De schaakweek begon al weer vroeg met een uitwedstrijd in en tegen Houten. Vorig jaar waren Houten en De Giessen en Linge de uitgesproken nummer 1 en 2 in de eerste klasse, tot we in de voorlaatste ronde tegen elkaar moesten spelen en alle kwartjes voor ons de verkeerde kant op vielen en wij met de staart tussen de benen en een 7-1 nederlaag huiswaarts keerden. Maar omdat wij als beste nummer 2 van de eerste klasse alsnog promoveerden, stonden we ook dit jaar weer tegenover elkaar. Ditmaal in een praktijklokaal van een school waar op de werkbank wel wat “duimschroeven” waren gemonteerd. Zouden we die dus in ons voordeel kunnen gebruiken? Na onze prima start volgde in de 2e wedstrijd tegen Moira Domtoren een domper en een vrij onfortuinlijke nederlaag. Onze tegenstanders hadden in hun vorige wedstrijd enorm klop gekregen van titelfavoriet Woerden, zodat een overwinning elk van beide teams weer in de bovenste helft van de ranglijst zou brengen. Deze keer was Ernst Delwel als invaller bereid gevonden de plaats van Hans Karelse in te nemen. Het werd zoals verwacht in de beginfase een evenwichtige strijd, waarin geen snelle beslissingen vielen. Het ratingverschil tussen de teams was overigens ook minimaal. Pas rond 23.00 uur kwamen de eerste uitslagen binnendruppelen. Mattias Stok was als eerste klaar op bord 5. Vanuit de opening leek er niet zoveel aan de hand voor zwart, maar toen hij dacht op de koningsvleugel een stevige pionnenverdediging neer te zetten met g5 en h6, (Diagram)
opende dit na eerst h4 en en zwarts g5xh4 juist de witte diagonalen voor de witte loper van Mattias. Hij liet dan ook met grote snelheid zijn witte loper switchen via d1 en g4 naar een dodelijk schaakje op e6. Hierna viel aan mat niet meer te ontkomen! Diagram.
Hierna volgde Henk Boot op bord 3, die het Boedapester gambiet anders speelde dan zijn tegenstander had voorbereid, zo vertelde die na afloop. Dat het voor zijn tegenstander een voorbereide opening was, bleek wel uit de enorme snelheid waarmee hij zijn zetten uitvoerde. Henk dacht wat langer na en moest dus wat dieper in zijn geheugen graven. Maar dat ging dit keer wel goed en zwart aarzelde met 14. … a4, want hij twijfelde of hij met direct Th6 de pion op a5 mocht offeren. Diagram na 14. Lc3.
Dat pionoffer had prima gekund overigens, maar met correct spel van Henk zou de stelling ook dan geheel in balans zijn gebleven. Na het nu gespeelde a4 kon Henk makkelijk b2-b4 spelen en had misschien een klein plusje. Maar veel stelde het niet voor. Even leek Henk nog een pion te kunnen winnen na 28. … Df4 (diagram)
met 29. Dxg7+ Kxg7; 30. Ph5+ Kh6; 31. Pxf4, maar zwart heeft dan Te4 en wint de pion met voordeel terug! Zwart had het overigens niet gezien, maar ongetwijfeld wel gevonden in de partij. Nu werden via Te1 de torens geruild en werd weldra tot remise besloten. Beiden hadden ook na afloop wel vrede met die uitslag. In deze fase begon het wel goed voor ons uit te zien, vooral bij Tony Else op bord 6 zag het er goed uit. Hij kreeg een solide stelling uit de opening. Zijn tegenstander maakte de fout om zijn loper buitenspel op g3 te zetten. Diagram na Da5.
Volgens de computer had Tony slechts een klein plusje na 24. … Da5, maar met zo’n niet functionerende loper op g3 voelde het voordeel groter en dat werd het ook al snel na het ongelukkige 25. Td2?? en de pionwinst 25. … Dxa2; 26. Dxb5 Pxc3; 27. bxc3 Txd2; 28. Pxd2 Dxd2 kreeg Tony een beslissend voordeel met de vrije a-pion. Als invaller had Ernst Delwel plaatsgenomen aan bord 8. Beide spelers zetten de partij soliede op, waarbij wit vanaf het begin een klein voordeeltje behield tot de 18e zet. Blijkbaar had hij plaats genomen op een roze wolk die zijn oordeelsvorming ernstig belemmerde en vervolgens enkele zetten later toen hij in een vlaag van schaakblindheid Pxf7 speelde met het doel te vervolgen met Txh7 en Dxg6. Maar ja, het zwarte paard op f6 staat er gewoon ook nog. Enkele zetten later gaf hij gedesillusioneerd op. Dit was nu zo’n kwartje dat deze avond onze kant opviel en de stand kwam hiermee op 3,5-0,5 in ons voordeel. Diagram.
