Terug naar nieuwsoverzicht

Ronde 15 interne competitie op 10-01-2023

Bram Capelle nam het op tegen Henk Boot, die zich deze keer van een andere opening bediende dan in voorgaande ontmoetingen. Het ging gelijk op, maar Henk richtte zijn aandacht op een wat zwakke witte pion op e5. Schaakjes op b5 met de loper en later de dame deerden Henk niet, want beide stukken konden zonder probleem worden geruild. Toen op de 20e zet de pion op e5 sneuvelde, (diagram na 20. Tc7 en Pdxe5)

was het voordeel van Henk duidelijk. Henk vergrootte zijn voordeel en snoepte nog wat pionnetjes mee, zodat Bram met een hopeloze stelling bleef zitten.
In de partij Tony Else – Hans Karelse stelden beiden zich solide op. Wit had een geïsoleerde pion op d4, maar bezat wel de open c-lijn en wat meer ruimte. De pogingen om de tegenstander beentje te lichten lukten bij geen van de twee. De stelling bleef gelijk en de partij eindigde in remise.
Louis Rutgers en Bert van Hees maakten er een ingewikkelde partij van. Het zag er in het begin van beide kanten rustig en solide uit, maar de witte koningstelling oogde wat kwetsbaarder, toen de witte loper op g2 was geruild en zwart daar met g5 en f5 de aanval zocht. Ten kostte van een pion kwam Bert een kwaliteit voor en het was de vraag of hij hiermee een winstplan kon bedenken. In het resterende eindspel van toren tegen paard en pion en beiden nog 4 pionnen leken er zeker aanknopingspunten voor Bert, maar ja, de tijd die hij nog op de klok had was wel erg beperkt. Toen hij daarom maar remise aanbood, was hij best opgelucht dat Louis akkoord ging en hij dus niet op tijd verloor.
Een buitengewoon interessante partij werd gespeeld door Henry Houweling en David Carlsson. Henry zette de partij zeer ondernemend op met een rijtje pionnen op de 4e rij. Daarna kon hij met een loper op d6 de nog niet ontwikkelde zwarte damevleugel min of meer lam leggen. De witte stelling was erg dominant, maar het lukte hem niet er beslissend voordeel van te maken. En ja, dan gaat er wel eens wat meer mis. Hij verloor een stuken David liet zijn dame en loper (en toren) vervaarlijk naar de witte koning kijken. Maar Henry vond nog een geitenpaadje naar eeuwig schaak. Zo ontsnapte hij nog met remise, al voelde het missen van eerdere kansen nog steeds beroerd.
Rob van Driel zat tegenover John Dessens en had eigenlijk vanuit de opening ruimte- en stellingsvoordeel. John vond achteraf dan ook dat hij de opening had gemaltraiteerd en dat het verlies in het uiteindelijk ontstane pionneneindspel terecht was.
Bert van Geldere kwam tegen Johan Vroege goed uit de opening, won een pion en daar bleef het niet bij. Toen het uiteindelijk een volle loper was geworden, was duidelijk dat Johan geen kansen op redding meer had. Chris van Wieringen liet in de opening tegen Huig Visser zijn tegenstander wat meer ruimte, maar echt gevaarlijk kon Huig het niet maken. Uiteindelijk won Chris.
Mark Couwenberg verslikte zich tegen Christian Boudewijn. Hij dacht een kwaliteit te winnen, maar overzag dat Christian een matdreiging tegen de witte koning uit de hoge hoed kon toveren met de zet Lh3. Daarmee kwam zijn “verdwaalde” dame op a8 gelijk in het schootsveld van de tweede zwarte toren te liggen, au…. Met dit dameverlies was de partij dan ook over.
Ook de partij tussen Gerard de Gans en Jan Post kende ook een rustig begin. Maar naarmate de strijd vorderde, kreeg Gerard kansen met een toren en twee paarden tegen twee torens. Hoe Gerard ook probeerde zijn paarden te laten samenwerken om ergens een dubbele aanval of vork te plaatsen, dat lukte hem niet. Hij verzuchtte op een gegeven moment: “Ik krijg hem maar niet te pakken”. In het uiteindelijke eindspel was één van de witte paarden verdwenen, maar met pion en paard tegen een toren in een klein hoekje van het bord, was duidelijk dat er sprake was van een “potremise-stand”.
Chris Tromp zat tegenover Mattias Stok. Het leek er op dat wit duidelijk de overhand met een op b6 binnengedrongen toren en een loper op g2 die allebei de zwakke pion op c6 dreigden op te peuzelen. Maar Mattias speelde zijn vrije a-pion snel op het vrije veld in. Toen één van de passanten op een gegeven moment aan Mattias vroeg hoe hij opeens een stuk was kwijtgeraakt, antwoorde Mattias gedecideerd: “Kwijtgeraakt, welnee. Ik heb gewoon een stuk geofferd!” Hij had het blijkbaar allemaal goed gezien want de a-pion was niet te stoppen en bleek dus goud waard. Van alle spelers in de competitie heeft hij op dit moment de meeste ELO-punten gewonnen. Benieuwd hoeveel punten hij er de komende weken nog kan bijverdienen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *