Op 16-12 werd een aanvang gemaakt met de 2e cyclus van de interne competitie. Bij afwezigheid van Jaco Vonk en Eddy Korevaar was het topduel deze avond de partij tussen Gela Nikoladze en Hans Karelse. In deze spannende en ingewikkelde partij werden de witte paarden in een tamelijk vroege fase tegen de zwarte lopers geruild. Al snel had Gela een zeer dominante stelling vanwege een sterke pion op e5 en beheersing van de diagonaal a3-f8 waardoor Hans niet aan rokeren toekwam en hij opgezadeld zat met een erg gedrongen stelling. Voor de langslopende toeschouwers leek het alleen maar de vraag hoe lang Hans zou kunnen standhouden. Nu, dat was best lang, maar tegelijk dringt zich de vraag op of Gela ergens een meer kansrijke voortzetting voorbij heeft laten gaan. In ieder geval was het behoorlijk ingewikkeld en enerzijds niet gemakkelijk het goede aanvalsplan, maar anderzijds de juiste verdediging te vinden. Het kostte Hans dan ook behoorlijk veel tijd, maar hij ontworstelde zich toch aan de “bijna verstikking” na zijn breekzet f7-f6. Na dameruil ontstond een toreneindspel met beiden nog 4 pionnen: één op de damevleugel en 3 op de koningsvleugel, waarbij Hans een dubbelpion op de f-lijn had. Remise leek een logische uitkomst als de zwarte b- tegen de witte a-pion zou worden geruild. Hans had evenwel beduidend minder tijd ter beschikking dan Gela. Uiteindelijk won Gela na een duidelijke fout van Hans alsnog.
André van Wingerden kreeg van Henk Boot de kans in de opening een voordeeltje te bereiken met een vroeg e4-e5, net als in de bovengenoemde partij. Maar Henk kwam met een vlot d5 en f5, waarmee de stelling weer in evenwicht kwam. Henk speelde het wel handig in die fase en kreeg een beginnend voordeeltje. Maar toen hij vervolgens niet handig speelde, moest hij na 23. Pa4 van André krachtig op de rem trappen vanwege de dreigingen Pb6+ en Pc5-xe6. Diagram na 23. Pa4..
Ipv 22. … Tdf8 was Kb8 de manier geweest het voordeeltje vast te houden. Op zet 23. kostte Kb8 als minst van alle kwaden wel een pion, maar de stelling werd na dameruil sterk vereenvoudigd tot een remisetoreneindspel. Na stukkenruil op d5 volgde 32. … Te2, waarna na zetherhaling remise werd overeengekomen.
Bij Elmar Bottema-Louis Rutgers fianchetteerden beiden hun koningsloper en verliep de opening volgens redelijk bekende patronen. Louis koos voor activiteit op de damevleugel en Elmar had de koningsvleugel als “oefenterrein” gekozen. Hoewel Louis de damevleugel eerst had dichtgeschoven, probeerde hij vervolgens daar toch iets te bereiken. Hoewel Elmar wel wat vroeg kwam met de pionopmars f4, was hij er als de kippen bij door te stomen naar f5, nadat Louis terugschrok voor e5xf4. Elmar kwam snel daarna met Lh6, waarop Louis loperruil uit de weg ging. Nu volgde na f5 ook nog Dg5 en werden de wolken voor Louis wel erg donker. Diagram na Dg5..
Na fxg6 was de kracht van de samenwerkende witte stukken te groot en ontkwam Louis niet meer aan Elmars matnetvlechtwerkje. Dus best een snelle winst voor Elmar.
Arjan Uittenbogaard kreeg tegen Michaël Houweling zijn aanval niet echt op gang en Michaël zocht de aanval tegen de witte koning. Maar hij kwam ook niet verder dan met Pf3+ en na Kg1-f1 met Ph2+ aan te sturen op remise door zetherhaling/eeuwig schaak. Bert van Hees maakte al tamelijk snel een misstap tegen Anne van Heelsum. Die kostte hem een stuk en de partij. Quinten Gerritsen en Huig Visser speelden op het oog een tamelijk rustige partij. Maar Quinten had goed gezien dat hij na stukkenruil Huig kon opzadelen met een verbrokkelde pionnenstructuur op de damevleugel. Daar richtte hij zijn aandacht op, won er eerst eentje en sloopte daarna de zwarte stelling definitief. Arnold van Es had het tegen Wim Rietveld toenemend moeilijk, zeker toen Wim de aangeboden mogelijkheid om een kwaliteit te winnen met beide handen aangreep. Hij hield de stelling in zijn greep, won nog een stuk en die overmacht was hierna te veel voor Arnold. Bert van Geldere leek in het begin tegen Gerard de Gans het initiatief aan zijn tegenstander te moeten laten, maar later keerden de kansen en won Bert.
In de partij tussen Madelon Dane en Pieter van Doorn was de positie lang niet heel duidelijk, maar leek wel min of meer in evenwicht. Wel verbruikte Madelon duidelijk meer tijd dan Pieter die uiteindelijk aan het langste eind trok. Het duel tussen Jan Post en Chistian Boudewijn was dus eigenlijk ook het duel tussen de oude en de nieuwe penningmeester van de club. In de eerste instantie ging het aardig gelijk op, maar toen Jan optimistisch met 21. g2-g4 probeerde de zwarte loper op h5 te verjagen, bleek dat toch niet het beste plan. Christian sloeg en passant op f3 en Jan bleef met een flink aantal zwaktes zitten: een loper op e2 achter een zwakke pion op e3, terwijl ook de positie van de witte toren op d1 zorgelijk was. Kortom, Jan beschreef zijn stelling als “zo lek als een mandje”. Gelukkig concludeerde beiden na afloop dat het een leuke partij was en dat is voor clubschakers nu eenmaal ook een zeer belangrijk element in de beoordeling van een partij. Komende dinsdag 23-12 is er de 2e ronde in de 2e cyclus van de interne competitie, waarna we op 30-12 de tweede turnus in de rapid competitie spelen ter afsluiting van 2025.