Op bord 1 speelde Jaco Vonk een hem bekende openingsvariant al kwam zwart daar zeker niet slecht uit. Weliswaar won Jaco zijn geofferde pion rond de 15e zet terug, zwart had toch wel een duidelijk voordeeltje bereikt. Diagram na Dd4.
Maar Jaco kon een toren naar de g-lijn en naar e3 brengen en een paar torens ruilen. Er was dan ook geen enkele reden het remiseaanbod van zwart bij zet 23 af te slaan. Zwart stond toen nog steeds wat beter en bovendien kwam de stand in de wedstrijd op 4-1 in ons voordeel en het zag er wel naar uit dat ook op de overige 3 borden nog wel “iets” gescoord zou worden.
Maar niet op bord 4, waar André van Wingerden werd geconfronteerd met een agressief spelende tegenstander, die al op zet 7. e4-e5 speelde en vervolgens even later doorpakte met e5-e6. Diagram.
Dit soort stellingen leidt vaak tot ruime denkpauzes en die nam André dan ook. Hij koos voor Pde5, maar ijskoud zelf Pxe3 was prima geweest. Nu sloeg wit op f7 en na Pxf7 volgde dameruil. André koos voor het verstoren van de witte pionnenstructuur met Lxc3+ en nu had wit zijn pionnenformatie intact kunnen houden met Dd8-d2! Zo rond zet 15 vond de computer het allemaal behoorlijk in balans, maar toen André op zet 27 met Lb7-e4 dit stuk bij de strijd wilde betrekken, bleek dat een verkeerde keuze. Wit kreeg hierna snel beslissend voordeel. De stand kwam hiermee op 4-2 in ons voordeel.
Daarna viel een beslissing bij Gela Nikoladze op bord 2. In een Siciliaanse opening werd van beide kanten voorzichtig gemanoeuvreerd. Na nogal wat ruilen had wit weliswaar het loperpaar, maar Gela een wat betere pionnenstructuur. Beiden hadden nog hun torens en zoals we het van Gela kennen, hij speelde het actief en drong met een toren de witte stelling binnen. Op een gegeven moment ontstond een grappige stelling (diagram)
waarin zwart Tb1+ speelde dat door wit via Td1+ met dus een aftrekschaakje werd beantwoord. Gela heeft het nog lang geprobeerd, maar moest uiteindelijk in remise berusten. Dat betekende natuurlijk wel dat we de “benodigde” 4,5 punten en de teamoverwinning binnen hadden! Als laatste was Louis Rutgers klaar op bord 8. Lang leek hij de overhand te hebben, nadat hij goed uit de opening was gekomen en een pion had gewonnen. In ieder geval had zijn tegenstander aanzienlijk meer tijd nodig om zijn zaakjes op orde te houden. Nadat Louis zijn vrijpion te vroeg opspeelde, ging zijn pluspion weer verloren en moesat hij oppassen niet in een slechtere stand te belanden. tenslotte kwam er een toren vs licht stuk en voor beiden nog een pion op het bord, waarin Louis ook door het tijdsvoordeel het makkelijkere van het spel had. Maar zwart had aan het increment net genoeg om zijn hoofd boven water te houden en het tijdsvoordeel van Louis slonk, maar hij kwam nimmer in gevaar. Uiteindelijk werd tot remise besloten na zeker 70-80 zetten of misschien zaten ze zelfs rond de 100 zetten! Kortom een mooie 5-3 overwinning en revanche voor de nederlaag van vorig jaar.
