De tweede cyclus van de interne competitie had als belangrijkste wedstrijd de partij tussen Eddy Korevaar en Michael Houweling. Veel van de andere spelers, die hoog op de ranglijst stonden, speelden namelijk de externe wedstrijd tegen Rivierenland. Eddy was door omstandigheden wat verlaat, maar zoals bekend, draait hij zijn hand (meestal) niet om voor het spelen met weinig tijd. Michael stelde zich degelijk op en de stelling was rond de 20e zet nog steeds goed in balans. Michael voelde zich wel thuis in deze gecompliceerde en dynamische stelling, zo zei hij later. Eddy wachtte nogal lang met e4 en dat gaf Michael de kans 19. … f5 te spelen. Eddy antwoorde met f4 en dat bleek niet de goede keuze. Diagram na g4xf3 ep.
Vanaf dat moment kwam Michael in het voordeel toen hij dus gxf3 ep. speelde. Het leverde hem even later pionwinst en een (dubbel)pion op de e-lijn op. Eddy koos voor 24. Kh2, omdat na een zwart Td3 de pion op g3 wel erg zwak zou zijn, maar daarna was het voordeel van Michael significant (- 1.8). Mooi was ook te zien dat 29. … Pf6 van Michael de pion op e5 “dekte” dankzij de dreiging Pg4+. Maar na het te gretige 31. … Tf2?! (diagram)
kreeg Eddy een plotselinge grote kans: 32. Dc4+ en vervolgens Dxg4 zou nu voor Michael buitengewoon pijnlijk zijn geweest…. Hoewel Eddy even later deze kans nogmaals kreeg, kwam de stelling na 34. Db3+ weer min of meer in evenwicht. In ieder geval was het zwarte voordeel toen over, Op de 38e zet speelde Eddy Db3-d3 en stond pardoes verloren na het zwarte Df6, dreigt Da1+. Hij had Dxb7 kunnen en moeten spelen, hoewel zijn twee pionnen extra slechts voldoende waren voor een gelijke stand! Maar nu was het na Dd1 en Txa2 uit. Een pijnlijke nederlaag voor Eddy, maar de strijd aan de kop van de ranglijst wordt er natuurlijk wel spannender door. Maar zeker was het een goede en door Michael energiek gespeelde partij!
Anne van Heelsum had deze avond een “makkie”, want Jan Post blunderde al op zet 11 en kon enkele zetten later opgeven. Ook Mustafe Abderahaman ging al snel in de fout tegen Edwin Morks en verloor. Daarna speelde ook Bert van Geldere nog een partij tegen Mustafe, maar ook daarin wist Mustafe niet aan een nederlaag te ontkomen. Gerard de Gans en Christian Boudewijn voerden een fel gevecht, waarbij Christian in een toreneindspel één en later twee pionnen voorkwam te staan. Uiteindelijk resteerde een pionneneindspel en dat bleek met een niet meer te stoppen g-pion gewonnen voor Christian. In de partij tussen Huig Visser en Martijn Stam was Martijn al snel de betere partij en voerde zijn voordeel tot winst. In de partij tussen Bram Capelle en Henry Houweling kwam dezelfde opening op het bord als bij Huig en Martijn, maar al vlug liep het heel anders. Bram schrijft: “Het was bepaald geen modelpartij. Na een rommelige opening bleken beide spelers hun stukken op de damevleugel (wit) en de koningsvleugel (zwart) om verschillende redenen niet te hebben ontwikkeld. Voor de stelling van de met zwart spelende Henry was de situatie vrij nijpend, want een witte toren legde beslag op zijn onderste lijn zodat zijn koning doolde (o.a. dus op e6) en paard en toren onaangeroerd bleven”. Na wat ruilen en dolen kwam de zwarte koning van Henry dus op e6 terecht. Hij was geïnspireerd zo vertelde hij later door de partij van Gela en Jaco een week tevoren! “Zo gezegd, toren en paard van Bram waren eenzelfde lot beschoren maar konden toch gaandeweg in het spel worden gebracht. Met minder actieve stukken kon Henry materiaal verlies niet voorkomen en toen hij wat dat betreft ook nog een duit in het eigen zakje deed, was het voor de 30e zet al uit”.
Overigens had team 2 daags daarvoor zeer verdienstelijk 3-3 gelijk gespeeld tegen TRIO 2, de koploper in hun klasse. Ook werd deze avond de externe wedstrijd van team 1 gespeeld tegen Rivierenland 1 en moest dus de koppositie verdedigen. En dat gebeurde met verve. De eerste uitslag kwam van Louis Rutgers op bord 7. In een bekende opening verdwenen de zwarte pionnen op de damevleugel. Met tegengestelde rokades natuurlijk alle mogelijkheden voor beiden om aan te vallen. Even later won Louis een pion, een cadeautje. Na een slechte damezet van wit stonden zijn stukken op een kluitje op de damevleugel en na ruil van de loper op b3 was wit gedwongen tot axb3. De open a-lijn werd wit vrijwel onmiddellijk fataal. Hierna was het woord aan Mattias Stok op bord 4. Hij stond vanuit de opening al heel snel goed met een duidelijke plus. Na zet 18 stond het volgens de computer al op ruim + 1.5. Diagram.
Toen Mattias met 22. f4-f5 (diagram) de zwarte loper op e6 slachtofferde was het een paar zetten later over.
