Hoewel niet alle geplande wedstrijden werden gespeeld, werd er in de overige partijen toch een aantal keren een flink robbertje gevochten om het volle punt en dus ook wie zou doorgaan naar de volgende ronde. De eerste die deze avond de volgende ronde bereikte was André van Wingerden. Zijn tegenstander Matthieu Kruissen vergiste zich in de opening en sloeg verkeerd terug op f6. Hij kreeg dan ook een vreselijke mataanval van André over zich heen en moest al snel de vlag strijken. Rob van Driel had tegen Egbert Meier ook al snel groot materieel voordeel en kon de weg naar de winst al gauw vinden.
Een interessante ontmoeting was er tussen Wim Rietveld en Ernst Delwel. Ze hebben al heel wat vuurwerkpartijen tegen elkaar gespeeld, zowel in de interne competitie als in rapidpartijen. Het was dan ook niet verwonderlijk dat er ook nu een bekende agressieve half-open partij op het bord kwam met asymmetrische opzet. Na zo’n 10 zetten verlieten zij het “gebaande pad”, zoals via de database achteraf bleek. Het ging tot de 23e zet goed gelijk op, zo vond ook Stockfish bij de latere thuisanalyse. Ook het door Ernst gespeelde 23. … Td3 kon nog op goedkeuring rekenen. Diagram.
Hoewel nu Tad1 of Lc1 de aanbevolen zetten zijn, kiest Wim voor het ogenschijnlijk sterke 24. Lf4. Dat pakt goed uit, want Ernst raakt hiervan in de war en denkt dat zijn paard op e5 overbelast is. Dat valt eigenlijk best mee, al moet je daarvoor wel ijskoud zijn en goed doorrekenen. Ernst laat zich verleiden tot 24. … Lxg5, 25. Lxg5 Tc5, 26. Lf4 Pxf3+ en verliest vervolgens. Maar “ijskoud” 24. … Pg6! brengt zwart in het voordeel! Kijk even mee: na 25. Dxd3 krijgt zwart met Pxf4 en hierna Lxg5 twee stukken voor de toren. En ook 25. Pxe6 is niet genoeg voor wit, want na 25. … Dd7 helpt Ta/fe1 niet omdat zwart ook nu 2 stukken voor een toren krijgt na Txe6 dankzij de mogelijkheid via Lc5+ zijn loper in veiligheid te brengen gevolgd door Pxf4. En na Pg6 helpt Lg3 ook al niet omdat zwart dan zijn toren in “veiligheid” brengt met het fraaie Te3, die vanwege de penning met Lc5 niet geslagen kan worden!
Zoals Ernst aangeeft, een zuur en chagrijnig verlies, al moet gezegd worden dat Wim het vervolgens foutloos uitspeelde.
Tony Else speelde tegen Gerard de Gans, die al snel met verschillende zwaktes in zijn stelling kampte. Na 12. … Pb4 (daigram)
volgde 13. Lc7 De7, 14. Pc4 Pxd3, 15. Pd6+. Hier raakte Gerard met Dxd6 de draad kwijt en kreeg slechts 2 stukken voor zijn dame. Hoewel hij nog wel wat sterker had kunnen tegenspartelen, was het voordeel van Tony overweldigend en beslissend na 29… Pd5, 30. Df3. Diagram.
Henk Boot kreeg tegen Bert van Hees al snel een plezierige stelling, maar hij liet na om snel 11. f4 te spelen en Bert verder terug te dringen. Toen hij het enkele zetten later alsnog speelde, was het veel minder krachtig en was de stelling redelijk in evenwicht. Wel kostte het Bert steeds meer moeite en tijd om de kleine zetjes met dreiginkjes van Henk te pareren, maar een sterke loper op e5 was lange tijd voor Bert een essentieel onderdeel van zijn verdediging. Toen Henk dat stuk uiteindelijk kon ruilen was zijn voordeel snel beslissend.
Gela Nikoladze speelde tegen Mattias Stok. Het leek voor de buitenstaanders een vrij rustige partij waarin beiden gebruikelijke paden bewandelden. Langzaamaan verdwenen nogal wat stukken in het doosje en resteerde een T+L+P-eindspel en voor beiden nog 6 pionnen (3 op elke vleugel). Uw verslaggever schatte de remisekans hoog in, maar Mattias vertelde later dat hij toch steeds beter kwam te staan en zelfs een mataanval in handen had. Helaas voor hem zag hij dat te laat/na afloop en kon Gela Mattias alsnog verschalken en hem met lege handen naar huis sturen.
De langste partijen waren die van Hans Karelse-Louis Rutgers en Eddy Korevaar-David Carlsson. De partij Hans – Louis begon rustig met klassieke patronen in een half-open opening. Het lukte Louis uiteindelijk een pion voor te komen en hij kreeg een steeds betere stelling. Echter na het verdwijnen van flink wat stukken, waaronder dameruil, resteerde een eindspel met lopers van ongelijke kleur dat eindigde in remise. In de partij Eddy – David lukte het Eddy niet belangrijk voordeel te krijgen. Overigens niet voor het eerst speelde David tegen Eddy een zeer sterke partij en kwam met een actieve pionnenopmars op de koningsvleugel in het voordeel. En dat voordeel was wel zo groot dat Eddy zelfs overwoog op te geven! Maar soms komen er dan kleine kansjes, zeker als ook de klok een belangrijke rol gaat spelen en die was zeker niet in het voordeel van David. In de onderliggende stelling (diagram)
had zwart na een wit schaakje beter Kh6 kunnen spelen, want nu kreeg Eddy na ..Tf7 nog de mogelijkheid via Dc3+ een pion op e3 onschadelijk te maken en een een beetje te “klieren” met eeuwig schaak dreigingen. Dat is altijd voor de speler met de betere stelling lastig als die nog maar weinig tijd op de klok heeft. Ook hier eindigde de partij in remise, waarmee Eddy dus wel heel gelukkig wegkwam! Beide laatste partijen worden binnenkort opnieuw gespeeld, benieuwd wie dan de winnaars zullen worden!
Er werd nog één partij in de interne competitie gespeeld tussen Chris Tromp en Bram Capelle. Gaandeweg kreeg Chris vanuit de opening wat overwicht, vooral een sterke loper op g2 zorgde bij Bram voor nogal wat hoofdbrekens. Het kostte Bram ook flink wat tijd zijn slecht werkende stukken op het bord te houden en hun mogelijkheden te verbeteren. Aan de andere kant liep de ontwikkeling van de witte stukken op de damevleugel nogal achter. Nadat de loper op g2 eindelijk was geneutraliseerd, kantelde de partij in het voordeel van Bram. Eerst won hij een kwaliteit om vervolgens de in het nauw gekomen witte koning in een matnet te drijven.