Op de reguliere speelavond op dinsdag speelde het 2e team tegen Kasteel Lekstroom 2 en dat werd geen succes. Michaël Houweling op bord 2 kwam heel goed uit de opening, maar vergalopeerde zich. Zijn blunder kostte onmiddellijk de partij. Ook op de meeste andere borden zag het er allemaal niet al te veelbelovend uit. Christian Boudewijn op bord 1 werd in een lastige stelling gedrongen en verloor. Ook Arjan Uittenbogaard raakte op een gegeven moment een stuk achter, had geen compensatie en verloor. Ook aan de laagste borden was het scoren van punten een probleem, want Arnold van Es en Anne van Heelsum moesten hun huid verkopen en een 0 incasseren. Alleen Elmar Bottema op bord 4 wist aan de malaise te ontsnappen en te winnen. Na een vrij kalme opening had Elmar ruimtevoordeel op de damevleugel, terwijl de aanvalspogingen van zwart op de koningsvleugel konden worden geneutraliseerd. Na het zwarte f5 en exf5 vervolgde zwart met g5. Diagram na g5.
Elmar was met de terugtrekmanoeuvre 19. Pf3 voorzichtig, maar had met f5-f6 wel het initiatief kunnen houden. Nu kon zwart het initiatief naar zich toe proberen te trekken, maar Elmar lette goed op en het evenwicht was niet verbroken. In een dergelijke ingewikkelde stelling wordt natuurlijk vaak nogal wat tijd gebruikt en dat gold zeker voor Elmars tegenstander. Toen hij 33.Lxe4 kon spelen (diagram)
was duidelijk dat hij groot voordeel kreeg en dat enkele zetten later met stukwinst de eerdere pionwinst kon omzetten in een overwinning. Kortom, een mooie overwinning, waarin geduld uiteindelijk beloond werd. Maar al met al, helaas een gedecideerde 5-1 nederlaag.
In de interne competitie werden niet zoveel wedstrijden gespeeld, wat samenhing met de externe wedstrijden van het 1e en 2e team. Edwin Morks offerde tegen Gela Nikoladeze wel erg opportunistisch een stuk, maar zag daar maar weinig voor terug. Gela creëerde een toenemend aantal dreigingen tegen de witte koning en wist de winst tamelijk eenvoudig binnen te halen.
Eddy Korevaar bouwde zijn stelling tegen Louis Rutgers mooi op via een pionnenketen met als voorpost e5 en daarachter paarden op e4 en f3, terwijl ook de witte loper op g2 wel aan het strijdgewoel op de lijn h1-a8 wilde meedoen. Nadat zijn paard van e4 naar d6 was gesprongen zat Louis al aardig in de tang, temeer omdat het andere paard via g5 weer ter ondersteuning op e4 kon komen. Maar naar eigen zeggen pakte Eddy het hierna te voorzichtig aan en zijn voordeel verdween en Eddy hield al rekening met remise. Maar Louis was dus vanonder Eddy’s druk terugkomen en zag zijn kans ”schoon” een stuk te offeren om een geforceerde remise te bereiken of zelfs voor de winst te gaan. Maar aan deze schone kans zaten wat vieze randjes. Het offer bleek niet te deugen en na een viertal zetten bleek het opeens over voor Louis en haalde Eddy dus de volle buit binnen.
Bert van Hees speelde een goede partij tegen Hans Karelse en stond na de opening ook wel wat beter. Maar dat had hem allemaal wel veel tijd gekost. Hans manoeuvreerde zijn dame naar d4 en toen Bert deze dame onnodig ruilde verdween zijn voordeel en sloeg Hans het remiseaanbod van Bert op de 24e zet af. Tot in het toreneindspel bleef de partij in balans, maar mede vanwege de beperkte resterende tijd voor Bert tastte hij op zet 53 mis en dat leidde zijn ondergang in. Henk Boot nam het op tegen Jan Post. Die voelde zich al snel niet gemakkelijk in de stelling en dat kostte hem veel tijd. Op de 12e zet leidde hij met het ongelukkige Pd5 zijn ondergang in. Henk sloeg op d5 en won vervolgens met Dxc7 een pion. vervolgens kwamen zijn torens vernietigend binnen op c7, werden de zwarte lopers en vervolgens nog een stel lichte stukken geruild en won Henk een 2e pion. Toen vond Jan het wel genoeg. André van Wingerden stelde zich actief op tegen Pieter Verdoorn en boekte al snel voldoende materiaalwinst na een vergissing van Pieter om de partij in zijn voordeel te beslissen.
Gerard de Gans kwam al snel plezierig te staan tegen Madelon Dane, won een pion en bereikte groot voordeel na het bereiken van een eindspel. Maar bij het binnenhalen van de buit vergiste Gerard zich en Madelon won de pion terug. Er bleef een gelijke stand over en Madelon bereikte een remise als beloning, omdat (te) vroeg opgeven nu eenmaal nooit leidt tot een goed resultaat.