Traditiegetrouw is de laatste dinsdag in mei de laatste avond van het schaakseizoen. Er worden dan een aantal prijzen uitgereikt en het gezellig samenzijn in ons thuishonk De Til in Giessenburg werd ook dit jaar opgesierd met een aantal smakelijke hapjes. Het gaf voorzitter Gerard de Gans ook de gelegenheid onze waardering uit te spreken voor de dames van de catering die elke schaakavond goed zorgen voor de inwendige mens tegen heden ten dage alleszins schappelijke prijzen. Terecht volgde een luid applaus. En dan werden dus de verschillende prijzen uitgereikt. Ook dit jaar was Henk Boot de beste senior, maar in de strijd om het clubkampioenschap kon hij geen rol van betekenis spelen. De ambassadeurscup wordt uitgereikt aan de speler die het beste resultaat in de externe wedstrijden heeft behaald. Dat was dit jaar Mattias Stok met een score van 6 uit 9. Hij werd op de voet gevolgd door Hemmo Mulder met 5 uit 8 en Tony Else met 8,5 uit 14. Grappig was dat de spelers met de meeste externe wedstrijden, Jaco Vonk, Gela Nikoladze , Henk Boot en Eddy Korevaar alle vier precies 50% scoorden! Een leuke aanmoedigingsprijs is elk jaar weggelegd voor de sterkste ELO-stijger. Deze prijs werd in het seizoen 1992-93 voor het eerst uitgereikt. De ELO-rating is een maat voor de sterkte van een schaakspeler en is ingevoerd rond 1970, in eerste instantie voor topspelers, maar later voor alle bij de KNSB aangesloten spelers. Ook in onze club wordt dit systeem gebruikt. Vooral bij jeugdige spelers kan er per jaar een flinke toename in speelsterkte zijn, en dus een stijging in de ELO-rating van die speler. Een andere groep die een flinke stijging in ELO-rating kan hebben, zijn nieuwe leden, die voorheen niet bij een andere club schaakten en dus geen betrouwbare ELO-rating hebben. En dat bleek ook dit jaar, want de nummers 2 t/m 7 op de lijst zijn allemaal spelers die het afgelopen jaar lid zijn geworden! De hoogste van dit zestal is Raymond Wagner die 73 punten heeft gewonnen, evenveel als de eerste prijswinnaar Michaël Houweling die ook 73 punten won, maar al even langer lid is. Ook dit jaar heeft Michaël dus weer een mooie verdere progressie laten zien. Twee prijzen konden nog niet worden uitgereikt. De bekerfinale tussen Jaco Vonk en Eddy Korevaar moet nog worden gespeeld en ook de snelschaakkampioen zou pas later op de avond duidelijk worden. Maar de belangrijkste prijs is natuurlijk het clubkampioenschap in de interne competitie. En ook dit jaar bleek Jaco Vonk de sterkste en hij wist voor de 16e (!) keer kampioen te worden en dit jaar als enige ongelsagen te blijven. Dat lukt natuurlijk maar weinigen. Op de tweede plaats eindigde Gela Nikoladeze, die weliswaar een stuk meer overwinningen boekte, maar toch ook 6 maal in het zand beet en verloor. Op de derde plaats eindigde de onttroonde kampioen Eddy Korevaar, maar de verschillen tussen de eerste drie spelers was erg klein. Dus een mooie en tot het eind spannende competitie!
