Terug naar nieuwsoverzicht

Ronde 16 interne competitie op 30-01-24.

In de interne competitie was er de clash tussen de rivalen Henk Boot en Jaco Vonk. Henk koos in een bekende opening voor een ruilvariant, waarbij de dames al snel in het doosje belandden. Henk verzuimde met 10. h3 de activiteit van Jaco’s witte loper (Lg4) te beperken. De stelling was overigens ook na de door Henk gespeelde korte rokade geheel in evenwicht en dat bleef ook zo. Nadat Jaco Lg4xf3 had gespeeld en enkele zetten later de torens waren geruild, ontstond een gelijk eindspel met lichte stukken. Henk bood remise aan, maar begrijpelijkerwijze wilde Jaco in deze voor hem wat gemakkelijkere stelling doorspelen. Na het gespeelde 18. … Pd3 speelde Henk vrij automatisch b3. Diagram na Pd3.

Dat was eigenlijk niet nodig, want na 19. Le2 zou de pion op b2 taboe zijn! Op Pxb2 volgt dan namelijk Lc1 met vangst van het paard! Tja, dat soort finesses missen we allemaal wel eens….
Jaco probeerde met Pd7-c5 vorderingen op de damevleugel te maken en sloeg daarom na Lxc5 met de b-pion terug. De stelling bleef in evenwicht en ook het tijdsverschil tussen beiden was deze keer beperkt. Henk probeerde via 36. a3 nog tot de opstoot b3-b4 te komen om na cxb4 met de tussenzet c4-c5 ruimte voor zijn passieve witte loper te krijgen. Dat kwam er overigens niet van. Er werd verder gemanoeuvreerd op de koningsvleugel, maar echte vorderingen konden beiden niet maken. Henk bood, objectief zeker terecht, op de 41e zet nogmaals remise aan (diagram),

maar Jaco had zich nog niet bij een remise neergelegd en probeerde het spel alsnog te beslissen, hoewel hij zo langzamerhand nog maar een paar minuutjes op de klok had. Henk wilde geen onoverzichtelijke situaties meer op het bord en besloot met 46. a3-a4 de damevleugel dicht te schuiven. Na ruil van een pion op h5 en tenslotte de paarden op g2 bleef er een potremisestelling met ongelijke lopers over. Henk accepteerde dus Jaco’s remiseaanbod op zet 53. Het was een stevige partij, waarin Jaco het wel probeerde en na afloop van de partij dacht duidelijk beter te hebben gestaan. Volgens Henk was dat voordeel maar beperkt en dat gaf de computer thuis ook aan, maximaal 0.4 – 0.5 in het voordeel van Jaco, dus min of meer “equal”. Hiermee houdt Henk op de ranglijst een minieme voorsprong op Jaco, maar hij kan zich geen uitglijders permitteren. Bovendien zullen beiden elkaar in de 3e cyclus nogmaals treffen.
De partij tussen Bram Capelle en Eddy Korevaar was weliswaar niet zo snel klaar, ook al was het aantal zetten beperkt. Eddy had bij zijn zetkeuze nogal wat zetmogelijkheden de revue laten passeren, die hem voor wit nogal veelbelovend leken. Niet dus, het waren vooral witte spoken die hij had gezien. Op zet 11 probeerde wit zich te bevrijden met het pionoffer d4, door Eddy in dank aanvaard. Op zet 18 zette Eddy hardhandig voort met een op zich niet noodzakelijk kwaliteitsoffer. Maar hij kreeg al wel snel flink materieel voordeel, zodat wit op zet 25 opgaf. Eddy hoopt dus a.s. zaterdag in de KNSB-wedstrijd een zelfde resultaat te behalen, zo schreef hij.
Een interessante partij was die tussen Hans Karelse en Bert van Hees. Al snel in de opening kwam Bert met een f5-variant op de proppen. Hans schrijft: “Gisteravond dacht ik dat de verovering van een pion wel opwoog tegen een achterstand in ontwikkeling. De volgende stelling, na 15. … Pf6-g4 16. Te5-f5, kreeg veel bekijks”. Diagram.

