Omdat her en der in den lande verkeerswerkzaamheden waren gepland, had Henk maar voor een rustige reis per trein naar Breda gekozen. En alles zat mee, dus hij was er ruim op tijd voor de wedstrijd. Koffie en nog wat lezen in zijn boek. Ook onze invaller Christian was ruim op tijd, maar die woont althans voor deze wedstrijd en dit weekend, aan de goede kant van de Merwedebrug. Ook nog juist op tijd was Hemmo binnen, al had hij een omwegtrein via Dordrecht moeten nemen, omdat een werktrein gezorgd had voor een spoorblokkade tussen Den Bosch en Tilburg. En de anderen waren vertraagd, maar de start hadden we in goed onderling overleg uitgesteld tot 13.15. Daarvoor had de wedstrijdleider nog stilgestaan bij het overlijden van Jan Timman. Hij memoreerde dat hij als jeugdkampioen van Limburg aan het NK had mogen meedoen, dat toen in Breda werd gespeeld! Ook Jan Timman en Hans Böhm waren toen van de partij en hebben ook toen al genoten van het uitgaansleven in Breda. Maar zoals gezegd, de klokken gingen aan om 13.15 uur en enkele minuten later kwamen de anderen binnen. Henk Boot speelde op bord 5 de opening vlot en stond gemakkelijker, al vond de computer dat er eigenlijk niets aan de hand was. Maar het kostte zwart wel veel tijd het juiste plan te vinden. Hij koos voor het doorzetten van f7-f5. Dat leverde Henk een pionnetje op en zwart speelde vervolgens vlot het kwaliteitsoffer Tf8xf5, maar dat was gewoon niet goed. Diagram.
Henk zette een paard op g3 en de dame op g2. Dat was al een ruime +3 en toen werd zwart met Dh4xc4 wakker geschud door Pg3-h5 met ondekbaar mat op g7. Wel een erg gemakkelijke winst voor Henk. De volgende uitslag kwam op bord 7 van Christian Boudewijn, die inviel voor de niet beschikbare Tony Else. Christian zette de partij soliede op, stond een fractie beter al was het niet duidelijk te zien hoe nu verder. Zij remiseaanbod rond de 20 zet werd geaccepteerd. Minder soliede ging het eraan toe bij Gela Nikoladze op bord 3. De opening na 1. b3 verliep prettig voor wit en al gauw beide de gebaande paden. Na zo’n 15 zetten had wit een flinke plus (>+2). Diagram na 15. Df3..
En dat voordeel werd de zetten erna nog flink groter tot > +5 op zet 21. Diagram.
Dus dat zou je als winnend kunnen beschouwen, maar Gela geeft zich in principe niet gemakkelijk gewonnen. Nadat er een aantal stukken was geruild, was het witte voordeel al een stuk minder en gedaald tot < 2. Gela bracht zijn koning naar e5, zette zijn pionnen op zwarte velden en kon met zijn paard heen en weer springen. Natuurlijk geeft de computer wit nog wel een duidelijke plus, maar het was volstrekt onduidelijk hoe wit nu verder moest komen. In deze fase was remise logisch, maar achteraf is Gela natuurlijk echt goed weggekomen!
Hierna ging het mis bij Louis Rutgers. Hij koos een goede partijopzet en stond soliede. Maar vervolgens ging er wat mis, niet voor het eerst dit jaar, waarin het voor Louis helaas vaak niet wil lukken. Wit kreeg een dodelijke dreiging op de diagonaal a1-h8 en aan mat viel voor Louis niet meer te ontkomen. Jaco Vonk op bord 1 was de volgende. Hij zette zijn partij rustig op en zijn tegenstander deed niet voor hem onder. Paarden en torens werden geruild en rond de 20e zet ontstond een grappige en geheel gelijke stelling. Diagram.
Zou het Jaco lukken nog “iets uit niets” uit de hoge hoed te toveren? Hij probeerde het uitgebreid. Op zet 28 was er één kans, nl. Lh3, en na g5-g4 had Jaco deze loper kunnen offeren! En later met zijn koning kunnen weglopen naar f5! Maar Jaco keurde die zet af, achteraf dus ten onrechte. Diagram na 27. … De6.
