het beste resultaat van het team werd behaald door Gela met een score van 6 uit 8, terwijl Tony en Hemmo beiden 5 uit 8 scoorden. Ook Jaco, Eddy en Henk scoorden een plus met 5 uit 9. Jaco was met 6 uit 9 onze remise-koning.
Gezien de andere resultaten werd Stukkenjagers 4 kampioen door zelf van OSV te winnen en wij hen op bordpunten dus niet meer konden achterhalen en De Drie Torens slechts uitkwam op 4-4 en Sliedrecht 2 zelfs met 5-3 verloor. Blijft de zoete troost dat wij wel van de kampioen hebben kunnen winnen.