Voordat het belangrijkste schaakgebeuren van de avond zou plaatsvinden stond voorzitter Gerard de Gans nog even stil bij de wekelijkse schaakverslagen op de website van de vereniging en in de krant van Henk Boot, die aangaf dat met veel plezier te doen. En Henk kreeg ook nog de gelegenheid wat te zeggen over zijn activiteiten voor het goede doel. Er zijn natuurlijk heel wat goede doelen die via sponsoring proberen geld bijeen te brengen. Zo was Henk van 1991-2018 in het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis werkzaam als maag-darm-leverarts en heeft daar veel patiënten met kanker (mede) behandeld. In die tijd zijn er heel wat verbeteringen geweest, maar nog steeds zijn er veel schrijnende situaties, waarin een goede behandeling nog niet voorhanden is. In de afgelopen jaren is steeds meer duidelijk geworden dat de specifieke kenmerken van de erfelijke eigenschappen van de patiënt en de tumor, vastgelegd in het DNA van patiënt en tumor, een sleutel kunnen vormen voor een nieuwe behandeling. Zo was Henk een keer in het “Hermitage”-museum in Amsterdam en had zijn “Stelvio for Life” trui aan en werd toen aangesproken door een vrouw/patiënt die succesvol via dit onderzoeksprogramma werd behandeld. Yes, was zijn gedachte, hiervoor zet je je in als sponsorwerver! Het doel van de Stelvio for Life organisatie blijft onverminderd het inzamelen van fondsen voor onderzoek naar een meer op de tumor van een specifieke patiënt gerichte behandeling. Het is de twaalfde keer dat dit evenement wordt georganiseerd. En wij (Henk, echtgenote Marchien en dochter Judith) doen al weer voor de achtste/vijfde keer mee! Jullie kunnen ons sponsoren via https://www.Stelvioforlife.nl/donate en te doneren, bijvoorbeeld aan iemand persoonlijk of aan het gehele team AVL&Friends.
Na deze persoonlijke noot, werd er natuurlijk afgetrapt voor het snelschaakkampioenschap. In de eerste ronde waren er geen grote verassingen, maar in de 2e ronde struikelde Henk over Wim Rietveld. Overigens niet voor het eerst! Weliswaar kwam Henk gewonnen te staan, maar dat bleek geen garantie voor een echte winst. Wim ontsnapte en Henk beet in het stof. Na drie rondes waren Jaco, Gela en Wim nog zonder puntenverlies. In de 4e ronde zaten Gela en Jaco tegenover elkaar. Jaco kreeg wat materiëel voordeel, maar helemaal duidelijk was het nog niet. Er ontstond een dame-paard eindspel, waarbij Jaco een vrijpion op de damevleugel kon opspelen. Gela had teveel tijd nodig om een vrijpion te krijgen op de koningsvleugel. Dat verschil gaf uiteindelijk de doorslag. Wim speelde tegen Tony een spannende partij. Wit drong met torens door in de zwarte stelling, maar Tony had ook kansen tegen de witte koningsstelling. In deze moeilijke stellingen leken de kansen te wisselen, en uiteindelijk werden de zetten herhaald toen beiden niet het onderste uit de kan dorsten te halen, bang voor de bekende deksel op de neus. Martijn Koutstaal zette zijn partij tegen Henk goed op, stond overwegend en gaf Henk eigenlijk geen kansen. Hiermee sloot hij aan bij de kopgroep en wist in ronde 5 ook Michaël Houweling aan de zegenkar te binden. Michaël speelde deze avond net als André van Wingerden met nogal wisselende resultaten en dat gold ook voor Hans Karelse. Zij konden zich deze avond dan ook niet mengen in de strijd om de topplaatsen. Jaco ging door met winnen, ditmaal van Wim. Gela bleef in zijn spoor door van Hans te winnen. In ronde 6 moest Martijn proberen Jaco beentje te lichten. Er kwam een dame-toren eindspel op het bord dat lastig was in te schatten. Uiteindelijk wist Jaco zijn stukken iets actiever neer te zetten en met wat schaakjes langzaam aan verder te komen. Gela bleef in het spoor en wees Wim terug.
In de 7e en laatste ronde strafte Gela Henk af die een pionnetje op h7 dacht mee te kunnen snoepen, maar er zat een addertje onder het gras, wat Henk te laat opmerkte. Hans lukte het niet Jaco te verassen, zodat Jaco met een fraaie 100% score zich snelschaakkampioen mocht noemen. Op de 2e plaats dus Gela met 6 uit 7 en verassend op de 3e plaats Martijn Koutstaal die een fraaie 5 uit 7 scoorde. Daarna volgde een heel peloton met een score van 4 uit 7: Hans, Wim, André, Henk, Michaël en ook Anne van Heelsum en Shiyar Allo die beiden met een sterke eindsprint een plusscore bereikten. Het was wederom een gezellige snelschaakavond. De beste wensen voor een mooie vakantie werden gul rondgestrooid en op dinsdag 1 september worden de schaakactiviteiten hervat.
Terug naar nieuwsoverzicht
- Ronde 33 interne competitie op 19-05-2026 (laatste ronde seizoen)
- Bekerfinale SC De Giessen en Linge 2025-2026: Eddy Korevaar – Jaco Vonk, juni 20226.