Na het gespeelde Dc7 bleek het evenwicht niet echt verbroken te zijn. Eeuwig schaak/herhaling van zetten betekende vervolgens remise. In de post mortem dachten we nog even dat er voor Jaco nog wel studie-achtige wegen naar winst waren gemist en dat bleek dus 28. Lh3 te zijn geweest. Andere opties kon de computer ook niet aangeven. Remise dus, helaas. Hans Karelse had er op bord 6 deze middag echt zin in. De partij werd rustig opgezet en wit probeerde met Th3 en Dg3 spel op de koningsvleugel te krijgen. Hans hield de zaak met 19. … Kf8 rustig dicht, maar hij had ook ijskoud b5-b4 kunnen spelen en Txh6 en daarna Txf6 gewoon kunnen negeren! Overigens vond de computer het na 19. … Kf8 ook al ruim -1! En na ruil van dame en toren bleef dit voordeel bestaan en was in het eindspel het loperpaar superieur aan het paardenpaar. Diagram.
Op zet 30 vond Hans dat zijn loperpaar beter via Lxc3 kon worden omgezet in een geïsoleerde dubbelpion voor wit. En op zet 40 werd ook de 2e loper geruild en dat leverde direct pionwinst op. Heel fraai was dat hij eerst met 41. … g5 de koningsvleugel vastlegde en pas daarna op e5 sloeg. Na 44. … f7-f5 was de doorbraak op de koningsvleugel een feit en hield zijn tegenstander het voor gezien. Een uitstekende partij van Hans!
Maar zouden we deze 3,5-2,5 voorsprong kunnen omzetten in onze eerste uitzege van het seizoen? Hemmo stond zijn hele partij niet makkelijk en moest een paard-loper eindspel verdedigen met een pion minder. Eddy stond zeker beter, maar of het voldoende voor winst zou zijn? Hemmo Mulder speelde op bord 4 een vrij moeizame partij tegen hun speler met de hoogste rating, die bovendien hun topscorer was. De hele partij stond wit wel wat beter en hij kwam ook een pionnetje voor, weliswaar een dubbelpion. Maar toch… Wit gebruikte weliswaar wel meer tijd dan Hemmo, maar hield zijn voordeeltje vast en aan overhaaste manoeuvres had hij duidelijk geen boodschap. In een T + P versus T + L eindspel verdwenen de torens van het bord. Zoals Hemmo opmerkte: “Hij liet mij steeds merken dat een paard beide kleuren velden kan bespelen en controleren en mijn loper alleen 32 donkere velden en pionnen op beide vleugels. Het was een soort Timman-eindspel studie. Op het eerste gezicht staat het gelijk, ondanks het pionnetje meer, maar als je langer naar de stelling kijkt, zie je dat alleen wit kansen heeft en zwart alleen kan verdedigen. Ik was te gaar om de verdediging alert te blijven doen”. Na een te actieve zet a5 van zwart nam het witte voordeel verder toe en met het nodige duw- en trekwerk kreeg hij beslissend voordeel. Helaas voor Hemmo, dat hij zo’n sterke, geduldige en vasthoudende tegenstander trof.
En tenslotte was er nog één spannende partij bezig: namelijk Eddy Korevaar op bord 3. In de interne competitie had er de afgelopen 2 rondes een engeltje op zijn schouder gezeten en was hij weggekomen met remise. Hoe zou dat gaan in de externe competitie? Ook dit keer bij Eddy een rustige opbouw, waarin wit wat meer ruimte had. Na ruil van de zware en enkele lichte stukken resteerde een eindspel met 2 witte paarden tegen 2 verre van optimaal functionerende zwarte lopers. En ook nog een pionnetje meer, maar hoe dan verder? Eddy maakte langzaam vorderingen en zijn ondersteunende koning kwam ook op c4 aan. Hij gaf de volgende dag na thuisanalyse aan dat hij toch winstwegen had gemist al had uw verslaggever ook niet gelijk door welke winstwegen dat dan waren. En achteraf waren deze winstwegen, ongetwijfeld met hulp van de computer thuis toch ook niet zo moeilijk. Hij eindigde zijn verslag met: “Mea Maxima Culpa” en verzuchtte dat hij er alle begrip voor zou hebben niet meer te worden opgesteld of zelfs te worden geroyeerd. Kortom, hierin klonk een zware frustratie door aan de keukentafel op zondagmorgen… Maar uiteindelijk kwam er een herhaling van zetten en remise uit de bus waarmee een 4-4 einduitslag werd bereikt. Hiermee (4-4 dus) deden we onszelf wel wat te kort, want bij Jaco, Eddy, Hemmo en eigenlijk ook wel bij Louis was er een halfje blijven liggen, terwijl wij aan onze kant alleen bij Gela een halfje cadeau hadden gekregen.. Maar goed, a.s. dinsdag zal het scherper moeten tegen het sterke OZU uit Utrecht.