Nadat de vorige KNSB-ronde van januari in de sneeuw was gevallen, volgde nu een thuiswedstrijd tegen Stukkenjagers 4 uit Tilburg. Zij stonden fier aan kop van onze poule en hadden nog slechts eenmaal een 4-4 gelijkspel hoeven toe te staan. Nu speelden we dit keer thuis en onze enige 2 verlieswedstrijden werden “buitenshuis” afgewerkt, terwijl al onze 3 thuiswedstrijden werden gewonnen! Een opvallend verschil. Onze opstelling was verassend te noemen, want Eddy zou eerst niet beschikbaar zijn, maar het wintersportgriepvirus bij zijn vrouw had hen eerder terug naar huis gejaagd en hij wilde wel spelen. Henk was al een aantal weken aan het hoesten en kwakkelen en vond de rol als non-playing captain dan ook prima. Vrijdagavond had hij overigens wel succesvol gespeeld bij zijn andere club Zukertort Amstelveen. Gewoon een dik boek meegenomen, dan vliegt zo’n middag ook zo om dacht hij, maar ook Hans was niet in optimale conditie en vond het op zijn beurt uitstekend als Henk voor hem inviel. Henk speelde dan ook op bord 6 en kwam tegenover een oude bekende te zitten. Ze hadden tijdens het TATA-toernooi in 2013 tegen elkaar gespeeld en Henk was toen de gelukkigste geweest, maar had daar “geen actieve herinnering” meer aan, al kon hij de partij thuis later wel terugvinden. Nu werd het na een uurtje een bloedeloze remise, waar een hoestende Henk niet ontevreden mee was. Later het dikke boek tevoorschijn gehaald (Stalingrad van Vasili Grossman) en dat bleek het laatste boek wat tegenstander Lex had gelezen. En daarna kwamen nog meerdere andere titels langs van door ons zeer gewaardeerde boeken met geschiedkundige achtergrond, waarvan er eentje op mijn stapel nog te lezen boeken naast mijn bed bleek te liggen! Kortom een mooie aanvulling op onze bloedeloze partij!
Allerminst bloedeloos verliep de partij van Gela op bord 2. De opening werd van beide kanten woest aangepakt en in de zaal leek het alsof Gela het (erg) moeilijk had. De computer kon zich later wel in dit idee vinden en had weinig goede woorden over voor de investering van een tweetal witte pionnen. Maar toen zwart zich na 21. 0-0-0 liet verleiden tot e6-e5 (diagram)
klaarden de gezichten in de zaal al aardig op en was er na 22. Dxe4 weer sprake van een gelijkwaardig gevecht. Maar kort hierop tastte zwart nogmaals mis met 24. … Lf5? waarna hem met Dxb7+ een koude douche wachtte en verlies van zijn toren op a8. Diagram na 24. … Lf5? Een “niet ongelukkige” zege van Gela!
Op bord 4 speelde Hemmo een rustige partij. Hij kon zijn tegenstander weliswaar opzadelen met een geïsoleerde dubbelpion op de c-lijn. Later kreeg hij het voordeel van 2 paarden tegen een toren en pion, maar zijn paarden meosten elkaar blijven dekken. De stelling bleef gesloten en beiden hielden elkaar om in judotermen te spreken in een soort houdgreep. Nadat zwart zijn toren weer tegen Hemmo’s paarden kon ruilen, vervlakte de stelling en stond eerder zwart wat beter. Maar Hemmo profiteerde van de zwarte tijdnood en bood remise aan en dat aanbod werd aangenomen. Dat resultaat kwam er ook bij Eddy Korevaar op bord 3. Er kwam een tamelijk symmetrische stelling op het bord. Eddy kreeg een lichte ontwikkelingsvoorsprong, toen een wit paard al vroeg op avontuur ging. Maar de stelling vervlakte weer. Toen wit met zijn loperpaar op remise aanstuurde via zetherhaling, had Eddy geen redenen om zaken te forceren, temeer daar de ontwikkelingen op de andere borden er niet ongunstig uitzagen. Remise dus. Al ging het hierna bij Louis op bord 8 helaas niet de goede kant op. Na zo’n 3 uur spelen was duidelijk dat zijn tegenstander de touwtjes in handen had genomen. Hij kwam eerst één en later nog een tweede pionnetje voor. Louis had in het eindspel geen compensatie en moest de eer aan de tegenstander laten. De stand was dus weer gelijk: 2,5-2,5.
Er waren nog 3 partijen bezig: Jaco op bord 1. Daar leek alles min of meer in evenwicht in een redelijk dichtgeschoven stelling. Tony op bord 5 had wit een pionnetje afhandig kunnen maken en leek in het eindspel zeker winstkansen te hebben. En ook bij André op bord 7 was er inmiddels een pluspion voor André te noteren, maar hoe stond het met zijn winstkansen in een loper-paardeindspel? De volgende uitslag kwam van André op bord 7. Na een rommelige openingsfase vergat wit voordeel “te pakken” en ging in een gelijke stand met 13. Pd5xf6+ opzichtig in de fout. Diagram.
