Het was weliswaar Bevrijdingsdag, maar dit jaar geen officiële vrije dag, dus werd er gewoon geschaakt. Opvallend was de goede opkomst van 25 spelers. En ook opvallend was dat er een flink aantal potjes al vroeg waren beslist, rond 22.00 uur was de helft van de partijen al beëindigd. Maar niet de strijd aan de topborden tussen Jaco Vonk en Henk Boot en het andere duel tussen Eddy Korevaar en André van Wingerden.
Huig Visser en Kyriakos Gelinos waren als eersten klaar, waarbij Huig met een paard op d5 en loper op b6 de rammelende zwarte pion op c7 op de korrel nam. Daarna nam zijn materiële voordeel snel toe en Huig won. Martijn Meerkerk trakteerde Edwin Morks op een vroeg Lxf7+ en luidde daarmee een tamelijk snel einde voor Edwin in. Ook opvallend snel kwam er einde aan de partij tussen Gela Nikoladze en Hans Karelse. Gela offerde 2 pionnen voor mooie open lijnen in het centrum. Na 13. … Pxf3 (diagram)
volgde 14. Lxf3 dxe5 en was de stelling nog min of meer “in evenwicht” volgens de computer zonder zenuwen. Toen Gela vervolgde met 15. Lxc6+ bxc6 was er nog steeds evenwicht, maar na 16. … Pd7; 17. Dh4 f6?! (nodig was Lf6) volgde Dh5+ Kd8, (taaier Kf8) kantelde de partij in wits voordeel en even later na Lxf6 bleek wit aan de winnende hand te zijn. Kortom wel een erg opwindend portje waarin de durf van wit ruimschoots werd beloond.
Ook de strijd tussen Louis Rutgers en Tony Else was van korte duur. Vanuit de opening stond zwart een stukje gemakkelijker, maar al te veel was er (nog) niet aan de hand. Maar toen Louis zich liet verleiden tot pionwinst met Lxe6+, kwam hij na Txe6 wel van een erg koude kermis thuis toen Tony Pe4 speelde. Dat was voor Louis over en uit. Diagram.
Tot de snelle potjes behoorde ook de partij tussen Anne van Heelsum en Gerard de Gans. Anne had wat meer ruimte in het centrum en Gerard kreeg het moeilijk toen de e-lijn openging en Anne al zijn zware stukken daar verzamelde. Uiteindelijk dirigeerde Anne zijn paard naar g5 en hierna een toren op e7. Na Txf7+ en Kg8 volgde de beslissing met Txg7+ en de vork Pe6+. Diagram na 23. Txg7+.
De partij tussen Shiyar Allo en Martijn Stam hoorde ook bij de snelle helft van het avondprogramma. Wit had weliswaar zijn stukken mooi opgesteld, maar Martijn had een mooi plan. Het lukte hem de witte dame in te sluiten en wit kon alleen door een toren te geven zijn dame behouden. Martijn kreeg dus een gewonnen stelling, gaf wat materiaal terug om een gewonnen eindspel te bereiken.
Arjan Uittenbogaard kwam wel goed uit de opening, zeker toen Elmar wat al te vroeg e5 speelde. Na 12. dxe5 dxe5 (diagram)
had Bert kunnen profiteren met 13. Lxe5 en daarna Dd5+, maar Bert speelde direct Dxd5+ en sloeg daarna Dxb7. Maar in deze uithoek dreigde insluiting en Bert offerde een stuk om de dame te bevrijden. Het leidde tot een stuk tegen 3 pionnen, maar de zwarte stukken werkten beduidend beter samen dan de witte en na verloop stond Elmar een stuk tegen 2, later 1 pion voor en hierna zelfs een vol stuk. Toen Bert niet een voor wit gunstige torenruil vond, was de torenruil hierna in zwarts voordeel. Wit probeerde nog van alles om zijn huid te redden, maar dat lukte dus niet.
Rob van Driel speelde ditmaal voor de 3e keer dit jaar tegen Madelon Dane. De tussenstand was 1-1. Dit keer kwam Madelon prettig uit de opening en hield een klein plusje na dameruil. Madelon stuurde haar pionnen op de damevleugel naar voren en had een toren op de open d-lijn. Diagram.
