Deze avond stonden de 4 wedstrijden in de kwartfinales van de bekercompetitie op het programma, maar 3 van deze 4 wedstrijden konden om verschillende redenen geen doorgang vinden. Alleen de wedstrijd tussen Arjan Uittenbogaard en Henk Boot werd wel gespeeld. Ook dit keer werd het een heel gevecht en een interessante partij. Het door Henk gekozen antwoord op de openingsopzet van Arjan was tussen hen beiden nog niet eerder op het bord geweest. De lijnen op de damevleugel werden van pionnen ontdaan en rond de 20e zet was er sprake van een gelijke stand, zeker toen Arjan 23. Ld2-c3 speelde waar La5 een prima alternatief zou zijn geweest. Henk brak vervolgens met 23. … e5 het centrum open en probeerde zo meer vat te krijgen op de witte stelling. Diagram na 24. d5xe6 ep Txe6; 25. Da1 Pf6-e8.
De stelling bleef in evenwicht, al kon de witte dame op de damevleugel Henk niet echt pijn doen. Arjan vond het moeilijk het juiste plan te vinden en dat kostte hem flink wat tijd. Tenslotte trok Henk het initiatief met 34. … d5-d4 naar zich toe. Diagram na d5-d4.
en had na 35. Lxc6 de venijnige tussenzet d4xe3 tot zijn beschikking, waarna de stelling van Arjan begon te kraken. Arjan probeerde zijn huid te redden door na 40. Da7 remise aan te bieden, maar daar voelde Henk niets meer voor. Zijn stukken drongen de witte stelling binnen en Arjan probeerde met 45. Kf2 zijn koning aan het strijdgewoel te onttrekken, maar dat speelde alleen Henk maar in de kaart. Diagram na 45. Kf2.
Want na 40. …Pce6 dreigde na Ph3+ ook het andere paard met Pd4+ binnen te dringen. Omdat de witte dame inmiddels op c2 was aanbeland, betekende dat ook onmiddellijk het eind van de partij. Een winst van Henk, waar hij flink wat werk voor heeft moeten verzetten.
In de interne competitie werd ronde 25 gespeeld, de laatste ronde in de tweede cyclus. Hoewel Jaco deze avond niet aanwezig was, was zijn voorsprong op de ranglijst inmiddels ruimvoldoende om ook na deze ronde bovenaan te staan, nog steeds ongeslagen! Elmar Bottema speelde tegen Eddy Korevaar die op de tweede plaats staat. Tot en met zet 15 is er nog niet zo veel aan de hand. Wit heeft klein voordeeltje, maar het kan nog alle kanten op. De zwarte loper op a6 verhindert wit om met e4 op te stomen, omdat dan veld f1 onder schot va de zwarte lopen komt. Daarnaast staan pion a5 en g5 (indirect) door de zwarte dame gedekt. Elmar besluit dan tot Tf3 om zo in de gelegenheid tot e4 te kunnen komen. Diagram.
Na 16. Tf3, Pd7 17. Ld6 Te8 18 e4 is het plan dus uitgevoerd. Zwart speelt vervolgens het sterke Db6 (zie 2e diagram) en staat opeens op plus 2,5.
De pion op d4 valt en de toren blijkt op een onmogelijke plek te staan op f3. Wit gebruikt veel tijd om tot iets van een verdediging te komen en besluit tot Dc1.
Zwart neemt de pion (Dxd4+ en met Tf2 zet wit zijn toren vrijwillig in de penning. Na het zwarte dxe4 Pxe4 speelt wit f5 en daarmee wordt uiteindelijk de f line opengemaakt en houdt wit met de dame op f7 en h5 eeuwig schaak!
Blijkt maar weer eens dat gewonnen staan en winnen 2 verschillende dingen zijn…….
Gela Nikoladze nam er tegen Pieter Verdoorn de tijd voor om vanuit de hoofdvariant van een bekende opening verder te komen. Hij had zoals in deze opening gebruikelijk is, wat meer ruimte, maar of hij nu al echt voordeel had? Toch kon hij met kleine zetjes Pieter aardig aan het denken houden en rond de 20e zet had hij zijn voordeel wel te pakken. Dat werd groter en bleek uiteindelijk voldoende voor de winst. Martijn Stam kwam niet goed uit de opening tegen André van Wingerden en zijn koningsstelling had duidelijke kenmerken van Emmentaler kaas. André stuurde er met Dh4 zijn dame op af, maar lette onvoldoende op, want het dichtmetselen van de uitvoergang met Pf6 liet de zwarte dame hulpeloos op h4 staan en zij viel ten offer aan de witte loper na Le1. Diagram na 16. g2-g4 Dh4+; 17. Kf1 Ph5-f6?
Oh, oh…, wat een deceptie voor André. Maar opnieuw bleek dus dat je dames met de nodige zorg moet bejegenen en ze niet weerloos aan hun lot moet overlaten.
Hans Karelse speelde tegen Bert van Hees. Vanuit de opening veroverde wit het veld d6, waar uiteindelijk na dameruil een witte pion terecht kwam. En met een zwarte loper op b6 was vanwege de nog aanwezige pionnen op b7 en d7 de zwarte loper een “dood stuk” en stond alleen maar in de weg. Het voordeel van Hans was dan ook evident. Uiteindelijk dolf Bert het onderspit. Edwin Morks kreeg tegen Huig Visser de kans een vroeg Lxh7+ te spelen. Gewoon een pion extra voor hem en zijn loper op g5 hoefde geen h7-h6 meer te vrezen. Hierna werd de witte h-pion naar voren gestuurd. Huig kwam toenemend in het nauw en gaf op toen Edwin nog even een vorkje “meeprikte”. Egbert Meijer speelde tegen Jan troost en was zo vriendelijk Jan de mogelijkheid te bieden op f3 een paard mee te nemen. Natuurlijk een kleiner geschenk dan de dame die hijzelf de week tevoren zijn tegenstander cadeau had gedaan, maar vanaf dat moment speelde Jan natuurlijk voor de winst en dat lukte ook. Kyriakos Gelison had het zwaar tegen Raymond Wagner. Raymond won eerst één pionnetje, later nog een tweede en trok de winst naar zich toe. Jan Post begon zijn partij tegen Shiyar Allo goed, kwam een pion voor en zwart had hiervoor eigenlijk geen compensatie. Na een goede fase waarin hij zijn voordeel gestaag uitbreidde, produceerde hij enkele zwakke zetten en stortte zijn zorgvuldig opgebouwde werkstuk in elkaar en verloor hij, zuur… Bert van Geldere en Madelon Dane speelden een zware en langdurige partij. Ze waren als één na laatste klaar, vlak voor Arjan Uittenbogaard en Henk Boot. Bert en Madelon namen afscheid van hun torens en één stel lichte stukken. Er bleef dus een dame-eindspel over waarin beide nog een flink aantal pionnen (7) had. Bert vertelde na afloop dat hij vastbesloten was in het vervolg niet meer in tijdnood te komen, omdat dat hem de afgelopen jaren al heel wat punten heeft gekost. Dat lukte deze avond uitstekend, want op een gegeven moment had hij nog ruim 30 minuten ter beschikking terwijl Madelon het met 10 minuutjes moest doen. Bert kreeg voordeel en was in ieder geval aan het eind de duidelijke winnaar. Madelon had na afloop nog steeds een rood hoofd van de flinke inspanning die zij had gedaan!