Maar het cadeautje 13. … Dxf6 dat de loper op d4 naar de 3e lijn terugdringt, waarna het paard op f3 kan worden opgepeuzeld, was niet aan André besteed. Zwart ruilde op de 21e zet de dames op d5, maar wit zag blijkbaar een droombeeld van een aanval op de zwarte d6 pion en sloeg terug met Txd5. Ai, dat kost na Pf6 gewoon de pion op e4! Toch was het evenwicht zeker (nog) niet verbroken en nadat de torens in het doosje waren beland, ontstond een loper-paard eindspel waarin zwart misschien een fractie beter/makkelijker stond. Diagram na 37. … Kxe8.
Dit soort eindspelen is vaak notoir moeilijk, zo ook ditmaal. Maar toen wit zijn pionnetje op b3 even “vergat” en zich richtte op de koningsvleugel, werd het zwarte voordeel na 45. … Pxb3 significant. Diagram.
Maar ook dit keer gold: het winnen van een gewonnen eindspel is vaak niet eenvoudig. Uiteindelijk resteerde een eindspel met 2-1 pion op de damevleugel. Diagram na 52. … Kc5.
En hoewel het “in principe” remise is, kan zwart het natuurlijk nog eindeloos blijven proberen en vooral met zijn paard proberen te “klieren”. En dat deed hij dan ook met verve. Zijn geduld werd na zijn 60. … Kd4 beloond toen wit met 61. La6?? het spoor definitief bijster raakte. Diagram na 63. Kb3-c2.
Maar definitief? Oei, André liet zich verleiden tot 63. …. a5-a4 (ipv. Pc5-b7-d6). Wit miste nu zijn laatste kans op remise en zwart kon zijn koning op b4 krijgen. Oeps, wat een moeilijke partij in het eindspel! En wat een belangrijke overwinning voor ons!
De partij van Jaco op bord 1 verliep evenwichtig. Er ontstond een Maroczy-type stelling en beide spelers letten goed op om zichzelf niet met zwaktes in de eigen stelling op te zadelen. Toen Jaco met zijn dame switchte van a5 naar h5, negeerde wit de mogelijkheid de aangeboden ruimte op de damevleugel te gebruiken en koos voor afruilen. Daarna volgde nog wat speldenprikjes, maar beiden letten goed op en laveerden hun bootje de remisehaven binnen. Hiermee kwamen we 4-3 voor en restte nog de partij van Tony op bord 5 tegen een jonge tegenstander van pas 14 jaar. Al op zet 3 was Tony min of meer “out of book”, al kende hij de stelling wel van eerder gespeelde vluggertjes. Hoewel hij fantomen zag, kreeg hij een weliswaar passieve, maar soliede stelling. Langzaam maar zeker kon Tony zijn stelling verbeteren. Toch was het allemaal nog niet zo duidelijk, maar mede vanwege de voor wit erg beperkte resterende tijd speelde hij tegen de 40e zet te snel en verloor een pion. Tony bereikte hierna in principe een gewonnen eindspel, maar op zet 58 speelde hij ongelukkigerwijze g4-g3 (diagram)
waar Lh2! winnend zou zijn geweest. Want de g-pion kan dan alleen worden afgestopt door de pion met de loper te slaan, maar dan kost het wit te veel tijd en kan de zwarte koning de pionnen op de damevleugel verorberen. Maar na g3 is de winst tenminste problematisch. Er werd met koning en lopers wat heen en weer geschoven. Plotsklaps claimde wit remise, omdat hij meende dat er driemaal dezelfde stelling op het bord was verschenen. Tony was verbaasd, want hij meende dat het pas de 2e keer was. Bij het naspelen bleek Tony het gelijk aan zijn zijde te hebben. En hoewel wit de claim volgens de letter van het spelreglement ook niet helemaal correct uitvoerde, koos Tony voor de rustige en meest elegante oplossing, nl. het accepteren van de remise, waarmee hij de teamwinst veilig stelde. Na deze ronde staat Stukkenjagers met Sliedrecht op een gedeelde eerste plaats met 9 matchpunten, gevolgd door OSV en ons team met 8 matchpunten, terwijl daarachter D4 en de Drie Torens 7 matchpunten hebben. Kortom, veel spannender kan het in de laatste drie ronden niet worden! Onze volgende uitwedstrijd is tegen de Baronie in Breda en het zou mooi zijn dan naast alle thuisoverwinningen ook een uitoverwinning te pakken!