Het was goed gezien dat zij na het witte Tg3 met g7-g5 rustig de pion op h6 kon offeren en dat zij even later met Lxe4 kon profiteren van de zwakte van de onderste lijn van Rob. Een mooie partij van Madelon! Bert van Hees speelde tegen Arnold van Es. De partij leek lang redelijk in balans. Op een gegeven moment stond Arnold weliswaar een pionnetje voor, maar Bert had voldoende compensatie en kon dat later tot winst uitbreiden. Ook Pieter Verdoorn en Bert van Geldere waren geruime tijd bezig, al was er tijdens de partij wat oponthoud door notatieperikelen. Maar alles werd in vrede opgelost en de partij kon worden voortgezet. Het zag er ongeveer gelijk uit. Weliswaar had Pieter een mooi paard op d6, ondersteund door een pion op e5, maar het was niet echt goed te zien hoe het dan verder moest. Tenslotte werd tot remise besloten.
De op één langste partij werd gespeeld door Eddy Korevaar en André van Wingerden. Wit had het wat makkelijkere spel en kwam na verloop van tijd een pion voor. Dat was volgens de analyse na afloop nog zeker niet gewonnen. Maar met logische en voor de hand liggende zetten kon Eddy zijn voordeel vergroten. Vooral na het zwarte Txd3!? (diagram)
werd dat tastbaar. André hield het nog lang vol, maar moest uiteindelijk het hoofd buigen. Als laatste was de wedstrijd tussen Jaco Vonk en Henk Boot klaar. Ze kennen elkaar inmiddels door en door op het schaakbord. Zo is het dit jaar al weer de 9e keer dat ze de degens kruisen: voor de derde maal in de interne competitie en alweer een week na de bekerwedstrijden. Om de bekerfinale ter bereiken had Jaco na 4 remises pas in een Blitz-partij kunnen toeslaan. Ook de twee eerdere duels in de interne competitie waren in remise geëindigd. Dus zou er nu wel een beslissing vallen? Opnieuw trakteerde Jaco Henk op een gambiet, overigens een gambiet waar Henk met zwart weinig goede herinneringen aan heeft. Daar was dit keer weinig van te merken. De witte lopers werden geruild op e6 en Henk kreeg een drietal centrumpionnen. Jaco had flink wat tijd en moeite nodig om aanvalsdoelen in het zwarte bolwerk te vinden en dat gaf Henk op zet 20 een klein plusje en een kwartier meer tijd. Diagram na 20. … Dc6-e8.
Maar even later speelde Henk 22. … Dg6?! En dat gaf zijn voordeel weg, als Jaco de mooie zet 23. Pd5! had gevonden, want Henk heeft dan niet beter dan 23. … Txc1; 24. Pxe7 Txd1; 25. Dxd1 en met De8 op zijn schreden terug te keren. Maar Dg6 dreigde natuurlijk wel Txf3 en met minder dan 15 min. op de klok, was begrijpelijk dat Jaco eerst de dreigingen van Henk probeerde te neutraliseren en niet aan het uitrekenen van “bijzondere” varianten toekwam. Toen Henk 28. … d6-d5 speelde werd zijn voordeel wel significant (± -2) na dameruil op d3 en even later d5-d4. Diagram.
Maar Jaco was inmiddels echt wel in tijdnood aangeland (nog ± 2 min resterende tijd en Henk ruim 15 min.). Hij speelde vlot krachtige zetten en Henk had het lastig om uit de diverse aantrekkelijke mogelijkheden de beste te vinden, zijn tijdsvoordeel slonk aanzienlijk en hij kwam hij niet echt verder. En toen hij koos voor 40. … Ld8 ipv. Ke6 stond hij Pd6+ en Pxb7 toe. Diagram na 42. Pxb7.
Maar Henk miste hier 42. … Le7! en had dan vrijwel winnend voordeel kunnen bereiken! Nadat er flink was geruild berustte Henk in de gelijke stand en bood remise aan, wat Jaco accepteerde. De computer taxeerde de stelling op zet 48 ook op 0.00. En zo konden rond 23.45 uur hier de laatste stukken in het doosje. Dus opnieuw remise! Maar Henk had dit keer wel echt een flinke kans op winst voorbij laten gaan. Hiermee blijft Jaco dus stevig aan kop van de ranglijst staan.