Hierna kwam André van Wingerden op bord 6 met een soliede remise aanzetten. Hij kwam wat beter uit de opening, maar koos niet helemaal de meest dwingende voortzetting. Zijn aarzeling om ook hier (zie boven bij Mattias) met f5 en daarna g4 ten aanval te trekken en zijn koning aan de tocht bloot te stellen, was volgens de computer overbodig. Toen zwart op de 15e zet remise aanbood, keek André eens even naar de andere borden en zag niemand erg beroerd staan, terwijl de ontwikkelingen bij vooral Hans Karelse zich gunstig lieten aanzien. Dus werd het aanbod geaccepteerd, stand 2,5-0,5. De volgende uitslag kwam van Gela Nikoladze op bord 3. Hij kwam goed uit de opening. Toen wit met Pg5 en vervolgens c2-c3 probeerde de zwarte pionnen te belagen, sneed hij toch vooral in eigen vlees en was de computer onverbiddelijk in zijn oordeel: ruim -1.2. Diagram.
Even later richtte Gela zijn aandacht op zwakke achtergebleven pion op d3, die wit wel ingenieus “verdedigde” met de penning van de loper op b7. Buurman Henk meende dan ook dat eerst even Lb7-a6 beter was dan gelijk op d3 slaan. Maar Gela sloeg direct op d3 en werd dus “verrast” door 19. Lxc5! Diagram.
Hoewel zijn voordeel wel duidelijk was geslonken, speelde Gela hierna sterke zetten, waarop zijn tegenstander weer steeds iets minder kwam te staan. Toen wit zich gedwongen voelde een ruil op b3 toe te staan en de pion op c3 aan zwart te laten, was er weer sprake van winnend voordeel voor zwart. Diagram.na Pxb3.
En ook had Gela goed gezien dat na Tc7+ en Tb7 het doorlopen van de zwarte a-pion beslissend was. Na 34. Pb3-c1 was de zet Td8-c8 natuurlijk dodelijk, want het kostte een stuk en de partij.
De beslissing viel daarna op bord 8 bij Hans Karelse. Hij stond lange tijd prettig en dat leverde na verloop van tijd een pionnetje op. Er verdwenen steeds meer stukken van het bord en daarmee werd het voordeel van Hans steeds duidelijker. Tenslotte ontstond een toreneindspel en hoewel ook met een pion minder de remisehaven vaak in het zicht blijft, was dat deze avond niet het geval. Hans voerde zijn stelling overtuigend naar winst en was de gelukkige die hiermee de stand op 4,5-0,5 bracht. Dus de teamoverwinning was binnen!
Daarna volgde weer een halfje door Henk Boot op bord 2. Hij speelde tegen een oude bekende van ons, Hemmo Mulder, die jarenlang in de externe KNSB-competitie een soliede partij meespeelde, eerst voor de Regiohakkers en later De Giessen en Linge. Hoe zou Henk zijn vaak stugge spel proberen te ontregelen? Henk kwam vanuit de opening wat beter te staan en was bezig Hemmo flink in te snoeren, vooral op de koningsvleugel. Hemmo counterde op de damevleugel. Toen Henk zijn paard van c3 terugspeelde naar e2 om het via g3 bij een koningsaanval te betrekken, bleek dat niet het goede plan. Een eerste remiseaanbod van Hemmo had Henk nog terecht afgewezen, bij het tweede remiseaanbod was het afwijzen al twijfelachtig. Hemmo zette in het vervolg zijn stukken handiger neer en kwam beter te staan. Toen Henk in de slotstelling remise aanbood, stond Hemmo overduidelijk beter. Henk was dan ook prettig verrast, dat zijn aanbod werd aangenomen en er in ieder geval nog gezellig kon worden geanalyseerd.
De volgende bijdrage kwam van Tony Else op bord 5. Zijn tegenstander speelde de opening nogal passief en zijn stukken stonden wat vreemd opgesteld. Het was overigens een behoorlijk ingewikkelde stelling en ook Tony lukte het niet om steeds de beste zetten te vinden. Na dameruil bleef wit met een geïsoleerde pion op e3 zitten, maar die was niet echt zwak. Nadat wit 30. Pd4 had gespeeld (diagram)
zakte het vertrouwen van Tony in zijn stelling behoorlijk. Hij wilde eigenlijk Kf7 spelen om zijn koning te centraliseren, maar zag gelukkig op tijd dat het oversteken van de f-lijn vanwege g3-g4 niet kan! Tony besteedde bijna al zijn tijd, ongeveer 20 minuten, aan het vinden van het goede plaan, maar vond geen weg naar voordeel. Uiteindelijk volgde 30. … Td5 en manoeuvreerde Tony handiger met zijn paard dat wit. Het paard kwam via f7-e5 op c4 terecht en dat was natuurlijk een prachtig veld. Nu gaf de computer hem voor het eerst een (bescheiden) plusje. Het paard op c4 dreigde nogal wat en wit bezweek onder de druk, verloor eerst pionnen, toen een paard en toen tenslotte de torens van het bord gingen kon hij het beste maar opgeven en dat gebeurde ook. Daarmee kwamen we op een 6-1 voorsprong!
Restte nog de partij van Jaco Vonk op bord 1 tegen hun sterke kopman. Het ging lang redelijk gelijk op, al had wit het wat makkelijkere spel. Zeker toen Jaco een paard naar de a-lijn moest verplaatsen, kwam hij in de problemen. Het paard stond daar een beetje kreupel te wezen en wit buitte dit voordeel met sterk spel goed uit. Het duurde nog lang, maar uiteindelijk moest Jaco in een nederlaag berusten. Daarmee werd de einduitslag 6-2 en staan we mooi aan kop met een gelijk aantal matchpunten als onze concurrent Houten. Overigens moeten na het Kerstreces flink aan de bak, want we krijgen nu steeds sterke tegenstanders. We gaan zien hoever we kunnen komen!