Ook dit keer weer een uitstekende opkomst. Er werden maar liefst 13 partijen in deze voorlaatste ronde van de interne competitie gespeeld. Het zijn dus de laatste loodjes in de interne competitie dit seizoen.
Jaco Vonk verbleef in het buitenland en het was dus de vraag of de nummers 2 en 3 op de ranglijst, Eddy Korevaar en Gela Nikoladze nog een inhaalslag zouden kunnen maken. Henk Boot nam het op tegen Eddy Korevaar, die een andere openingsopzet koos dan de vorige keer. Hij was over die opzet niet zo tevreden, al won hij die partij wel. Nu kwam er een rustige partij uit de bus, zo leek het. Maar Eddy dacht met het “paardoffer” 13. … Pxd4 (diagram)
Henk in het nauw te kunnen brengen, al kon hij dit stuk na 14. Pxd4 e7-e5 onmiddellijk terugwinnen. Henk was overigens meer bezorgd dat Eddy eerst 14. … Pxc3 zou slaan en pas dan e7-e5, maar die zorg bleek achteraf niet nodig als hij dan gewoon Lf4-e3 had gespeeld. Maar nu kwam Henk met 15. Pxe4 en dat was visueel natuurlijk aardig: 3 stukken op een rij die allemaal instonden. Diagram.
Terecht sloeg Eddy nu eerst op e4, maar na 15. Pc6 en dameruil vervlakte de stelling behoorlijk. Grappig was hierna de manier waarop de witte lopers geruild werden. Henk speelde Pc6-a5xb7 en Eddy exf4-f3xg2. Diagram.
Een pion die Henk maar liet staan, want oppeuzelen kon altijd nog. Na ruil van een stel torens op c5 kwam er op de 25e zet een potremisestelling op het bord, waar geen muziek meer inzat. Hiermee mislukte Eddy’s inhaalrace en zal hij Jaco niet meer kunnen achterhalen.
Tony Else en Gela Nikoladze volgden een klassieke opening waarin eerst Tony wat beter leek te staan, maar even later gaf de computer Gela een plusje, al stelde dat allemaal niet veel voor. Maar na 18. … Pfg4 was de stelling wel beter voor zwart (diagram)
en kostte het Tony veel moeite zijn coördinatie op orde te houden. Hoewel Tony dacht te profiteren na 22. … Db7 (diagram)
van de penning van de pion op b5 met Lxc4, zat er een flinke adder onder het gras. Na 23. …Pxc4; 24. Txc4 was er de koude douche met Ta4! Daarmee was de partij gelijk beslist. Gela heeft dus weer haasje over gespeeld met Eddy en staat nu op de tweede plaats. Volgende week volgt de laatste ronde. Als Jaco remise speelt of wint is hij opnieuw kampioen, en ook bij winst van Gela en verlies van Jaco is het de vraag of hij daar dan voldoende aan heeft om Jaco alsnog te achterhalen. Dus toch nog (een beetje) spannend in de laatste ronde!
Elmar Bottema nam het op tegen Hans Karelse. Toen Hans niet van zins bleek om een (op c4) geslagen pion terug te geven, kon Elmar de verleiding niet weerstaan om op een grappige manier een paard en een loper te ruilen voor een toren en twee pionnen. Volgens de computer stond zwart toen overigens al wel veel beter (-2,8). Het was voor Hans echter niet gemakkelijk om dat voordeel uit te buiten. Elmar greep de kans om de zwartveldige loper van Hans buiten het spel te houden. Toen Hans wegens zijn beperkte tijd (< 5 minuten) niet meer hoefde te noteren, verslapte zijn greep op de stelling. Twee zetten lang had Elmar de kans om door aanvallend spel de stelling weer in evenwicht te brengen. Hij koos echter voor een (verkeerde) verdediging die hem een kwaliteit zou gaan kosten en hij gaf op. André van Wingerden speelde een grappige partij tegen Michaël Houweling. De partij kreeg kenmerken van een ouderwets Koningsgambiet met allerlei tactische manoeuvres. Hoewel de computer na afloop het natuurlijk veel beter wist, was het evenwicht nooit echt verbroken en eindigde de partij na herhaling van zetten in rmeise. De partij tussen Arjan Uittenbogaard en Ernst Delwel begon met een rustige opbouw van de partij, maar een stevige vergissing op zet 16 kostte Arjan een kwaliteit. Hierna bleef hij eigenlijk achter de feiten aanlopen. Ernst kon zijn voordeel langzaam vergroten en kon op zet 48 na het witte Td1-g1 de genadeklap uitdelen. Diagram na Td1-g1..
Hoewel hij al wat tijdgebrek had, lag de winnende afwikkeling met 2x slaan op g1 redelijk voor de hand. Want na uitschakeling hierna van de loper op d4 met Td5xd4 loopt de pion op c3 ongehinderd door! Maar zoals Ernst aangaf, zijn moment van schaakblindheid leidde tot de grafzet Dg6-c6??. Want na Txg8 drong de witte dame via Dg3+ en Dg7+ verwoestend de zwarte stelling binnen. De computer gaf Ernst, inmiddels in grote tijdnood, geen schijn van kans meer. Maar omdat opgeven altijd nog kan en de tegenstander ook lang niet altijd de juiste winstvoering kan vinden, speelde Ernst nog even door. En toen gebeurde het mirakel. Arjan miste een matvoering met dame en lopers. Ernst zag dat de strohalm nog net niet gebroken was, greep deze dankbaar aan en viel via de onderste rij met dame en toren de witte stelling binnen. En hij kon wit zelfs matzetten met Td1-d3! Diagram.
Een dramatische afloop van een spannende partij met zoals dat dan heet, wisselende kansen, waarna Arjan dus in zak en as achterbleef..
Jan Post en Bert van Hees maakten er een latertje van. Na 22. … Lc5 van Bert werd de volgende interessante stelling bereikt. Diagram.
Jan speelde nu h4, benauwd voor de zwarte toren als de dame zich na Dc6 met de stelling ging bemoeien. Er volgde 23….Lxd4 en 25. Lxd4 met als klapstuk Dc6 van zwart. Dat was toch best een zeer venijnige zet, die Jan veel tijd kostte en alleen opgelost kon worden met 25. Df1. Dat betekende wel dat de pion voorsprong veranderde in een pion achterstand. Het lukte Jan na een aantal zetten tot dameruil te komen, waarmee hij het venijn uit de zwarte aanval kon halen. Na wat schermutselingen kreeg Jan hierna een aanval via de open h-lijn met gemene dreigingen. Maar door beiderzijdse tijdnood was het allemaal onvoldoende uit te rekenen en werd tot remise besloten. Dat was dus een latertje geworden.
Madelon Dane trof dit keer Arnold van Es als tegenstander. Ze kreeg duidelijk voordeel vanuit de opening en op de 17e zet speelde ze f2-f3 en dat betekende stukwinst en in principe een gewonnen stelling. Diagram.
Toen vervolgens de zwarte g- en h-pion ook nog werden verorberd was de winst duidelijk. Arnold spartelde nog wel en berustte op de 34e zet in het onvermijdelijke. Hoewel Madelon na afloop nog dacht dat het ergens sneller had gekund, gaf de analyse met de computer nergens aan dat ze snellere wegen naar winst had gemist. Soms duurt het nu eenmaal een aantal zetjes voor de vis helemaal op het droge is.
Martijn Stam en Bert van Geldere begonnen wat later aan hun partij. Geen van beiden kon beslissend voordeel behalen en de partij eindigde in remise. In de partij tussen Raymond Wagner en Gerard de Gans, kwam Gerard weliswaar een pionnetje voor, maar Raymond had veel compensatie en een mooie stelling. Hij breidde zijn voordeel beslissend uit en won. Na afloop verzuchtte Gerard dat Raymond een maatje te groot voor hem was, maar dat hij niettemin een prettige schaakavond had gehad. Dat hoor je lang niet altijd van de verliezende partij! Anne van Heelsum kwam tegen Shiyar Allo een pion voor te staan, al leken er toen nog wel wederzijdse kansen. Dat veranderde duidelijk toen Anne een heel stuk voorkwam en Shiyar eigenlijk geen compensatie had. De aanval van Anne tegen de lang gerokeerde zwarte koning nam steeds dreigender en tenslotte beslissende vormen aan. Anne won dus. Martijn Koutstaal speelde tegen Pieter Verdoorn, die dankzij een penning over de e-lijn een belangrijke pion op d5 kon buitmaken. De koning van Pieter kwam eigenlijk niet weg uit het centrum en de verdedigende linies van Pieter kraakten steeds meer en werden uiteindelijk geslecht. Huig Visser moest tegen Edwin Morks op zijn koningsvleugel de toenemende aanval van Edwin zien tegen te houden. Maar Edwin had duidelijk meer ruimte en dreef Huig steeds meer en uiteindelijk beslissend in het nauw en won. Jan Troost speelde tegen Martijn Meerkerk die zijn eerste partijen had gewonnen. Jan voelde er niets voor het volgende slachtoffer te zijn en zette zijn partij goed op en kreeg groot voordeel. Bij de overgang naar het eindspel leek Jan zich nog even te verslikken, maar slikte nog eens extra en vond een manier om zijn voordeel vast te houden en trok de winst alsnog over de streep. De eerste nederlaag van Martijn dus.