Vrijdag 8 mei speelden we in De Bilt de gemeenschappelijke slotronde in Hoofdklasse D. Na een mooie start dit jaar waren er meerdere vrij ongelukkige nederlagen gevolgd en waren we overduidelijk in degradatiegevaar. Maar dat gold niet voor ons alleen, nummer 3 en 4 in de poule hadden 5 matchpunten en wij en drie andere clubs 4. We troffen het niet dat we in de laatste ronde tegen kampioen Woerden moesten spelen. Zij waren dit jaar met afstand de sterkste in onze poule. We hoopten toch nog wat bordpuntjes te kunnen sprokkelen en dat andere wedstrijden niet al te zeer in ons nadeel zouden uitvallen. Het ratingverschil was wel erg aanzienlijk, per bord hadden onze tegenstanders een kleine 200 punten meer en dat is echt veel. Het grootste verschil was er bij invaller Bert van Geldere op bord 7: ruim 550 punten en alleen Mattias Stok had ± 100 punten meer dan zijn tegenstandster. Het ging al tamelijk snel mis bij Louis Rutgers op bord 8, maar hierna scoorde Mattias op bord 6 een solide remise. Hij bleef als enige dit jaar ongeslagen en scoorde fraai 5,5 uit 7 en werd daarmee topscorer. Vanwege afwezigheid van Gela Nikoladze had André van Wingerden zich als teamleider op bord 2 neergezet. Hij kwam tegen zijn sterke tegenstandster zeker niet slecht uit de opening. Maar toen wit een pionnetje won, koos André het verkeerde plan en nam zijn nadeel snel toe met verlies als resultaat. Hierna ging het mis bij Henk Boot op bord 3, die in de opening wat onhandig manoeuvreerde en rond de 20e zet steeds meer problemen op zich af zag komen. En hoewel hij probeerde zich creatief te verdedigen, lukte dit steeds minder goed en hij verloor ook. Ook bij Hans Karelse op bord 4 ging het mis. Zijn tegenstander had vanuit de opening een klein voordeeltje, maar buitte dat niet uit. Toen Hans na de lange rokade van wit niet onmiddellijk het pionoffer b5 speelde, kwam hij toenemend in de problemen, zeker na een kwaliteitsoffer van wit. Hiermee kwam de stand op 4,5-0,5 voor Woerden. Daarna dolf ook Bert van Geldere op bord 7 het onderspit. Bert hoopte zijn stelling nog te kunnen keepen, maar er zaten toch te veel gaten in om stand te kunnen houden. Ook Jaco Vonk op bord 1 trof een sterke vrouwelijke tegenstandster, afkomstig uit Oekraïne met de titel van WFM, en er ontspon zich een spannende en ingewikkelde strijd. Rond de 35e zet met nog zeer weinig tijd op de klok zag Jaco nog wel aanvalsmogelijkheden. Hij had overigens nog zeker mogelijkheden om tot een gelijk spel en/of eeuwig schaak te komen, maar in de door hem gekozen weg zat een flink gat. Dat kostte een stuk en even later de partij. En tenslotte was Tony Else als laatste klaar op bord 5. Tony stond na de opening wel OK, al begrepen hij en zijn tegenstander de stelling maar beperkt, zo stelde Tony na afloop vast, zeker na consultatie van zijn computer. Hoewel hij zelfs een klein plusje leek te hebben, raakte hij de kluts kwijt en zag van alles over het hoofd…. Inmiddels stond zwart een tweetal pionnen voor en tenslotte ontstond een dame-eindspel. Hoewel zwart niet al te veel tijd meer had, bleef hij ijselijk rustig zijn zetten uitvoeren en gaf Tony geen kans om met eeuwig schaak te ontsnappen. Kortom, een redelijk ontluisterende 0,5-7,5 nederlaag. Overigens de 3e keer dit seizoen dat Woerden zo’n monsterscore bereikte! En daarna dus maar afwachten wat de uitslagen van de andere wedstrijden zouden worden. Alleen in de wedstrijd OZU-Moira Domtoren 2 was het lot ons gunstig gezind. Zowel DBC als Houten pakte matchpunten zodat ze ons voorbijgingen. Kortom een ongelukkig einde van het seizoen, waardoor we het volgend jaar helaas weer een klasse lager moeten proberen.