Op de elfde van de elfde vond in De Til gewoon de 9e ronde van de interne competitie plaats. Er werd ook dit keer weer heel serieus geschaakt en van voorbereidingen voor het Carnaval was, zoals te verwachten, hier niets te merken. Dit keer zaten Jaco Vonk en Henk Boot pas in de 9e ronde tegenover elkaar vanwege de zeer matige seizoenstart van Henk. Er kwam een voor beiden bekend type opening op het bord, waarmee zowel de een als de ander een aantal keren had gewonnen en remise was al enkele malen de einduitslag geweest. Ook dit keer weer een redelijk gelijke stand op zet 25 en Henk bood daarom remise aan. Diagram na 25. Kf7.
Maar Jaco had wel zin het nog “even” te proberen. Hij kreeg wel “iets” toen Henk zich toch wat in het nauw gedreven voelde en met 31. … Tb7 niet de sterkste zet speelde. Hij voelde zich toch wat onrustig, want in het verleden waren hem wel vaker tegen Jaco “gelijke” stellingen ontglipt. Maar toen hij zelf 33. … h5 kon spelen en Jaco de mogelijkheid een vrijpion op de koningsvleugel te creëren ontnam en hierna ook nog met 35. … Tc7 actief spel over de c-lijn kreeg, (diagram na 36.Tc6-a6)
koos Jaco ervoor via 36. Ta6 de zwarte pion op a5 te veroveren, waarna hij een vrije a- en b-pion had. Hij hoopte hiermee de partij te kunnen beslissen. Maar omdat Henk ook Na 36. …Tc3+ de g- en h-pion van Jaco kon slaan en zijn verdediging met zijn koning kon helpen, was de computer al geruime tijd van mening dat het een 0.00 stand was. Henks tweede remiseaanbod op zet 46 werd dan ook aanvaard. In de partij tussen Eddy Korevaar en Tony Else kwam er ook een voor beiden actieve stelling op het bord, waarin ze allebei wat stukken van de ander van het bord verwijderden. Met Lxd6 viel Eddy bv. tegelijkertijd zwarte torens op f8 en b8 aan, terwijl Tony met Pxe1 ook een witte toren in het doosje liet verdwijnen. Voor de “langslopers” was het niet gemakkelijk in te schatten wat de juiste volgorde van zetten zou moeten zijn. Volgens Eddy wilde Tony het te snel doen en in ieder geval hield Eddy een pion meer over. Maar er resteerde een lopereindspel met lopers van ongelijke kleur en zoals vaak eindigde de partij ook hier in remise. Dus bleef Jaco aan kop van de ranglijst. Gela Nikoladze profiteerde van deze remises in zijn partij tegen Michaël Houweling. Hij kreeg mooi spel en had daar eerst één en later ook een tweede pion voor over en had als sterke troef een ver opgerukte c-pion. En hiermee kon hij Michaël het leven erg zuur maken en uiteindelijk winnend voordeel behalen. Met deze overwinning passeerde hij Eddy nipt op de ranglijst.
Hans Karelse profiteerde goed van de door Christian Boudewijn geboden kansen. Hij won met een vroeg Lxf7+ al gauw een pion en zadelde Christian met een stellingsruïne op. Toen er later ook nog stukverlies volgde hield Christian het begrijpelijk al snel voor gezien. In de partij tussen Rob van Driel en Pieter Verdoorn leek er in eerste instantie niet al te veel aan de hand. Maar Rob had toch wel mogelijkheden het Pieter moeilijk te maken en dat lukte steeds beter. Tenslotte kwamen er in het centrum voor Pieter echte problemen en toen Rob met zijn toren de zwarte dame onder vuur nam, mocht die niet vertrekken vanwege de daarachter staande koning. Dat betekende dan ook het einde van de partij. André van Wingerden speelde tegen Bert van Hees en kon dankzij beter geplaatste stukken Bert voor toenemende problemen plaatsen. Na 16. … f5 was de eerste stap naar/op een hellend vlak gezet. Diagram na f5.
Zeker toen André met Te8+ de zwarte stelling binnendrong en Bert zich verdedigde met Tf8, kwam hij definitief op een hellend vlak terecht. Na Txf8+ sneuvelde de zwarte pion op f5 en zeepte André het hellend vlak nog eens stevig in met groene zeep, waarna het Bert niet lukte van het hellend vlak af te komen. Hij eindigde beneden met een duidelijke nederlaag. Diagram na 32. Lh7.
Arnold van Es en Bert van Geldere waren lang bezig. Hoewel het lang een redelijk in balans zijnde partij leek te zijn, kreeg Bert toch de overhand en kon uiteindelijk de winst laten aantekenen, maar het is uw verslaggever ontgaan hoe dat ongeveer of precies is gegaan. Gerard de Gans redde het niet tegen Martijn Stam. Huig Visser redde het evenmin tegen Egbert Meijer die eerst twee en later drie pionnen voor kwam. Tja, dat is meestal teveel, zo ook hier. Edwin Morks won van Madelon Dane, waarbij de witte torens een veel krachtiger uitstraling hadden dan de zwarte.
Volgende week staat de eerste ronde van de interne bekercompetitie op het programma.