Hans schrijft verder: “Ik dacht dat ik alles onder controle had en Bert voelde aan dat er voor hem iets moois in zat. Na lang nadenken speelde hij 15. … Ld6. Na 16. Pf3 stond ik echter beter en het loperoffer op h2 deugde niet. Spelers en toeschouwers zagen over het hoofd dat 15. … Lc5! wel heel goed was. De loper mag wegens De1+ niet gepakt worden en zwart heeft na verovering van de pion op f2 in het eindspel een voordeeltje”. Maar nu kon Hans na Lxh2+ alles keepen en het materiele voordeel verzilveren.

Een eveneens interessant gevecht was te zien in de partij tussen André van Wingerden en David Carlsson. Zwart kon na het witte Pc3-e2 gemakkelijk de opstoot d5 uitvoeren. De vraag werd dan ook of zwart genoeg spel kon creëren in het centrum voor wit zijn aanvalsplannen op de koningsvleugel na een lange rokade in gang kon zetten. Diagram.

In de stelling die na de lange rokade van wit volgde, waren er voor beiden nogal wat tactische mogelijkheden. Wit speelde dreigend Dh6 en David koos voor een verdedigend kwaliteitsoffer Txe4.

Dat was zeker achteraf de juiste keuze! Maar hij hij meende hierna geen voordeel meer te hebben en accepteerde dameruil. En dat was achteraf dan weer de verkeerde keuze. Er zat een mooie matvariant in: puzzelt u maar mee! Want er zit een met 28. .. Dc2+ winst voor hem in.

Maar tijdens de partij niet gezien, dus David geeft zichzelf als opdracht nog maar meer calculaties en puzzles te oefenen. Hij haalt hierbij de voor ons niet bekende Zweedse dichter Transtömer aan: “Nooit zul je klaar zijn en zo moet het zijn”. Een voor velen van ons overigens ook bekende constatering.
Maar goed na de dameruil rook André zijn kans en werd David “uitgetikt”, ook al omdat zijn enige toren nogal zielig op de a-lijn was ingesloten. Tja, dan speel je eigenlijk met een stuk/toren minder…
In de partij tussen Huig Visser en Egbert Meier kwam Huig al snel een pion voor, later werd dit een vol stuk. Daarna was er voor Egbert geen houden meer aan. In de partij tussen Arjan Uittenbogaard en Rob van Driel deed Arjan niet moeilijk en accepteerde een “kwaliteitscadeau”. Rob had geen compensatie en Arjan won ditmaal dus vlot. Ook deze avond zaten Bert van Geldere en Gerard de Gans tegenover elkaar. Het zag er vrij rustig uit, al had Bert wat meer ruimte op de damevleugel na een snel/tijdig b2-b4. Er werd nogal wat geruild en er ontstond een toreneindspel met aan beide kanten nog twee lopers en veel pionnen. Het zag er naar mijn idee nogal remise-achtig uit, maar aan het eind van de avond was het toch Gerard, die deze keer de trukendoos beter had geïnspecteerd en er met de winst vandoor ging. Hiermee kreeg hij dus zijn revanche voor het verlies een week eerder.
Er werd ook nog een wedstrijd uit de 2e bekerronde van vorige week gespeeld. Het betrof de wedstrijd tussen Tony Else en Gela Nikoladze. Het leek een redelijk rustige opening, maar beiden misten een goede kans op voordeel, eerst wit en daarna zwart. Nu resteerde er een soliede stelling en het was voor beiden niet zo gemakkelijk een goed aanvalsplan te bedenken. Tony besloot zijn paard om te spelen met als consequentie dat paard en loper tijdelijk ongedekt waren. Gela koos dit moment voor de pionopstoot .. e5 om hier gebruik van te maken. Diagram.

Maar zijn uitvoering deugde niet helemaal en met een tactisch intermezzo 24. dxe5 dxe5, 25. Lxe5 Pb6, 26. Lc2 Lxc2? 27. Txc2 Te8, 28. Pf3 heeft wit een pion gewonnen.
Ook daarna speelde Gela het heel agressief, maar dat kostte hem eerst een tweede en vervolgens zelfs een derde pion. Diagram.

Het resterende toreneindspel was Tony natuurlijk wel toevertrouwd en de winst was niet al te moeilijk. Tony sluit dus aan voor de volgende bekerronde.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *