Deze avond zou eigenlijk team 2 de eerste ronde in de externe competitie spelen, maar de tegenstanders werden geplaagd door een flink aantal zieke uitvallers en hadden tijdig om uitstel gevraagd. Dus alleen interne wedstrijden.
Michaël Houweling had het al snel moeilijk tegen Jaco Vonk. Hij leek weliswaar meer ruimte te hebben in het centrum, maar Jaco kon de witte pionnenstructuur al snel opblazen, had daaromheen nog een flink aantal actieve stukken staan en al gauw bleek dat Michaël aan stukverlies niet kon ontsnappen. En bovendien zonder enige vorm van compensatie, besloot hij dan maar tijdig de koude douche van een nederlaag te accepteren. Diagram na 13. … f7-f6.
Het volgende topduel was de partij tussen Gela Nikoladze en Eddy Korevaar. Volgens Hans Karelse (na afloop) had Eddy weer veel geluk gehad. Deemoedig geeft Eddy dat ook wel toe. Eddy ging er met zwart fel in maar koos met f6 de verkeerde voortzetting en moest toen keepen. Gela overschatte zijn voordeel en besloot een sterk paard voor een pion te offeren. Toen stond Eddy met het loperpaar opeens een loper voor en was het nog wat omzichtig maneuvreren, maar was de winst niet ver meer weg. Gela concludeerde dan ook dat hij zijn voordeel overschatte en een stuk “offerde” of “blunderde” zoals hij zelf zegt. Eddy heeft solide gespeeld en zijn winst wel verdiend. Het is geen toeval dat ik tegen Eddy en Jaco verloren heb, zo stelt Gela vast. Maar zo schrijft Eddy; “Hans gaat naar eigen zeggen de komende week aan mijn geluk reeks een einde maken!” We gaan het zien!
Hans Karelse stelt over zijn eigen partij dat het niet in zijn voordeel werkte, dat hij met zwart in de partij tegen Arjan Uittenbogaard de symmetrie wilde vermijden. Arjan miste op zet 15 zelfs een kans op groot, mogelijk winnend voordeel, omdat Hans dacht dat zijn dame de d5-pion dekte, maar dat was wegens een mogelijk familieschaakje op e7 geen echte dekking! Vanaf de zijlijn leek het na ruil van paarden een rustige partij te worden, maar Arjan gooide met 21. e2-e4 de knuppel in het hoenderhok. Diagram na 21. e2-e4.
Nu zou er na 21. … dxe4; 22. Txc8 Txc8; 23. d5 niet veel aan de hand zijn geweest, maar Arjan vervolgde met 22. Txe4 en na f5 kon Hans vervolgens op d4 slaan. Toen ook b2 wat later nog kon worden opgepeuzeld, werd zijn situatie hopeloos. Arjan dacht hij in het toren-loper eindspel met lopers van ongelijke kleur nog wel ontsnappen mogelijk was, maar in dit soort eindspelen zijn lopers van ongelijke kleur juist in het voordeel van de aanvaller. Hans won dus.
André van Wingerden zag Jan Post al snel in de opening mistasten. Eigenlijk stond Jan al na 11 zetten met de rug tegen de muur en verloren. Diagram na 11. … Dxd6.
Het vervolg met 12. Lxf7+ was dan ook dodelijk, zeker toen André met de pionzet a4 de dreiging La3 in de stelling bracht. Diagram na Lc1-a3.
De computer had toen ook al een ruime +5 voor André als “beloning”. De witte stukken dartelden nog wat vrolijk rond, maar het pleit was eigenlijk wel beslecht. Jan verzuchtte dan ook na afloop, dat het hem tegen André eigenlijk nooit lukt om een fatsoenlijk resultaat te behalen. Interessant was de partij tussen Madelon Dane en Martijn Stam. Aanvankelijk zag het er voor de buitenstaander vrij rustig uit, maar met de opstoot e3-e4 brak ze het centrum open en bereikte ze groot voordeel. Diagram na e3-e4.
Ze sneed hiermee de terugtocht van het paard op f1 naar d2 af, al gaf de computer in deze stelling duidelijk de voorkeur aan de zwarte stelling. De tactische mogelijkheden waren echter talrijk en Martijn vond niet het juiste pad. Hij sloeg toen maar op h2, waarna hij nog steeds goed stond. Later kantelde de partij, kreeg Madelon groot voordeel en kon de winst binnenhalen.
Martijn Koutstaal en Rob van Driel speelden een wat onevenwichtige partij. Een binnengedrongen zwarte dame op f3 dreigde via een schaakje met Lb5+ met een aftrekmotief te sneuvelen. Maar toen Rob kort rokeerde was hetzelfde motief met Lxh7+ ook aan de andere kant van het bord mogelijk! Au… en Rob streek begrijpelijkerwijze de vlag. Henk Boot zag Edwin Morks al snel in de opening mistastten. Niet alleen won Henk een pion, een zwakke isolani op e6 en niet goed samenwerkende zwarte stukken, waren voor Edwin een punt van toenemende zorg. Hij probeerde het nog met een schijnoffer met een paard, won weliswaar een kwaliteit, maar zo’n 10 zetten later leidde de gebrekkige zwarte coördinatie tot stukverlies en kon Henk met een binnengedrongen toren Edwin matzetten.
We mochten deze avond ook twee nieuwe gezichten zien. Gerard de Gans speelde tegen Otto van Capelleveen, bij wie er toch nogal wat roest in de machinerie zat. Gerard won dus. Dat was bij de tegenstander van Arnold van Es, Peter Verdoorn duidelijk miner het geval. Hij kreeg een mooie overwegende stelling met aanval op de witte stelling van Arnold en wist dit mooi naar winst te voeren.