We speelden de tweede ronde in de SOS-competitie tegen Moira-Domtoren 2 uit Utrecht. Weliswaar hadden zij hun eerste wedstrijd ruim verloren, maar dat was tegen Woerden 1 en dat team is “by far” de kampioensfavoriet in onze afdeling, ook al gezien hun torenhoge rating, zoals zij deze zelfde avond opnieuw waarmaakten tegen Houten (7,5-0,5), onze volgende tegenstander.
De start was helaas stroef, want bij André van Wingerden ging het mis op bord 5. Vlak na de opening stond wit weliswaar iets beter en had meer ruimte. Maar André had een plan met helaas een gat. Dat kostte een pion en belangrijker, wit had daarna alle positionele troeven in handen en winnend voordeel.
Daarna kwam er vrijwel gelijktijdig een remise uit de bus bij Eddy Korevaar op bord 4, waar hij inviel voor een niet fitte Hans Karelse en Henk Boot op bord 3. Eddy stond na de opening wat lekkerder en nam een isolani op d5 op de korrel, die zwart niet voldoende kon verdedigen. Vraag was hoe die te veroveren: eerst Pxd5 en na ruil Lxd5 of andersom. Eddy koos de eerste optie, maar door een snel e5-e4 te spelen activeerde zwart zijn loper op f6 en met een binnendringende toren op de 2e lijn had hij voldoende compensatie, zeker toen zwart er in slaagde de torens te ruilen. Er bleef een duidelijke remise-eindspel over. Ook bij Henk Boot op bord 3 gebeurde er niet zo veel. Henk koos op zet 15 voor La6xd3 en hoewel dat wit een 2e dubbelpion opleverde, was er geen significant voordeel voor één van beiden te behalen. Nadat de computer zo’n 20 zetten lang niet veel anders dan een 0.00 oordeel over de stelling had, werd uiteindelijk op zet 39 tot remise besloten. De volgende uitslag kwam van Tony Else op bord 7. Na ruil van lichte stukken ontstond een eindspel met alleen zware stukken. Hoewel Tony een pionnetje meer had, leek de remisekans groot. Hierna werden de torens geruild en in het dame-eindspel miste Tony na het zwakke 43. Ke3 de zet c5! Diagram.
Dan zou zijn voordeel redelijk substantieel zijn geweest al is de weg naar winst in een dergelijk dame-eindspel vaak tenminste enkele tientallen zetten lang en ook nog bezaaid met moeilijkheden om eeuwig schaak te vermijden. Maar zo ging het niet en was remise de toch wel door de meesten verwachte uitslag. Halverwege dus 1,5-2,5 achter. Maar hierna wisten Jaco Vonk op bord 1 en Mattias Stok op bord 6 de stand een beter aanzien te geven. Jaco had het op bord 1 niet gemakkelijk. Zijn tegenstander zette zijn leeuwentanden in de stelling, speelde agressief en kreeg een bescheiden, maar duidelijk plusje in de stelling. Diagram.
Maar in het vervolg miste hij toch de meest overtuigende voortzetting en speelde Dh4-f6, waarna Jaco voor het eerst een plus kreeg van de computer na 25. Df6. Nadat wit vervolgde met 26. Td7 zag dat er leuk uit, maar na gewoon Lxd7 door Jaco werd zijn voordeel steeds duidelijke en bleef hij uiteindelijk met een flink materieel voordeel uit de strijd te komen. Het vervolg eiste nog wat oplettendheid, maar dat was Jaco wel toevertrouwd en hij won hierna vlot. Mattias Stok op bord 6 stond al snel plezierig tegen zijn tegenstander. Hij kon langzaam maar zeker een zeer krachtige en uiteindelijk ook doorslaande aanval opbouwen tegen de zwarte koningsstelling. Hij won eerst een pion en later na Dxf7 nog een tweede. Diagram. Zwart was aan handen en voeten gebonden. Hoewel er op een gegeven moment damewinst mogelijk was met Lxc6 (diagram)
koos Mattias een andere op het oog meer safe methode. Het kostte daarom wel wat meer zetjes, maar zijn overwinning kwam nimmer meer in gevaar. Een prima potje van Mattias! Maar hierna ging het mis bij Gela Nikoladze op bord 3. Er ontstond een zeer lastige, complexe tactische stelling. Het leek er geruime tijd op dat Gela wel “iets” had, maar duidelijk was het allerminst, vond ook de computer achteraf. Wel had hij flink meer tijd dan zijn tegenstander, maar die wist toch met weinig tijd steeds de juiste zetten te vinden. Uiteindelijk leek het op remise te zullen uitdraaien, maar toen overzag Gela een belangrijke pion van zwart en verloor zelfs nog. Dat was wel zuur. En ook bij Louis Rutgers op bord 8 ging het alsnog mis. Hoewel ook hij meer tijd had dan zijn tegenstander in het eindspel, liet hij zich toch de kaas van het brood eten en de weg naar remise te missen. Jammer, deze 3,5-4,5 nederlaag, die niet echt nodig was.
