In de kwartfinale van de bekercompetitie was het eerste duel tussen Henk Boot en Jaco Vonk in remise geëindigd, dus er moest een tweede wedstrijd worden gespeeld. De door Jaco gekozen opzet had Henk in het verleden nogal eens flinke hoofdbrekens bezorgd. Henk koos ervoor zich soliede op te stellen en af te wachten wat Jaco’s plannen eigenlijk waren. Jaco koos ervoor met 10. Pc3-b5 zijn vizier te richten op de achtergebleven zwarte pion op d6. Maar omdat de stelling erg gesloten was en ook bleef, was het voor Jaco niet goed mogelijk om meer pijlen op dit doel te richten. De stelling bleef volstrekt in evenwicht en op de koningsvleugel was alles al redelijk dichtgeschoven, voor Henk reden om remise aan te bieden. Maar ja, het was nog best vroeg op de avond en eigenlijk moest er een beslissing vallen, dus Jaco wilde het nog wel proberen. Maar ook op de damevleugel zat er voor beiden niet heel veel muziek in. Henk had een snufje meer ruimte, maar kon daar ook eigenlijk niets mee uitrichten. Uiteindelijk bood Jaco op de 36e zet remise aan en Henk accepteerde het aanbod. Ook bij analyse na afloop en thuis met de computer, waren er geen duidelijke fouten gemaakt en was het oordeel van Fritz ook dat de stelling steeds in balans was gebleven. Dus volgende week volgt een nieuwe barrage van 2 partijen met versneld tempo. We zullen zien wie dan aan het langste eind gaat trekken.
In de interne competitie speelden Tony Else en Eddy Korevaar een partij met in eerste instantie een rustige opzet. Zwart kreeg al snel een tweetal verbonden centrumpionnen en stond actiever en zeker niet slechter. Ook na dameruil had Eddy het wat betere spel. Diagram.
Echter, hij hield onvoldoende rekening met een klein soldaatje op de a-lijn, die daar geen zwarte collega’s meer op zijn weg vond. Diagram.
Langzaam rukte hij op en Eddy kon dat manneke alleen maar ten koste van materiaalverlies de doorgang beletten. Hiermee besliste Tony de partij in zijn voordeel.
Bram Capelle kreeg van John Dessens niet de verwachtte tegenstand. John beging in de opening al een vergissing, die door Bram snel en hardhandig werd afgestraft.
André van Wingerden had in eerste instantie na de opening tegen Rob van Driel zeker niet de betere stelling. André verloor door een onhandigheid een pion op c2. Maar Rob zette enkele malen ongelukkig voort, mn. het openen van de g-lijn met h6xg5 kwamen er donkere wolkjes aan het firmament. Diagram.
Hoewel de computer her en der sterkere zetten voor beiden suggereerde, was het duidelijk dat het voor Rob allemaal steeds moeilijker. André slaagde er in om meer stukken bij de aanval te betrekken. Dat leidde er uiteindelijk toe dat de aanvallende storm bleek na een aantal zetten voor rob niet meer te keren was en ging hij kopje onder. Gerard de Gans had het lastig tegen Martijn Koutstaal. Martijn stond al snel lekker. Hij kwam een stuk tegen 2 pionnen voor en had ook alle stellingstroeven in handen. En Martijn breidde zijn voordeel steeds verder uit en dwong Gerard tot de overgave. Denys Pavlogadsky kreeg een speciale stelling tegen David Carlsson die werd opgezadeld met een tweetal dubbelpionen, waarvan één paar een geïsoleerde c-pionnen betrof. Uiteindelijk maakte hij er daarvan eentje buit met zijn goed samenwerkende lichte stukken. Zijn voordeel werd steeds groter en bleek dan ook beslissend. Arnold van Es kreeg tegen Huig Visser steeds meer stellingstroeven in handen. Hij kwam een pion voor en drukte met zijn oprukkende d-pion zwart ver terug. Uiteindelijk kreeg wit een pion op d6 en posteerde zijn dame op c7. Toen hij een tweede pion voorkwam, was het verlies voor Huig niet meer af te