Maandagavond 3 november had het 2e team de uitwedstrijd gespeeld tegen Waalkanters 3. Alleen Bert van Geldere wist de volle buit binnen te halen, terwijl Martijn Koutstaal daar nog een remise aan toevoegde. De overige spelers Christian Boudewijn, Michaël Houweling, Arnold van Es en Anne van Heelsum moesten allen de eer aan hun tegenstander laten.
In de interne competitie werden nog 7 wedstrijden gespeeld.
Ernst Delwel speelde met wit een weinig gespeelde opening tegen Martijn Koutstaal die op papier weliswaar minder goed is dan het Spaans of het Italiaans, maar wel secuur tegenspel van zwart vereist. Martijn speelde het keurig volgens de theorie en kwam de hele verdere partij wat beter te staan zonder dat beide spelers fouten maakten. De chess-engine van Chess.com was eigenlijk best tevreden over de meeste zetten van beide spelers behalve het moment dat Ernst verzuimde lopers te ruilen op e7 en zijn dubbelpion op a4 inleverde. Hierna kwam Martijn nog wat beter te staan maar vreemd genoeg verzuimde hij om te rokeren waarna hij zonder meer de beste papieren zou hebben gehad voor de winst. Op de 19 e zet speelde Ernst zijn dame van d3 naar g3. Diagram.
Hier moest gerokeerd worden waarna 20. Lh6 gepareerd zou kunnen worden met Dg4! Martijn speelde echter 19. Le6? En na Dg7: kantelde de partij in het voordeel van Ernst. De pionnenstructuur van zwart was geruïneerd en de zwarte koning was kwetsbaar. Uiteindelijk was er voor Martijn geen houden meer aan en hij gaf in hevige tijdnood op.
Michaël Houweling tegen Arjan Uittenbogaard een enorme aanval op. En die aanval nam na Te7 beslissende vormen aan. Diagram. Er was voor Arjan geen verdediging meer te vinden Een mooie overwinning voor Michaël. Hans Karelse voelde zich niet echt fit en vond Eddy Korevaar bereid voor hem in te vallen. Hij speelde wel in de interne competitie tegen Jan Post. Hij deed het rustig aan, maar nam wel een zwakke achtergebleven pion van Jan op d6 op de korrel. Uiteindelijk was die niet meer te verdedigen en lag de weg naar winst voor Hans open.
Madelon Dane speelde een goede partij tegen Rob van Driel. De opening en het middenspiel verliep volgens klassieke patronen, maar Madelon had wat meer ruimte en buitte dat goed uit. Rob ruilde via … Pg6 paard en dame, maar bleef met een zwakke geïsoleerde pion op e6 zitten. En ook de open b-lijn met een witte toren op b1 maakte het hem lastig. Toen wit met Txb7 een pion won en de zwarte stelling binnendrong, kwam daar even later na Txd7 nog een loper bij. Txd7 zou namelijk beantwoord wordne met Lxe6+ en torenverlies. Kortom, Rob gaf op.
Gerard de Gans won een pion en later nog eentje tegen Huig Visser en maakte daarna langzame vorderingen naar de winst. Martijn Stam won van Bert van Geldere. In de partij tussen Pieter Verdoorn en Elmar Bottema trok de laatste tenslotte aan het langste eind.